Aan de vooravond van hun passage in de Botanique heeft Pallbearer  (Arkansas, USA) het geweldige ‘Heartless’ uitgebracht, een album dat zich met zijn logge kracht al enkele dagen in ons brein heeft vast geankerd. De band komt de plaat voorstellen in de sfeervolle Rotonde waar ze een zwaar, duister en mistig geluidsgordijn optrekken. Pallbearer heeft zijn biotoop in de donkere krochten van doom-metal en ook de groepsnaam, vrij vertaald ‘lijkdrager’, laat weinig vrolijke deuntjes vermoeden. Pallbearer doet het slow en heavy, de massieve slepende metal klinkt bij momenten loeihard maar er kan ook regelmatig naar adem gehapt worden via verstilde passages en glasheldere gitaarbeekjes.

Pallbearer blinkt uit in overwegend lange solide songs waarin een emotionele diepgang ontluikt van achter die stevige geluidsmuur. De grondvesten zijn vervaardigd volgens de aloude Black Sabbath formule, maar Pallbearer heeft in een geheel eigen stijl daarop een mooi complex van uitgedokterde songs gebouwd. “Dancing In Madness” is zo een parel van het zuiverste water waar glooiende gitaren verbroederen met zware riffs en ijle vocals. De song loopt vlotjes boven de 10 minutengrens, en het is elke seconde genieten. Nog zo een majestueuze  knaller is het ruigere meesterstuk “Worlds Apart” uit hun vorige plaat ‘Foundations Of Burden ‘. Ook deze fenomenale motherfucker van een song scheurt een eind weg tot ie tot ver boven de wolken uitstijgt. Een trance oproepen noemen wij dat dan, en dat lijkt hier aardig te lukken want die intense zwaargebouwde Pallbearer-sound gedijt prima in de heerlijke Rotonde, een prachtzaaltje waar de bandleden vol lof over zijn. Vandaar dat ze hier wellicht één van hun beste concerten tot op heden weten te brengen.
Zoals vaak bij dit soort bands moet ook Pallbearer het niet van een verschroeiend tempo hebben, maar eerder van rijzige en krachtige bulldozers van songs die zich ergens tussen nevel en duisternis bevinden en daarbij een bijzonder verslavende werking veroorzaken. Geen oeverloos trash-geweld, wel een overwegend heavy geluid die vaak door merg en been snijdt en waarin fijne nuances zijn uitgewerkt. We denken spontaan aan Sleep, Windhand of Earth, maar soms ook aan Metallica die door hun psychiater bewust op downers zijn gezet (het gitaarintermezzo in “Thorn” bijvoorbeeld lijkt te zijn weggelopen uit zo een typische Metallica ballad en ook “Lie Of Survival” heeft in de tragere passages van ‘The Black Album’ zitten graaien).
Een wondermooi en flink uitgesponnen “A Plea For Understanding” weet de gevoelige post-metal snaar te raken, terwijl de bronstige afsluiter “Foreigner” (de oudste song van de avond) de heaviness terug aanwakkert en er in een apocalyptische bui nog een flinke snok aan geeft. Een uitvoerige mokerslag die kan tellen als krachtige afsluiter van een avondje verbluffend stevige en uitgedokterde doom-metal.

Doe uzelf een plezier en schaf hun laatste pronkstuk ‘Heartless’ aan. Wij hebben hier alvast een fraai vinyl-exemplaar op de kop getikt en dat door de voltallige band laten signeren op die prachtige binnensleeve. Een lekker vinyltje, toch nog altijd veel straffer dan die verdomde Spotify, nietwaar ?
Pallbearer is op 23/04 nog te bewonderen op Roadburn, een festival die hen op het lijf geschreven is.

Organisatie: Botanique, Brussel