Salvation slaagt erin de sfeer en de interacties van een live optreden op plaat uit te brengen . De adrenaline voel je zo aan . Trouwens, we waren er bij toen de band in het voorprogramma stond van The Mission in de Casino, Sint-Niklaas (2020).
Het verslag kun je hier nog eens nalezen. De band speelde sterk , net als de hoofdact.
Dit live beleven is overtuigend, luister maar eens naar de uitvoeringen van “The Answer”, “Ladyfaithe” en “Pain in Rose”. De band interacteert , het publiek reageert enthousiast. De spanning is te snijden op “The Shining” en “All and more” .
Salvation brengt misschien niks nieuws of wereldschokkends, maar ze steken wel de lont aan het vuur, om de boel te doen ontploffen, door hun energieke set. Het is voor ons de ideale ontlading, een gevoel van welbehagen op hun postpunk. Dit live album is een mooie aanvulling en extraatje
De luisteraar heeft nu het laatste woord. Check gerust zelf https://salvation4.bandcamp.com/album/we-gave-you-diamonds-live-at-de-casino-tscd05
Tracklist: The Answer 03:29 Ladyfaithe 03:13 (Clearing Out The) Debris 03:22 Paint It Rose 03:32 The October Hour (Now) 03:37 Puppet Master 02:57 The Shining 04:15 Pearl Necklace 04:36 Payola 03:13 All And More 03:19 Why Lie? 03:52
Postpunk/Rock
We Gave You Diamonds … Live at De Casino
Salvation
Eels is hat alterego rond ‘E’, Mark Oliver Everett. Sinds het debuut in 1996, ‘Beautiful Freak’, kregen we al een rits albums , ruim 13 studioalbums. In 2008 publiceerde E zijn veelgeprezen boek ‘Things the Grandchildren Should Know’ en speelde hij de hoofdrol in de bekroonde ‘Parallel Worlds, Parallel Lives’ documentaire over de zoektocht om zijn kwantumfysicus vader, Hugh Everett III, te begrijpen.
Het album ‘Earth To Dora’ uit 2020 kreeg veel lovende kritieken en werd door The Independent omschreven als ‘het lieflijkste album ooit’ en door MOJO en NME bekroond met vier sterren. De nieuwste release 'Extreme Witchcraft ' toont de zoveelste gedaante van ‘E’.
De muziek van EELS staat grotendeels garant voor melancholie en weemoed gedragen door de doorleefde stem van ‘E’ . 'Extreme Wichtcraft' is een lekker dansbare, kleurrijke , zonnige, feestelijke plaat in Eels normen . Het begint met een aanstekelijke “Amateur Hour” en “Good night on Earth”. Hij refereert zelfs aan Elvis Costello, door die muzikale noemer rock-weemoed.
“Learning While I Lose" als “Better Living Through Desperation” laat net dat kenmerkende ‘depri-verlating-somber’ kantje horen.
Twintig jaar na Eels' vierde album ‘Souljacker’ is John Parish terug van de partij als producer (PJ Harvey, Aldous Harding). De frisse, speelse alsook melancho aanpak siert Eels opnieuw.
Tracklist: Amateur Hour 02:32 - Good Night On Earth 03:18 - Strawberries And Popcorn 03:42 - Steam Engine 03:15 - Grandfather Clock Strikes Twelve 03:22 - Stumbling Bee 03:38 - The Magic 03:13 - Better Living Through Desperation 02:31 - So Anyway 03:22 - What It Isn't 03:48 - Learning While I Lose 02:45 - Know You're Right 03:07
Het werk van Wovenhand als het legendarische 16 Horsepower van Dave Eugene Edwards heeft een generatie muzikanten beïnvloed en geïnspireerd in de hele expansieve lternatieve muziekwereld. Hun geluid is een organisch weefwerk van neo-folk, post-rock, punk, old-time, en alternatieve geluiden. Alles komt samen voor David's soulvolle expressie en constante spirituele zelf-exploratie. Soms droevig en treurig, dan weer opbeurend, Beide bands waren onvergetelijk in geest en geluid.
'Silver Sash' is een nieus album van mans Wovenhand. 'Liefde' dat voel je al bij de eerste song “Temple Timber”, een emotioneel, warme song met z’n kenmerkende intense vocale voordracht. Een klankenwereld , mysterieus, onheilspellend, donker van aard, die innerlijke rust opzoekt … , met een knipoog naar het werk van sing-songwriters als Leonard Cohen en Nick Cave. “Acacia” , “Duat Hawk” en “'Dead Dead Beat” hebben iets duisters en pakkends in zich. “Omaha” en “The lash” krijgen dan in dit specifiek geluid wat meer uptempo’s.
Wovenhand behoudt z’n unieke karakter van droefnis en gedrevenheid op deze plaat. Iets waar we ons met plezier laten in meeslepen …
Tracklist: Temple Timber 03:57 Acacia 03:29 Duat Hawk 03:25 Dead Dead beat 03:27 Omaha 03:51 Sicagnu 02:37 The Lash 04:11 8 Of 9 04:30 Silver Sash 03:24
Sing-songwriting/Rock
Silver Sash
Wovenhand
De uit Luik afkomstige saxofonist (improvisator, componist en muzikaal ontdekkingsreiziger) Manuel Hermia is een veelzijdig artiest, die voor zijn nieuwste project 'Freetet' zich laat omringen door enkele muzikanten die zijn gevoel voor improviseren perfect weten aan te voelen. De blazers staan centraal , trompet, trombone en saxofoon meerbepaald, zie maar de line-up Manuel Hermia - saxofoon / Samuel Blaser (CH) - trombone / Jean-Paul Estévienart - trompet / Manolo Cabras - bas / Joao Lobo – drums.
Feitelijk moet je deze plaat in zijn geheel beluisteren. De klankentapijtjes zijn intiem als overstuurd. Een interessant muzikaal pad weliswaar, waarbij die blazerssectie intrigeert en warm aanvoelt in z’n totaliteit. De aanstekelijke baslijnen en de verbluffende drum partijen zijn een meerwaarde. “Hidden Codes” klinkt onheilspellend mooi en fijngevoelig. “Scent of a trio” moet het hebben van die ingetogen, zwoele sax , trombone en trompet. Zachtmoedige drums en bas vullen aan. “Cat and Mouse” kunnen we ook onder deze muzikale noemer plaatsen .
Ze tasten de grenzen af . Manuel Hernia is omringd van muzikanten die de jazz verbreden en het magisch doen klinken. Eigenzinnig , passend , doeltreffend. Het straalt een vrijheidsgevoel uit in deze jazz verwante sound.
Tracklist: Serial Joker 05:41 Schisms 07:46 Ze Theme 05:08 Hidden Codes 05:56 Scent of a trio 05:24 Cat and mouse 04:34 Stuck between those we love 05:37 Here and Now 06:53 Le Temps de Cerises 04:44
ANOZEL is een band die al van 2017 bezig is, ontstaan op een lege, mistige gemeentecamping in de "Hauts", zoals ze in de Vogezen zeggen. Ambitieus en met een ‘doe-het-zelf geest’, worden emoties, teleurstellingen verwerkt.
We hadden een interview met de band; lees hier .
We spraken vooral over hun release 'Paddy's club' en hun toekomstplannen. Een echte muziekstijl kleven is moeilijk , maar het klinkt alvast Ambient en Post-Rock gerelateerd.
Het meer dan tien minuten lange “Falaise” klinkt erg gevarieerd. Emotie is het sleutelwoord in een weemoedig kader, met een licht in de duisternis.
Algemeen klinkt het donker in dat ambient/postrock genre . De vocals doen een beetje denken aan Nick Cave en Leonard Cohen. Poëtisch, melancholiek op die manier. Nick Cave komt prominent aan bod op ”Mirliflore” en Octobre”.
Ze klinken melodieus , avontuurlijk en eigenzinnig, kruisen de diverse stijlen en durven grensoverschrijdend te zijn . Ze spreken een breed publiek aan. Sommige nummers barsten uit in een wervelwind aan emoties. Het is een boeiende trip dus.
Anozel tast de grenzen af op die manier. En weet ons ermee te overtuigen.
Een band om in het oog te houden dus . In ons interview vertelden ze '' Maybe the next release will be true black metal or jazz/funk/fusion, who knows? We all love and listen to different things" . Benieuwd wat de toekomst muzikaal zal bieden.
Ambient/Post-rock
Paddy's club
Anozel
Tracklist: Falaise 10:36 Mirliflore 04:58 Portugal in my heart forever 02:46 Paddy's Club 05:57 Octobre 03:44
Met 'de doden hebben het goed' trilogie had Wiegedood zijn stempel gedrukt op het donkere en grauwe binnen de Belgische muziek, ze spreken daarmee zelfs een heel ruim publiek aan. Na zo een klassieker nieuw werk uitbrengen was een moeilijke opgave. 'There's Always Blood At The End of the road' bevestigt hun muzikaal kunnen binnen die black metal.
Al meteen klinkt het verschroeiend, luid en hard, “FN SCAR 16”; Wiegedood blaast!
Het is een rauwe trip in een duister landschap. Je hoort wel een meer melodieuze insteek in sommige songs.
Het verdriet van hun trilogie willen ze achter zich laten, de bladzijde omdraaien en ietwat ontspannender klinken.
Ze behouden hun donker muzikaal pad. “'Nobless Oblige Richess Oblige” klinkt staalhard. Op de daarop volgende songs “Until it is not” en “Now will always be” krijgen we een waanzinwekkende chaos. “Wade” onderstreept een luguber, ingetogen sfeertje en staat open voor experiment.
“Nuages”, ”Theft and Begging” en het wondermooi afsluitende “Carousel” behouden hun stijl, maar tonen evenzeer een avontuurlijk karakter, o.m. door de uiteenlopende zang , de tempowissels en de melodieuze lijnen.
'There's Always Blood at the end of the road' is op die manier de perfecte opvolger van hun trilogie; hun donkere meer extreme muziek mag gehoord worden.
Tracklist: FN SCAR 16 - And in Old Salamano's Room, The Dog Whimpered Softly - Noblesse Oblige Richesse Oblige - Until It Is Not - Now Will Always Be - Wade - Nuages - Theft and Begging - Carousel
Fred Hersch is een begenadigd piano virtuoos. Op de nieuwste plaat 'Breath by Breath' werkt hij samen met het strijkerskwartet Crosby Street String Quartet. Resulaat: meditatief overtuigend!
Ingetogenheid … “Begin Again” is er meteen eentje die het onderstreept en experiment toelaat. De viool werkt bedwelmend , hypnotiserend. “Awakened Heart” , “Breath by Breath” en “Monkey mind” zijn intiem , dromerig. Een mooi klankentapijt. Een gevoel van stilte overheerst. “Rising, Falling” en “Know that you are” zitten verder in deze richting.
De plaat in z’n geheel beluisteren, is nog het best . Elke song biedt net dat meditatieve aspect, verwezenlijkt door Fred Hersch en zijn muzikanten; dit zijn Drew Gress -contrabas, Jochen Rueckert - drums, en Rogerio Boccato - percussie (op “Mara”) alsook de strijkers van Joyce Hammann - viool , Laura Seaton - viool, Lois Martin - altviool en Jody Redhage Ferber – cello.
Hierin is Fred Hersch een sterk componist , die z’n virtuositeit onderstreept en deze ingetogenheid kadert met z’n gezelschap in nieuwe elementen.
Tracklist: 1 Begin Again 2 Awakened Heart 3 Breath By Breath 4 Monkey Mind 5 Rising, Falling 6 Mara 7 Know That You Are 8 Worldly Winds 9 Pastorale (homage à Robert Schumann)
Piano/Jazz
Fred Hersch
Breath by Breath
Brazzmatazz bracht met ‘Live At JGG Studio’, een selectie van brassband bangers, een live sessie met vijf gloednieuwe nummers en twee klassiekers. We krijgen een voorproefje van hun energieke steampunk live shows, die drum'n’bass, funk tot Balkan toevoegt , en ja zelfs we horen een piraten lied! Er zijn bijdrages van drie van hun saxofonisten en een verdwaalde trompettist. Een brassband dus , die een sterke groepsinspanning levert. zowel in het schrijven als in het opnemen.
Het werd allemaal vakkundig opgenomen in de Johnny Green Giant Studio en gemixt en gemasterd door geluidstechnicus Jonas Nyaarr (GoTo11).
Het combo verdient een vermelding … Sanne Werkers (leider van de band), Dylan Meersman (trompet), Leen Bervoets (trompet), Miro Demol (trompet), Pieter Verraes (trombone), Jasper Braeckman (trombone), Kwinten Van De Keere (altsax), Bartas Boots (altsax), Bauke Meersman (tenorsax), Stein Nuyts (tenorsax), Mathias Van Severen (baritonsax), Wim Michels (bastuba), Joël Dockx (bastuba), Klaas De Koninck (snaredrum), Jonathan Glorie (basdrum) en Emiliano Della Giovanni (percussie) … Ze zorgen voor een feestelijk gevoel en stemming. Wat een live beleven.
Ze zorgen voor een uniek sfeertje en live ervaren door dit variërend klankentapijt. Alsof je met hen in de zaal staat!
De speelsheid, humor en virtuositeit van het podium, vind je evenzeer op plaat . Dat is hoe een live album echt moet klinken. Missie geslaagd.
Brassmusic/funk/steampunk
Live At JGG Studio
Brazzmatazz
Tracklist: Fistycuffs (Live) 03:12 Clockwork Concerto (Live) 05:48 Up Across And Down (Live) 03:38 Barrage (Live) 05:16 Ocular Phenomena (Live) 06:22 Tiny Tiger (Live) 02:50 Walk The Plank (Live) 05:38
Diederik Nomden is een Nederlandse topper, groot geworden bij The Analogues, waarin hij zijn uitzonderlijk muzikale talent kon tentoon spreiden. Toetsen, gitaar, drums, zang, hij beheerst het allemaal en wel op zo'n geweldige wijze, dat hij één van de beste muzikanten van Nederland is.
Hij speelde ook bij bands als Johan en Daryll-Ann en werkte samen met Jacob de Greeuw. In 2014 begon hij met vier gelijkgestemden The Analogues, een Beatles tribute; wat een wijze hoe ze het aanpakten.
Ook solo liet de man van zich horen. Met ‘Wingman Returns’ wist hij ons te overtuigen in 2019. De recensie kun je hier nog eens nalezen .
Nu is er de nieuwe plaat 'Parallel Universe'. Nomden bewijst wat een uitzonderlijke parel hij is binnen die wereld.
Songs als “Parallel Universe”, “Tenessee Ride” of “So Long” konden zo van The Beatles zijn in instrumentatie als in de vocals. Op elke song hoor je een veelzijdig muzikant, één die veel gevoel in zijn songs verstopt en niet bang is om zijn comfortzone te verlaten. Emotievolle catchy pop songs dus. Check verder “Happy when it’s raining” en “Wasteland” maar eens. Nomden heeft er een duidelijk patent op. Ze schitteren in eenvoud en doeltreffendheid, het sublieme dat The Beatles beroemd maakte.
Het album wordt afgesloten met het breekbare "No Better Place to Be" , opgedragen aan zijn vader Jan Nomden. Een prachtige, pakkende ode.
Nomden brengt met ‘Parallel Universe’ catchy materiaal op speelse wijze , erg sfeervol , gevoelig en melancholisch van aard.
Sing-Songwriting
Parallel Universe
NOMDEN
Tracklist: Parallel Universe (3:54) Tennessee Ride (3:06) So Long (3:19) Happy When It's Raining (3:32) Miner (3:14) Wastelands (3:03) Piece of the Pie (3:07) Take It or Leave It (3:51) Masquerade (2:14) No Better Place to Be (2:40)
De Brusselse bassist Michel Vrydag wordt gerespecteerd in de jazz middens. Hij heeft er al een pak projecten opzitten. Op zijn nieuwste project 'Mapping Roots' laat hij zich omringen door twee virtuozen die dezelfde speelsheid en zin in improvisatie hebben, Bram Weijters (Piano) en Daniel Jonkers (drums).
Het dubbelalbum ‘First Daylight’ bevestigt dit. De negen minuten lange song “First Daylight” toont z’n muzikaal gelaat in deze samenwerking, ingetogen als extravert, waarbij de heren elkaar aanvoelen en blindelings vinden in het oneindig improviseren. Lekker loos gaan in een wervelstorm van drums, bas en piano horen we op “Dharma”. Er ontstaat een onaardse magie.
Op elke song worden we aangenaam verrast door die verschillende tempowissels en de wendingen. Avontuur en improvisatie dus. Luister maar eens naar “Tales of thousand Lakes”, “Rising tide” en “Ballade”. Ook de tweede cd is meer dan de moeite op dit vlak, en overtuigt.
Wat een veelzijdigheid op die veertien nummers.
First Daylight
Michel Vrydag Mapping Roots
Unit Records
CD1 1. First Daylight 09:01 2. Dharma 04:57 3. Tales of a Thousand Lakes 13:19 4. La Société du Spectacle 06 :17 5. Rising Tide 05 :15 6. Septentrion 07 :11 7. Ballade A3 07 :27
CD2 1. Les Moutons 06 :03 2. Chant 03 :01 3. Worlds 02 :52 4. Treize 07 :09 5. Bright 04 :19 6. Réminiscence 06:15 7. The Way of The Wizard 05:02
Eén van de meest getalenteerde artiesten van de nieuwe generatie jazz en –experiment, is de muzikale veelvraat , pianist Bram De Looze.
Hij bracht recent de soloplaat 'Colour Talk' uit, de recensie hier .
Hij zit niet stil … Van zijn nieuwste project citeren we even ''Zowel in de soloprojecten van Bram De Looze als in zijn samenwerkingen, staan expressiviteit, inventiviteit en creativiteit steevast centraal. Voor zijn nieuwe trio Vice Versa, omringt Bram zich door twee klinkende namen uit de jazzwereld: de New Yorkse meesterdrummer Eric McPherson (Jackie Mclean, Andrew Hill, Farao Sanders, Fred Hersch) en de Berlijnse bassist Felix Henkelhausen (Jim Black, Nate Wooley, Lotte Anker). Beiden zijn compositorische meesterbreinen met grenzeloze ritmische mogelijkheden. De Looze componeerde voor dit trio een volledig nieuw repertoire. Verwacht uitzonderlijke benaderingen, waarbij de muzikale regels voortdurend veranderen zonder daarbij aan continuïteit en dynamiek in te boeten. ''
Het is een voortdurend speels improviseren. De drie muzikanten porren elkaar aan. Het lijkt een soort jam . De klanken zijn verrassend en betoverend , het is een soort ter plaatse steeds opnieuw uitvinden . Wat een boeiende wendingen. Het tien minuten lange “The Sequel” is er zo eentje van klankentapijtjes en sounds , waarop ze de grenzen aftasten en durven experimenteren. Er is plaats voor gemoedsrust in een intimistisch kader. Een soort muzikale stuiterbal.
Het is een blijvend gegeven waardoor je als aanhoorder ook van het ene spanningsveld in het ander terecht komt, absurditeit vormt binnen dat concept eveneens een rode draad.
Luister maar de uitstekende songs “Out of the way”, “Birth to prescense”, “Do me a favor” en het twaalf minuten lange epos “Vice Versa”. Een heerlijk spannend , avontuurlijk samenspel van Bram, Erik en Felix. Dit is samen hemelse magie.
Tracklist: The Sequel 10:23 Out of the way 05:29 Birth to presence 10:49 Toubaka (soundioulou Sissoko) 06:56 Do me a Favor T 09:56 Vice Versa 12:43
Mild High Club maakt een unieke mix van psychedelische pop en soulvolle jazzlounge met Braziliaanse invloeden. De band rondom de Amerikaanse muzikant Alex Brettin debuteerde in 2015 met het album ‘Timeline’, een jaar daarop gevolgd door ‘Skiptracing’, waarvan het nummer “Hommage” vorig jaar ineens viraal ging.
Het laatste album is dus alweer van vijf jaar geleden. Wel verscheen in 2017 nog ‘Sketches Of Brunswick East’, een samenwerking met de Australische psych-rockband King Gizzard And The Lizard Wizard.
Onlangs verscheen het diverse‘Going Going Gone’. De duurtijd van de songs zijn nogal kort en bondig , waardoor je deze plaat in zijn geheel best beluistert. Het is dan ook een ware ontdekkingsreis van heerlijke klankentapijtjes en rare soundscapes uit 60s, 70s , funk , in verrassende wendingen en experimentjes. Mild High Club tast grenzen af, er is een dreigende ondertoon en de spanning is om te snijden; er is ook een typisch Braziliaans zomers tintje,
Hun politieke boodschappen krijgen wat humor mee. Dit is een avontuurlijk plaatje.
Funk/Jazz/Lounge
Going Going Gone
Mild High Club
Tracklist:
Kluges I (1:48)
Dionysian State (3:04)
Trash Heap (1:16)
Taste Tomorrow (2:21)
A New High (2:47)
It's Over Again (2:07)
Kluges II (2:50)
I Don't Mind the Wait (3:02)
Dawn Patrol (1:34)
Waving (4:20)
Me Myself and Dollar Hell (3:00)
Holding on to Me (1:29)
Nederlands 
Français 
