GoneWest 2014 - Einstürzende Neubauten – ‘Lament’ - Pakkend oorlogsepos
Einstürzende Neubauten
Loods NMBS (Diksmuide)
Diksmuide
2014-11-08/
Johan Meurisse

Indrukwekkend , imposant , boeiend , gevoelig , pakkend , dat zijn de eerste woorden die ons te binnen schieten na de twee uur durende wereldpremière ‘Lament’ van Einstürzende Neubauten. De bezielde Duitse band , onder Bargeld/Hacke, zijn al een kleine vijfendertig bezig , en is , blijft spraakmakend binnen de avantgardepop door de staalpercussie.
Live slaan ze ons steeds met verstomming en laten een diepe indruk na. In het kader van de Groote Oorlog heeft Blixa/Hacke en hun band de nagedachtenis van het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog 100 jaar terug in een muzikaal beleven en performance omgezet (‘Lament’).
Een enorm ambitieus project, een oorlogsepos met een sterke emotionele lading in een allegaartje van imposante zelf geconstrueerde instrumenten , percussie , staven , metalen, plastic pipes en traditionele instrumenten. Historische geluidsfragmenten kruisen de composities, wat het geheel interessant , ontroerend maakt ; de sound is rijkelijk gelaagd en het concept laat veel tot de verbeelding over.

GoneWest heeft al een paar opmerkelijke events vorige maand georganiseerd (o.m. Arno , Ozark Henry, Amatorski ), heeft met Einstürzende alvast een unieke band gestrikt en overtuigd en in december volgen er nog een paar nl. Alan Stivell en John Cale .

De plaat is nog maar net uit en voor velen hier dus hier de wereldpremière in een kille loods van de NMBS in Diksmuide te zien en te horen, op een steenworp van de IJzertoren, wat de vroegere ervaringen in de Westhoek nog intenser maakten.
Een internationale opkomst , want naast ons landje kwamen een pak Duitse fans + uit alle uithoeken van Europa . Respect dus .  De locatie was historisch en deed ons terugdenken aan de begindagen waar deze band zo al optrad;  een ideaal decor , een Magasin 4 in de zoveelste macht om de schroot/ afbraaksound, de soundscapes en de percussie (in welke vorm ook) van Einstürzende optimaal tot hun recht te laten komen . En dat was zeker imposant bij het eerste nummer “Kriegsmaschinerie”, waar van alles van zelf geconstrueerde instrumenten , percussie, staven , metalen platen , kettingen, vuilbakken , plastic pipes, kortom rommel werd bovengehaald; meteen werden we met verstomming geslagen . Alsof de kanonnen over ons heen donderden … Zonder een woord houdt Blixa pancartes omhoog van o.m.  "War does not break out, and it is never caught or chained: it moves, if something in its environment changes."…
Einstürzende  is meer dan zomaar een optreden , jawel het is een totaalbeleven, waarbij we hier vanavond een aangrijpende , treurnis geschiedenis les kregen  … ‘een neverending oorlog in onze wereld van vandaag’ .
Geen projecties op het achterplan , nee, ze laten het aan onze verbeelding over wat hun muzikale kunst te vertellen heeft . Een voorstelling die ontroert, soms niet onder woorden te brengen is , zelfs ongrijpbaar is ...

De ganse plaat kregen we in chronologie . “Der I. Weltkrieg” , “Lament”, “How did I die” en “Der beginn des weltkrieges 1914” waren Einstürzende op hun best, ongenaakbare hoogtes, door de percussie op platic pipes , een mars  door de loopgraven, een telegramconversatie,  hymnes of het strijdlied van de Harlem Fighters ( de eerste Afro- Amerikaanse infanterie die meevocht met de Fransen) door Hacke gezongen , later dan nog eens door Blixa zelf .
Een strijkersensemble maakte het geheel zalvender of kon huiveren .
Blixa z’n vertel/praatzang was in de drie landstalen , kippenvel kregen we met “In de Loopgraaf” , deze van  Hacke in het Engels en Duits.

Wat er ook te beleven viel , in dit concept vielen experiment , subtiliteit , finesse en schoonheid samen . Af en toe was er ademruimte voor een traditioneler instrumentarium . Op het eind was het terug even doorslikken op het sober, verstilde “Sag mir wo die blumen sind” en op “Der beginn des weltkrieges” , waar Blixa nog meer in onze ziel boorde als dierenimitator .
Enkele oudere nummers werden toegevoegd in de setlist , het energieke “Let’s do it a Dada” en het sfeervolle “Ich jehe jetzt”, wat sterk werd geapprecieerd en een tandje bijzette in zeggingskracht.

Wat we vanavond zagen en hoorden, zinderde na . De muzikale kunst van Einstürzende Neubauten houden we hoog in het vaandel . De samenwerking van talrijke organisaties onder GoneWest kan fier terugblikken op wat deze band  heeft verwezenlijkt met de jaren . Nog steeds zorgen zij voor iets aparts, unieks.
Een ‘E.N.’ op z’n best mét een niet te missen tour!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/einst-rzende-neubauten-08-11-2014/

Meer info van de events  www.gonewest.be

Organisatie: GoneWest