Sylvie Kreusch – Groots, klaar om iedereen te veroveren
Sylvie Kreusch en Elias

Sylvie Kreusch is een grootse dame geworden in ons landje, op een goede vijf jaar tijd, met twee albums, een rits optredens in de clubs en op de festivals. De buitenlandse tournee werd sterk ontvangen, en ook hier net over de grens, een uitverkochte Grand Mix , die ons wist te begeesteren en te ontroeren. De ideale geleider naar de clubtour in België, dit voorjaar en voor de festivals.

Sylvie Kreusch is die sensuele Vlaamse zangeres, componiste , een dame met pit, die een tiental jaar terug de Nieuwe Lichting won met A soldier’s heart. Toen al voelden we aan dat hier een talentvolle jonge dame bezig was, die stekelige pop heerlijk charmant en genietbaar kon doen klinken.
Als backing van Balthazar en Warhaus, was ze de muze van de muzikale ego’s van ex Maarten Devoldere. Ze profileerde zich als die verbluffende, verleidelijke zangeres en femme fatale op de achtergrond.
Tijd dan om de eigen paden in te slaan, wat ze deed met reeds twee mooi overtuigende platen, ‘Montbray’ en het vorig jaar verschenen ‘Comic trip’. Zij weet haar theatrale, mysterieuze, innemende muziek en teksten in heerlijk dromerige popsongs te verwerken.
Hier waren we vanavond getuige van. Ze is een podiumbeest, speels , stijlvol, die haar publiek hypnotiseert in die intrinsieke, bezwerende , gemoedelijke, onderkoelde-warme sound. Ergens borrelt hier Mazzy star, Lana Del Rey, Roisin Murphy en Fever Ray op (The Knife) op. Ze is de spil van de band, intrigeert, bedwelmt haar publiek met haar doortastende, lichthese , weemoedige vocals. Ze dartelt, maakt danspasjes in haar felrode kledij op het podium, de armen soms wijdopen, wat ervoor zorgt dat de songs naar een hoger niveau worden getild. Een goed uur werden we netjes uitgenodigd en gedropt in haar muzikale leefwereld.
Met vier staan ze op het podium tijdens deze clubtour, een meer sobere begeleiding dan voorheen, waarbij anders backing vocalistes en bijhorende keys een breder, voller geluid brachten. Het kwartet putte afwisselend uit de twee platen, en ook enkele oudjes van haar EPs haalden de setlist.
Gevoelig, dromerig, stekelig, weerbarstig klinkt het allemaal als je nummers van de set naast elkaar plaatst. Recht evenredig wordt Kreusch-Publiek met open armen ontvangen.
De bekende single “Ding dong” van haar huidig album was meteen een sterke, overtuigende opener, het prikkelt de dansspieren en is hemels bezwerende, sprookjesachtige groovepop, net als “Hocus pocus” en het iets verderop volgende “Sweet love coconut”, ook al zo’n puike single, door die pianoloops. Inderdaad, de piano/keys nemen een prominente rol, naast de diepe bas, sprankelende gitaarpartijen en drums. En zij laveert tussen alles in op het podium. We worden meegezogen in haar muzikale leefwereld.
Gas wordt terug genomen met een handvol oudere nummers van haar debuut, het sfeervolle “Shangri la”, het spannend broeierige “All of me”, het ingenomen, dromerige oudje “Belle” en het cabaresk getinte “Wild love”. Donkerte overheerst in een rode gloed. Het diepe, grimmige basspel klinkt door. Sober, elegant, intens, boeiend klinkt deze reeks . En dan is Warhaus niet veraf in dit muzikaal concept.
En de songs past ze live wel eens aan , “Let it all burn” wordt in een slower tempo gespeeld en “Walk walk”, doorbraak van haar debuut, heeft naast die licht dansgroove een mooie outtro.
De instrumentatie krijgt voldoende ademruimte en haar bewegingen , danspasjes geven kleur aan het geheel. Popelektronica en grimmigheid vinden elkaar in “Ride away” en oudje “Just a touch away”, door de tempowissels en onverwachtse wendingen. Indiase/world elementen vinden doorgang, de ritmes klinken broeierig en gaan crescendo naar een climax. Het wordt/is een wilde trip en hier is de link naar Fever Ray/Roisin Murphy het grootst We worden tot slot losgelaten in haar trip op de titelsong, “Comic trip”.
Met oudje “Seedy tricks” behouden we die aparte wereldlijke sfeer; met het ingetogen, gevoelige autobiografische “Daddy’s selling wine in a burning hous”, de huidige single, besluit ze definitief.

We kregen hier een speels, stijlvol, bedwelmend, bezwerend optreden die theatraliteit in melodieuze pop verbindt. Terecht behoort ze tot de grootse zangeressen in ons landje, klaar om iedereen te veroveren in de clubs en op de festivals.

Support was Elias (Devoldere), sing/songwriter uit het Gentse die reeds z’n sporen heeft verdiend bij een Nordmann. We hoorden een diverse aanpak in z’n solo optreden, een beetje als Loverman en Bert Dockx , die vooraf opgenomen sounds, elektronica en beats toevoegt aan z’n elektrisch gitaarspel – gepingel. Sing/songwriting krautpop dus. In z’n wisselend gitaarspel en in z’n variërende vocals, sijpelen verschillende stijlen door, met ruimte voor allerhande experimentjes.
Terechte aandacht voor deze multi-instrumentalist met z’n sferisch songmateriaal.

Organisatie: Grand Mix, Tourcoing