The Cold Stares - Heerlijke blues-rock zonder franjes

Een bijzonder magere opkomst in de Franse Black Lab voor dit Amerikaanse blues-rock trio, wij schatten amper een 150 tal aanwezigen, maar deze gingen allen huiswaarts met een onvergetelijk concert op hun teller.

The Cold Stares zijn ooit als duo begonnen en hebben sinds 2022 een bassist in de rangen. Oorspronkelijk kwamen vergelijkingen met The Black Keys dan ook wel eens opdoemen (toen die nog een rockgroep waren in plaats van een lichtvoetig popgroepje), op vandaag zijn The Cold Stares eerder geëvolueerd naar een soort power-blues trio, maar dan zonder het spierballengerol dat dit genre soms ondraaglijk maakt.
Op de laatste twee platen ‘The Southern parts 1 & 2’ werd daar dan -de titel verraadt het al- een flinke scheut southern-rock aan toegevoegd.
Zo hebben The Cold Stares stilaan een kloeke eigen sound gecreëerd die zich vanavond op het podium vertaalde in potente blues-rocksongs met veel drive en schwung. Lange uitgesponnen tracks zijn niet aan hen besteed, hoewel frontman Chris Tapp bij momenten schitterende solo’s uit zijn gitaar toverde. Jimmy Page en Stevie Ray Vaughan kwamen ons wel eens voor de geest maar solo’s van een kwartier waren volledig uit den boze, The Cold Stares hielden het steevast compact. Chris Tapp speelde met evenveel klasse als gevoel en deed dit zonder guitar-hero allures, de songs spraken voor zich. Bovendien was Tapp voorzien van een heerlijke southern-voice die de songs nog meer ziel en karakter gaf, alsof we met onze cowboyboots in de zompige modder van de zuidelijke staten stonden.
Begrijp ons niet verkeerd, van country was hier geen spoor, dit was zonder meer een portie heerlijke blues-rock zonder franjes. Stevige rockers als “Evil Eye” en het sterk naar ZZ Top neigende “Automobile” schitterden naast het authentieke blues-pareltje “Level Four Blues” en de zompige blues-rockers “Prosecution Blues” en “Headstone Blues”. Wij meenden zelfs de pracht van Jimi Hendrix te ontwarren in “Confession”, en dat is het ultieme compliment voor een band die passie voor de gitaar op de eerste rij zet.
Er zaten tonnen variatie, vuur, klasse en hartstocht in deze set van anderhalf uur en het mocht van ons nog veel langer geduurd hebben.
Aan de povere opkomst te merken blijkt nog maar eens jammerlijk dat dit het zoveelste goed bewaarde geheim is een wereld waar ettelijke talentloze kutgroepen steeds met het grootste succes weglopen.
 Maar anderzijds kan je op die manier de meest interessante ontdekkingen doen in kleine zaaltjes. U krijgt zo nog een kans om The Cold Stares te ervaren op 18/06 in de lekkere bruine kroeg De Blaaspijp in Koekelare. Haast u.

Organisatie: The Black Lab, Wasquehal (Lille)