BDRMM - Overstijgende dromerige trip

Wat ooit begon als een slaapkamerproject, is uitgegroeid tot een van de meest spannende namen in de shoegaze-scene. Het Britse BDRMM brak door met de gitaarrijke albums ‘Bedroom’ (2020) en ‘I Don’t Know’ (2023), maar op hun nieuwste plaat ‘Microtronic’ (2025) verkennen ze een elektronischer, sfeervoller geluid. Hoe dat live zou overkomen? De Orangerie stond klaar om het te ontdekken.

HONESTY betrad het podium verborgen achter een gigantisch scherm, waar een mix van straatbeelden en natuurprojecties overheen flitsten. Het Leedse trio – of ‘collectief’, zoals ze zichzelf liever niet noemen – bracht een hypnotiserende set van donkere dub en elektronische ambient. Opener "Measure Me" zette meteen de toon: minimalistisch en sfeervol, met ijle vocals en diepe bassen. Hoewel het scherm als een barrière tussen band en publiek fungeerde, gaf het ook een voyeuristisch effect – alsof je door een kijkraam naar een verborgen performance keek. Met gastzanger Kosi Tides schakelde de groep een versnelling hoger in "North" en "Mr. Speaker", waarin opzwepende trapbeats het publiek in beweging brachten. Aanvankelijk leek de afstandelijkheid van de show wat bevreemdend, maar uiteindelijk werd het een intrigerende trip die nog lang bleef nazinderen.

Onder de dreigende tonen van Massive Attack’s "Angel" betrad BDRMM het podium – een veelbelovende binnenkomer. De band trapte af met "Microtronic", een track die van subtiel elektronisch minimalisme uitmondde in overweldigende post-rock. Vanaf de eerste noten van "Clarkycat" was het duidelijk: de elektronica uit hun nieuwe plaat werkte live net zo goed als hun vroegere shoegaze-sound. "Push/Pull", dat qua vibe zo uit het oeuvre van DIIV had kunnen komen, klonk fris en meeslepend.
De set had een uitstekende opbouw. "John on the Ceiling", een nummer over de dansende punkdichter John Cooper Clarke, klonk live nóg intenser dan op plaat. Kippenvelmomenten waren er volop, vooral tijdens het breekbare "Is That What You Wanted to Hear?", waarna de overgang naar het snedige "Lake Disappointment" des te krachtiger was. In "Be Careful" joegen scheurende gitaren en een noisey solo de energie de lucht in. "If…" voelde aan als een dromerige slowcore-uitstap, terwijl "Infinite Peaking" met zijn The Horrors-achtige sound een diepe indruk achterliet.
Naar het slot toe verloor de band niets aan intensiteit. De duistere ambient van "The Noose" vloeide naadloos over in de explosieve shoegaze van "It's Just a Bit of Blood" en "Snares", die de Orangerie in een dromerige roes brachten. Maar bdrmm had nog een laatste troef achter de hand: het onmiskenbare "Happy", gevolgd door de loodzware slowcore van "(Un)happy". Afsluiter "Port" liet de frontman zijn stembanden tot het uiterste drijven, een intens slotstuk dat nog lang bleef nagalmen.
Waar sommige bands hun elektronische experimenten live moeilijk vertalen, slaagde bdrmm erin om hun set als één vloeiend geheel te laten voelen.
Dankzij een uitgebalanceerde setlist – met zowel nieuwe als oudere favorieten – wisten ze zowel de shoegaze- als de ambientliefhebbers te bekoren. Een passage die de verwachtingen overtrof en bewees dat BDRMM niet alleen ‘the next best thing’ is, maar ook een blijver in het genre.

Setlist
Angel (Massive Attack song) - Microtonic - Clarkycat - Push/Pull - John on the Ceiling - Is That What You Wanted to Hear? - Lake Disappointment - Be Careful - Standard Tuning - If…. - Infinity Peaking - The Noose - It's Just a Bit of Blood - Sat in the Heat – Snares
Encore: Happy - (Un)happy – Port

Organisatie: Botanique, Brussel