Skunk Anansie – Als jonge dartelende veulens door de jaren heen geen grip op te krijgen
Skunk Anansie
Ancienne Belgique
Brussel
2025-03-25
Vincent Govaert

Skunk Anansie doet alsof dertig jaar slechts drie jaar zijn. Wat een sterke set spelen ze na vier weken touren in Europa. Na morgen zijn ze in de UK te vinden en ook in de zomer is Skin en C° overal te vinden. Wat een stem en wat een gezicht heeft die Skin toch; samen met haar (top) band heeft ze de tand des tijds overleefd en door de jaren is er maar geen grip op te krijgen! Schitterend.

Na negen jaar komt er nog eens een nieuw album, ‘The Painfull Truth’, dat eind mei zal uitkomen. Het publiek zal het geweten hebben, Skin vroeg wel zes keer wanneer het nieuwe album uitkomt,  en dan schreeuwt het publiek moeiteloos 'May the 23th'.
In een goed gevulde AB komt Skin met bomberjack het podium op. Op het eerste nummer “This Means War”  staan de knoppen meteen roodgloeiend op ‘10’. Oudje “Charlie Big Potato” volgt, afkomstig van het gekende album ‘Post Orgasmic Chill’ uit 1999. Band als publiek zijn gelanceerd , iedereen heeft er zin in.
Wat een goed begin is dit toch, snel is er het bekende “Because of You” en het nieuwe “An Artist is an Artist”. Op dit moment staat het spelen centraal en is er nog niet teveel blablabla.
Op “I Believed in You” en “Love Someone Else” toont Skin dat ze nog altijd een meesteres is in het opzwepen van haar volk. Ze heeft een engelenstem als ze spreekt, maar ze kan vocaal uithalen als een beest op de hoge noten; na dertig jaar nog even sterk overtuigend.
Het eerste ‘spreekmoment’ komt nu in de voorbereiding van “God Loves Only You”. Skin heeft het over de christenen die bepalen wie in God mag geloven, over geweld tegen vrouwen en over de lgbtq+-community. Het komt hierop neer: “Together we will smash fascism“. Ze is een beetje de frontvrouw van een goede sekte, en aan applaus is er helemaal geen gebrek. Alle 30-ers, 50-ers en zelfs hier en daar gezellige 60-ers kunnen het smaken.
Band als publiek zijn goed opgewarmd. “Weak” is één van die bepalende Skunk Anansie nummers. Iedereen is gelukkig, veert op en niemand zit nog neer. Dit is feest voor de fans.
Persoonlijk sprak ik nog met de assistent van gitarist Ace, die vond dat het vanavond na wekenlang touren doorheen Europa één van hun beste optredens was. De AB is hier een sterkhouder! Ook Skin zelf zegt dat tegen het publiek: “We waren moe na weken op tour en jullie geven ons zoveel energie dat we allemaal heel erg wakker zijn”.
Het was wat wachten tot Skin tussen haar geliefde volk komt springen, dansen, zingen en crowdsurfen. En neen, deze keer niet ‘of/of’ maar ‘en/en’ … Op “I Can Dream” is ze een eerste keer middenin de zaal, en laat ze iedereen rondom haar hurken; een bodyguard is onnodig, want haar fans hebben tonnen respect voor deze grote madam.
“I Can Dream” en “Twisted” volgen elkaar op; dan vertelt ze over hun nieuw nummer “Animal” waarbij Cas doodleuk komt vertellen dat ze eerst nog “My Ugly Boy” moet spelen. Hilariteit alom, niemand die er om maalt … We zien een publiek dat geniet en we zien een prachtig, breed glimlachende Skin.
We komen aan het einde van de set met “Yes it’s Fucking Political”, “The Shank Heads (Get Off Me)” en “Tear The Place Up”.
“Hedonism (Just Because You Feel Good)” wordt ingezet in de bis . Alle vier staan ze er terug en hoe … “Cheers” volgt en dan is Skin opnieuw bij haar publiek bij “Little Baby Swastikkka”. Ze wandelt door de zee van mensen tot aan de PA, kruipt op het hek, en wordt mooi begeleid door enkele stevige handen van fans. En dan duikt ze op het eind van het nummer op haar rug door de handen van de menigte tot aan het podium. Wat is dit toch geweldig.
Na negentien nummers vol ambiance stappen ze van het podium. Iemand van de begeleiders begint kabels te verleggen en een deel van het publiek stapt naar buiten of naar de toog… En jawel ze komen nog eens terug met een akoestische versie van “You’ll Follow Me Down”; iedereen die er nog is, kan dus nog één keer , zo goed of kwaad mogelijk, meezingen en dan is het echt gedaan.
De lieve mensen vooraan met 25 a3’tjes met hartjes op, krijgen nog haar T shirt en een ondertekende plaat. Cas laat tevens nog weten dat enkele leden van de groep aan de merchandise-stand zullen zijn. Skunk Anansie en hun publiek zijn één. “Wish I Didn’t Miss You Anymore” van Angie Stone weerklinkt nog door de verlichte zaal om ons naar huis te begeleiden.

Het is duidelijk dat Skunk Anansie behoort tot de allerbeste live-acts, zowel in zaal als op de festivals! Volgende afspraak is TW Classic.

Neem gerust een kijkje naar de pics @Romain Ballez

Skunk Anansie
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/7346-skunk-anansie-25-03-2025

So Good
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/7345-so-good-25-03-2025

Organisatie: Live Nation