De verwachtingen waren hooggespannen voor Jillian Banks, de frêle zangeres van de electro-pop band Banks uit de US. Exact één jaar geleden stond ze in de intieme Rotonde, gisteren trapte ze haar Europese tournee met nieuwe plaat ‘Goddess’ af in een uitverkochte Orangerie. In die tussentijd werd ze overal opgehemeld en zowel MTV, BBC en onze eigen kwaliteitspers bombardeerden haar tot een van de sounds van 2014. 

Jillian was volledig volgens de regels van de hipsters- die ook 90 % van de zaal bevolkten-, gehuld in een zwarte croptop, dito lange rok en cape. Badend in een mysterieus licht trapte Banks hun set af met “Brain”, “Goddess” en “This is What it feels Like”. Nummers die allemaal op herkenningsapplaus onthaald werden, maar toch ook al voor wat vertwijfelde blikken in het publiek zorgden. Niets mis met de donkere zalvende elektro soul, maar wanneer de zangeres uithaalde, klonk het op sommige momenten gewoon vals. Was het de schuld van de audio-effecten die haar sound voller, elektronischer en meerstemmig  moesten laten klinken of was Jillian gewoon minder in vorm?
Een combinatie van de twee zal doorheen het verdere optreden blijken. De band was op hun best tijdens “Before I Ever Met You”, wanneer lage bassen door de zaal dreunden en de zangeres ook haar stem donker en onder controle hield. Of toen ze zelf aan de piano kroop om “Fall” in te zetten. Op “Drowning” , “Warm Water” en “Waiting Game” kreeg het publiek min of meer wat ze wilden. Een etherische opbouw met pulserende climax. Echt losbarsten deed het echter niet. Daarvoor hing er te weinig dreiging in de lucht en klonk alles net iets te braaf en gepoetst, in plaats van vuil en rauw. Verrassend hoogtepunt was “Bedroom Wall”, een hypnotiserende song met een evenwichtig juist gebruik van hun typerende echosound, van op de eerste EP ‘London’.

Wie een mix van scheurende beats, atmosferische geluiden met daarop de emotionele soulstem van Jillian verwachtte was eraan voor de moeite. Het was niettemin een mooi spektakel om naar te kijken. Met Jillian’s looks -de hipsterversie van ‘Wednesday’ van ‘the Adams Family’-, een gespeelde verlegenheid in haar tussenteksten en zwierige podiummoves zit het goed. Maar misschien moet ze iets minder aandacht besteden aan imago en iets meer aan stemcontrole en een goede soundcheck.
Of misschien moeten wij onze verwachtingen iets bijstellen en de jonge Banks de tijd geven te groeien en de hype te overstijgen.
(Pics homepag Jan Govaert)

Organisatie: Botanique, Brussel