logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Parcels
Happy Mondays

Meltheads

En Toen Was Er Niets Meer -single-

Geschreven door

Meltheads heeft een nieuwe single uit. Ze hernemen de culthit “En Toen Was Er Niets Meer” van De Brassers.
Meltheads, dat is de band die zich in 2022 liet opmerken in Humo’s Rock Rally en De Nieuwe Lichting van radiozender Studio Brussel. Van daar ging het al heel snel alle richtingen uit, met optredens in Nederland, Duitsland, Frankrijk, de UK en de Verenigde Staten en in eigen land op prestigieuze festivals als Pukkelpop, Dour en Lokerse Feesten. Het debuutalbum ‘Decent Seks’ werd zowat overal op lovende reviews onthaald.
Behalve het Engelstalige debuutalbum ‘Decent Sex’ was er nog de Nederlandstalige single “Naïef”. Eentje die onder meer opgepikt werd door StuBru voor de Afrekening en die een beetje een eigen leven leidde. Want die was nog wat meer naar de postpunk dan het andere werk, dat dan weer eerder garage/rock was. “Naïef” toonde een liefde van de band voor het postpunkverleden van enkele generaties eerder en die liefde werd beantwoord. Meltheads-frontman Sietse mocht “Naïef” brengen als gast op het allerlaatste afscheidsconcert van de Belgische postpunkers van De Brassers in de AB in Brussel en die song kwam zelfs op het live-album ‘Tomorrow Never Ends’. Een beetje als het doorgeven van een legacy, meer een opdracht dan vrijblijvend.
Meltheads en Sietse beantwoorden die uitnodiging met een cover van De Brassers. Na “Naïef” en ‘Decent Sex’ nu opnieuw in het Nederlands, terwijl er ook keuze was uit Engelstalige songs van De Brassers. Dat ze “En Toen Was Er Niets Meer” hebben gekozen, getuigt van moed. Het is de über-klassieker van De Brassers en de (zelfs letterlijke) verwoording van het nihilisme van de jaren ’80 en dus een song waar je enkel met respect mee omgaat. Dat doen ze dan ook. Hoewel het duidelijk is dat er een andere band dit nummer brengt, blijven ze nog heel dicht bij het origineel. Meer een absolute ode dan de pretentie van het (nog) beter te kunnen doen.
Deze cover wordt uitgebracht als deel van de eindcredits van de Vlaamse film Dust. Nog voor de zomer mogen we nog meer nieuw werk verwachten van Meltheads, en ook dat zal in het Nederlands zijn. Sietse zegt daarover: “We werken momenteel aan onze tweede plaat en die is van het eerste tot het laatste woord in de taal van Spinvis en Luc De Vos. Het Nederlands inspireert mij weer. Maar verwacht nu niet een dozijn variaties op Naiëf. We gebruiken instrumenten waarvan ik dacht dat we ze nooit in de hand zouden nemen, zoals drumcomputers en akoestische gitaren.”

https://www.youtube.com/watch?v=TdD1SoiBeKI&t=1s
https://musiczine.net/index.php/nl/item/93521-decent-sex
https://musiczine.net/index.php/nl/item/87716-naief-single
https://musiczine.net/index.php/nl/item/95734-tomorrow-never-ends-live-at-ancienne-belgique

Camille Camille

In A Song –single-

Geschreven door

Camille Camille stak haar neus aan het venster in 2019 toen haar single "Strawberry Moon" opgepikt werd voor De Nieuwe Lichting van StuBru. Daarna gebeurde er nog heel veel meer, maar dat gaan we nu niet allemaal oplijsten. Daarvoor bestaat wikipedia. We spoelen meteen door naar haar nieuwe single “In A Song”.
We herinneren ons Camille Camille van haar passage op Gent Jazz in 2022 (net na de coronapauze). We maakten toen vergelijkingen met onder meer Tori Amos en Clannad. Op deze nieuwe single mogen we die twee referenties opnieuw bovenhalen, aangevuld met misschien een luchtige versie van This Mortal Coil en de naïviteit van een Enya en een Heather Nova. Dat zijn vooral intussen oudere dames, maar zo krijgt u toch al zeker een idee. En in heel wat opzichten voelt “In A Song” helemaal anders dan “Strawberry Moon”, dat ook.
“In A Song” is een ‘kleine’ song. Eentje die zich niet wil opdringen en toch uitnodigend is. Die wel wat geduld vraagt en die zich dan mooi openplooit. Een beetje mysterieus (David Lynch-like). Een baken van rust in deze tijden van snel-snel. Etherisch in zang en muziek, maar daarom niet lichtvoetig in de lyrics. Als een song een vriend kan zijn, dan kan dit uw ‘bestie’ worden.

Pop/Folk

https://musiczine.net/index.php/nl/festivals/item/87072-gent-jazz-2022-camille-camille-sohnarr-meskerem-mees-en-agnes-obel-alle-dames-aan-de-macht

https://www.youtube.com/watch?v=lWt0RF2mazA

The Me In You

Sturmfrei –single-

Geschreven door

We kennen The Me In You vooral van hun melancholische fluisterrock, een genre waar ze overigens in uitblinken. Daar stappen ze van af met hun nieuwe single “Sturmfrei”, lekker rockend en met wat fuzz en ruis.
De ietwat vreemde, Duitstalige titel vraagt wat duiding. Het is – in één woord – wat de Duitsers bedoelen met ‘als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel’. Het woord staat voor de ultieme vrijheid om te doen en laten wat je wil, wanneer je ouders of huisgenoten een tijdje weg zijn. “Sturmfrei” is de vooruitgeschoven single van “Ida Fischer Is Niemand”, het nieuwe album  van The Me In You dat verschijnt op  27 maart.
Centraal op het album staat Ida Fischer, een Duitse vrouw die beslist heeft om een zijsprong te maken en de maatschappij in haar huidige vorm te verlaten. Ze heeft geen nood aan de labels die in onze samenleving blijkbaar noodzakelijk zijn. Op “Sturmfrei” blikt ze nostalgisch terug op haar onbezorgde puberteit waarin ze ongedwongen kon zijn wat ze toen nog was: iemand.

Heel leuk om deze rockende kant van The Me In You te horen. Ergens tussen The Nits, The National en The The.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/58172-the-me-in-you
https://musiczine.net/index.php/nl/item/100415-bring-the-beat-back-single
https://musiczine.net/index.php/nl/item/62367-The_Me_In_You_Op_de_koffie_met_The_Me_In_You

https://www.youtube.com/watch?v=4snzhRvzUnw&list=OLAK5uy_l16_AvLBe281a0zEM2rGyT44yCX-Fos34

U2

Days of Ash EP

Geschreven door

U2 is terug met de EP ‘Days of Ash’. Het is het eerste nieuwe studiomateriaal sinds de release van ‘Songs of Experience’ uit 2017. Dat was een vervolg op ‘Songs of Innocence’ uit 2014.

Het kan zijn dat u maar weinig herinneringen heeft aan ‘Songs of Experience’ of zijn voorganger. Beiden heel degelijke albums, maar de singles (“Get Out Of Your Own Way”, “American Soul”, …) hebben niet echt brokken gemaakt. Toch niet in verhouding tot het oudste werk van U2.

‘Days of Ash’ is een EP die ‘moest’ gemaakt worden. Bono heeft heel wat om zich druk over te maken. De president van de Verenigde Staten, oorlogen en ander onrecht in Minneapolis, Iran, Palestina, Oekraïne, … Sommigen zijn het belerende vingertje van Bono en U2 al lang beu en wijzen naar de ‘dubbele persoonlijkheid’ van de poenscheppende band die anderen de les spelt. De meesten beseffen dat moraliteit altijd al het handelsmerk geweest is van deze band en dat dit zelfs in het dna van de band zit. Het is vandaag bovendien misschien ook wel nodig dat een rockband de wereld een spiegel voorhoudt. Niet dat muziek de wereld zal veranderen – en al zeker deze EP niet – maar waar het schuurt ontstaat glans.

Naar de nummers van deze EP dan. Muzikaal liggen de tracks jammer genoeg in het verlengde van ‘Songs of Experience’. Gezapig en heel herkenbaar. De nadruk lijkt te liggen op de lyrics over oorlog en onrecht en minder op de muziek. Er zijn enkele leuke samenwerkingen. De Ierse producer Jacknife Lee en de Nigeriaanse Adeola  doen mee op “Wildpeace” (vooral een lange, gesproken rede van Adeola) en Ed Sheeran en Taras Topolia uit Oekraïne zijn te horen op “Yours Eternally”.

De beste nummers van de zes op deze EP zijn voor mij het aangrijpende “The Tears of Things” en het rockende “American Obituary”. En Bono heeft nog steeds het talent om een goede catchphrase te lanceren, zoals in “American Obituary”: the power of the people is so much stronger than the people in power. ‘Days of Ash’ heeft enkele leuke en interessante momenten. Het is een veelbelovend teken van leven van een band die zich te lang op de achtergrond heeft gehouden.

https://www.youtube.com/watch?v=Y3ziTSYyook

Nabou

Indigo

Geschreven door

NABOU is als trombone speelster uitgegroeid tot een topper binnen de jazz scene. Op Brussels Jazz Festival zagen we haar nog live. We waren onder de indruk van haar wervelende mooie performance. ''NABOU bewijst dat ze als trombonespeelster de grenzen durft te verleggen, geeft er een vernieuwde wending aan, wat haar sowieso een bijzondere muzikante en performerster maakt. We zien vooral  een muzikale bloem die is ontluikt tot een zelfverzekerde mooie roos op het podium'', schreven we over haar optreden.
Eind januari bracht ze een nieuwe plaat uit 'Indigo', die dezelfde veelzijdigheid, weemoed en warmte uitstraalt.
Qua sound is er in navolging van de vorige albums niet zo veel veranderd, songs als “Consent” is best emotioneel beladen, als ode aan Stijn; of “Flux Bloom” laat de virtuositeit, weemoed en warme klankenpracht horen.
NABOU laat zich omringen door muzikanten die haar live, maar dus ook op plaat, meer dan zomaar aanvullen. Ze leggen er evenveel gevoel in, en dat maakt de plaat overtuigend fijn. NABOU heeft, door allerlei verlieservaringen een moeilijke tijd achter de rug en dat sluipt ook in haar songs die opvallend meer emoties van pijn en vertwijfeling bevatten.
Maar verder is dit gewoon de NABOU die we al zovele jaren kennen, en daar is totaal niks mis mee. Songs als “Unpersuadable Extern” en “Echo” weten te raken. De instrumentatie spreekt tot de verbeelding.
NABOU is een voorname parel binnen de jazzscene. De weemoed sluimert in haar materiaal. “Light blue shwal is opnieuw een ode aan Stijn. Op “Lost 'Soul” horen we net die kenmerkende warm klank die een zekere gemoedsrust uitstraalt, in een wereld van vertwijfeling.
NABOU blijft haar roots trouw, maar de virtuositeit, de intensiteit en de improvisatie van de songs sieren. Eentje om te koesteren.

Tracklist: Consent (for Stijn) 02:31 Parallellepipedum 05:27 Flux Bloom 06:05 Unpersuadable Extern 07:26 Echo I 01:32 Torch 06:00 Light Blue Shawl (for Stijn) 04:41 Lost Soul 03:03 Echo II 02:14 Johanna 06:04 Echo III 01:00 Ruin & Redemption 02:15

De Delvers

Doemdenkers -single-

Geschreven door

Het Nederlandstalig nachtorkest De Delvers laat terug een nadenkertje op ons los in de vorm van de single “Doemdenkers”. Daarin wordt een (herkenbare) wereld vol complottheorieën, duisternis  en gevaar geschetst. Het is niet de bedoeling om met deze single een klaagzang af te steken maar wel om een wake-up call te veroorzaken en zo wat tegengas te geven. Het blijkt nog maar eens dat deze thema’s de sterkte is van De Delvers. Daarbij wordt hier alles verpakt in een catchy en uptempo nummer. Een heerlijke en meezingbare song!
Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=szW6IglDM-4&list=RDszW6IglDM-4&start_radio=1

De Delvers:
Dries Emmerechts: Zang, Bas, Beats
Laurens Primusz; Gitaar, synth, Zang
Tom Kets: Teksten, Bas
Menno Buggenhout:Gitaar

Autumn Owls

Thick As Thieves -single-

Geschreven door

De Ierse indierockband Autumn Owls startte in 2007 en werd in het begin vaak vergeleken met Radiohead. Na een beloftevolle start met internationale tournees en opnames met hippe producers deemsterde de band wat weg.
Bandleider en songwriter Gary McFarlane dook weer op tijdens de coronapandemie. Met plots een zee aan tijd en door het verplicht moeten terugkeren naar zijn roots werkte hij het tot dan onafgewerkte album ‘Three Winters in the Capital’ af. In die periode werd ook de basis gelegd voor ‘Here in the Bardos’, het album dat volgende maand uitkomt. Hij begon er aan in Ierland en zette dat werk verder in Frankrijk, Thailand en China. Dit was het eerste nieuwe materiaal dat McFarlane schreef in meer dan tien jaar.
Muzikaal vormt ‘Here in the Bardos’ een opmerkelijke breuk met alle vorige albums en dat horen we al op de vooruitgeschoven single “Thick as Thieves”. Dat is ietwat rafelige, melancholische dreampop, met meer aandacht voor de lyrics en het grotere verhaal. Een sound met duidelijke roots in de jaren ’90, met zelfs nog een vage hint van de Madchester-vibe. Als single blaast “Thick as Thieves” ons niet meteen van onze sokken, maar hij lijkt wel de voorbode van een mooi album met eerder bescheiden ambities.
Met een moderne productie en de melancholie als boventoon moet dit zowel een jong als een iets ouder publiek kunnen aanspreken.

https://www.youtube.com/watch?v=JwBcn_4Zf4A

Nicolas Van Belle

Einde were

Geschreven door

'Einde Were' is de soloplaat van gitarist Nicolas Van Belle, opgenomen eind 2024 in Zinnema, Brussel. Deze verscheen als KR007 op Klankhaven Records op vinyl, vergezeld van een bundel met tekst en collages begin februari. Op mystieke, spirituele als eigenzinnige wijze benadert hij de thema’s rond dood en verlies.
De multi-instrumentalist maakt gebruik van een breed instrumentarium, en voegt er soms semi-spoken words aan toe.
Op uitgekiende wijze borrelen emoties op … “Niets Makend” en “Tussen het bedaren” zijn een soort muzikale intimiteit. Een bevreemdend mooie klankentapijt horen we, die wat inspanning vergt.
Maar wie , na een verlies, een manier zoekt om alles een plaats te geven, kan bij Nicolas Van Belle steeds terecht. Van woede naar smart tot radeloosheid, het zit allemaal verweven in de songs als “In de Zilte zee”  en “Allenig waren we”.
Trouwens, met zijn band SUURA wordt eerder een jazzy weg ingeslagen . Solo klinkt het project dus beduidend anders.
Nicolas Van Belle maakt het de luisteraar niet makkelijk, binnen die chaotische brij is de lijn vaak zoek.
Tekstueel sluit het perfect aan bij het onderwerp ‘omgaan met de dood’. Want bij een verlies van een geliefde verliezen we al te vaak de grip op het leven, en voelen ons helemaal alleen in de rush van het leven dat blijft doorgaan, terwijl we rouwend gewoonweg eens compleet stil zouden willen blijven staan.
De woede en onmacht hierbij omschrijft Nicolas wondermooi; wij herkennen er ons zo goed in, in al wat we zelf al meemaakten
Op “Einde Were” weet Nicolas Van Belle ons een pak emotionele tools te geven om in het rouwproces aan het werk te gaan!

Check: https://nicolasvanbelle.bandcamp.com/album/einde-were-2026-klankhaven-records

Experimental
Einde were
Tracklist: Niets Makend 04:48 Tussen Het Bedaren 03:13 Veel en Alleen 02:28 De Zon Die Brandt 03:18 In De Zilte Zee 05:38 Zondert 05:12 Allenig Waren We 04:54 Verbrokkelt Geduldig 04:01 Jouw Naamloze 02:38 Vaarwel Were 03:47

Pagina 4 van 460