Slift is een Frans trio dat reeds een lange weg heeft afgelegd. Hun nieuwe album heet ‘Ilion’ (naar de Griekse naam voor de stad Troje) en het is een eclectische mix van genres en ritmes geworden. Zelf omschrijven ze het als een huwelijk van metal met psychedelische rock en postmetal en dat is niet ver van de waarheid.
Het overheersende geluid op dit album is tegelijk massief en tegelijk kolkend als een onrustige oceaan. De Fransen verwijzen naar Godspeed! You Black Emperor, Goat en naar …And You Will Know Us By the Trail of Dead, maar het zou zo maar eens kunnen dat deze Fransen de mosterd gehaald hebben bij een rits Belgische bands als Amenra, Brutus, Psychonaut of Doodseskader.
De intensiteit van de muziek ligt constant hoog, experimenten worden niet uit de weg gegaan en toch staan er vooral heel vertrouwde ritmes, riffs en progressieve elementen op het menu van Slift. De songpbouw is soms wat warrig, maar het klinkt wel heel organisch. Het is niet dat ze gewoon wat stukjes achter elkaar geplakt hebben.
Wat wel speelt is de hoge inwisselbaarheidsfactor. Je kan het album tien keer beluisteren en denken dat je helemaal mee bent met alle nummers, toch zal je moeite hebben om een los fragment te kunnen toewijzen aan een nummer.
De beste tracks, met een voldoende graad van herkenbaarheid, zijn “Confluence” en “Uruk”.
https://www.youtube.com/watch?v=VcXkSctQCbw
Boskat is een Belgisch duo dat zijn sporen al ruimschoots verdiend heeft in het clubcircuit en met puike singles. Aan de reeks opmerkelijke singles wordt een vervolg gemaakt met de nieuwe ‘Boiler’.
Voor deze single deed het duo een beroep op de vocalen van Rudeboy, de vocalist van Urban Dance Squad.
Het leuke is dat het niet enkel de vocalen zijn die ons teruggooien naar de jaren ’90 van de Squad, maar dat dat plaatje ook muzikaal klopt, met opzwepende, hoekige rock. Een beetje alsof die band gewoon een doorstart heeft gemaakt.
“Boiler” gaat vooraf aan het album ‘Welcome to Planet Urmit’ dat op 15 maart uitgebracht wordt. Rudeboy zal wel niet op elk nummer meedoen, maar toch smaakt deze single naar meer.
Boiler -single-
Boskat feat Rude Boy
Suburban Records
https://www.youtube.com/watch?v=xIyi2eXvtw0
The Priceduifkes lanceert met de single “Hot Tub” het aankomende, zesde studioalbum 'Dancing Dirty'. Frontman Ricky D zegt dat de tekst van “Hot Tub” is ontstaan uit een misvatting bij het luisteren naar het nummer “Hard Times” van The Scabs. Het lijkt ons een sterk verhaal om dat om dat op die manier ‘verkeerd te horen’, maar kom, het zou ook wel kunnen. 20 jaar luide muziek laat dus wel degelijk sporen na.
Tijdens de preproductie van het nummer tipte een toevallig aanwezige Cedric Maes van The Sore Losers nog een gitaarakkoord. Dat leverde hem meteen een interimjob op als sologitarist bij The Priceduifkes. Behalve Maes hoor je op piano ook nog producer Thomas Valkiers (XINK, The Crackups, Double Veterans).
'Dancing Dirty' verschijnt op 23 maart. Om de release te vieren, spelen The Priceduifkes twee uitverkochte shows in Trix (23/03) en AB (24/03) met Cornflames, de band van Eppo Janssen. Alle tickets waren na enkele uren de deur uit.
“Hot Tub” is een heel catchy en heel degelijk garagerock-anthem. Zo eentje dat The Paranoiacs en The Spanks zijn vergeten maken. Hot Tub - song and lyrics by The Priceduifkes | Spotify
The Black Crowes is een Amerikaanse rockband met een lange staat van dienst. Zoals wel vaker bij bands met broers kent de bandgeschiedenis een lange rij conflicten die soms voor vuurwerk in de studio zorgen, maar net zo goed voor lange pauzes tussen albums en voor lange afwezigheden op het podium. Hun grootste successen in Vlaanderen haalden ze met singles als “Jealous Again” en “Remedy”. Daarna volgden nog wel degelijke albums, maar de periode van de radiohits was voorbij.
Even fast forward in de geschiedenis naar de reünie van de Robinson-broers in 2019, wat in 2022 ‘1972’ opleverde, een EP met covers, naast een hele rits concerten, onder meer in de Lotto Arena in Antwerpen.
The Black Crowes - ‘Shake Your Money Maker’ bruist als nooit tevoren (musiczine.net)
Daar wordt nu een album aan toegevoegd. ‘Happiness Bastards’ is het eerste studio-album in 15 jaar. “Wanting and Waiting” is de eerste single. En die klinkt heel vertrouwd, ondanks dat er flink getimmerd is aan de bandbezetting.
De southern-bluesy gitaarlicks en de stem van de Robinsons domineren echter en dan kan er al weinig verkeerd gaan. Deze nieuwe single komt als een diesel wat traag op gang, maar etaleert dan een stevig rockende schwung, met ook een gospel-koortje zoals we dat al kregen op succesalbum ‘The Southern Harmony and Musical Companion’.
Nog meer goed nieuws nodig? Dit voorjaar gaan The Black Crowes op tournee en dat zal o.m. ook in België zijn, op 21 mei 2024 in de AB, Brussel
https://www.youtube.com/watch?v=G31MZzqH4ZA
De Belgische neo-postpunkband Meltheads wist ons een tijd geleden reeds van onze sokken te blazen met de Nederlandstalige single “Naïef”. De volgende voltreffer in het bommentapijt van deze band is de nieuwe single “No One Is Innocent”. Dit is een knetterende, hitsige psychpunkparel die halverwege even inhoudt voor een leuke bass break en die dan openbarst in een wellustige gitaarorgie, zoals alleen Meltheads dat kan. The Hives meets Whispering Sons, zoiets dus.
Frontman Sietse Willems over No One Is Innocent: “Het nummer gaat over de buurt waar ik ben opgegroeid. Ik hou van die plek. Het is er divers, het is er warm, maar ook valsig en onevenwichtig. Het nummer gaat over deze sociaal-economische ongelijkheid en hoe wij als samenleving dit corrupte systeem in stand blijven houden.” Zo komt hij tot het besluit dat niemand onschuldig is.
Debuutalbum ‘Decent Sex’ van Meltheads (in een productie van Bert Vliegen) komt uit op 9 februari, gevolgd door releaseshows in België en de buurlanden.
https://www.youtube.com/watch?v=9vd8Arj-R3c
New beat met een hoog actualiteitsgehalte en een flinke dosis satire. Het doet ons denken aan “Qui …”, de legendarische single van Brussels Sound Revolution naar aanleiding van de ontvoering en bevrijding van oud-minister Vanden Boeynants in 1989.
Op ongeveer hetzelfde patroon tekent Satirical Beat, dat ons muzikaal een beetje doet denken aan de neo-new beat van Belgica Erotica, de single “Graaifried & Graaiman: Pension Plan”.
Je moet geen genie zijn om te begrijpen welke graaiende gepensioneerde politici bedoeld worden en wat het pensioenplan is dat door de mangel wordt gehaald.
Brussels Sound Revolution permitteerde het zich indertijd om (met of zonder toestemming) de stem van Vanden Boeynants te gebruiken. Dat missen we hier een beetje bij Satirical Beat, maar voorts is dit een heel leuke single met oldschool new beat. Meer van dit!
Dance/Elektro
Graaifried & Graaiman: Pension Plan -single-
Satirical Beat
https://satiricalbeat.bandcamp.com/track/graaifried-graaiman-pension-plan
De Belgische epic symphonic metalband Cathubodua bracht zopas zijn nieuwe single en video uit. “Foretelling” is de eerste single van het nieuwe album van de band. Dat nieuwe album werd ‘Interbellum’ gedoopt en wordt op 23 februari uitgebracht door Massacre Records. Dat is hetzelfde Duitse label dat in 2019 ook al ‘Continuum’ uitbracht, het vorige album van deze band.
De productie en mix van het nieuwe album waren in de bekwame handen van Yarne Heylen (van Carnation).
De intro is misschien een referentie naar de folkmetal-roots van debuutalbum ‘Opus I Dawn’. Daarna breekt deze nieuwe single open in zowat het hardste en ruigste dat we al van deze band gehoord hebben. Tegelijk klinkt het knisperend als vuurwerk op een taart. Zangeres Sara staat heel centraal in de sound, maar ze moet –virtueel - vechten voor haar plaats.
Cathubodua stelt Interbellum het hele jaar door voor aan het publiek met een club- en festivaltournee door België, Nederland, Frankrijk en Duitsland.
https://www.youtube.com/watch?v=sIRh5yELJkE
De nieuwe van Gamma Rave is een kopstoot van jewelste. De zang zit een beetje in hetzelfde straatje van Eminem. Muzikaal is het een crossover geworden van elementen/vibes van een band als Rage Against the Machine en elektronische toetsen die naar alternatieve dance zoals The Prodigy neigen. Maar dan op hun geheel eigen wijze.
Eén ding kan je zeker zeggen en dat is dat ze origineel klinken en een eigen sound hebben ontwikkeld.
Een heel sterke track van deze Gentenaars.
Dub/Cross-over/Punk/Rap
Crossroads -single-
Gamma Rave
Gamma Rave - Officiële Website
Trad Records staat garant voor traditionele, meestal instrumentale, folk/heimat muziek. De meeste releases bestaan uit Vlaamse bands, maar ‘Vision of Three’ van Northern Resonance is ditmaal een band van Scandinavische oorsprong. Het trio is afkomstig uit Zweden. Hun muziek is geworteld in de Scandinavische volksmuziekscene. Hun debuut uit 2020 werd bekroond met een Zweedse grammy. Intussen toerden ze reeds de wereld rond. In tegenstelling tot hun debuut dat heel basic, zonder overdubs en live, werd opgenomen zijn ze voor hun opvolger op een iets andere manier gaan schrijven en opnemen. Ze hebben er productiematig meer werk ingestoken en geluidstechnicus Jeroen Geerinck werd als het ware een extra bandlid gedurende het hele proces. Zo hebben ze op die manier proberen het beste uit hun instrumenten te halen.
Northern Resonance bestaat uit drie leden. Anna Ekborg Hans-Ers speelt viola d’ amore, Jerker Hans Ers op hardangerviool en Petrus Dillner op de nyckelharpa. Zo krijg je natuurlijk dat vrij typische geluid dat voor vele mensen exotisch klinkt. Ook wordt de vergelijking met kamermuziek en Zweedse volksmuziek gemaakt. De vergelijking met een kamerorkest is te begrijpen. Dat komt voornamelijk door de heel aanwezige strijkinstrumenten. Maar toch klinken ze iets moderner dan een kamerorkest.
Op dit album hoor je uptempo tracks zoals o.m. de opener “Fasterud” en ook meer ingetogen stukjes muziek zoals “Kansas City”. Je kan het vergelijken met verschillende soundscapes die passeren. De indruk is dat naast de muzikale opbouw de sfeer van elke track minstens even belangrijk is. Als geheel krijg je een heel kwalitatief album waarvan te begrijpen valt waarom ze internationaal bekend zijn en overal gevraagd worden om te spelen.
Met ‘Vision of Three’ zet Northern Resonance zich op muzikaal vlak nog een stapje hoger ten opzichte van hun debuut. Dat zal ongetwijfeld leiden tot uitverkochte zalen waarmee ze met hun aankomende tournee onder andere Australië, VS, Chili, Colombia, Groot-Brittannië, Duitsland en Zweden zullen aandoen.
Traditionele folk/volksmuziek
Vision of Three
Northern Resonance
Het garagepunkkwartet Sprints komt uit Dublin. ‘Letter To Self’ is hun debuutalbum. Van de voorafgaande singles ("Up and Comer", “Adore Adore Adore" en het heerlijke "Literary Mind") kon vooral de laatstgenoemde onze aandacht vasthouden.
Sprints werd opgericht in 2019 en speelt schurende punkrock, beïnvloed door de vroege Pixies, Bahaus, Siouxsie Sioux, King Gizzard, Savages en LCD Soundsystem.
Hun EP ‘Manifesto’ uit 2021 en de EP ‘A Modern Job’ uit 2022 zorgden ervoor dat de muziekpers de band al in een vroeg stadium leerde kennen en de band begin dit jaar live te zien was tijdens ESNS in Nederland.
Zangeres, gitarist en lead-songwriter Karla Chubb zegt dat dit album tekstueel en inzake hoofdthema's heel persoonlijk en autobiografisch is, terwijl het sonisch een ruimte verkent die is geïnspireerd door een liefde voor gothic uit de vroege jaren ‘80, noiserock uit de jaren ‘90 en modernere muzikale invloeden. “Literary Mind” bijvoorbeeld is een spontane uiting van gelukzaligheid bij een beginnende verliefdheid.
Sprints heeft het over de meest kwetsbare momenten en doordrenkt die met diepgewortelde garagepunk. Ze willen emoties die als inherent negatief worden beschouwd –angst en woede - omzetten in iets positiefs. Sprints is op dit album tegelijk louterend, eerlijk, rauw en bijzonder aanstekelijk.
De lekkerste kersen op deze taart zijn naast de drie singles ook nog “Shadow Of A Doubt” en “A Wreck (A Mess)”.
Op dinsdag 13 februari staat Sprints in de Cactus Club in Brugge. Een dag later spelen ze in de Trix in Antwerpen.
https://www.youtube.com/watch?v=fLTI6gDyxGs
Tonbruket bestaat uit leden die o.m. bij het Esbjörn Svensson Trio, Rebecka Törnqvist en Elvis Costello hebben gespeeld. Ook heeft de band gefungeerd als begeleidingsband van singer-songwriter Ane Brun. De groep speelt ingetogen, alsook uiterst expressief. Met hun album 'Light Wood, Dark Strings' verheffen ze intimiteit tot een kunstvorm, bijzonder uitgekiend en verfijnd.
Het zachte “Buckaroo” zet de toon; muzikaal strelende schoonheid in een zinnenprikkelend kader, waardoor je niet in slaap wordt gewiegd. Verder even mooi zijn “'Ostra Amtervik Revisited”, “Hermetic Boogey” en “Light wood, Dark Strings”. Er valt wat duisternis te noteren.
Op filmische wijze brengt Tonbruket je tot een vorm van absolute 'Zen', door de prachtige klankentapijtjes die absolute rust bieden. We lieten ons gewillig meevoeren naar een diepzinnige gedachte op “Stratopaus” en “Love in its Splendor”. Het sprankelende mooie “Exit Blurred” onderstreept het tot slot.
Ook hier is er sprake om de harde realiteit eens te vergeten, en wens je die verdiende gemoedsrust. Dit is een zachtmoedige plaat, die muzikaal verslavend inwerkt …
Tracklist: Buckaroo (7:24) O?stra A?mtervik Revisited (4:40) Hermetic Boogey (6:13) Light Wood, Dark Strings (5:44) Stratopaus (6:14) Va?stertorps Hja?rta (5:58) Love in Its Splendor (6:34) Exit Blurred (3:32)
We worden in het jazzgenre overspoeld van projecten en artiesten; omdat het begrip jazz nu echt breed is geworden door een soort fusion, free jazz en improvisatie met een culturele 'touch'. Neem nu Kin Gajo, een band geïnitieerd door de Brusselse accordeonist Stan Maris, die zijn krachten bundelde met saxofonist Werend Van den Bossche (Dishwasher, Green Mean Machine) en drummer Tom Peeters (Olga Jane). Een trio die sowieso weet hoe je de muzikale grenzen aftast.
Kin Gajo biedt dromerige soundscapes met een Oosterse tint. De warme sax botst zachtmoedig tegen de bedwelmende drums; de accordeon doet je zweven.
Een magische schoonheid door deze instrumentatie en aanpak.
De EP start met het mooie “Home of Nowhere”; gaandweg voegen ze er een klankkleur aan toe en is men niet vies van wat geexperimenteer met electronica. Op “Enter, Gajo!” worden alle registers open getrokken. Het is boeiend door de verrassende wendingen en het opzoeken van uitersten. Het sprankelende “Clan of three streets” en het lekker opzwepende “Whatever You Feel Like” met het vrij korte “Exit, Gajo!” onderstrepen dit.
Ze bieden een brede kijk op het jazzgenre aan, dat sprookjesachtig, avontuurlijk en veelzijdig klinkt. Dit smaakt naar meer … Interessante boeiende parel!
Tracklist: Home of Nowhere 05:19 Enter, Gajo! 06:07 First Encounter 03:42 Clan Of Three Streets 04:03 Whatever You Feel Like 02:36 Exit, Gajo! 01:26
Nederlands 
Français 
