Het was druk op het podium van De Kreun. Nee, het was niet de cast van Vikings die met een snek de Leie opgevaren was, maar wel Jaga Jazzist die met een uit de kluiten gewassen toerbus naar Kortrijk afgezakt waren. Deze Noren brachten in 2010 ‘One Armed Bandit’ uit, en hebben zitten broeden op nieuw materiaal dat er in 2015 aan zal komen. De kleiner gemaakte Kreun zat goed vol met een divers publiek, zowel jong en oud, alternativo’s en jazzliefhebbers waren present voor dit Noorse gezelschap dat live uit 7 man en een vrouw bestaat.

‘En, To, Tre, Fire’, en ze waren begonnen voor een set van ruim twee uur die geen moment verveelde. Iedereen behalve de drummer was multi-instrumentalist, maar wat opviel is dat tegenover hun beginperiode, de keyboards een stuk prominenter de nummers sturen. Naast die elektronica kregen we natuurlijk nog altijd een reeks blazers die mochten soleren, gaande van dwarsfluit, klarinet, saxofoon tot tuba. Lange, uitgesponnen nummers dus, altijd boven de vijf minuten aftikkend, maar heel veel evolutie binnen de nummers.
Het tweede nummer ontaardde in een freejazz saxsolo, soms ging de nummers de post-rock richting uit, want ook electrische gitaren mochten met elkaar duelleren. ”Bananfluer overalt” was een nieuw nummer over fruitvliegjes die blijkbaar in het koude Noorwegen ook aan een sterke opmars bezig zijn. Het nummer met de vibrafoon dat daar op volgde deed heel erg denken aan “Glass Museum” van Tortoise uit ‘Millions now living will never die’. Alle nummers waren instrumentaal, de aahs die Line Horntveth mooi zong als uitzondering.
Veel nieuwe nummers vanavond, die absoluut doen uitkijken naar de nieuwe plaat voor 2015.  Bijzonder mooi was een nummer met een unendlich keyboardmotiefje waar Line Horntveth dan met dwarsfluit boven soleerde. Uit ‘The Stix’, ook al weer van 2003 speelde de band “Reminders”.

We waren vergeten hoe goed deze Noren live zijn. Festivalprogrammators, teken deze Noren maar voor volgende zomer, want de nieuwe plaat zal uitstekend zijn, dat bewees deze avant-première in De Kreun.


Jaga Jazzist - Ingestudeerde spontaniteit (Lode Vanassche)
Het Noorse ensemble is altijd moeilijk in een vakje te stoppen geweest.  Met drums, keyboards, tuba, trombone, trompet, elektronica, gitaren, vibrafoon, klarinet en bas voert Jaga Jazzist de luisteraar mee naar hun eigen universum. Multi-instrumentalist Lars Hornthveth en zijn negenkoppige band proppen weliswaar het woord jazz in hun naam, maar citeren even goed  John Coltrane, Mogwai, Steve Reich, Rick Wakeman, Dungen , Spirit , Fela Kuti, King Crimson, MGMT en het Franse Air als invloeden. Het is maar om aan te geven dat deze band tot de top van de muzikale eredivisie behoort.
Vrijdag kon je bijvoorbeeld gerust wat eighties klankkleuren horen. Marcus Forsgren toverde van die heerlijke intro’s uit zijn zessnaar, waar bij het ensemble heerlijk begon met heel gelaagd de mooiste klanktapijten te voorschijn halen. De muzikanten bespelen bijzonder veel instrumenten in heel veel verschillende stijlen waardoor hun sound uniek, melodisch, delicaat, hypnotiserend en subtiel is. Alsof het allemaal niks inhoudt.
Na een kleine twee decennia gaan die gasten nog even begeesterend te werk en spelen ze de ziel uit hun lijf. Het is voor hen pure noodzaak, en dus ook voor ons… Ook hun nieuwe 230 Volt is met zijn funky bass een schot in de roos. Ze weten wat ze doen: Muziek spelen en met geluidjes spelen. Fruit Flies Everywhere. Het klint paradoxaal, maar Jaga steekt enorm veel variatie in hun minimalisme.
Onze Noorse vrienden zijn blijkbaar de enigen op deze aardkloot die alle genres door elkaar kunnen haspelen en er nog goed mee weg komen ook. Bij “This is so cool” komt Wim Mertens met een kerkorgel even om de hoek loeren.  Zowat elk nummer raakt de luisteraar op een of ander vlak.
Soundscapes in het kwadraat. En essevee heeft gewonnen. Alles is relatief. En ze weten wat ze doen.

Organisatie: Kreun , Kortrijk