We werden niet bepaald verwend vanavond. Vooreerst moesten we de schabouwelijke vertoning van de support act Thot doorstaan en daarna hield Young Widows het met amper drie kwartiertjes toch wel heel kort.  

Laten we u eerst even Thot voorstellen, en moge dat de laatste keer zijn. Een vijfkoppig gezelschap uit Brussel, en dat waren al minstens twee koppen te veel. Bij de eerste noten leken we nog een zweempje van The Soft Moon te herkennen, de frontman toverde immers wat verstoorde noise en echo’s uit zijn gitaar. Dit kon best wel interessant worden, dachten we toen. Maar we waren er snel aan voor de moeite, want van zodra de kerel aan het zingen sloeg ging het danig mis. De zang was, hoe zouden we het noemen, nogal beschamend. Wij werden algauw overmeesterd door een gevoel van ergernis die we de ganse set niet meer kwijtspeelden. Het werd nog erger toen ook één van de twee dames in de band haar strot opentrok. De jongedame zag er misschien wel bevallig uit maar haar vocale capaciteiten waren deze van een ekster met een zware keelontsteking. In hun bio op vi.be (jawel, wij maken steeds flink ons huiswerk) lazen wij al iets in de trend van ‘passionele zangpartijen’ en -hou u vast- ‘een Bulgaars koor’. Ook in Bulgarije leven er eksters.
Muzikaal ging het ganse zootje ook helemaal nergens naar toe. De band had een koffer noise meegebracht maar geen songs. Resultaat : een ongeregelde brij waar zelfs een rioolrat haar eigen jongen niet in terug vindt. Geen wonder dat zo een beest dan begint te janken.

Snel naar Young Widows dus. Fantastische band, maar aan de magere opkomst te zien zijn er maar weinigen die dit weten.
Zoals eerder gezegd, een korte set. Te kort, absoluut. Maar wel krachtig en furieus. Young Widows liet ons proeven van hun snerende post-hardcore die ergens het midden hield tussen Girls Against Boys, The Jesus Lizard en Metz. Met de immer dreigende basgitaar, de droge drums en de striemende gitaar die daar dwars doorheen sneed, brouwden Young Widows een bijzonder krachtig en gevaarlijk mengsel. Het soort powertrio waarbij de leden elkaar perfect aanvullen zeg maar, met een kenmerkende, vaak harde totaalsound als gevolg.
De band had niet echt nieuw werk voor te stellen, wel een kersvers compilatie-album met nogal wat eerder onuitgegeven materiaal. De plaat heet ‘Decayed : Ten Years of Cities, Wounds, Lightness and Pain’ en is een knappe weergave van de kracht, furie en energie die het trio in de loop der jaren heeft voortgebracht.
Dat vertaalde zich op het podium naar een strakke, stomende sound waarbij Young Widows steeds gedrevener en potiger uit de hoek kwam. Vandaar een beetje onze ontgoocheling, het trio leek steeds beter op dreef te komen en op het moment dat zowat iedereen voelde dat hier een heuse apotheose stond te gebeuren, hielden de heren er doodleuk mee op. Balen was dat.

Maar goed, hetgeen we op ons bord kregen was straf en potig genoeg om te mogen vaststellen dat Young Widows een verduiveld snedig bandje is. Maar de volgende keer mag het iets meer zijn.

Neem gerust een kijkje naar de pics van hun set in de Magasin 4, Brussel , één dag eerder
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/magasin-4-brussel/young-widows-30-03-2019
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/magasin-4-brussel/thot-30-03-2019
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/magasin-4-brussel/shoeshine-30-03-2019
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/magasin-4-brussel/pink-room-30-03-2019

Organisatie: Kreun, Kortrijk