Atomic Vulture - Virtueel, streaming, drive-in enz... zijn goede alternatieven in zo'n periodes maar wij opteren toch nog altijd om voor een live publiek ons ding te doen
We ontdekten Atomic Vulture al rond hun ontstaan in 2011, en hebben in 2018 uitgebreid aandacht besteed aan hun release ‘Stone of the Fifth Sun’ , een mijlpaal in de carrière van de band. We schreven daarover: ‘’Eén advies: 'Stone of the Fifth Sun' dien je in zijn geheel te bekijken en beluisteren, zoals het lezen van een spannend boek. Vanaf “Jaguar” word je door middel van verschroeiende, vaak traag op gang komende riffs en verdovende drum geluiden, meegesleurd naar die bijzonder kleurrijke wereld die Atomic Vulture je aanbiedt.’’
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/71489-stone-of-the-fifth-sun.html
Naar aanleiding van het project ‘Interviews in Tijden van Corona’ mocht een van onze favoriete Belgische stoner helden niet ontbreken.
Atomic Vulture heeft ondertussen al heel wat waters doorzwommen, met ups en downs. Wat waren de hoogte- en diepte punten (naast deze crisis waar we nu in leven)?
Hoogtepunten: Optredens: Pietrasonica Fest in Italië met o.a. Rotor, Spacelords, ..., Red Smoke Fest in Polen, support voor Monkey3, Fatso Jetson, Greenleaf Telkens veel volk, veel enthousiasme, veel verkoop van merchandiser en veel online activiteit nadien. Release van de EP Stone of the Fifth Sun Opname videoclip Samenwerking met Polderrecords
Dieptepunten: EP ‘Stone of the Fifth Sun’: vertraging (artwork, nieuw label zoeken, …)
Als je terugkijkt naar vroeger, zijn er dingen die je anders zou aanpakken, en welke?
Neen, geloven niet in spijt en gedane zaken nemen geen keer. Alles gebeurt met een reden en draagt bij tot persoonlijke groei en groei als band.
Er is sinds 2011 (jullie ontstaan) over het algemeen wel veel veranderd. Wat is de grootste verandering naast de digitalisering die zich doorzet?
Enerzijds digitalisering, maar terwijl ook tegenreactie met de revival van vinyl. Binnen de band ook verandering van bassist
Jullie zitten bij Polderrecords. Hoe is die samenwerking ontstaan? Heeft dat deuren geopend?
Tom was bevriende muzikant en toen hij Polderrecords opstartte, vonden we elkaar. Er is een heel goede en transparante samenwerking ontstaan. Tom weet van aanpakken, zowel qua contacten in binnen- en buitenland, organisatie van concerten, boeking van “zijn” artiesten op grote events, mensen met elkaar in contact brengen die andere interessante samenwerkingen kunnen opzetten, … Een gevolg voor ons was o.a. de EP ‘Stone of the Fifth Sun’: voorstelling in de 4AD met Komatsu (NL). Onvergetelijk.
Ik kende jullie al een tijdje, maar pas in 2018 jullie eindelijk live gezien. Ook die schijf ‘Stone of the Fifth Sun’ was zeer overtuigend. Hoe waren de algemene reacties daarop?
Heel positief. Deze release zorgde voor een echte professionele en volwassen groei op alle vlakken (qua nummers, maar ook door keuze studio en mastering, …)We zochten en vonden dan ook onze eigen weg binnen stonerrock genre/circuit
LINKS REVIEWS
https://www.facebook.com/notes/metalinside/atomic-vulture-about-stone-of-the-fifth-sun/2833245343497388/
https://desert-rock.com/dr/chrocd/atomic-vulture--stone-of-the-fifth-sun.html
http://www.hellspawn.be/index.php?module=HellSpawn&func=viewpub&tid=2&pid=4270&title=ATOMIC_VULTURE
https://stonerking1.blogspot.com/2018/06/atomic-vulture-stone-of-fifth-sun-review.html
https://mymusicpath.blogspot.com/2018/05/atomic-vulture-stone-of-fifth-sun.html
https://denpafuzz.wordpress.com/2018/05/16/atomic-vulture-stone-of-the-fifth-sun/
https://rockblogbluesspot.com/2018/05/18/atomic-vulture-stone-of-the-fifth-sun/
https://rockblogbluesspot.com/2019/04/08/monkey3-ohne-sbe-aber-mit-atomic-vulture-29-3-2019-helios37-koeln/
http://www.psychedelicbabymag.com/2018/08/atomic-vulture-stone-of-fifth-sun-2018.html
https://d00mwizardsdungeon.blogspot.com/2018/04/atomic-vulture-stone-of-fifth-sun.html?m=1
https://www.facebook.com/MetalPreacherOfficial/photos/a.1252032128266825.1073741833.903930939743614/1259472934189411/?type=3&theater
https://deongeletterdewanhoop.blogspot.com/2018/11/atomic-vulture.html
http://www.musiczine.net/nl/nl/cdreviews/atomic-vulture/stone-of-the-fifth-sun/
De hoezen zijn ware kunstwerken, ook die van ‘Stone of the fifth sun’, hoe en waar hebben jullie die kunstenaars gevonden?
Into Orbit: door een tattoo-artiest gemaakt in zwartwit en Atomic heeft zelf ingekleurd + opmaak aangepast/afgestemd op maat van CD/LP-afmetingen en dergelijke
Stone Of the Fifth Sun: door een kunstenaar ontworpen/gemaakt en Atomic opnieuw zelf kleur + opmaak
De band heeft net een ‘virtuele tour’ achter de rug, hoe is dat verlopen en hoe waren de reacties?
Iedere band probeerde toch op een of andere manier in “the picture” te blijven in deze periode. wij hebben gekozen om onze geplande tour virtueel te laten doorgaan. Dit door middel van elke dag een post + foto + video/song + roadmap die je kon volgen; vandaag de dag is het ook mogelijk om posts op Facebook vooraf te “schedulen”, dat voordeel hebben we uitgespeeld, het vergemakkelijkt ons leven ? Ook hebben we onze bandcamp/merchandise meer gepromoot i.v.m. de tour . De reacties waren zeer positief, het zorgde voor opnieuw veel online activiteit en we hadden het gevoel iets uniek te doen en hierbij ook veel mensen in binnen- en buitenland te betrekken en hen virtueel mee te nemen op reis, uit hun kot
Schept dit mogelijkheden naar de toekomst toe, ook al moet het niet het nieuwe normaal worden wat mij betreft. Wat is jullie mening?
Het heeft ons doen stilstaan bij de mogelijkheden van online aanwezigheid en hebben trucs ontdekt die we qua marketing wel zullen blijven doen . Virtueel, streaming, drive-in enz... zijn goede alternatieven in zo'n periodes maar wij opteren uiteraard nog altijd om voor een live publiek ons ding te doen
Veel plannen vielen wellicht in het water, welke waren dat specifiek bij jullie?
Cancelen Europese tour (Duitsland, Frankrijk, Spanje, Portugal)
Southern Metal Fest (Spanje) met de Antwerpse band Your Highness
Cancelen/verplaatsen Concerten o.a. Alcatraz
Cancelen van Repetities
Hoe ga je daar als muzikant , band maar ook als mens mee om met zo een crisis?
Als muzikant kan je in zo'n crisis wel nog veel doen
Online aanwezigheid (streaming, virtueel, online radio’s om airplay te verhogen...)
wij bleven afzonderlijk repeteren thuis
nieuwe nummers schrijven
Toch niets aan te doen en gezondheid blijft het belangrijkste, dus positief bekijken en zien als een stilte voor onze stonerstorm
Jullie zijn sinds 12 juni terug aan het repeteren of zo? Hoe zijn de eerste repetities verlopen (geen drank en braspartijen? ? )?
Een drankje was er uiteraard wel bij, maar we blijven verstandig é ? Eerste repetities verlopen goed, wij zijn hard aan het werken aan ons nieuw album
Staan er toekomstige releases (singles, EP of zo) op de planning?
in november 2020 gaan we terug de studio in (Number 9 studios Gentbrugge) voor een nieuw full album In April 2021 volgt dan de release + 10de verjaardag van Atomic Vulture
Jullie stonden normaal gesproken ook op Alcatraz Metal Fest dacht ik? Zeer spijtig dat het niet doorgaat, herkansing in 2021?
Tzal wel zijn! Nu, het was even bang afwachten of de organisatie de line up een jaar wou/ging opschuiven, maar gelukkig kwam de vraag of we volgend jaar van de partij kunnen/willen zijn en we hebben uiteraard terug toegezegd voor Alcatraz 2021
Staan er nog concerten in de planning voor september tot december?
klein festival in Malta in november en een concert in december in Malle met oa Fire Down Below, Beaten by Hippies...
Wat zijn de ambities van de band, is er ook een soort ‘einddoel’ , iets dat je graag zou willen bereiken?
Ambitie hebben we nog genoeg, op alle vlakken: optredens, opnames, clips, …We willen iets betekenen in de stonerscene, als gevestigde waarde, die staat voor originaliteit, kwaliteit en een kick ass live show Een echt einddoel hebben wij echter niet, wij gaan door zolang het kan en het leuk blijft ;)
Om af te sluiten, waar en hoe kunnen mensen jullie merchandiser aanschaffen? Geef gerust enkele links
Op onze shows is alle merchandise aanwezig en natuurlijk ook online:
http://atomicvulture.bandcamp.be
http://www.facebook.com/atomicvulture
http://www.polderrecords.be
Poseydon - Ik denk dat iedereen een pak gelukkiger zal zijn wanneer we terug kunnen repeteren en onze plannen kunnen uitwerken. En natuurlijk, dat de optredens snel terug mogen komen!”
Belgische Metal Bands worden helaas nog al te vaak genegeerd in eigen land, terwijl ze totaal niet moeten onderdoen voor internationale kleppers. Althans zo was dit toch medio jaren '80 tot zelfs in de jaren '90. De laatste jaren zien we gelukkig een kentering ontstaan en krijgen ook nieuwe bands de erkenning die ze verdienen. Maar we dwalen af, Poseydon brengen sinds de jaren '90 furieuze thrash/death metal. Echter bleven ze vele jaren 'hangen' in de underground. Pas in 2006 begon ook een ruimer publiek deze sympathieke band uit het Waasland beter kennen. Vooral toen ze mochten deelnemen aan W.O.A. Battle in 2011. ‘Cold World,’ datzelfde jaar op de markt gekomen, liet een volwassen band horen die klaar was om de wereld te veroveren. Vijf jaar later verblijdt Poseydon ons met een gloednieuwe schijf, ‘Masterpiece’. Daarna werd het plots vrij stil rond de band, we vroegen ons af hoe het gaat met Poseydon in 2020. We vernamen dat de band volop bezig is met nieuwe songs, zou er een nieuwe release aankomen? En hoe ga je als band om met zo een crisis?. Allemaal vragen die boegbeeld Alain De Block graag beantwoordt.
Poseydon timmert al vele jaren aan de weg, wat waren voorlopig de hoogte- en dieptepunten?
Die zijn er inderdaad, de ongeveer 10 jaar stilte had er beter niet geweest, maar ja, wat ik daar dan weer positief uit haal, is dat we blijven volhouden. We zijn terug opgestart, we doen verder en overleven. Sommige bands stoppen ermee, beginnen een nieuwe band met een nieuwe naam, dit heb ik eigenlijk nooit willen doen. Het is door een vroeger bandlid dat we 10 jaar later terug zijn opgestart. In het buurland spelen is ook wel een leuke belevenis eigenlijk, maar dan in eigen land merk je dat het toch weer wat complexer ligt, dat is soms teleurstellend.
Hoe is de band feitelijk geëvolueerd door de jaren heen, want er zijn best wel regelmatig line-up wissels geweest
Ik ben van mening dat iedereen moet doen waar hij zelf zin in heeft, en je niet laten tegen houden door iets of om een bepaalde reden, bijvoorbeeld wanneer iemand stopt in de band omdat hij een huis gaat bouwen, stopt met muziek in het algemeen of zelfs gaat trouwen of samen gaat wonen, dat hebben we allemaal meegemaakt. Of wanneer ze na een tijdje ondervinden dat ze meer naar een andere muziekkeuze overhellen? Het is ook voorgevallen dat de meningen met de rest van de band niet meer overeenstemden en ze dan de band verlieten.
Dit zijn dingen die gewoon niet te vermijden zijn, het is niet altijd makkelijk om de vijf neuzen in dezelfde richting te krijgen of te houden!
Ik heb jullie leren kennen via de EP 'With Tears In My Eyes' maar ik was jullie eigenlijk tot 2011 met 'Cold World' uit het oog verloren, wat is er in die tijd gebeurd dat me eventueel is ontgaan? Om even verder terug te keren in de tijd
Je bent ons inderdaad uit het oog verloren, we hebben tussen ‘With Tears In My Eyes’ en ‘Cold World‘ ongeveer 10 jaar stil gelegen! Ikzelf heb echter nooit stil gezeten omdat mijn andere band Everglow toen ook ontstaan was, en had daar dan natuurlijk veel werk mee. Dit zal misschien veel verklaren, niet iedereen weet dit natuurlijk. De reden van de stilte rond Poseydon kwam natuurlijk doordat er op een korte periode drie bandleden ermee op hielden, en ik kan niet ontkennen dat dit een serieuze impact gehad heeft, vandaar die stille periode.
Na meer dan vijfentwintig jaar heb je heel wat zien veranderen in de muziekwereld, wat is de grootste verandering naast vergaande digitalisering? En welke impact (positief of negatief) heeft dit op een band als Poseydon?
Er is inderdaad heel veel veranderd ondertussen, maar digitalisering heeft voor mij wel voor een positieve wending gezorgd! De digitalisering heeft ervoor gezorgd dat we van op afstand beter met elkaar kunnen werken, zoals nummers en teksten of ideeën daarrond. Alles kan tegenwoordig ook in ‘de cloud’ worden opgeslagen in mappen waar iedereen aankan, zoals in Dropbox.
Voor de opnames staan we daar ook al een eind mee vooruit, omdat de meeste van ons een bescheiden home-studio hebben. Zo kunnen we de nummers vormen, de opnames ervan voorzien en samen voegen om uiteindelijk dan een pré-productie voor de studio te bekomen. Dit is dus zeer positief.
Hoewel de band al te gemakkelijk in een vakje 'thrash metal/hardrock' wordt geduwd zijn er naar mijn mening meer invloeden merkbaar. Zeker door de jaren heen. Hoe zou je je muziekstijl anno 2020 nog het best omschrijven?
We gebruiken zelf de noemer Death/Thrash metal, omdat die omschrijving de meest correcte is voor onszelf. Onze nummers passen hier meestal wel het beste onder, met af en toe een uitloper naar een ander genre. Dit zijn vaak inspiraties van het moment van schrijven, en zorgt dus ook voor meer variatie, en hoe meer variatie hoe beter eigenlijk!
Zijn er, na al die jaren, dingen die je - weten wat je nu weet - anders zou aanpakken?
Ja, dat is altijd zo he, denk ik dan toch. Er zijn heel veel dingen die je ook niet onder controle hebt, of zaken waar de reactie gewoon anders kon. Niet alles verloopt altijd zoals je dat zou willen.
Laten we meteen met de deur in huis vallen. Een van de redenen van dit interview is het bericht dat jullie nieuwe songs aan het afwerken zijn voor een full album? Vertel er gerust meer over? Wanneer is de release gepland en zo?
Ja, we hebben zeker al goed kunnen doorwerken nu, de nummers zijn er allemaal. Nu is het nog kwestie van alles samen verder uit te werken en klaar te maken voor de opnames, lay-out cd-boekje ed., maar dit alles is voor 2021.
Een ander nieuwsfeit is een EP met Thief of dreams die heruitgebracht is, omdat die voor een verzamel was opgenomen in de jaren 90 en daar komen volgens ik lees, 2 old songs bij die nooit uitgebracht waren uit dezelfde periode? Vertel er gerust wat meer over
Dat klopt Erik, het idee is er om dan na de cd een tussendoortje te kunnen aanbieden uit een heel andere hoek, die dan weer wat nostalgie zal brengen voor sommigen en de belevenis mee te kunnen maken terug naar de beginperiode van Poseydon.
Door de corona crisis vallen ook bij jullie waarschijnlijk veel plannen in het water. Welke?
Ik moet zeggen dat de enige plannen die in het water vallen repetities en enkele optredens zijn. Dat is voor niemand leuk, maar aangezien we zelf thuis heel veel kunnen voorbereiden, hebben we op het gebied naar het nieuwe album toe al veel kunnen verwezenlijken!
Het is een beetje een standaard vraag die ik in deze tijden iedereen stel. Maar hoe ga je als muzikant, band (maar ook als mens) om met zo een crisis?
Zoals de meeste mensen denk ik, met vallen en opstaan. De teleurstelling(en) zo goed mogelijk proberen op te vangen en proberen verder te doen met wat je bezig bent, zodat we overeind blijven!
Om daar een beetje op voort te borduren. In deze tijden zie je veel filmpjes op facebook waar de bands via sociale media hun nieuw werk voorstellen, al dan niet vanuit hun eigen kot. Zit er op dat vlak ook voor jullie mogelijkheden? Hoe sta je daar tegenover?
Ik vind dat tof, elke band brengt dit op zijn eigen manier. Bij ons zijn er ook zo’n dingen besproken, hoewel we daar iets meer bescheiden in blijven dan sommige bands. We gaan alvast een voorsmaakje geven naar het nieuwe werk, maar daar kan ik momenteel nog niets over zeggen, anders is de verrassing er af, hehe!
Recent komen er ook plannen naar voor zoals 'drive-in' festivals, met auto's op een parking, iets voor jullie? Hoe sta je daar tegenover
Ikzelf heb daar niks op tegen, integendeel: vroeger waren er ook drive-in cinema’s. Ik stel me wel zwaar de vraag hoe de belevenis is voor de mensen die met hun auto achteraan het terrein staan. Wat gaan ze er dan nog aan hebben?
Over plannen gesproken. Wat zijn de verdere plannen na deze crisis?
Zo snel mogelijk repeteren, en liefst zo luid mogelijk!
Dat ik die gitaren terug kan horen ronken! Haha. Dat is natuurlijk mijn visie, maar ik denk dat iedereen een pak gelukkiger zal zijn wanneer we terug kunnen repeteren en onze plannen kunnen uitwerken. En natuurlijk: dat de optredens snel terug mogen komen!
Is er ook zoiets als een einddoel, wat je absoluut wil bereiken met de band, ook na al die jaren?
Dit kan bij ieder van ons verschillend zijn, maar als je al kan doen wat je wil doen , mag je al gelukkig zijn. Iedereen droomt er natuurlijk van een grote band te worden en full-time met de band of muziek bezig te zijn, touren enzovoort, maar voorlopig doen we gewoon verder met wat we graag doen. In de eerste plaatst is Poseydon een passie, daarnaast zien we wel wat er allemaal uit de bus komt.
Om af te sluiten: fans kunnen geen merchandise kopen via optredens ofzo, hoe kunnen ze dit wel online? Ze hieronder enkele links
Via onze website www.poseydon.be kan je alles bestellen. CD’s met prijzen vind je bij MEDIA en onze shirts ed bij MERCHANDISE.
Wil je graag bestellen, klik dan in het linkse menu op “Orders” of klik op deze Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..
Dank voor dit fijne gesprek, hopelijk doen we dit spoedig over 'face to face' tussen pot en pint
Zeker en vast Erik, dank je wel! Ik trakteer!
The Juggernauts - Opvallend is dat er in die ‘mainstream’ genres bijna nooit met een verwijzende vingertje wordt gewezen naar deze oergroepen en hun invloeden. Maar oh wee als men EBM maakt
The Juggernauts is een Belgische EBM band die sinds 2010 stevig aan de weg timmert, Ondertussen bewees de band zijn kunnen zowel op als naast het podium. Anno 2020 laat The Juggernauts een frisse wind waaien in het EBM landschap, we vonden het hoog tijd om ook deze band, en meteen het EBM genre eens in de schijnwerper te plaatsen tijdens deze corona crisis. Het werd een fijn gesprek, waar ook de vooroordelen die helaas nog steeds de kop op steken wat EBM betreft. Bovendien keken we naar de toekomst van The Juggernauts. En hoe je omgaat met zo een crisis waarin we nu leven.
The Juggernauts zijn opgericht in 2012 (of is het 2010) , nochtans heeft elk van de bandleden voordien EBM gerelateerde watertjes doorzwommen. Waarom nog een extra EBM band oprichten? Want er zwemmen veel vissen in dat water, vroeg ik me toen af …
Het allereerste wapenfeit was de opname van onze debuut single “Phoenix” en dat gebeurde al eind 2010. Waarom nog een EBM band? Raar dat je die vraag zo aan ons stelt ☺ Is er tegenwoordig niet in elk genre een overaanbod? Bij ons is het dus in ieder geval niet zo gegaan dat we dachten oh, welk genre is er nu populair? Zullen we dat dan even proberen ? Nee, we zijn gewoon opgegroeid met New-Wave en EBM, en omdat het ons geliefkoosd genre is, waarom van onze passieve muziek passie niet een actieve passie maken? We misten, en missen nog steeds, de meer maatschappij kritische muziek zoals die van de jaren 70 & 80. Er zijn al miljoenen verhalen geschreven over gebroken harten en onbereikbare liefdes … Maar zet dat mensen aan het nadenken? Neen, want eenieder vindt het persoonlijk leed nog steeds erger dan het feit dat onze planeet naar de klote aan het gaan is …. Maar dat zien we dan wel zeker …
Hoe is het idee ontstaan, en waar komt de naam vandaan (iets wat we al kunnen raden maar we vragen het toch even )?
In 2010 leek het er sterk op dat het einde der tijden in 2012 , voorspeld door de Mayas er niet zo ver naast zou zitten. Blijkbaar vond een meer geëvolueerde beschaving, ergens in een andere sterrenstelsel dat de mensheid misschien toch nog één kans moest krijgen en besloten ze hun Juggernauts op de aarde af te sturen in de hoop het tij nog te kunnen keren.
Juggernaut is een oud Indisch / Boedhistische goden naam die letterlijk zoveel betekent als ‘De heerser van het universum’, ‘De onoverwinnelijke’ of ‘ de onstopbare’… Met minder kan je de aarde niet meer redden vrezen we…
Hoe is het the Juggernauts vergaan tussen de beginperiode en nu? Hoogte- en Dieptepunten
We namen eigenlijk meteen, een bescheiden, maar vliegende start toen we, op een toevallige ontmoeting, ons eerste en toen nog enige nummer lieten horen aan de baas van het Berlijnse independent label Out Of Line Records.. Hij was blijkbaar danig onder de indruk dat het nummer een maand later al op de befaamde label compilatie ‘Awake The Machines’, volume 7’ prijkte! De positieve reacties en concert aanvragen begonnen meteen binnen te stromen … De hoogtepunten bleven in snel tempo opvolgen. Van het podium delen met voorbeelden en legendes zoals Front 242, Nitzer Ebb en DAF , tot het mogen optreden voor duizenden mensen op meeste gerenommeerde buitenlandse festivals zoals Mer’a Luna en Amphi. We speelden al snel in clubs en festivals over heel Europa en geraakten al enkele enkele malen tot in Brazilië en zelfs Mexico!
Als er al een dieptepunt is dan is het misschien deze Covid-19 lockdown die er voor zorgt dat we alle dit jaar geplande optredens gecanceld zien.
Het debuut album heeft me toen wel omver geblazen, een frisse wind in het EBM landschap, hoe waren de algemene reacties?
Bedankt!
Zoals je zelf al zegt, vond men dat we een nieuwe wind lieten jagen, door het soms wat vast geroeste EBM concept en wereldje. De reviews waren zeer lovend en het album heeft het blijkbaar goed gedaan volgens ons label (Out Of Line).
Wat ik vooral zo goed vond, jullie hebben een eigen geluid en proberen niet angstvallig in de voetsporen van bijvoorbeeld Front242 te treden, waar niets mis mee is. Maar dat origineel zijn trok me nog het meest over de streep. Wat is je mening daarover?
Natuurlijk is er niets mis met in de voetsporen van een band als Front 242 te willen treden. Net zo min als duizenden groepen in de voetsporen van The Beatles, Rolling Stones of Metallica pogen te treden. Maar opvallend is dat er in die ‘mainstream’ genres bijna nooit met een verwijzend vingertje wordt gewezen naar deze oergroepen en hun invloeden. Maar oh wee als men EBM maakt, dan staan woorden als ‘copycat’, ‘…van den Aldi’ en ‘gedateerd’ te popelen om gebruikt te worden door de muziek journalist.
Enfin, misschien ligt het ‘origineel’ klinken niet eens zozeer aan ons ‘vernieuwend’ geluid dan wel eerder dat we als band niet begonnen met het idee een bepaalde iconische EBM groep te kopiëren. Een val waar jammer genoeg veel (beginnende) bands in trappen, iets wat het genre inderdaad niet ten goede komt lijkt ons .
Daar heb je een punt. Is er eigenlijk nog een 'ruim publiek genoeg voor EBM? In de jaren '90 boomde het nog, maar de laatste jaren zie je geen jong publiek erop afkomen heb ik de indruk
Is het ‘jong publiek’ nog überhaupt bezig met (live) muziek? Dan wel met het zoveel mogelijk likes verzamelen op hun narcistische selfies?
Vooral in Duitsland is er gelukkig nog een ruim publiek. In België is het stevig bergaf gegaan sinds vrije radios niet meer ‘vrij’ zijn maar (over) gesponsorde bedrijven werden, zelfs de alternatieve en ‘onafhankelijke’ StuBru is over stag gegaan voor pseudo-alternatieve muziek van hun weldoeners. Het zelfde verhaal voor zogenaamde alternatieve festivals die zich welwillend vooroverbuigen om zich vrijwillig en droog te laten nemen door multinationals die hen, en zodoende ook de jeugd, wel eens zullen zeggen wat ‘alternatief’ en ‘hot’ is.
Vermoedelijk zijn er ook bij jullie plannen in het water gevallen door die corona crisis. Welke?
We hadden plannen een video te filmen om onze nieuwe single te promoten maar daar stak de lockdown een stokje voor.
Ook hadden we best wel wat belangrijke buitenlandse en ook enkel binnenlandse optredens gepland staan …
Zoals onder andere het DarkMad festival in Madrid en het Electronix Essesx Festival in de UK ,maar gelukkig zijn ze niet echt gecanceld maar ‘enkel ‘ uitgesteld naar 2021. Hopelijk kan ons voorlopig enige overblijvend Belgische optreden op het Porta Nigra festival later dit jaar wel nog plaatsvinden. Fingers Crossed!
Hoe ga je daar als artiest, band en ook mens eigenlijk mee om met zo een crisis?
Buiten het feit dat er heel wat optredens en dus inkomsten in het water gevallen zijn , geeft deze periode wel meer tijd en ruimte voor creativiteit , bezinning en inspiratie.
Zo hebben we tijdens deze lockdown o.a. een Covid-19 remix gemaakt als extra track voor de in steigers staande nieuwe single/Ep release.
Wat zijn de verdere plannen binnen de band, na de corona crisis?
Zoals hierboven vermeld hopen we spoedig een nieuwe EP klaar te hebben, gevolgd door een full album.
En dan mogen de optredens dus terug beginnen binnenlopen!
Jullie zitten ook nog in andere projecten, valt dit allemaal nog te combineren met de activiteiten van The Juggernauts?
De co-producer van ons debuut album, en voormalig live-drummer, heeft vele projecten waaronder Radical G. en Linear Straight.
Onze huidige live drummer en co-producer, is ook actief met zijn eigen soloproject True Zebra .
Onze eerder recent ingelijfde Sampler/keyboardist houdt voorlopig zijn muzikale experimenten en excessen nog binnenshuis.
Head & voice BORG werkt naast The Juggernauts, ook nog freelance voor een resem andere groepen waaronder, en meer op de achtergrond, Dive en Absolute Body Control.
Eind 2019 heeft BORG ook eindelijk , door een samenloop van omstandigheden, zijn Porno Karaoke project en hersenspinsel tot leven geroepen en vorm gegeven. Een live project dat klassieke underground hits in nieuw-, en pop-songs in een industrieel-, jasje steekt. Na twee solo optredens in Brazilië, heeft Porno Karaoke nu dezelfde bezetting als The Juggernauts.
Naast The Juggernauts ben je ook resident DJ op BIM. Ik vond het een zeer fijne editie. Hoe waren de reacties? En hopelijk komt er eind dit jaar een nieuwe editie? Kun je daar al wat meer over vertellen eventueel
Het was inderdaad weel een aangename editie met dansende voetjes en tevreden gezichten tot zelfs lang na de optredens , tot aan het verplichte sluitingsuur.
Volgens mijn bronnen staat er een 2020 editie klaar in de steigers maar wacht men nu nog op duidelijkheid van de overheid ivm social distancing regels voor concerten en de verdere evolutie van de huidige pandemie. Hopelijk gaat de Covid-19 exit snel verder de goede kant op!
Alle festivals en dergelijke liggen stil deze zomer. Er komen wel wat initiatieven boven drijven zoals 'Drive- in festival' met auto's en enkele live streamings. Hoe staan jullie daar tegenover?
Drive-in lijkt ons weer een voorstel dat natuurlijk alleen haalbaar is voor de kapitaal krachtige organisators en festivals. Maar het belangrijkste onderdeel van een concert of festival is de belevenis, de sfeer, en dat kan je niet vervangen hé. Al lijkt ons een pogo met auto’s in de moshpit wel fun!
Livestreams zijn in het algemeen boring. Zelf live DVD’s met multi-camera hoeken en effecten kunnen met de beste wil van de wereld die sfeer van een live-concert niet in je huiskamer brengen, laat staan via webcam op een smartphone of computerscherm.
Denk je ook niet dat de sociale media en streaming na deze periode een nog grotere rol zal spelen?
Dat is onze grootste vrees … Wat heeft sociale media toegedragen aan het verbeteren van onze wereld? Wat heeft muziek-streaming bijgedragen tot de evolutie van de (alternatieve) muziekwereld?
Wat die streaming betreft, de voorkeur voor Spotify of Bandcamp? of geen van beide? Wat is je mening over die streaming diensten. Een vloek of een zegen?
Laten we een kat een kat noemen commerciële streaming diensten zoals Spotify zijn een ware rip-off voor alle muzikanten. Een gemiddeld artiest krijgt niet eens één euro cent per stream …
Even ter vergelijking, een CD van € 10 euro is gelijk aan 1000 Eurocent, of dus minstens 1000 streams!
Gelijk welke andere verloning tegen dat tarief zou wereldwijd ongeloof en protest uitlokken.
Jammer genoeg zijn artiesten in de minderheid en de je m’enfous gebruikers in de meerderheid.
Diensten zoals Bandcamp zijn dan misschien wel weer iets eerlijker en interessanter van bands zonder label, maar daar heb je dan weer het verhaal door het bos de (mooie) bomen niet meer vinden.
Om af te sluiten, waar en op welke wijze kunnen onze lezers merchandise en dergelijke kopen van de band, zet gerust wat links
Mensen die ons nog niet ge-liked hebben op facebook mogen dat NU doen! Because sadly, facebook likes matter …
https://www.facebook.com/TheJuggernauts/
Videos’s en meer over ons vind je hier op onze old-school maar officiële website: http://www.thejuggernauts.be
Maar het liefst van al hebben we dat mensen naar onze optredens komen kijken alwaar we soms ook wel wat merchandise aanbieden.
Zoals eerder vermeld, als onze vriend Covid-19 het toelaat, is ons eerstvolgende en enige Belgische optreden, op het Porta Nigra Festival in de Stadsfeestzalen van Aarschot op 21 november.
Dus allen daarheen!
Het Porta Nigra festival facebook event: https://www.facebook.com/events/454033451898
Itv The Juggernauts (bij de colleg’s van Peek-A-Boo http://www.peek-a-boo-magazine.be/en/interviews/the-juggernauts-2020/
Pics homepag @Daniela Vorndran
Compro Oro - Bij onze muziek mag iedereen voelen en denken wat hij,zij wil. Dat is een dikke subsidie waard, als je ’t mij vraagt!
Toen we de formatie Compro Oro eerder dit jaar zagen optreden op 'We Are Open ' in TRIX schreven we daarover: ''Zonder oponthoud worden we geconfronteerd met verrassende wendingen die ons met verstomming deden slaan. Nergens valt er een speld tussen te krijgen, want deze heren trekken dus over de hele set op avontuur door het landschap dat improvisatie heet, en verheffen het zelfs tot een ware kunstvorm. Magistraal is dan ook een understatement, met wat deze heren binnen dit concept doen. Deze Compro Oro laat in elk geval een diepe , onuitwisbare indruk op ons na die we niet gauw zullen vergeten."
Compro Oro zijn abstracte kunstenaars, die schilderwerken voorleggen die je vol bewondering doen glimlachen. De band verstaat de unieke kunst puzzelstukken in elkaar te passen, ze breken die terug af, en bouwen ze prompt terug op. En zo blijft de band doorgaan met verrassende wendingen waardoor het menu interessant blijft om te verorberen. Deze bijzondere parel binnen jazz en aanverwante genres, verdient het gewoon om extra in de schijnwerpers te worden geplaatst. Om die reden hadden we een fijn gesprek met de band. En polsten we hoe ze als band en mens omgaan met deze crisis, ook naar de toekomstplannen toe. Bart Vervaeck en Wim Segers beantwoorden onze vragen:
Ik heb jullie voor het eerst gezien op We Are Open dit jaar in Trix en was erg onder de indruk van hoe jullie op avontuur trekken in het landschap dat 'improviseren' heet. Hoe denk je daar zelf over?
BART Wat ik denk over hoe fantastisch jij ons vindt? Dat vind ik echt geweldig! Wat het improviseren betreft: in onze set ligt heel wat ‘vast’. Er zijn melodieën en grooves die vooraf bepaald zijn maar inderdaad, in sommige nummers ligt het vooral aan de solist om er iets van te maken, om het nummer naar een hoger niveau te tillen. In vergelijking met ‘Suburban Exotica’ is het nieuwe ‘Simurg’-album veel vrijer. Daar zijn we ‘from scratch’ begonnen in de studio. Later is dat door de producer Dijf Sanders in een vorm gegoten. Ik vermoed dat de rol van improvisatie in de nabije toekomst de bovenhand zal nemen in ons creatieproces, dwz. dat we meer zullen vertrekken vanuit een jam om daaruit een nummer te distilleren. Een dergelijk proces is nodig op dit moment, een gezonde insteek, zo voelen we.
Het is ook moeilijk om een label te kleven op jullie muziek. Dat hoeft ook niet hoor. Ik lees 'psycho ethnojazz'. hoe zou je uw muziek zelf omschrijven?
BART Die term ‘psycho ethnojazz’ hebben we zelf verzonnen, ik geloof in de nasleep van onze EP ‘BOMBARDA’ uit 2017. Men vroeg ons het product te benoemen, en dat is er toen uit gekomen. Ik denk dat die term nog steeds de lading dekt. De sounds zou je psychedelisch kunnen noemen, vervormd, uitgerekt…. Er zit nog steeds een stevige brok etnische invloed in, zeker ook in onze nieuwe release met Murat Ertel van Baba Zula. Er wordt geïmproviseerd, maar om het daarom jazz te noemen…? Dat zou kunnen. Vroeger zaten er alleszins elementen en grooves uit de latin jazz in, nu minder expliciet en meer verdoken.
De band bestaat al sinds 2015. Het rare is dat ik jullie dus nu pas heb ontdekt. Vooral dankzij jullie plaat 'Suburban exotica’ van vorig jaar. Heeft die plaat bepaalde deuren geopend?
BART Ik denk het wel. We hebben wellicht onze plaats in het Vlaamse jazzlandschap wat kunnen verzilveren. Meer specifiek: we maken deel uit van die melting pot bands die vanuit een jazzachtergrond andere horizonten opzoeken, zoals Black Flower, Esinam, Commander Spoon, Nordmann, Ragini Trio, Echoes of Zoo, enz. De ontvangst van het album was navenant, met een mooie plek op het GentJazz festival, dat nu jammer genoeg niet doorgaat.
Het debuut ' Transatlantic' werd goed ontvangen door pers en publiek. Heeft ook die bepaalde deuren geopend?
BART Dat was het begin hè. Door de release op het WERF-label van Rik Bevernage en Benny Claeysier kregen we een nationale aandacht, ook werden we besproken in enkele Nederlandse tijdschriften. Het heeft ons alleszins bestaansrecht geschonken en ons de stempel van een latin jazz band gegeven, een label dat vandaag geenszins nog toepasselijk is.
Compro Oro brengt ook geen voor de hand liggende muziek uit, voor een ruim publiek. Ik denk dat de avonturier onder de muziekliefhebbers hiervoor valt. Welke publiek is je eigenlijke doelgroep? of ben je daar niet mee bezig?
BART Ik vind niet dat we een niet voor de hand liggende muziek brengen, integendeel. We maken inderdaad instrumentale muziek waar er geen woorden voor zijn , die emoties blootleggen of waarin het publiek een betekeniscontext wordt voorgelegd - er is geen zanger(es), maar we hebben trouwens wel een sublieme frontman - en die lyrics zou je op zich ook als een soort van barrière kunnen beschouwen. Bij onze muziek mag iedereen voelen en denken wat hij/zij wil. Dat is een dikke subsidie waard, als je ’t mij vraagt!
Wie waren je grootste invloeden eigenlijk? Want ik hoor verschillende uiteenlopende invloeden die gaan van Afro-Cubaanse muziek tot Latijns-Amerikaanse muziek. Tot Jazz, of niet? Vertel maar
BART Invloeden komen zowel uit onze directe omgeving als uit meer externe hoek. Enerzijds zijn het onze vrienden en de bands waarin ze spelen, of de buurt waarin we wonen, anderzijds zijn het albums van onze favoriete muzikanten die ons inspiratie geven. Het is heel erg verscheiden: onze bassist is met funk opgegroeid, de drummer met oude New Orleans jazz , de gitarist met Django-muziek die nu wel eens naar country durft te luisteren, de vibrafonist met Nirvana en techno en onze percussionist schudt het ene na het andere ritme uit Benin of Brazilië uit zijn mouw. Dat is op zich al een vette invloedenkluif.
De reden van dit interview is dat ik heb vernomen dat er een nieuwe plaat uit komt. (samenwerking met Murat en Esma Ertel) in juni via Sdban Records. Vertel er eens wat meer over?
BART De samenwerking met Murat kwam een aantal jaar geleden tot stand tijdens het Istanbul Express Festival in de Handelsbeurs in Gent. Ik ontmoette hem daar, repeteerde met een voor de gelegenheid gevormde groep en dacht een aantal jaar later, toen we plannen maakte voor Compro’s volgende album om ‘iets te doen met Murat’. Zo geschiedde. Het resultaat is een geproducet jamalbum, deze keer wel met lyrics. Aha, we worden toegankelijk! Of niet, want de teksten zijn in het Turks… We begrijpen er zelfs niks van. Zie je wel, een barrière!
We hebben die tekst dan maar aan de binnenkant van de sleeve gezet. Ben zelf benieuwd waar het over gaat eigenlijk. Nee, even serieus, je kan eigenlijk gewoon op wikipedia opzoeken waarover ze het hebben. Simurg is een verhaal over een vogel uit de Persische mythologie.
Naast Compro Oro zitten sommige van jullie ook in ontelbare andere projecten, Wim stond zelfs drie keer op het podium op We Are Open. Hoe blijf je dat combineren?
BART Wim is een godenkind uit Limburg met een ontzettend hoog uithoudingsvermogen.
WIM Bart zijn concentratievermogen kent geen grenzen. Hij combineert zijn 7 andere groepen nog eens met 12 uur lesgeven, een lief en een pedal steel. Of was die pedal steel zijn nieuw lief? Bwa nee , we vinden het beide de max om veel te doen. Dan voelen we ons belangrijk. Nee serieus: We willen allen graag bijleren. Voor mij gaat dat vooral door samen te spelen met veel verschillende muzikanten in veel verschillende stijlen, Van Django tot Techno.
BART Ik heb er 2, Wim! Pedal steels bedoel ik.
Zitten die andere projecten nu ook allemaal in de koelkast? Hoe ziet de toekomst eruit voor die andere eventuele projecten?
BART De meeste wel. Heel wat concerten zijn gelukkig verplaatst. Hopelijk kunnen we die in het najaar ook effectief spelen. Maar ik denk dat we met deze uiterst vreemde periode ook een kans hebben, nl. nieuwe nummers maken, meer studeren, meer relativeren, de dingen meer een plaats geven, nadenken, genieten van de lente. Ik zag vanmorgen een jonge vos spelen in het hoge gras van mijn tuin. Misschien had ik die in de rush van het gebruikelijke dagelijkse leven niet opgemerkt …
Wim Het is eens fijn om los te koppelen. In ieder geval gaan we met Compro Oro aan nieuw materiaal beginnen. Of wat jammen, doelloos musiceren. Het zal misschien meer over de muziek gaan. Met al onze bands.
De vraag die ik nu wel iedereen stel, hoe ga je als band, artiest en dergelijke meer om met deze corona tijden?
WIM Redelijk chill. Zolang je kan wonen, eten, slapen en spelen is er verder toch geen probleem? Of gewoon eens niets doen. Zo eens 3 dagen lang. Geen enkele problemen mee. Volgens mij ga ik keiveel zin hebben om te werken als dit voorbij is.
Er is ook veel in het water gevallen. Wat waren de eigenlijke plannen?
BART Het meest jammere is de annulering van ons concert op Gent Jazz. We sloten de Garden Stage af na Van Morrisson. Ook het Extrema Outdoor Festival, een techno-festival in Limburg is geschrapt. Ook hier keken we enorm naar uit.
WIM We hadden een paar hele mooie concerten staan in Nederland ook. In totaal zijn er een 10 a 12 concerten geannuleerd voor COMPRO ORO. Daarvan is de helft verplaatst naar het najaar. Tis nog maar te zien of dat iets wordt. Goddamn hope so.
Wat zijn de plannen na deze crisis? Naast promotie van die nieuwe plaat
Wim Sowieso maken we een nieuwe plaat. We gaan al wat repeteren en jammen en opnemen in de zomer. Misschien wordt dit al een nieuwe plaat. Misschien enkel de basis. In ieder geval kijk ik er naar uit om terug te spelen in de zomer. We gaan ook kijken hoe dat we Murat en Esma Ertel naar hier kunnen halen. Via teleporting ofzo. We proberen daar in 2021 wat mee te repeteren en spelen. Dat zou supermegademaxmaatjoegne zijn.
Doorgaans stel ik iedereen een beetje dezelfde vragen in deze tijden. Dit is er dus ook een van, ik zie de laatste tijd veel filmpjes verschijnen van bands die via live streaming zichzelf aanbieden via de sociale media. Financieel heeft een band daar niets aan, maar het zorgt wel voor een beetje meer bekendheid naar een ruimer publiek toe? Hoe staan jullie daartegenover? Zou dat kunnen worden uitgewerkt?
WIM Ja het is iets wat ik nu al een keer of 4 gedaan heb. In verschillende bezettingen. Dit weekend doen we dat ook voor BEL JAZZ FEST met COMPRO ORO.- zie verslag: http://www.musiczine.net/nl/festivalreviews/item/78615-bel-jazz-fest-2020-zwoele-jazz-magie-die-in-alle-kleuren-van-de-regenboog-de-huiskamer-binnen-waait.html
Het is al tof dat we kunnen samenspelen voor mensen maar natuurlijk heeft het maar weinig weg van een echt optreden. Tis zelfs redelijk dood. Maar in sommige gevallen wordt het wel betaald of steun je er iemand mee dus cava. Ik weet niet zeker of we via livestreams meer bekendheid zouden willen of kunnen maken. De meeste mensen komen toch liever naar een concert he. De beide combineren zou natuurlijk wel kunnen.
Misschien jullie plaat 'live' voorstellen op die wijze? via sociale media?
Wim Sowieso zullen we content maken voor FB bij de release van de nieuwe plaat ‘SIMURG’ . Frederik naakt in pek en veren ofzo? Daarna zien we wel weer. Murat en Esma gaan in ieder geval nog ni direct op een vliegtuig gezet worden..
In elk geval, hoe ga je als band om met streaming, digitalisering en dergelijke . Financieel heb je daar allemaal bitter weinig aan dus
WIM Het is gewoon part of the job. Soms is dat ook wel echt wijs om te doen. Soms is dat bandwerk. Maar ik ben er wel van overtuigd dat dezer dagen van elke muziekgroep verwacht wordt dat je een soort universum creëert rond je muzikaal verhaal. Zo is je publiek mee tijdens een optreden of plaat.
Zijn er nog opmerkingen of weetjes? sites waar fans merchandiser of zo kunnen kopen? Ook wat eventuele andere projecten betreft?
WIM Je kan de band rechtstreeks steunen door bij mij thuis vinyl te komen kopen of via bandcamp. Maar je kan dat natuurlijk ook via ons label sdban. Aan die mannen hebben we ook veel te danken.
Volgende release is SIMURG by COMPRO ORO and MURAT & ESMA ERTEL. UIT OP 19 JUNI 2020
Bedankt voor dit fijne gesprek, al had ik dit uiteraard veel liever 'face to face' gedaan. Veel succes en goede moed in deze barre tijden. Stay Safe
WIM Gij bedankt
Tyrant’s Kall - Als je een einddoel hebt dan betekent dit dat je op een gegeven moment zal stoppen, als muzikant bestaat er geen eindpunt, je kan altijd bijleren of iets op een andere manier benaderen
Tyrant's Kall brengt een mengeling van doom/death en heavy metal en grijpt je vocaal en instrumentaal stevig bij de keel, waardoor je demonische wezens uit diepe krochten van de Hel diep in de ogen kijkt. De band timmert sinds 2007 aan de weg. We zagen hen aantreden op Pluto Fest in november 2019.
Het verslag kunt u hier nog eens nalezen
http://www.musiczine.net/nl/festivalreviews/item/76571-pluto-metal-fest-2019-oosterzele-een-gevarieerd-aanbod-van-metalstijlen-binnen-een-gezellige-sfeer.html
Ook voor Tyrant's Kall viel dit jaar veel in het water. We hadden een fijn gesprek met gitarist Ronnie en zangeres Esmee. Helaas via mail, maar daarom niet minder interessant om de band beter te leren kennen.
Wij weten dat ondertussen, maar sommige nog niet. Wie zijn Tyrant's Kall en hoe zijn jullie ontstaan?
Ronnie: Tyrant’s Kall is ontstaan door een groep gasten die nergens anders goeie bands vonden om in te spelen. (Haha), nee, serieus, M. en ik kenden elkaar al van in Bonnie Parker, een 80’s influenced soort van HC/punk/heavy metal project. UxJx kwam eens kijken naar 1 van onze shows en vertelde me dat hij wel fan was van mijn gitaargeluid. Zo zocht hij nog een band en ik had al wat demo-opnames van enkele nummers in de stijl van Usurper en Deathwitch, op de eerste jamsessie hebben we dan al ons hitje “The Whisperer” geschreven maar het heette dan gewoon “Doomy”.
Het meest interessante is dat je de muziek van Tyrant's kall onmogelijk in een hokje kunt duwen, maar soms is dat naar promotors en zo wel nodig. Hoe zou je uw muziekstijl dan omschrijven?
Ronnie: iedereen in de band wilde wel iets anders spelen, UxJx doom, M. sludge, ik death metal… maar om 1 of andere reden passen al die stijlen samen en werd Tyrant’s Kall gecreëerd. Het draait eigenlijk gewoon om het gevoel ‘metal’, metal is niet een riff dat kapt en blaast of sleept, maar het is een gevoel dat je in de stukken legt…. Als het gevoel er niet is, gooien we het in de vuilbak, en we zitten al aan een ganse container met gevoelloze nummers.
De band bestaat inderdaad uit top muzikanten, die door middel van oogstrelende riffs en drum partijen ons rock hart sneller doen kloppen in de keel. Waar en hoe heb je deze top talenten gevonden?
Esmee: Hoe M., Ronnie en UxJx elkaar gevonden werd hier eerder al vermeld. Tijdens een live show waarbij een vriend Tyrant’s Kall uit de nood hielp met de zang, kwam ik kijken. Ronnie en UxJx kende ik al even door gezamenlijke interesses en we kwamen elkaar soms tegen op live shows. Ik was immens te spreken over hun muziek, maar vond de zang niet meteen bij de muziek passen qua stijl. Zo zijn we na de show aan het praten geraakt en bleek dat ze nog steeds geen vaste zanger gevonden hadden, dat dit tijdelijk was. Toen ontstond het idee dat ik eens een repetitie zou proberen meedoen, gezien het niet per definitie een mannelijke zanger hoefde te zijn. En ik bleef.
H.M. Doom werd er op een gegeven moment bij gehaald waardoor we net iets meer konden bereiken met ons gitaargeluid. Toen hij in alle vriendschap later besloot om ermee te stoppen, was het een moeilijke keuze of we opnieuw naar 1 gitarist wilden gaan of toch iemand erbij wilden. Dr. Wes was al een goeie kennis en was kandidaat. Na de try-out werd het een evidentie dat we 2 gitaristen zouden houden.
Ik heb jullie vorig jaar live gezien op Plutofest en was vooral onder de indruk van je enorm uiteenlopende stembereik. Ben je klassiek geschoold? ik bedoel, je zou zo in een Opera kunnen meezingen, en dat is een compliment. Hoe doe je dat toch met je stem?
Esmee: Bedankt voor het compliment. Ik denk wel dat men bij de opera er een andere mening zal op nahouden, (haha.)
Ik ben niet geschoold, maar zing al mijn hele leven. Onder de douche, in de auto. Tijdens een gemiddelde file op de autostrade zullen er wel al mensen serieus leute gehad hebben als ze mij uit volle borst zien meezingen. Door bij Tyrant’s Kall te gaan zingen , ben ik wel wat meer zorg gaan dragen voor mijn stem. Zo heb ik een kleine cursus ademhaling gedaan, maar eerlijk gezegd doe ik deze oefeningen veel te weinig. Ik ben nogal sportief geworden en denk wel dat dat een positief effect heeft op mijn longcapaciteit de laatste jaren.
Het enige werkpuntje vond ik dat er wat weinig beweging te merken was op het podium, de iets statische houding liet me wat op mijn honger zitten. Wat is uw mening hierover? (Over de sfeer had ik geen klachten :)
Esmee: We zijn wie we zijn. We zijn geen showbeesten die op een neer huppen. Ik ben geen danseres, maar headbanger. Ik ga op in mijn muziek wanneer ik zing, en meer dan wat uitbeelden zal daar vermoedelijk nooit bij zijn. Ik heb geen zin om me op het entertainmentgehalte te moeten focussen, terwijl ik het alleen voor de muziek doe. Ik kan me moeilijk inleven in hoe mensen onze shows ervaren uit het publiek. Ik ken mijn medemuzikanten en denk dat ik maar vreemd zou opkijken moest een van hen plots beginnen heen en weer wiegen. We zijn nu eenmaal zo denk ik.
Een interessante anekdote heb ik gevonden op jullie facebook, ik citeer: ''In de geschiedenis van fantastische literatuur was er zelden een auteur zo groot en inspirerend als Howard Phillips Lovecraft (1890-1937). Zijn verhalen zijn van mysterieuze aard en hoewel ze een breed scala aan onderwerpen beslaan, worden ze allemaal overspoeld door één algehele epische en intrigerende sfeer.”
Inderdaad een boeiende auteur, waar komt die interesse vandaan?
Esmee: Ik was als kind al gefascineerd door horrorverhalen. Lovecraft van een van de eerste auteurs van volwassen literatuur die ik ontdekte. Het was direct grote liefde. Hij heeft een wereld, een sfeer gecreëerd die blijft tot de verbeelding spreken.
Jullie muziek is vaak omgeven door occulte, mysterieuze verhalen. Waar blijft die inspiratie vandaan komen?
Esmee: Vooral door H.P. Lovecraft, maar even zeer door nachtmerries die ik kreeg en soms ook dingen uit het dagelijkse leven die een beetje gekleurd worden.
Ondertussen zijn er al heel wat releases op de markt gekomen, wat waren de hoogte- en dieptepunten voor jou?
Ronnie: Hoogtepunten: vooral de eerste LP, dan wordt alles waar je de voorbije jaren aan gewerkt hebt realiteit en hoor je zelf eens hoe alles klinkt als het goed opgenomen wordt. Ik kijk zeker met enthousiasme terug op die momenten van de eerste LP.
Dieptepunten: er zijn er wel enkele en dat is soms te lang moeten wachten om terug de studio te kunnen induiken, wachten op labels (waar we nu vanaf zijn), muziek is een momentopname en door 6 maand een nummer kapot te repeteren kan het ‘metalgevoel’ er wel uit zijn en wordt het een vuilbaknummer. Andere dieptepunten zijn vooral naar het groot toilet moeten als je op het podium staat, dan sta je daar met uw billen toegeknepen en lees je op de recensies dat we niet al te beweeglijk zijn.
Aaa, vandaar ! Zijn er dingen die je - weten wat je nu weet - anders zou aanpakken?
Ronnie: Er zijn altijd dingen die je anders zou aanpakken, maar dat is iets dat we meenemen naar de volgende sessie (live-spelen, studio-opnames).
Ik veronderstel dat ook bij jullie, door die corona crisis, veel plannen in het water gevallen zijn? welke en hoe gaan jullie daarmee om?
Esmee: We hadden de kans om op Dutch Doom Days in The Little Devil in Tilburg op te treden in mei, maar dit kon niet doorgaan. We vonden het heel jammer, maar het heeft geen nut om hierover lang te blijven kniezen. We hopen wel dat alles zich snel kan herstellen, dat kleinere organisaties kunnen blijven doorgaan en dat we volgend jaar opnieuw de kans krijgen om die show te spelen.
Hoe ga je ook als mens om met zo een crisis?
Esmee: Op persoonlijk gebied is het ook een slag in het gezicht om veel shows van andere band gecanceld te zien. Muziek is immens belangrijk en ik keek al een tijdje uit naar bepaalde shows. Ik heb wel een poging gedaan om in tussentijd creatief bezig te zijn, niet alleen binnen Tyrant’s Kall. Maar het was niet altijd evident doordat ik wel de hele tijd voltijds bleef werken.
Zijn er geen mogelijkheden om jezelf ook via sociale media te tonen, je ziet tegenwoordig veel filmpjes verschijnen waar band 'live' zichzelf aanprijzen?
Esmee: Ik heb sowieso al weinig plezier in het bekijken van live opnames van een band. Ik ben gewoon liever echt ter plaatse. In mijn woonkamer speel ik cd’s of vinyl, maar naar een show kijken doet me meestal weinig. Ik heb slechts naar 1 van die live-streams gekeken met plezier in de laatste weken , en dat was van een band die in andere omstandigheden ook niet veel meer nodig heeft dan wat ze nu voorhanden hadden. Onze muziek van thuis uit, elk uit zijn eigen woning, zonder versterking om de buren niet te ambeteren… Ik zie daar geen meerwaarde in.
Er zijn ook plannen voor 'drive in concerten' met auto's op een parking? Wat vinden jullie van dit initiatief?
Esmee: Mijn bescheiden mening? Compleet van de pot gerukt! Mij zien ze daar niet
Ronnie: wat Esmee zegt.
Wat zijn de algemene plannen na de crisis? Nieuw platenwerk? Live optredens?
Esmee: De studio was al min of meer besproken om een nieuwe plaat op te nemen. Ik vrees dat er wel vertraging in onze initiële plannen zal zitten, maar het komt er zeker en vast. En live optredens zeer graag! Er worden nu stiekem hier en daar wel wat plannen gesmeed om ook samen met andere bands opnieuw samen een ‘uitstapje’ te maken. Wordt vervolgd.
Is er ook zoiets als een einddoel, iets dat je absoluut wil bereiken als band? maar ook als artiest/mens?
Ronnie: als je een einddoel hebt dan betekent dit dat je op een gegeven moment zal stoppen, als muzikant bestaat er geen eindpunt, je kan altijd bijleren of iets op een andere manier benaderen. Met Tyrant’s Kall doen we gewoon door zoals we bezig zijn, ik zie dat we wel enkele die-hard fans hebben en dit geeft ook inspiratie om verder te doen. Als mens: dit is een uitdaging van een heel ander kaliber, want er is wel degelijk een eindmeet en je weet niet wanneer je er bent, er het beste van maken en regel nummer 1 is: geen dingen of zo weinig mogelijk doen tegen uw zin!!
Om af te sluiten, helaas kunnen de fans geen merchandiser kopen op concerten. Hoe kunnen ze dat eventueel wel in deze tijden (plaats hieronder gerust enkele links)
Esmee: Via onze bandcamp zijn de cd’s verkrijgbaar (https://tyrantskall.bandcamp.com/ ) Als er toch speciale wensen voor shirts of vinyl zijn, is het makkelijker om ons te berichten op onze facebookpagina
Wij leerden Wesley Beernaert kennen in 2017 toen hij met de band Lemuria op het podium stond van Hardrock Fest Avelgem.
We schreven over zijn performance: ''Want inderdaad zanger Wesley Beernaert blijkt zich, gerugsteund door muzikanten die hun ding doen op hemels (of Helse) hoog niveau, te ontpoppen tot een charismatische persoonlijkheid die alles in het werk zet om het publiek aan te zetten tot bewegen. Net door het combineren van typische black metal geluiden, met aanstekelijke Folk toestanden slaagt hij in zijn missie en is het hek vrij snel van de dam." Wesley is van vele, voornamelijk donkere, markten thuis. Dat blijkt ook uit zijn project Âter . Onze recensent schreef daarover: '' Deze ‘Vullighied’ is een fijne kennismaking met een project dat te lang verstopt heeft gezeten. België heeft een bescheiden, maar rijke traditie in blackmetal en als Āter nog wat kan evolueren, hebben we er in dat genre opnieuw een topband bij.''
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/ontdekkingen/item/78153-vullighied-ep.html
We hadden een fijn gesprek, helaas via mail, over zijn verschillende projecten, de impact van deze crisis en andere crisissen op het leven, en de toekomst die er voor donkere zielen als ons, geleidelijk aan beter begint uit te zien. De verwelkoming is alvast lichtvoetig:
"Wesley: Eerst en vooral, heel erg veel dank, Erik, voor de aandacht en interesse in dit project waar wij allen zo van houden! Het is leuk nogmaals met jou te praten."
Lees gerust verder:
Ik heb u leren kennen als zanger van Lemuria en Fabulae Dramatis ; hoe is die samenwerking ontstaan?
Wesley: Toen ik bij Lemuria aan de slag was, kreeg ik plots een bericht van Isabel van Fabulae Dramatis met de vraag of ik de tijd zou hebben om hun album in te zingen. Zij hadden mijn werk bij diverse projecten gehoord en vonden dit vrij gepast bij wat ze zochten. We spraken af, namen de nummers onder de loep en herschreven samen zanglijnen en stemtechnieken die nog niet vastlagen en voegden extra teksten toe die ik ter plaatse schreef. 3 repetities en pilootopnames verder waren we klaar voor de studio. Enkele maanden later werd mijn sessie geboekt en in 2 uur zong ik het volledige album in (althans mijn aandeel). Dat album is een bijzonder stukje kunst geworden vol diversiteit en creativiteit met krachtige verhalen en een boodschap.
Ik heb enorm veel geleerd door met die mensen samen te werken, bijgevolg heb ik buiten verplaatsingskosten geen cent gevraagd voor mijn prestaties, noch royalties. We hebben er een bijzondere vriendschap aan overgehouden en die band en zijn oprichters hebben een plaats in mijn hart verworven!
Āter is jouw solo project, hoe is het idee ontstaan? En heeft de bandnaam een bepaalde betekenis?
Wesley: Het idee ontstond puur uit passie en de nood aan creatie toen ik nog vrij jong was. Ik experimenteerde reeds met keyboard op heel jonge leeftijd en was verslaafd aan klassieke muziek, later kwam daar Michaël Jackson bij, rond m’n 9 de Venom en Metallica, gevolgd door Slayer en Deicide. Ik vond die muziek kicken maar ik miste iets… Rond m’n 12-13 de kwamen Emperor, Enthroned en Cradle Of Filth in mijn vizier en ik vond precies het gouden kalf… M’n liefde voor orchestratie en klassieke composities samen met het agressieve en melodieuze van de goeie metal. Toen Gorgoroth erbij kwam met Antichrist hoorde ik hoe je met gitaren en een specifieke speelstijl evengoed melodie in de agressie kon combineren en wilde ik gitaar leren spelen, toen kocht ik een gitaar (die bagger was), bestelde ik onderdelen om m’n eigen amp te bouwen (want mijn ouders wilden die niet kopen voor mij en ik was te jong om te mogen werken in het weekend) en ik soldeerde letterlijk m’n eigen 15 watt amp. Door middel van een pre-amp en een distortion pedaaltje vond ik ‘enigszins’ het geluid dat ik wilde (verre van, maar ik moest het ermee doen) en begon ik zelf nummers te schrijven in de stijl die ik wilde, al waren m’n skills beperkt). Dit ging enkele jaren door tot ik begon opdrachten te krijgen om voor bands te zingen, dan lag mijn sologedoe terug stil, wanneer die bands op de fles gingen deed ik verder etc…. Ik stopte dus nooit met het creatieve.
De bandnaam zelf komt van de naam “Atrocious”, die zijn etymologische oorsprong vindt in de Latijnse woorden Āter en Atrox. Atrox betekent ‘vurig, angstig, heftig’ en Āter -afhankelijk van de naamval- , ‘duister, zwart, zwarte vloeistof (inkt), zwartgallig …’. Vandaar de naam, het past bij de tekstuele ideeën die ik heb voor het volgende album en wat ik meestal schrijf.
Ik zou de geschiedenis van de band verder kunnen uitleggen tot op het punt waar we nu staan maar ik heb het idee dat daar nog vragen over komen dus ik wacht effe af.
Feitelijk bestaat het project al twintig jaar, de band bleef veilig verstopt in de duisternis? Of is me iets ontgaan? In elk geval, hoe komt het dat jullie er nu pas mee naar boven komen met de EP 'Vullighied'
Wesley: Haha, ziedaar, het vervolg. Als je oppikt wat ik hierboven heb geantwoord zie je een narratief dat beschrijft hoe mijn sologedoe, samen met beperkte middelen, vaak werd onderbroken door opdrachten om als zanger op te treden bij diverse bands. Tussenin probeerde ik verder te doen met Āter. Het is nu wel zo dat ik op een bepaald moment het gevoel had van ‘hier moet ik echt eens iets mee doen’.
Een groep vrienden waar ik al een tijdje mee omging , vroeg me bijgevolg om opnieuw als zanger hen te vervoegen, maar tegelijk nam ik ook een schrijvende rol op mij. Enkele line-up changes verder bleven ik en Mantorok over, de naam werd kort veranderd en wij schreven verder, daar is, samen met ideeën die ik al had uitgewerkt, de EP uit ontstaan die we nu in handen hebben. Mantorok wilde echter niet live gaan , concentreerde zich op zijn andere full-time band, bij Āter wilde hij enkel meewerken als sessiegitarist en dat is zijn rol gebleven.
Ik schreef verder nog meer dan 10 nummers maar daar werd opnieuw een ‘pauze’ tussen gestoken door o.a. het vervoegen van een zangpositie bij o.a. Satyrus, Persephone’s Blade en Lemuria.
Later werd het nog erger, mijn kelder liep onder water en alle pc’s waren kapot…. Ik was heel wat werk kwijt, het duurde uiteindelijk tot de stop na Lemuria voor ik bij een verhuis een van de harde schijven terugvond en samen met onderdelen van een andere kapotte schijf kon herstellen en enkele nummers kon recuperen. Deze werden gedeeltelijk heringespeeld en geremasterd, dit is dan de EP “Vullighied” geworden.
Mijn collega schreef een recensie over uw EP , (http://www.musiczine.net/nl/ontdekkingen/item/78153-vullighied-ep.html ) . Hoe waren de algemene reacties?
Wesley: Vrij positief eigenlijk! Ik dacht zelf altijd dat mijn voornaamste invloeden in het schrijfproces Windir en Gorgoroth waren, maar de reviews vergelijken het heel vaak met oude Enthroned. De kritieken over productie gaan van “jammer dat het zo lo-fi is” tot “leuke oldschool vibe maar bijzonder goed gebalanceerd in de mix”. Mijn productieskills zijn dan ook 0, ik moest het doen met wat ik heb, maar muzikaal gezien zijn de kritieken positief tot loved. Het bonusnummer dat samen met de leden van Satyrus werd geschreven krijgt oftewel een love it/or hate it. Het is inderdaad een gigantische stijlbreuk met de andere nummers maar voor mij een statement dat ik niet bang ben te experimenteren en uit m’n comfort zone te gaan.
De release was in eerste instantie in eigen beheer, maar nu via Sliptrick Records? hoe is dat contact verlopen, en heeft het bepaalde deuren geopend denk je?
Wesley: Het eerste jaar heb ik inderdaad alles solo gedaan, productie, print en merch uit eigen zak betaald en zo de eerste paar 100 cd’s laten drukken. Die zijn inmiddels uitverkocht. Blasphemous creations of Hell records in Florida verdeelt deze print ook , maar helaas enkel met een one page booklet, een fout in het drukproces… men kan deze echter zien als rariteit en collectors item als men daar om geeft (niet dat het mensen tot nu toe heel veel kan schelen, we zijn maar een kleine band en amper gelanceerd, hoewel we allen keihard werken).
Daarna schreef ik een hoop kleine en grotere labels aan en Sliptrick antwoordde dat dit precies was wat ze zochten. Tussentijd begonnen de plannen voor live te broeien en boden muzikanten zich aan om het project te vervoegen. Enkele audities later ontbraken we enkel nog een gitarist en na een oproep werd deze functie in een kwestie van dagen gevuld.
De EP mag dan nog wel mijn solowerk zijn met gastmuzikanten (drums en Mantorok die meeschreef en die heel veel riffs voor zich had genomen) maar nu is dit een volledige band geworden, dus verwacht als volgende release een “band effort” die heel wat meer invloeden en verschillen zal tentoon stellen aan de luisteraar.
Wat deuren openen betreft, gezien het complexe Covid-19 gedoe, is dit nog afwachten, ik heb niet de indruk dat het label veel voor ons heeft kunnen doen (zeker gezien de hoofdzetel in Italië zit), hopelijk komt hier snel verandering in. Voor de rest doen we gewoon lekker verder. Een lyric video is in de maak en de band schrijft thuis gewoon verder. Wekelijks houden we skype-meeting om de resultaten en de volgende te nemen stappen te bespreken.
We hebben in elk geval een heel mooi en eerlijk contract met Sliptrick en de onderhandelingen verliepen erg vlot en transparant, hopelijk kan Sliptrick zijn deel van het contract nog vervullen als Covid wat meer gaat liggen en wordt onze contractduur verlengd met de tijd dat het label nodig heeft gehad om zijn zaken terug op orde te stellen.
De teksten zijn in het West-Vlaams,wat ik zeker een pluspunt vind, waarom in het West-Vlaams (nu komt het antwoord omdat ik West-Vlaming ben)?
Wesley: Het oorspronkelijke idee dat ik en Mantorok hadden uitgedacht was om de teksten te schrijven vanuit het standpunt van de zwakkeren in onze maatschappij door de eeuwen heen. Daar kwamen onder andere de Vlaamse boer en de lijfeigene naar boven. Het leek ons heel uniek om in de rijke woordenschat van het West-Vlaams zowel boertig, recht voor de raap, grof en eerlijke teksten en verhalen te schrijven. Ik heb geprobeerd deze accuraat te vertalen naar het Engels voor de internationale liefhebber maar de “punch” zit er echt niet in… Het is een beetje zoals Noors vertalen naar het Engels, de woordenschat schiet gewoon tekort om de magie en betekenis van de woorden accuraat weer te geven. Het nieuwe werk wordt een mix tussen Engelstalige nummers en West-Vlaamse. Enerzijds om de charme en de roots te behouden, anderzijds omdat het nummer misschien om een andere aanpak vraagt. Het zal afhangen van het concept (dat al vast ligt) en hoe we dit verder muzikaal benaderen, aan de hand daarvan kies ik hoe het nummer zal gepresenteerd worden, lyrisch gezien.
Er zit ook een onderliggende boodschap in de songs. Iets van de voortdurende strijd tussen Frankrijk en Vlaanderen? Vertel eens
Wesley: Dit wordt slechts besproken in 1 nummer: “Ons Vorvoadern Vochten…” . Het hele idee van ‘Vullighied’ was om het duistere en het vuile in onze maatschappij naar boven te halen. Een korte uitleg over de nummers is er (die beter worden beschreven in de 4 page booklet versie die we nu te koop hebben via de band en via sliptrick):
-d’ Oere: Een hoer die geen hoer wil zijn maar geen andere keus heeft, wil ze haar kinderen een dak boven hun hoofd bezorgen en hun magen vullen. Haar klanten zien haar echter niet op die manier, of denken er althans niet over na. Zij zien enkel het object waar ze voor betalen en gebruiken, waardoor zij vaak helse pijnen moet doorstaan en dag in, dag uit , met etterende wonden en geslachtsdeel moet rondlopen…. Het nummer beschrijft hoe die vrouw gebruikt wordt vanwege de perverse acties van haar klanten die een moedercomplex hebben, enkel kunnen denken met hun primitieve driften en zo verder en hoe zij die pijn blijft doorstaan voor het belang van haar kinderen.
-De Strontroaper van Abjille: Hierin wordt beschreven hoe de “lage klasse” straatruimer wordt beschimpt en uitgelachen door de elite, elke dag in volle stank te werken, maar trots staat in zijn job, opnieuw omdat hij hierdoor het gezin voorziet. De elite vergeet dat wat hij doet bijna het meest nobele is wat men kan doen, vuil werk in volle trots om te zorgen wat voor hem van het grootste belang is, zijn gezin.
Een excerpt van de tekst: "Gin wirk es te kljinne vo de jonges eten te geven, hjille doag’n in de stank vergeven… moar me vulle preutshiet ’t wuf een onderdak gegeven."
-Ons voorvoadern vochten: zoals beschreven een samenvatting van hoe het Frans imperialisme Vlaanderen aanvocht en als “mindere” zag, hoe de boeren zich verdedigen en hun eigen samenleving wilden beschermen en behouden, hun taal, hun gebruiken, hun werk en vrije keuze tot werk en zo verder en hoe deze strijd, hoewel de rollen in BE omgekeerd zijn nu qua wie het grootste vermogen heeft, blijft duren. Een soort superioriteitsgevoel dat leeft tussen beide volkeren en de andere kant blijft beschimpen om wie ze zijn en wat er in de loop der eeuwen is gebeurd.
-Valkennacht: Een soort utopie waarin religie langs de kanten wordt geschoven en ieder samen aan tafel zit om te feesten, een nacht waarin de volkeren hun strijd laat liggen en samen feest en de kracht van de natuur viert die hen alles voorziet van de levensmiddelen die ze zo hard nodig hebben.
Hoe zou je uw muziek omschrijven? Want er is meer aan de hand dan gewoon black metal, ik hoor ook folkloristische en occulte thema's
Wesley: Occult zit er niet echt in, hoewel het zo kan klinken (zie de beschrijving van de nummers hierboven), folkloristisch heel zeker, al zijn het dan wel mijn eigen verhalen. “De Valkennacht” werd echter in enkele boeken wel beschreven en daar kwam het idee vandaan om verhalen te schrijven die naar ‘de Valkennacht’ zouden leiden.
Toch ook niet onbelangrijk. De inbreng van Mantorok op deze EP. Vertel eens
Wesley: Dit heb ik al aangehaald , denk ik hierboven. De eerste keer dat ik van mijn soloproject een band wilde maken , gebeurde toen ik als zanger bij een bepaald gezelschap ben beland, waarvan enkele leden wegvielen en enkel mijzelf en Mantorok overbleven. In de beste vriendschap hebben wij deze nummers samen geschreven, met plannen voor een vervolg. Mantorok had echter geen ambitie om de verplichtingen van een live band achterna te gaan en beschouwde zichzelf als sessiegitarist, hij ging verder met zijn fulltime live band maar ook deze is gestopt. Wij blijven in sporadisch contact, waarvan ik hoop dat deze meer frequent mag worden in de toekomst, maar ik denk niet dat hij zich sindsdien nog muzikaal heeft bezig gehouden. Ondertussen is hij ook vader en zijn focus ligt, zoals mijn nummers zo goed beschrijven, vooral daar nu.
Zijn er na deze EP nog plannen om dit project verder uit te werken? Zo ja, welke?
Wesley: Ik denk dat ik het meeste hierover al verklapt heb, door mijn ongezonde gewoonte vaak op een zijspoor te springen bij het vertellen van mijn verhaal of bij het antwoorden van vragen. Ondertussen is Āter een volledige band en gaan we op die manier verder. Het concept is klaar, het artwork is klaar, er zijn al enkele nummers klaar… verwacht een mix van nieuwe elementen, nieuwe stijlen en mijn eigen old-school melodische stijl in een nieuw jasje. Ik geef m’n bandleden graag de vrijheid om hun eigen invloeden en creativiteit in te brengen en zodra een ruwe versie van een nummer klaar is , herwerken we dat tot een specifiek Āter-signature nummer. Corona heeft ervoor gezorgd dat we niet konden repeteren en vooral verder aan het concept en planning voor komende repetities en live optredens konden bespreken en andere zakelijke aspecten zoals merch en stage-presence. We hebben zeker geen werk tekort!
Ondertussen ben je ook frontman van Hudič? Hoe is die samenwerking ontstaan, en wat zijn de plannen rond die band?
Ik kreeg een tip van een kennis dat die band een zanger zocht, ik beluisterde hun materiaal en hoewel het op zich niet mijn muziek is , vond ik het toch erg leuk om in die stijl te zingen. Ik stelde mezelf voor en een auditie later begonnen we te werken aan live optredens. Ik heb er enkele gedaan en die verliepen goed maar ondertussen bleek het toch vrij moeilijk en ongezond om voor 2 bands even hard te werken. In samenspraak met de oprichter ben ik langzamerhand mijn exit aan het voorbereiden, maar ik sta er nog steeds als ze een live zanger nodig hebben.
Zijn er naast je solo project en Hudič nog andere projecten waar je mee bezig bent?
Wesley: Ik doe nog steeds erg veel sessie vocals, zowel op afstand als live of in de studio. Vaak werk ik per uur of met royalty's. Als er royalty's mee gemoeid zijn, word ik op het boekje vernoemd, als dit per uur is dan weer niet. Dit heeft vaak een complexe reden binnenin de band, dus daarin hou ik me aan het beroepsgeheim en noem ik geen namen van bands of artiesten waarmee ik samenwerk tenzij zij beslissen dit zelf te publiceren.
Vallen al die projecten waar je inzit nog met elkaar te combineren? Hoe doe je dat?
Wesley: Er is in mijn persoonlijk leven heel wat gebeurd de laatste 2 jaar, zaken waar ik nu niet ga over uitweiden maar laat ons zeggen dat een mens hierdoor zou gecrasht zijn. Dit was bij mij ook tijdelijk het geval maar ik kon mezelf terug oppikken en concentreerde me op Āter, dit heeft me veel goed gedaan. Vele andere mensen zouden er niet meer uitkomen. Vriendschap en muzikale collegialiteit hebben me hier echter doorgetrokken en niet toevallig zitten enkele van die mensen nu in de band.
De gevolgen van de laatste 2 jaar draag ik nog steeds met groot gewicht met me mee, dus ik probeer me nu ook meer te concentreren op mijn gezin en het samenwerken met andere artiesten tot een minimum te houden.
Focus nu: Mijn full time job, mijn gezin en Āter + wat sport (karate in mijn geval). Meer dan genoeg om de week goed te vullen. Ik heb hardleers geleerd tussen toeren en managen van diverse projecten in hoe belangrijk het is om je gezin voldoende aandacht te schenken. Naast mijn hobby’s blijft dit de absolute prioriteit.
Veel plannen zijn door die coronacrisis eigenlijk in het water gevallen, wat stond er voor jou op de planning?
Wesley: Vele optredens en vele gastoptredens. Ik heb door Corona veel geld verloren, de band heeft hierdoor vele kansen gemist en ikzelf heb door herstellingen aan m’n woning veel moeten verhuizen. Het is geen gemakkelijke tijd om doorheen te geraken, maar dit komt langzamerhand goed. Het enige positieve is dat alles wat buiten het muzikale valt door de vele vergaderingen via skype met de band kon besproken worden. Zo hebben we vele administratieve zaken op orde gezet, ons live-plan uitgekiend, het technische in orde gebracht, strategie, concept en teksten + de juiste muzikale stijl die ons past en zo verder. Onvruchtbaar is het zeker niet geweest!
Wat zijn de concrete plannen na deze crisis?
Wesley: Repeteren tot alles zo strak zit als de aars van een vis en knallen op diverse podia! Daarnaast verder werken aan de volgende release, en het blijven promoten van de huidige EP door middel van videoclips en lyric video’s.
Hoe ga je als muzikant, band en ook als mens om met zo een crisis?
Wesley: Blijven communiceren met je bandleden, de rollen goed verdelen en individueel verder werken vanuit je thuisbasis waar mogelijk. Als mens zo goed mogelijk je gezin ondersteunen en waar toegelaten zo hard mogelijk werken om de financiën op peil te houden. De moed niet verliezen is de boodschap!
Zijn er geen mogelijkheden om uw materiaal aan te bieden via sociale media of streaming?
Wesley: We zijn te koop en te beluisteren op vrijwel elk mogelijk platform!
https://distrokid.com/hyperfollow/ter/vullighied-2
De laatste vraag. Waar kunnen de lezers merchandiser en dergelijke aankopen. Plaats gerust enkele links
Wesley:
https://distrokid.com/hyperfollow/ter/vullighied-2
https://atermadness.bandcamp.com
https://www.facebook.com/atermadness
https://www.vokillzforhire.com of http://www.ater.be (site wordt snel bijgewerkt, deze is nu nog een combinatie van Āter zoals deze solo was en mijn bijberoep. De site wordt gesplitst en de merch wordt toegevoegd samen met het laatste nieuws van hoe we ons verder ontwikkelen).
Voor merch kan je steeds terecht op de facebook pagina of via mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. . 4 page booklet cd met full artwork, custom made plectrums, zwart met in het goud dubbel bedrukt met aan de voorkant het volledige logo en de achterkant het shield cigil, stickers en patches.
Heel hartelijke dank voor dit fijn gesprek, hopelijk tot binnenkort op een of ander optreden dan doen we dit gewoon face to face over, gehuld in complete duisternis :)
Wesley: Daar kijk ik naar uit! Ons laatste gesprek was bijzonder aangenaam. Heel erg veel dank voor dit interview!
Cobra The Impaler - Het is de bedoeling om deze band zo snel mogelijk op een podium te brengen en de toeschouwers omver te blazen met een show die zal knallen
Cobra The Impaler is een gloednieuw project rond muzikant Thijs De Cloedt. Na in talloze bands als Aborted en Hæster te hebben gespeeld, besloot Thijs een album te maken vol beukende riffs gecombineerd met een sterke melodieuze zang. Thijs rekruteerde Dirk Verbeuren om de drums op te nemen. Dirk staat bekend om zijn geweldige werk in bands als Megadeth, Soilwork en Devin Townsend. Thijs kende Dirk nog van samen te spelen op de Aborted classic Goremageddon. Beide muzikanten hebben sindsdien contact gehouden en Dirk wilde graag zijn stempel drukken op dit op riff gebaseerde project. Thijs wilde een combinatie van zowel melodieuze zang als hartverscheurende kreten en kwam terecht bij Michélé De Feudis (Almighty Mighty) en Manuel Remmerie (Majestic Sun). De band voltooit zijn line-up met Mathieu Vander Vennet (Carrion) en Gert Stals (Soulgrip & Arson). Ze zijn allebei getalenteerde muzikanten die al watertjes hebben doorzwommen. De band was klaar om elk podia in ons land, en ver daarbuiten, plat te spelen. Bovendien werd al een tipje van de sluier gelicht door enkele singles, en is het wachten op meer releases van dit zeer interessant project. Genoeg voer, voor een heel tof gesprek met enerzijds Thijs De Cloedt en anderzijds Mathieu Vander Vennet, over omgaan met deze crisis? Het ontstaan van dit project en hoe het nu verder moet?
Om maar met de deur in huis te vallen. De band bestaat uit top muzikanten, kunnen de band dan ook zien als een soort 'super groep' zoals men dat met een samensmelting van bekende artiesten, dit soms pleegt te noemen?
Thijs: Ik zou het zeker niet omschrijven als een supergroep. Het is een band met muzikanten die voornamelijk dezelfde passie delen en er vol voor willen gaan. Muzikanten van een bepaald niveau spelen meestal ook al in bands. We hebben ‘de speltechnische lat’ vrij hoog gelegd en live willen we onszelf overtreffen. Deze band moet en zal knallen.
Vooral het drumwerk is kolosaal te noemen. Dirk van Megadeth is nu ook geen klein bier. Hoe hebben jullie hem gevonden?
Thijs: De keuze om met Dirk samen te werken komt voort uit een voorgaande samenwerking. Ik speelde acht jaar bij Aborted waarmee ik enkele platen opgenomen heb. Eén van die platen was Goremegaddon waarop Dirk de drummer van dienst was. Ik was zo onder de indruk van zijn aangename persoonlijkheid en zijn waanzinnige skills als drummer. Toen ik muziek aan het maken was voor Cobra The Impaler, moest ik dan ook direct aan Dirk denken. Dirk en ik zijn altijd in contact gebleven, het was dus een zeer aangename ervaring om nog eens samen te werken.
Het is niet dat jullie met jullie andere projecten tekort aan werk hebben, valt dit nog te combineren? Of is dat een voordeel aan die corona crisis dat dit nu wel lukt?
Thijs: Ik speel ook in Hæster een band waar ik zeer trots op ben. Maarten de zanger van Hæster neemt ook een deel van de screams op onze plaat voor zijn rekening. Hij is een uitstekende zanger met zeer veel charisma en uitstraling. Live zullen we hem af en toe wel eens uitnodigen om wat extra screams te voorzien.
De drummer van Hæster is Ace Zec die tevens de producer is van de plaat. Hij heeft zeer veel talent en was een absolute meerwaarde bij het uitwerken van de songs, arrangementen, zanglijnen. De dikke sound van de plaat hebben we volledig aan hem te danken.
Mathieu: Door de crisis heb ik uiteraard meer tijd om de nummers van Cobra The Impaler in te oefenen en om reclame te maken voor de band...Maar in de toekomst zien we dit ook goed komen wat de combinatie met andere projecten betreft, wie geen tijd heeft, moet tijd maken denk ik dan... We zijn stuk voor stuk muzikanten die een groot deel voor de muziek leven!
Om daar op verder te borduren Mathieu: Hoe staat het feitelijk met die andere projecten als Carrion en zo? Ligt alles op zijn gat, of mogen we vanuit die richting ook nog iets verwachten?
Mathieu: Met Carrion blijft alles zijn gangetje gaan hoor! We hebben onlangs een goed skypegesprek gehad met de band en het plan is duidelijk dat we dit jaar nog in de studio willen gaan voor een 3de album op te nemen! We zijn dus met 3 aan een hoger tempo (lees ook: qua BPM!) aan het songwriten en Nico (die naast Serial Butcher ook bij ons drumt) is teksten aan het schrijven! We hebben ook al wat coole shows in het najaar zoals Devil's Rock For An Angel, Troyfest, Scherpe Tanden Showcase en nog enkele die ik nog niet mag verklappen!
Het live drumwerk zal door Gert Stals gebeuren, nog zo een top drummer. Hoe hebben jullie hem gevonden?
Thijs: Gert is een geweldige drummer en moet zeker niet onderdoen voor Dirk. Ik had zijn naam al een paar keer horen vallen en we hebben ook wel wat gemeenschappelijke vrienden. Ik ben super blij een drummer gevonden te hebben die het technische niveau haalt die ik ambieerde bij het oprichten van deze band. Gert is in ieder geval geen sessie drummer. Ik kijk er enorm naar uit om met hem aan nieuw materiaal te werken. Hij is een groot talent.
Uiteraard was ik ook onder de indruk van de inbreng van andere muzikanten. Hoe ben je op het idee gekomen Thijs?
Thijs: Ik zat al een tijdje te broeden op deze band. Ik heb een twaalftal songs geschreven en dan muzikanten gezocht die ik passen vond bij de muziek. De intentie was heavy riff based metal met eerder muzikale vocalen die een toegevoegde waarde zijn. Ik heb de plaat geschreven en alles ingespeeld met Dirk in de studio, met een duidelijke visie. De line up heb ik pas vervolledigd na de afwerking van de plaat. De zangers, Manuel en Michélé zijn gekozen op basis van hun skills en muzikale inzicht, de twee zijn ook super complementair, wat zeker een bonus is op deze gelaagde muziek. Beiden zijn getalenteerde zangers en hebben ook inzicht en de juiste voeling met het genre. Het is leuk dat we verschillende achtergronden hebben, waardoor er verschillende invalshoeken en benaderingen zijn. Op deze manier proberen we ons eigen ding te doen.
De bas en gitaar lijnen stralen eveneens diezelfde intense perfectie uit. Hoe hebben jullie Michélé gevonden die net als jij puik werk aflevert?
Thijs: Al de gitaren en bas op de plaat zijn door mij ingespeeld. Om alles strak te krijgen heb ik het gemakshalve zelf gedaan, zeker omdat ik nog niet helemaal wist waar ik naartoe wou qua line up. Michélé zal de bas live voor zijn rekening nemen en uiteraard ook zingen. Zowel Michélé als Manuel hebben enorm bijgedragen aan de songs. De riffs lagen er maar het is pas samen met hen dat het echte songs geworden zijn. Het is dus absoluut geen solo project of zo. We hebben de plaat uitgewerkt als band. Ik zie mezelf eerder als de instigator en architect.
De single 'Blood Eye' straalt perfectie uit die door je hart snijdt, ik kreeg er kippenvel van. Volgt daar nog meer releases op, want dit smaakt verdomd naar veel meer ?
Thijs: Blood Eye is het tipje van de ijsberg, je moet je dus geen zorgen maken. Leuk te horen dat je dit eerste nummer kan smaken.
Ik hoor streepjes doom, death maar ook een beetje thrash metal. Hoe zou je zelf de muziek van Colossal God omschrijven?
Thijs: Colossal God is een nummer die vooral een dikke groove heeft. Hier wou ik echt spelen met dynamiek en intensiteit. Power en sfeer.
In deze barre tijden is het moeilijk om echt iets te plannen, maar toch wat zijn de verdere plannen?
Thijs: Het zijn geen evidente tijden maar we proberen daar creatief mee om te gaan. We plannen een studio live sessie zodat we toch de mensen kunnen bereiken. Voor de rest zit er ook een videoclip in de pipeline. We werken naar een release van de debuutplaat ergens eind 2020 begin 2021.
Een vraag over Spotify of bandcamp en ook de sociale media? Zitten er daar meer mogelijkheden, naar de toekomst toe, voor bands en muzikanten. Als deze tijden mij iets leren, is dat daar iets valt te rapen. Maar hoe? En , is dat ook zo?
Thijs: Social media en het hele online gebeuren zijn een vloek en een zege. Het is leuk dat je een platform krijgt om je muziek te delen met de wereld, anderzijds is het soms opboksen tegen het volume aan bagger die mensen er dagelijks dumpen. Ook hier proberen wij ons te onderscheiden met creativiteit.
Mathieu: Wel ik zie het een beetje dubbel... Het is een goed middel om je videoclips, muziek, merch, toekomstige shows enz. te promoten... Maar ik zie bands die likes kopen van clickfarms en dan kunnen pronken met hun paginalikes tegenover organisatoren maar dan wel totaal niet de juiste mensen reiken met hun berichten... Ik ben wel van het gedacht dat zo af en toe een advertentietje plaatsen of een bericht sponseren , je wel wat meer in de spotlight kan plaatsen en dit tegenwoordig jammer genoeg noodzakelijk is om in de spotlight te blijven.
Wat zijn de uiteindelijke ambities van deze band? Als die er in deze huidige tijden nog zijn …
Thijs: Ambities zijn er zeker, die zijn zelfs groot. We geloven in deze band en willen er echt voor gaan. Ik ben overtuigd dat er plaats is voor deze band. We spelen heavy catchy gitaar muziek doorspekt met muzikale zangpartijen die er echte songs van maken. Live willen we het publiek inpakken met een bijzonder strakke set. Het is de bedoeling om deze band zo snel mogelijk op een podium te brengen en de toeschouwers omver te blazen met een show die zal knallen. De Corona situatie is ernstig en precair maar ooit komt er beterschap en dan zullen wij er staan. Ondertussen broeden we op een plan om deze band internationaal op de kaart te zetten. We zijn er klaar voor.
Mathieu: De ambities liggen bij iedereen hoog wat Cobra The Impaler betreft, we zijn er van overtuigd dat de muziek een breed publiek zal aanspreken... De nummers zitten stuk voor stuk goed in elkaar, de vocals zijn toegankelijk maar zeker niet te "soft" en Manuel is een uitstekende frontman, van Gert weet ik al 10 jaar dat het een uitmuntende drummer is, Michélé zijn vocals zijn ook machtig en passen perfect samen met die van Manuel, Thijs heeft heel het album geschreven dus heeft al aan iedereen bewezen hoe goed hij kan songwriten... Dus ik ben nu al trots om deel uit te maken van deze band!
Bedankt voor dit fijne gesprek, hopelijk komen we elkaar spoedig live tegen als jullie echt knallen op het podium
Mattias De Craene - Live aanbieden van concerten is een fijn gegeven, een voorlopige oplossing, maar mag dus niet een signaal zijn dat dit het nieuwe normaal is ter vervanging van live concerten
Mattias De Craene kennen we van projecten als Nordmann , MDCIII en dergelijke meer. De man is van vele markten thuis, en heeft binnen al die projecten grenzen verlegd in het spelen van de saxofoon. Na al die omzwervingen vond Mattias het tijd om een eigen solo werk uit te brengen. Die kwam op 5 juni op de markt, via W.E.R.F. records en bevat vier songs waar de man een heel andere route bewandelt dan we van hem gewoon zijn. De saxofoon neemt, wat dacht je anders, de voornaamste plaats in.
Wij spraken de week voor de release af, een fijn gesprek op het Kerkhof van Gent-Brugge. Een wandeling tussen de graven zorgde voor een inspiratievol gesprek over zijn oom Wim De Craene, de vele projecten van Mattias, zijn solo plaat en uiteraard hoe je omgaat met zo een crisis, plus de verdere toekomstplannen.
Om met de deur in huis te vallen. Je zou kunnen stellen dat muziek je met de paplepel is ingegeven. In een interview heb ik gelezen dat Wim De Craene een oom van u is? Hoe groot was zijn invloed op jouw muzikale wegen?
Ik was amper twee jaar toen mijn oom gestorven is, een rechtstreekse invloed heeft hij daardoor niet gehad op mij. Eerder dus door de verhalen die me werden verteld. Gaandeweg ben ik me wel, mede dankzij diezelfde verhalen die ik over hem hoorde, beginnen verdiepen in de persoon die hij was. Mede doordat ik zelf met muziek bezig was ook. En dan vorm je u daar toch een beeld van, waardoor die invloed dan wel weer begint binnen te sijpelen.
Ik heb u persoonlijk leren kennen via uw project MDCIII. Toen het album 'Dreamhatcher' uitkwam , viel me vooral op hoe jullie tot het oneindige improviseren. ‘Van pure jazz naar iets wat me deed denken aan bijvoorbeeld Einstürzende Neubauten’, schreef ik er toen over … Misschien een rare omschrijving, maar hoe zie je dat zelf?
Net zoals bij Einstürzende Neubauten zit er ook wel wat veel eigen makelij of instrumentjes in. Maar de invloeden komen van overal.
Frank Zappa?
Weet ik niet goed, respect voor die man. Uiteraard een top artiest, maar Frank Zappa heeft me nooit echt in de greep gehouden. De grote invloed is eigenlijk een project als John Lurie National Orchestra. Die band heeft me inspiratie iets te gaan doen in die richting.
Dat sluit een beetje aan op mijn vraag. Jullie zijn met drie, met twee drums? Hoe is dat idee ontstaan?
Gewoon het idee om de sax te laten klinken samen met alleen drums, of alleen bas. Omdat die instrument op zijn top zit daarin. Door te kiezen voor alleen drum moest ik een andere positie gaan zoeken. Dat was zeer interessant. Ik wilde altijd wel eens iets doen met Simon Segers en Lennert Jacobs. Gewoon een beetje op café over gepraat. De bedoeling was dus om te klinken als the National Orchestra uit te gaan. Dus evolueren, instrumentjes zoeken en zo. Zeker een interessant type trouwens om eens op te zoeken die John Luri, ook een acteur trouwens. De John Lurie National Orchestra was zijn neven project eigenlijk.
Ook Dijf Sanders zijn inbreng als 'vierde onzichtbare inbreng' speelt een rol in MDCIII heb ik gelezen in een interview. Vertel daar wat meer over a.u.b.?
Ja, zeer veel. We zijn met de cd de studio in gegaan. Het concept was het enige dat duidelijk was. Een beetje de vibe van 'The bad dream' dat mysterieuze en donkere. Achteraf zijn we daar wat nummers rond beginnen maken. Dijf heeft de sound op geniale wijze gevormd. Dat heeft wel een inspiratie gehad om op te zoeken hoe hij dat doet en zo.
Jullie sloten ‘Dreamhatcher’ af met een cover van kleinkunstenaar Wim De Craenes “Harry”? Een ode aan je overleden oom?
Ik wilde altijd wel iets doen met de muziek van mijn nonkel, het pas ook bij ons dankzij de emotionele en melancholie die zijn muziek uitschijnt.”'Harry” is een raar maar ook zeer eenvoudig nummertje. Ik leerde in de café een Ier kennen BOBBY MCMULLAN We hadden erover gepraat om eens samen iets te doen, en bij de opname van “Harry” was hij daar, zijn stem paste perfect bij het concept.
Waar is de voorliefde voor saxofoon feitelijk ontstaan, als we terugkeren in de tijd?
Dat weet ik niet zo goed, dat is eigenlijk zomaar gekomen. Ik zal dat ergens hebben opgevangen, en dat is blijven hangen.
Van de muziekschool ging het naar de harmonie en de kunsthumaniora. Met sax begon De Craene op zijn elfde? Vertel er gerust wat meer over
Als ik elf jaar was in de Harmonie van Zwijnaarde. Het zit niet in mijn bloed een Harmonie, maar het was wel een springplank door mensen die je daar ontmoet. Die me inspireren. Zo was er een dirigent die me heeft gestimuleerd. Zeker om dan verder te studeren. Daardoor ben ik in het conservatorium terecht gekomen. Dan is de interesse in jazz ontstaan. Daar ben ik ook een beetje van weggedreven in mijn hoofd uiteindelijk.
Om verder voort te borduren op die scholing. MDCIII is niet het enige Jazz project dat min of meer is ontstaan in de Genste conservatorium. Heb je een verklaring voor het feit dat zoveel jongeren kiezen voor jazz?
Jazz is altijd onderhevig aan verandering geweest. Het heeft altijd zijn andere periode gehad. Zoals de jaren vijftig en zestig, ook aan een politiek klimaat. De elektronica heeft ook een invloed gehad. Eigenlijk is Jazz ook wat politiek getint, een strijdvaardigheid. Daarom wil ik er met mijn handen vanaf blijven, net omdat het rebelse muziek is. Het is niet mijn opdracht dat verhaal te vertellen vind ik.
Jongeren kiezen voor Jazz … Is dat zo? Ik heb de laatste tijd veel interviews met jonge mensen die jazz spelen, en ze zijn zeer jong
Het genre is ook weer wat hyper gemaakt. Het is ook een toffe scene , die jazz scene. De reden waarom jongeren er voor vallen, denk ik, is dat het genre evolueert, mede door de inbreng van die elektronica. Kijk naar een band als STUFF.
Eén van de redenen van dit interview is dat ik heb vernomen dat er in juni nieuw werk aankomt? Uw solo plaat op 5 juni …
Vooral was het mijn bedoeling een puur experimenteel een plaatje te maken. Het is een uitdaging voor mezelf, eigenlijk had ik liever het niet willen digitaal uitbrengen. Het is eigenlijk een uitdaging voor mezelf. Ik wou eigenlijk een hoofdstuk afsluiten, en als ik daar later naar luister , wil ik zien en horen waar ik toen zat. Het ligt ook niet in de richting van Nordman of zo, het is zeer filmisch. Qua artwork wilde ik ook een andere kant uitgaan. Ik wilde bijvoorbeeld ook af van bijvoorbeeld het rood van MDC III , en dus koos ik bewust voor de kleur 'blauw'.
Overtuig me eens om die plaat aan te kopen? Waarom zou ik het doen?
Het is gewoon een zeer interessante en belangrijke oefening om een eigen stem te vinden. Het was ook belangrijk dat de saxofoon daarin een zeer belangrijke, om niet te zeggen, de belangrijkste rol zou spelen. Die saxofoon neemt op die plaat dus een bevoorrechte plaats in; dus de liefhebbers van sax in zijn pure vorm, met oog voor experimenteren, zouden zich daarin moeten kunnen vinden.
Nordmann is een al even veelzijdig project, hoe ben je daar terecht gekomen?
Het is allemaal begonnen met kleine concertjes, we zijn met Nordmann al sinds 2014 bezig. Zo zijn we beginnen evolueren en hebben we een plaat uitgebracht. Het blijft trouwens verder evolueren eigenlijk.
Mogen we ons ook bij Nordmann aan iets nieuw verwachten?
We zijn bezig met een nieuwe plaat. Deze komt uit in September via Unday Records. Onze eerste single “cascade(s)” is vorige weer uitgekomen! Een geheel nieuwe wereld - https://www.youtube.com/watch?v=lIIOOoMJo0I
En met MDCIII
Ook hier zijn we volop bezig met nummers aan het opnemen en naar elkaar doorsturen om er iets van te maken, het zal wel een andere kant uitgaan , dan voordien met die voodoo jungle toestanden, we willen dus bewust iets heel anders doen.
Zijn er naast Nordmann en MDC III nog andere toekomstige projecten waar je je saxofoon virtuositeit aan gaat verlenen?
Er staat een project op stapel met Dijf Sanders. En ook met Sylvie Kreusch zijn er plannen. Nee, we blijven dus heus niet stil zitten, ondanks die corona die wat roet in het eten gegooid heeft. Ook veel aanvragen om ''eens iets te doen'' voor onze plaat zoals bij Bazart en zo met de saxofoon. Ook Tim Van Hamel en zo. Maar ook zo eens bij Raketkanon enz, wel zeer wijs soms om te doen.
Daar wil ik dus ook op doorgaan. Alles ligt nu, om het zo te zeggen, op zijn gat. Hoe ga je daar als muzikant mee om?
In het begin deed het wel deugd eigenlijk. Het waren best hectische tijden. Veel try outs, repeteren voor theater en samenwerking met Dijf Sanders, met Nordmann en zo. Het was vaak op het randje van … Dus die pauze knop deed dus eigenlijk deugd, iedereen gaat daar anders mee om.
Op een repetitie met Dijf kregen we het bericht dat alles op zijn gat zou liggen. Voor mij was het een rustpunt om even op adem te komen. Maar ja, na een tijdje is ook dat wel genoeg geweest.
Wat waren de eigenlijke plannen voor dit jaar, en wat gaat er nu gebeuren?
Veel solo concerten, Dijf Sanders en in het najaar de release met Nordmann waar ik toch naar uitkijk . Er zijn ondertussen toch een veertigtal concerten die in het water zijn gevallen. Het is ook nu nog koffiedik kijken. Misschien in een kleine concertzaal of zo? Maar het is dus allemaal afwachten.
Zou deze coronatijd geen springplank kunnen vormen naar meer digitaliseren? En alles 'online' aanbieden? Financieel heeft een band daar niets aan, maar schept het geen mogelijkheid om bekendheid te vergaren? Zoals bij het recente Bel Jazz Fest?
Het zou eigenlijk een verarming zijn moest dit dus het 'normaal' worden. Die streaming mag niet het signaal zijn naar de mensen toe , dat ze het zo kunnen ervaren. De mensen kijken daarnaar en zetten de muziek stiller als iemand iets zegt in huis, en voor de muzikant zelf is het ook toch wat onwennig. Het mag dus zeker geen gewoonte worden, het is een voorlopige oplossing , een fijn gegeven. Maar live aanbieden van concerten mag dus niet een signaal zijn dat dit het nieuwe normaal is ter vervanging van live concerten.. Als muzikant heb je je publiek nodig.
Wat is het eerst dat je gaat doen na deze periode? Uw nieuwste plaat voorstellen?
Ook nu weer geen idee, het is allemaal afwachten wat er gaat gebeuren voor de rest.
Om af te sluiten. Heb je ook een soort einddoel, iets dat je absoluut nog wil bereiken? of ben je daar niet mee bezig
Het gevoel verder onderhouden en het besef vrij te kunnen zijn, dat gevoel dus verder onderhouden. Muzikaal heb ik wel interesse om muziek voor een film te schrijven; ook eens naar Parijs of een andere grootstad verhuizen , is een toch wel een doel wat ik wil bereiken.
Tenslotte, waar en op welke wijze kan men uw muziek aankopen en de Belgische muziek ondersteunen? Geef gerust enkele tips en links?
1 gouden tip: koop platen, met een spotify abonnement help je ons niet verder, integendeel!
https://werfrecords.bandcamp.com/album/mattiasdecraene
Er is toch iets, om terug te komen op het Bel Jazz fest, wij Belgen zijn verwend van muzikanten; de erkenning van de buitenwereld blijft dikwijls uit?
Let op. Er is wél erkenning, maar het blijft daar bij. Naar de Belgische jazzscene wordt opgekeken in het buitenland, maar in eigen land moeten we het blijkbaar meer hebben van buitenlandse bands en voornamelijk the hippe “UK-jazz”.
Een potentiële uitleg zou niet kunnen bestaan zonder de woorden “branding”, “hip, “UK jazz”, “Geld”, …. En ga zo maar verder.
Bedankt voor dit fijne gesprek, hopelijk kunnen we dat binnenkort ook eens face to face doen tussen pot en pint, met een streepje saxofoon (een van mijn favoriete instrumenten)
Mattias De Craene gaat in het najaar terug op tournee, bij deze een overzicht
11-07-2020 Wilde Westen, Kortrijk, Belgium concert
19-09-2020 N9 Villa, Eeklo, Belgium concert
02-10-2020 De Werf, Brugge, Belgium Festival
03-10-2020 De Bijloke Gent, Belgium Lam Gods 2020 Festival
09-10-2020 Minard Gent, Belgium Footprints
06-11-2020 Handelsbeurs Gent, Belgium Support Millionaire
10-11-2020 30 CC Leuven, Belgium Festival
11-11-2020 Planétarium De Bruxelles Bruxelles, Belgium Support Terence Dixon - Listen Festival
Johan Troch - Stilstaan en of terugkeren naar wat voorbij is, wil ik liever vermijden in mijn creatief bestaan. Als artiest wil ik evolueren, niet berusten
In de jaren 80 was Johan Troch zanger/gitarist bij de postpunk band Last Journey. Nadat de band uit elkaar viel begon Troch aan een solo carrière . Dat waren doorgaans instrumentale albums die we kunnen klasseren onder de noemer avant-garde, new age en ambient. Aan de andere kant bracht hij ook nummers uit die echt alle kanten uit gaan van pure, dansbare pop tot rock en americana.
Kortom , deze levende legende is van vele markten thuis, en blijft zichzelf ook heruitvinden. Zo blijkt uit zijn laatste meesterwerk ‘Bring Out the Stars’.
De recensie daarvan kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/78664-bring-out-the-stars.html
Reden genoeg om Johan enkele vragen te stellen over zijn verleden, maar vooral kijken naar de toekomst.
Johan, om met de deur in huis te vallen proficiat met uw nieuwe plaat. 'Bring out the stars' Onze recensent was alvast mee. Wat waren de algemene reacties tot nu toe?
"Wel, tot op heden vrij positief moet ik zeggen, al besef ik maar al te goed dat mijn nieuwste album geen stijlbreuk is met de voorgaande. Desondanks loop ik al enige tijd met het idee om me toch eens aan een stijlbreuk te wagen.
Door de onverwachte vrije tijd die zich plots aandiende door de corona, voelde ik me aangemaand om hiervan gebruik te maken, en weerom een nieuw album te maken. "Een soort routine in m'n werk die de, door mezelf opgelegde tijdsdruk mijn lef een beetje teniet doet."
Alles is ooit begonnen in de jaren '80 met Last Journey. De band heeft maar een korte tijd bestaan maar een enorme impact gehad, toch? Als je terugkijkt op die tijd, wat waren de hoogte- en dieptepunten?
"We waren zeer jong en muzikaal totaal ongeschoold, maar genoeg gedreven om een onderscheid te maken ten opzichte van de meeste Belgische bands die toentertijd in the picture liepen. De hoogtepunten bestonden erin wanneer we nummers schreven tijdens onze repetities, die heel af en toe magische momenten bezorgden, zo van ... wow, dit is echt cool. Maar zoals ik hier zo-even vermelde, die momenten waren toch eerder schaars hoor. Tijdens concerten zorgde de onzekerheid en bijhorende stress ervoor, dat het hoogtepunt eruit bestond, als we ons ervan bewust waren dat we weinig fouten hadden gespeeld.
Eén der dieptepunten was een concert ergens in 1985, dat we op de valreep moesten annuleren wegens een plotse appendix van onze bassist Yves Peeters.
En natuurlijk de ontbinding van Last Journey in '86 die onvermijdelijk was na onophoudelijke meningsverschillen waar we met onze muziek naartoe wilden evolueren."
Het is wellicht een overbodige of rare vraag, komt er ook nog iets van Last Journey? Sommige bands doen zelfs een reünie na 20 jaar of zo. Ik weet dat het onmogelijk lijkt …
"Een reünie van Last Journey was sowieso uitgesloten na het tragische overlijden van Yves Peeters onze bassist in 1988. Yves was slechts 22 jaar oud."
En een Last Journey zonder Yves ?.... No way."
Je hebt door de jaren heen ook veel zien evolueren. Wat is, denk je, naast de digitalisering de grootste verandering?
"Naast de digitalisering, wat trouwens heel ingrijpend is geweest, is de grootste verandering de bijna totale terugval van de platenverkoop. Iedereen kan gelijk wanneer en waar ook gratis muziek beluisteren (streamen) denk maar aan YouTube, Spotify enz... Wij als artiesten mislopen dankzij deze vorm van digitalisering veel inkomsten. Een evolutie die ook het failliet van vele onafhankelijke kleinere platenfirma's gezorgd heeft trouwens.
Het enige voordeel dat digitalisering in de muziekindustrie heeft veroorzaakt is de virtuele verbondenheid met medemuzikanten en publiek.
Het internet heeft enorm veel tools om een internationaal publiek te bereiken, en dat is tamelijk onbegrensd. Zo werk ik ook reeds enkele jaren samen met muzikanten uit verschillende landen, en bereiken andere mensen uit de video en danswereld me via allerlei mediakanalen die mooie samenwerkingen tot stand brachten."
Wat je solo werk betreft, ga je ook vaak een geheel andere kant uit. Ook nu weer. Waarom?
"Je bedoelt, een geheel andere kant dan Last Journey destijds.
Wat wil je, je wordt ouder, je evolueert. Je ontdekt nieuwe artiesten, en wordt er op jouw beurt beïnvloed door al die nieuwe muziek die je hart verovert.
Mijn instrumentale oeuvre is inderdaad ook heel anders dan mijn song albums die ik de voorbije jaren uitgebracht heb.
De muziek die ik graag hoor, die beïnvloedt me. Ik neem aan dat dit voor velen het geval is. Toen ik jong was in de jaren tachtig was dat vooral Joy Division en Cocteau Twins. Later ging mijn horizon veel breder via de muziek van David Sylvian, maar ook de fusion-jazz van Pat Metheny toen die nog bij het Duitse label ECM zat , bracht me in vervoering. Ik spreek nu van midden tot eind jaren tachtig, dus die evolutie ging vrij snel na mijn 'donkere' periode. De laatste jaren ben ik enorm fan van Steve Jansen (ex-Japan en tevens broer van David Sylvian)
Ook dat inspireert en beïnvloedt me. Zoals elke artiest zich laat beïnvloeden door hetgeen hij of zij geweldig vindt."
Om daar een klein beetje dieper op in te gaan. Nochtans is postpunk weer 'hip' waarom dan niet teruggrijpen daarnaar?
"Het zegt me weinig tot niks meer.
Plus, dat is voorbij ... stilstaan, en of terugkeren naar wat voorbij is , wil ik liever vermijden in mijn creatief bestaan. Als artiest wil ik evolueren, niet berusten."
Ik heb in een interview met mijn collega gelezen dat je niet graag optreedt, is daar een reden voor? "Voor mij is muziek maken eerder een momentum. Optreden is ergens je eigen werk recycleren voor publiek en dat is buiten mijn comfortzone", was het antwoord; kun je daar wat dieper op ingaan?
"Wel het antwoord dat ik toen jouw collega in een vroeger interview gegeven had, geldt nog steeds tot een voor mij sluitend antwoord op die vraag Erik."
Over je nieuwe plaat. Je vindt je mede muzikanten via het internet? Hoe gaat dat in zijn werk?
"Ik had hierin reeds een beetje op geïnterpelleerd op een van jouw vorige vragen wat digitalisering betreft. Het internet biedt wat dat betreft geweldige voordelen.
Soms ontdek ik via Bandcamp, Soundcloud, YouTube, en sociale media artiesten die ik heel goed vind. Het zijn meestal nobele onbekenden die ontzettend mooie dingen brengen. Dat kan gaan van muzikanten, dansers, fotografen enz ...
Omgekeerd gebeurt het ook, artiesten die mij ontdekken via het internet.
Ik heb onder andere gitaarwerk gebracht op een album van Pieter Nooten
(ex Clan Of Xmox) Een track voorzien op een verzamelalbum via het Duitse label Lemongrass een paar jaar geleden. Belgisch fotograaf Filip Naudts heb ik ook van muziek voorzien tijdens een paar expo's van hem. Taffiny Kablay uit Boston had me van een 'slam-poem' voorzien, die singel is gereleaset op
iTunes / Apple Music, muziek van me die te horen is in het hospitaal van Montenegro en zo kan ik nog even verder gaan."
Audio-files delen, dat is het geheim Erik. Audiosoftware is werken met multi-tracks op pc waar men vroeger een hele fysieke studio voor nodig had.
Het producen is één der belangrijkste uitdagingen naast het eigenlijke creëren van nieuwe muziek."
Ook is het moeilijk om op jouw muziek een label te kleven. we proberen het toch, hoe zou je uw muziek zelf omschrijven?
"Een label op mijn werk plakken vind ik zelf onmogelijk, dat vragen mensen me steeds die mijn muziek nog niet gehoord hebben. Ik ben me ervan bewust dat het 'ambient' label nogal makkelijk gebruikt word om mijn werk te omschrijven.
Ikzelf zou het eerder een mix van ambient / fusion / docu en of filmmuziek omschrijven."
Het valt me ook op dat er op je inspiratie drift geen einde staat, chapeau. Al een idee welke richting je volgend werk eventueel zou uitgaan?
"Nee, maar ik laat het je weten wanneer het zover is."
Laten we het ook over deze corona crisis hebben, de titel van dit project is niet voor niets 'interviews in tijden van corona'. Ook al is er nu een versoepeling. Hoe ga je daar als muzikant (en ook als mens) mee om?
"Aangezien ik om den brode een full-time job uitoefen en muziek nu on-hold staat, heeft die versoepeling alleen als gevolg ... het nemen van een welverdiende vakantie die ik heel binnenkort hoop te genieten. Mijn echtgenote en ik gaan normaal gezien richting Zuid-Frankrijk, en we hopen dat er plots geen serieuze stijging in het aan tal besmettingen zal plaatsvinden."
In datzelfde interview heb ik ook gelezen dat je een eigen studio hebt. vertel daar eens iets meer over?
"Mijn homestudio bevindt zich in een aparte kamer van ons huis, die kamer noem ik 'The Island' waarin ik me volledig van de buitenwereld kan afsluiten.
Dat moet ook, want er kunnen zich bij mij alleen creatieve processen voltrekken wanneer mijn hoofd volledig vrij is. En dat is soms een probleem. Ik moet me kunnen focussen, en externe prikkels kunnen dat bij mij gemakkelijk dwarsbomen, vandaar dat ik me op een eiland moet bevinden.
Mijn homestudio bevat een paar keyboards, gitaren plus toebehoren, mengpaneel en m'n computer waar mijn audio-software op staat.
Veel meer heeft een componist tegenwoordig niet nodig om muziek te produceren."
Zijn er plannen die door deze crisis in het water zijn gevallen? Aangezien je geen optredens doet vermoedelijk niet in die richting
"Er zijn muzikaal geen plannen in het water gevallen door de lockdown, integendeel. Zonder deze crisis was er dit jaar hoogst waarschijnlijk geen nieuw album geweest. En privé? Ja, het niet kunnen bezoeken van mijn hoogbejaarde moeder die in een zorginstelling zit."
Je bent digitaal actief bezig, je ziet ook veel filmpjes verschijnen van bands die hun muziek via sociale media aanbieden en dergelijke. Bestaan daar ook voor jou mogelijkheden in die richting? of ben je daar al mee bezig?
"Er zijn de voorbije jaren heel wat video's die mijn muziek begeleiden en visa-versa. Aangezien ik instrumentale muziek maak , zijn beelden een versterkend gegeven die een extra sfeer kunnen oproepen. Zelf heb ik op eigen initiatief een video gemaakt voor Exit North, een nieuwe band met de Zweedse zanger Thomas Feiner en voormalig Japan drummer Steve Jansen. Door beelden samen te stellen die een Finse kennis me uitleende, en met een paar suggesties van Steve Jansen zelf, ben ik vooral trots op die bewuste video. De singel 'Spider' van Exit North moet je maar eens opzoeken via YouTube of Vimeo.
Voor mijn eigen werk zoek ik vooral video’s die de lading dekken bij bepaalde muziekstukken, waarna ik de makers ervan contacteer en hun goedkeuring vraag om hun desbetreffende video te gebruiken. Heel af en toe werd dat afgekeurd. Ook het omgekeerde gebeurt frequent, videomakers en of dansgroepen die muziek van mij willen lenen voor hun videowerk of dansvoorstellingen. Zo is bijvoorbeeld vorig jaar nog muziek van me gebruikt voor dansvoorstellingen in Vilnius, en dit jaar nog voor dansvoorstellingen in Tunis."
Wat zijn de verdere toekomstplannen?
"Niks concreet, ik ben me ervan bewust dat er steeds onvoorziene dingen op ons af kunnen afkomen, dus plannen is niet echt mijn ding."
Is er, daarop voort bordurende, ook iets van een einddoel na al die jaren?
"Nee."
Dit is het zo een beetje Johan. mijn laatste vraag, waar kan men uw merchandiser en zo kopen? Geef gerust enkele links
"Mijn belangrijkste link is die van de website waar je mijn muziek kan kopen, en dat is tegenwoordig de belangrijkste website voor onafhankelijke bands en artiesten; Bandcamp.com
Voor mijn instrumentaal werk op die website zijn: https://johantroch1.bandcamp.com/
en voor mijn singels en twee songalbums: https://johantroch.bandcamp.com/music
Wie het vroegere werk van Last Journey wil horen is er: https://lastjourney.bandcamp.com/album/a-retrospective
Persoonlijk webpagina: https://johantroch.wordpress.com/
Als er nog aanmerkingen zijn of dingen die je wil vertellen, spuw gerust uw gal uit?
"Nee Erik, je bent alvast bedankt voor dit interview, mijn gal spuwen doe ik niet in interviews of op sociale media."
John Ghost - Iedereen kan naar muziek luisteren, maar niet iedereen kan daarin uitwaaien. Wegdromen is dan ook belangrijk, als je kunt wegdromen kun je die beelden ook voorstellen
Eén van de ontdekkingen van 2019. Het album 'Airships are Organism' eindigde in mijn eindejaarslijst in de top tien. In 2020 tekende John Ghost voor een topnotering bij het optreden in de N9.
Het verslag kunt u hier nog eens nalezen http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/77093-john-ghost-improvisatie-tot-kunst-verheven.html ) .
Om maar te zeggen, heeft hij ons hart compleet veroverd. Zoveel is zeker. Toen de band dat trucje nog eens overdeed in De Casino, Sint-Niklaas op een frisse donderdag avond in februari - ook dit verslag kunt u hier nalezen - http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/77585-john-ghost-explosions-in-the-sky.html - vonden we het hoog tijd worden om de band ook eens te interviewen. We namen dan ook contact op met Jo De Geest, bezieler van John Ghost en spraken af in Koffiehuis Het Moment, Gent, op een paar dagen voor de lockdown die we nu meemaken door het corona virus. Het werd een fijn gesprek over verleden, heden maar ook de vele toekomstplannen.
Om met de deur in huis te vallen, hoe is het project ontstaan? Heeft de naam 'John Ghost' een bepaalde betekenis?
Rond 2009 hebben we elkaar leren kennen via onze studie aan het conservatorium in Gent. Ik kende bassist Lieven al van vroeger. Al toen ik vijftien was, we hebben het een en ander muzikaal geknutseld. We hebben later ook nog samen gestudeerd aan de Jazz Studio in Antwerpen. Ik ben trouwens altijd een maker geweest, ik was iets minder als mijn studiegenoten bezig met jammen in jazzclubs en ging vaak aan de slag met muziek componeren. Dat is altijd al mijn grootste interesse geweest. In het begin speelden we trouwens deels in een andere bezetting. Het is dus eigenlijk langzaam gegroeid. De naam 'John Ghost' is ontstaan als een grapje van de toenmalige pianist. Het is gewoon de vertaling van mijn naam. Jo De Geest. Ik had dat voorgelegd aan de barman van de Minor Swing in Gent en die vond dat direct een zeer welluidende groepsnaam
Jullie worden vaak gelabeld als jazz, maar is het eigenlijk wel jazz dat jullie brengen? Hoe zou je zelf uw muziekstijl omschrijven?
Ik ben wel altijd geïnteresseerd in jazz, ook mede dankzij mijn studie. Ik ben er dus wel door beïnvloed. Maar ik heb ook zoveel andere invloeden. Jazz blijft dus wel een element binnen de muziek maar ik ben steeds op zoek naar andere dingen. Ik ben daar zeer bewust mee bezig.
Kortom, ik volg gewoon mijn eigen pad in het maken, maar ik luister wel steeds zeer aandachtig en grondig naar een groter variatie aan muziek. Dat triggert constant nieuwe ideeën, geeft constant nieuwe input. En zo ontstaat dan, hoe zou ik het omschrijven, een muzikale collage die uitmondt in een grote gelaagdheid. Het is muziek die wat filmisch aandoet, maar die tegelijkertijd ook kan openbreken of een songgevoel kan hebben. Melodie staat voorop in John Ghost.
Dat is wellicht een moeilijke vraag maar wie zijn je grootste invloeden?
Arvo Pärt, Biosphere, Paul Van Nevel, Frank Zappa, Mogwai, Pavel Cheznokov, The Mercury Programm, Mice Parade, Arne Nordheim, Godspeed You Black Emperor, Bill Evans, Deathprod, Magma, Lightning Bolt, Soft Machine, Dead Can Dance, Cluster, Tangerine Dreams, Popul Vuh, Charles Mingus, Big Thief, Boards of Canada, Aphex Twin, Pascal Deweze, Andy Shauf, Magic Malik, John Coltrane, Carla Bley, Jean Richafort, Jaga Jazzist, Radiohead, Bill Frisell, Do Make Say Think, György Ligeti, Henryk Gorecki, James Holden, Rachels, Ryuchi Sakamoto, Square Pusher, Pink Floyd, Steely Dan, The Doors, Talkin Heads, Jean Luc Ponty, and many more…. Voor de nieuwe plaat heb ik veel ideeën geput uit de muziek van Arvo Pärt, Deathprod, Magic Malik, Pavel Chesnokov, Steve Reich, Do Make Say Think en Popul Vuh. Ik put dan ook heel veel inspiratie uit het beluisteren van diverse muziek. Er ontstaan veel ideeën die uiteindelijk als een collage aan mekaar geregen worden. Ik tracht er in een latere instantie dan een verhaallijn in te trekken. Dat groeit mee met het maakproces.
Uw debuut 'For A Year they slept' was eigenlijk om twee reden een heugelijke gebeurtenis, volgens ik lees in een interview was het ook de geboorte van uw dochter? Een zeer emotionele periode. Hoe waren de reacties op het debuut? En heeft het toen deuren geopend?
Het debuut album draaide vooral rond experimenteren: wat kunnen we doen met deze zeskoppige bezetting om deze gelaagde muziek te doen werken? Hoe kunnen we daar het best mee omgaan in het klankspectrum dat we hebben, en hoe kunnen we lange doorgecomponeerde composities spelen en er toch zeker lichtheid in onderbrengen? De plaat is op een zeer andere wijze opgenomen. In 1 ruimte, alles akoestisch, zonder veel trucjes uit de studio. Eigenlijk was het dus eerder een zoekplaat. De plaat heeft er wel voor gezorgd dat we de juiste mensen op de kar gekregen hebben. Het heeft er bovendien voor gezorgd dat dat we toen onze stem voor de eerste keer hebben laten horen in de Belgische jazzscene. Ook was het een plaat rond het concept van de slaap, de rekbaarheid van tijd en dergelijke. Het was bovendien ook een visuele plaat, maar toch heel anders als deze nieuwe.
Het album 'Airships are Organism' eindigde in mijn eindejaarslijst in de top tien. Ik ben er nog steeds van onder de indruk. Hoe waren de algemene reacties?
Schitterend, ik sta er versteld van. We hadden wel het gevoel dat het goed zat toen we de studio verlieten. De verwachtingen die wij hadden zijn ingelost.
Live is het alsof jullie een puzzelstuk aan het maken zijn op dat podium, eens die puzzel in elkaar zit blazen jullie die gewoon op. Althans zo voelt het voor mij aan. Wat is uw mening hierover?
Het is een beetje de aard van het beestje. De manier van spelen van de muzikanten in John Ghost in combinatie met hoe stukken zijn opgebouwd , dat is gewoon hoe het is gegroeid denk ik. De samplebanken die we meenamen uit de studio hebben misschien minder met de puzzel te maken, maar meer met de zoektocht naar een nieuwe sound die we naast in de studio ook in een live-context willen implementeren. We hebben daarnaast altijd al improviserend trachten te repeteren. Het is eigenlijk gewoon de manier waarop we muziek willen maken, het momentum te allen tijde toelaten.. Dat improviseren onder elkaar hebben we dus wel bewust mee genomen op het podium. Het is mooi om te zien hoe die muzikanten elkaar aanvullen, en er bovendien een eigen invulling aan toevoegen. Dat zorgt voor een kruisbestuiving die wellicht zorgt voor dat puzzelen.
Bovendien, ik schrijf de songs uit en gooi zelfs veel weg van het totale materiaal voor een werk. De stukken die je hoort zijn dan ook maar het topje van de ijsberg van wat betreft de ideeën die gepasseerd zijn. En ja, daardoor heb ik inderdaad al wat materiaal liggen voor een eventuele volgende plaat . Daarom is het dus ook zo belangrijk je met de juiste muzikanten te laten omringen die aanvoelen waar ik naartoe wil, en dat is dus zeer goed gelukt zowel op als naast de plaat moet ik zeggen.
Het zijn dan ook één voor één topmuzikanten in hun vak. Over iets anders. Op de cover van de plaat zweeft iets dat lijkt op een vreemd zeppelin? Prachtige hoes eigenlijk, wie heeft dit gecreëerd?
Ik wil mijn muziek dus zeer visueel maken, daarom was ik op zoek naar een bijzondere hoes die daarbij aansluit. Het maakt het dan ook niet gemakkelijk om daarvoor om het even wie aan te spreken. Ik kwam terecht bij schilderijen van Mohammad Zaza , een Syrische schilder. De man was in Brussel, hij werkt en woont in Brussel, ook in Zwitserland, maar hij was in die periode in Brussel, en mijn oog was daarop gevallen. Ik heb hem opgebeld en we zijn tot een gesprek gekomen, en heb wat dat betreft een compromis kunnen sluiten. Het schilderij bestaat trouwens echt. Het schilderij werd in de tijd tentoongesteld in Zaza’s galerij in Jeddah, een Arabische Prinses kocht het daar op, en het originele werk hangt nu in een paleis in Saoudi Arabië . Een heel sterk verhaal waar ik verder het fijne niet van weet. En het sluit dus perfect aan bij het concept van deze plaat. Een concept dat alle kanten uitgaat. Eentje vol patronen en thema's , en dat wilde ik dus ook uitbeelden via de hoes. Wat toch goed gelukt is, lijkt me.
Zeker en vast. Zit er eigenlijk ook hier een soort verhaal achter de plaat, of bepaalde songs? Ik heb vaak het gevoel van wel. Maar kan het mis hebben
Aangezien ik rond collage werk om de muzikale constructies te maken bestaat het gevaar er soms in dat alles wat te steriel wordt, hoewel er steeds wordt gezocht naar een optimale samenhang in de ideeën. Ik heb andere elementen nodig die het verhaal leven in blazen of die mee kunnen zorgen voor een rode draad. Vandaar dat ik meestal tracht te denken in beelden. Deze kunnen een verhaal oproepen en dat wordt vaak gereflecteerd in de titels van de stukken. Zoals ik al aangaf, het is dus eigenlijk een collage van veel concepten.
Wat het verhaal van deze plaat betreft? Dat komt uit een interview met Michael Borremans dat ik gezien heb: hij vertelt dat hij daglicht (levend licht) nodig heeft om te kunnen werken. Het licht werpt een andere kijk op een schilderij, voegt iets toe. Ik ging muzikaal aan de slag met dit thema. Het beeld dat ontstond was dat ik alle lichtpartikels ging zien als vrachtschepen die licht vervoerden. Dat soort van cartoonesk beeld hielp me om de titelsong een soort verhaallijn te geven. Daarnaast heb je dan inderdaad die tegenstelling van mechanisch/organisch dat slaat muzikaal vooral op constructie/ en compositie tegenover improvisatie tot klankverkenning Ik was in die periode trouwens veel bezig met animatiefilms , en films als 'watership down', the snowman', etc Voor ' Disfunctional Rabbits' en 'time traveler' heb ik me bijvoorbeeld wat gericht naar de beeldtaal van ‘watership down’… de sferen, kleuren en licht van die film gingen erg goed samen met het klankontwerp van die stukken , vond ik. Het diende als een visuele inspiratiebron. Nog zo iets. Er zit in 'waterschapsheuvel' ook een psychologisch kantje verborgen. Het ziet er allemaal liefelijk uit totdat het verhaal transformeert tot en weerspiegeling van een totalitaire staat waar de wezens onder gebukt gaan.
Ik vind het dan ook zeer visuele muziek, filmisch zoals u wilt.
Dat is ook zo. Ik heb een beeld in mijn hoofd, waar ik een verhaal rond kan breien. Ik ben daar voortdurend mee bezig en ook iemand die inspiratie vind in het schrijven van nummers uit de kleine of grote dingen van het leven. Ik kan bijvoorbeeld op de trein zitten turen naar buiten, en dan komt er plots iets naar boven. Ik heb dat echt nodig. Trouwens, iedereen kan naar muziek luisteren, maar niet iedereen kan daarin uitwaaien. Wegdromen is daarom zeer belangrijk, als je kunt wegdromen kun je die beelden ook voorstellen.
Jullie werkten samen met een Noorse producer. Hoe is dat in zijn werk gegaan, tevreden over? De afwerking is naar mijn mening magisch
Karel heeft even gestudeerd in Kopenhagen, heeft daar een workshop gedaan bij de gebroeders Horntveth van Jaga Jazzist, daardoor zijn we op het idee gekomen om Jorgen te contacteren. Hij produceerde de eerste platen van Jaga Jazzist. We hebben Jørgen Træen een demo opgestuurd, hij had er wel interesse in en was compleet mee met het verhaal. Zo vonden we snel een balans tussen aandacht voor basistakes en focus op gedetailleerde afwerking. We namen het allemaal samen live op. Hij hielp ons in een trip geraken, we speelden en experimenteren veel. We kozen voor de ‘GAM studio’s' in Malmédy, weg van alle afleiding. Dat is goed voor de focus. We lieten de plaat mixen in Bergen in Noorwegen. Met zicht op een prachtige fjord. Ook weer inspiratie voor songs.
Naast John Ghost zitten velen nog in andere projecten. Wim moest bijvoorbeeld op We Are Open (dacht ik) drie keer optreden. Hoe combineren jullie dit? Goede afspraken maken waarschijnlijk. Maar lukt dat, en hoe?
Ja, de juiste afspraken maken. We zijn eigenlijk allemaal met projecten bezig, ik ook. Hard werken, jezelf prioriteiten opleggen en met elkaar zeer goed communiceren is daarom zeer belangrijk. Daar komt heel wat bij kijken. Het is ook niet allemaal evident. Soms is het nodig om met vervangers te werken, maar dat kan ook positief zijn. Af en toe eens een frisse kijk op de zaken is altijd welkom! Maar uiteraard probeer je zoveel als mogelijk in dezelfde bezetting te spelen. Maar als het niet anders kan, dan kan het niet anders.
Wat zijn de verdere toekomstplannen voor dit jaar eigenlijk? En de verdere toekomst?
Op het moment thuis zitten in lockdown (lacht). We kunnen niet anders. Wel een streep door onze rekening feitelijk want we zijn volop bezig met die nieuwe plaat te promoten, maar het kan nu dus echt niet anders. We hebben wel al optredens op de planning staan zoals op Gent Jazz op (https://gentjazz.com/programma/gj20200718/johnghost/ ) In het najaar zijn er wel nog wat toffe locaties op komst, maar we kunnen nog niet heel veel lossen hieromtrent. Het is mede door deze situatie allemaal een beetje afwachten en koffiedik kijken
En wat eventueel nieuw materiaal betreft? Al concepten in je gedachten?
Ja en nee, is nog een beetje te vroeg. Maar ideeën zijn er wel. Misschien wellicht voor 2022 of zo. Misschien terug iets donkerder dan deze dit album. Ik ben ook steeds aan het werk voor andere projecten. Als er iets is dat niet past bij John Ghost , bewaar ik dat voor een ander project, er borrelt dus echt van alles door mijn hoofd. De focus ligt echter dus nu wel op John Ghost.
En is er ook een soort einddoel dat je stelt? Iets dat je absoluut wil bereiken? De eigenlijke ambities van jou en de band?
Een aantal platen maken met de verschillende projecten. Ik ben eigenlijk ook al enkele jaren bezig met solo werk. Er komt voorlopig altijd wel iets tussen, maar wie weet eens een solo plaat. Een andere ambitie die ik heb is om eens muziek te maken voor een film. Ik maak muziek dat eigenlijk voor beeld gemaakt is , dus als er iemand interesse heeft en iemand zoekt om muziek rond een film te maken mogen ze me altijd contacteren.
We zullen onze bronnen aanspreken daarover. Bedankt voor dit fijne gesprek en hopelijk tot snel op een of ander podium. Misschien kan deze lock-down wel zorgen voor nieuwe inspiratie
Victoria K. - I feel the most important thing is to be real, to be genuine and stick to what you believe in, so you can express that through your music and connect with the listener
Symfonische metal bands zijn er bij de vleet, door het overaanbod van bands die deze richting uitgaant. En deze bands worden al te gauw vergeleken met grote namen binnen de scene als Nightwish, Within Temptation en ga zo maar door . Uniek voor de dag komen is dus bijzonder moeilijk.
En toch zijn er bands die daar toch op een uitgekiende wijze min of meer in slagen. Neem nu de Australische band Victoria K. Ooit opgestart als een solo project van vocalist Victoria K, is dit sinds 2016 geëvolueerd tot een volwaardig collectief. Zij zijn het levende bewijs dat het wel kan. De band heeft samen gespeeld met toch enkele grotere namen binnen de scene, het was echter wachten op een debuut. Dit debuut 'Essentia' ligt sinds eind april in de winkelrekken.
Naar aanleiding daarvan, maar ook om te polsen hoe zij als muzikant en mens omgaat met een crisis waarin we nu leven, en de verdere toekomstplannen, hadden we en fijn gesprek met Victoria.
Let's start with a personal question. Did you grow up listening to metal? Who are you favorite bands and why?
VK: I started listening to metal music from when I was about 9 years old. My mum played me My Immortal – Evanescence and when I heard Amy Lee’s voice I was hooked. The song was so intriguing and spooky at the same time, that I could not get it out of my head. That was the song that got me into the genre and changed my musical path.
At the moment I love listening to Kamelot, Epica, Lacuna Coil and Eluveitie. Their music is awesome.
Let's talk about Victoria K. Victoria K. ever started as a solo project? Tell us more about it?
VK: The Victoria K project started off with me putting covers on YouTube, collaborating with other young artists locally and overseas to build social presence. All the time I was writing and composing my own material. Monster was the first release of my own material and ‘Essentia’ grew from there.
Since 2016 has Victoria K. grown into a full-fledged band? How did that work?
VK: In early 2019, as we were in post-production of Essentia and recording Lacuna, I was approved as the support act for Eluveitie at their Melbourne show. We then went to work to secure the appropriate musicians to play the show. Through the networks we formed the band to play the show and the response from the crowd was so positive and the energy was incredible. It was obvious after that show that we needed to continue working together. We all got along so well, and it just worked.
We decided to hold onto the name Victoria K because there was already a strong social footprint and brand recognition. It was the logical step to hold onto that and build from there.
Within the oversupply of symphonic metal bands, with female vocals, it is difficult to rise above the cornfield. But that's exactly what Victoria K. does, and that's what makes you so unique. What is your opinion about this? What makes you unique in the Symphonic metal world?
VK: That’s such a hard question to answer. I don’t think anyone really knows why things happen the way they do. I do know, however, that our fans are loyal and have stuck by me and now the band for a long time and that fan and supporter base is growing day by day. We are so grateful for that and we thank you all.
I feel the most important thing is to be real, to be genuine and stick to what you believe in, so you can express that through your music and connect with the listener. It’s very important also to keep working your instrument, learning, improving and growing both technically and creatively.
Congratulations with the new record 'Essentia' how have the reactions been so far?
VK: Its been amazing to release the album and we found the perfect partners in Rockshots Records. The response has been overwhelmingly positive. Its incredible to have had such a great response from all over the world. I’d like to thank everyone that has taken the time to listen, review, comment, purchase and connect with the album in any way. A big thank you also to the press and media for their time to reach out for interviews and for all the stories and press releases that have been written and shared ad of course thank you to all the radio station that have played songs off Essentia and supported the album.
Most special is the amalgamation between your crystal clear voice complemented by Sheri Vengeance's dark extreme vocals. What appears to be a great added value within the whole. Like a battle between light and darkness. How did you find each other? What is your opinion on this statement?
VK: I was first put in contact with Sheri by my producer Lee Bradshaw. I expressed interest to him in learning the extreme vocal technique so he linked us up. She was so easy to get along with and we hit it off. I had written lyrics for extreme vocals into Essentia from the beginning, so when it came time to record those, I contacted Sheri. Her voice is insane and has added so much to the album. She came in with her own interpretations and ideas and it work so well. You are right though, the contrast in vocals really shows off the light and the dark and it is the main reason for using the extreme vocals. It was used in the album to represent the light and the dark of the human spirit.
Are there plans to do more with this in the future?
VK: We definitely have plans to do more together. In fact, it has worked so well that she is now a member of Victoria K.
Another plus, that the collaboration with Michalina Malisz. How did you find each other? And are there also more collaboration for the future?
VK: I really wanted folk and Celtic sounds on the song Shroud Of Solitude. We were discussing this just as we had been announced as the support act for Eluveitie. I mentioned that I love the Hurdy Gurdy and would love it on this track in particular. Next thing you know Michalina agreed to be a part of the project. She is an incredible person, so giving and kind and just lovely to work with. I would definitely love to work with Michalina again. We just never know what the future holds.
Something else. Decades ago people used to consider Metal as a man’s music. And even today some closed minded people still consider it as something exclusive for men. What do you think about this mentality?
VK: I get where they’re coming from because it was a male dominated genre for so long and that’s what became normal. However, I think now in these times this mentality should change because there are so many women in metal and they have help shape the modern metal sound. I believe more women now understand they belong in the genre, feel free to express themselves within metal and quite frankly have become very influential in shaping the musical sound.
Due to this corona crisis, many plans fall into the water, which ones?
VK: We had plans to tour Europe but all that is on hold now while we all battle this global pandemic. We are exploring other ways to interact and stay connected to our fans.
How do you deal with such a crisis as a band, musician (but also as a person)?
VK: As a band we stay connected via Skype and we are currently working on a concept that we will be able to share with all of you soon. We are lucky as musicians in modern times because we have a lot of ways to stay in touch, connect and work together. The internet has given us a lot of options. Personally, I like to maintain a routine and I have also started exploring other creative outlets like drawing. I am still writing music and really exploring various musical and creative concepts.
This crisis does open up more opportunities to offer music via live streams on Facebook and the like. How do you feel about that?
VK: I love this idea. Even though it is not the same as having the crowd in front of you, it does give us an opportunity to stay connected with our fans and supporters. We are actually finalising the details of a Live Stream show now and we will have more information on that shortly.
What are the further plans with Victoria K. after this crisis? And with any other projects?
VK: The major plan is to get out on tour and promote “Essentia”. We haven’t been able to do that because of the global pandemic and we really would love to get in front of live crowds again.
Is there anything as an end goal? Something you definitely want to achieve as an artist? and as a person? Is there still room for a personal life in that hustle and bustle?
VK: I don’t think there is really ever an “end goal” for me. The most important thing is to keep growing personally and creatively and to keep producing music. There are certainly goals I would love to achieve and a major goal for me is to get Victoria K to the Wacken Open Air Festival and tour Europe playing the major festivals. As a person I just want to keep developing my craft. I still get to be me and do the things I love and be with my friends. It’s really important to maintain a personal life and I can’t wait to catch up with everyone once we are out of isolation.
Hopefully we will see you 'on stage' soon. Normally, fans can purchase merchandiser there, how can readers do that online now? Feel free to give some 'links'
We really miss the stage and hope to be back as soon as possible but in the mean time people can check out our merch on our website www.victoriakmusicofficial.com/shop
Also, they can check us out on FB https://www.facebook.com/victoriakofficial/
Instagram https://www.instagram.com/victoria_k_official
Twitter https://twitter.com/VictoriaK2004 and Spotify
Thanks for this nice conversation, are there any comments to our readers?
VK: Thank you so much for having me, it was awesome chatting with you. A huge shout out to all your readers and a thank you also to all our supporters and fans. We are all so grateful for your continued support and we hope to be out touring and seeing you all again soon. Please stay safe and healthy in these difficult times.
Introducties als ‚Hi, this is Axel Ritt of Grave Digger writing‘ zijn altijd leuk als binnenkomer tijdens een interview. Om maar te zeggen. Grave Digger is een power/heavy metal band die toch al sinds begin jaren '80 - dat is ruimschoots veertig jaar - zijn stempel heeft gedrukt op het metal gebeuren, het wil gelukkig dus niet zeggen dat de heren naast hun schoenen beginnen te lopen. Daarvoor krijg je bij ons altijd een pluim extra op je hoed.
Vorig jaar stond de band nog op het festival 'Blast from the Past' in Kuurne, waar Grave Digger bewees ook 'on stage' nog steeds een solide geheel te vormen.
Dat verslag kunt u hier nog eens nalezen
http://www.musiczine.net/nl/festivalreviews/item/76698-blast-from-the-past-2019-nostalgietrip-met-voldoende-sausjes-boordevol-jeugdige-spontaniteit.html
We stelden Axel enkele vragen via mail over het verleden van de band, maar vooral ook hoe je omgaat met zo een crisis waarin we nu leven, en wat de toekomst brengt
Forty years of Grave Digger, it seems like a milestone in the history of the group. Looking back over the decades, what are you most proud of?
To be still a solid part of the business. We saw many bands come and we saw many bands go, but Grave Digger is a blueprint.
Were special shows planned for that birthday? which?
Yes, there were many special open air shows planed with a big entourage of guest musicians like Wacken, Rockharz, Rockhard and many more, but Corona killed it all. We try to perform as many as possible of the shows in 2021.
And will they possibly continue new special Birthday shows later?
Yes, we’ll do our best to catch up these shows in 2021.
Compared to the early days of the group, what is the main change in your life?
I myself know a hundred times more about the music business than in the early days, so the danger to sign ridiculous contracts, like I did in the early days, is zero now. Meanwhile, I got my own record company, my own publishing company and my own recording studios, so I’m independent in any way. When you start making music, everybody is earning money with your music, except you. Fortunately, this will never happen again.
Are there things - knowing what you know now - that you would do differently?
Definitely, more than I can write down in this interview. I trust the wrong people and I started that naive in the business until I found out, that the only way to do it right, is the way to do it by my own. So for the following decades I learnt a lot regarding everything music and everything went perfect.
You’ve already released soo many albums with Grave Digger which is damn impressive! But tell me, how are you always able to come up with new inspiration?
It’s pretty simple, it’s just hard work. Creating music is 10% inspiration, 90% transpiration! Nobody wakes up in the morning and got the perfect melody hooks, the perfect lyrics, the perfect riffs and the perfect arrangements. I’m still working 90 hours a week, that’s the only way to deliver high quality music.
Since you’ve been consistently around since 1980 and went on numerous tours all around the world I consider you to be a very successful band. So what advice could you give to up and coming acts?
Well, we grew up at a time, where you had the chance to get famous, if you put all of your time, energy and money into your career. It’s hard to say, but these days are gone forever. Today, you’re a lucky guy, if you can pay the rent and get some food, but you’ll never be able to feed a family or buy a house without 1 or 2 more jobs, or the additional income of your wife. I hate it to say, but my advice is, learn a trade which fills up your bank account and do music as a hobby. This is the only way to avoid the humiliation of having to do musical mess so that your children can go to school.
These are very strange times, how do you deal with that as a band, musician and also people?
To be honest, the only thing that has changed is the absence of the live shows and the associated loss of earnings. All other parts of my life stood the same.
Now what are the further plans after this crisis? New releases possibly?
Yes, because we’re not a fan of doing ghost concerts or rehearsal room streamings, we decided to do a new album every year, as long as we’re not allowed to perform shows. The fans loved this announcement a lot.
After forty years, has your final goal been reached? Or do we add ten more?
We’ll behave as all the big names in music, as long as we’re able to handle our instruments and as long as the people will come to our shows and pay us to play, we’ll move on.
My last question now that the fans can not buy merchandiser through performances and stuff, where can they now? online (feel free to provide some links) or something
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Cheers Axel „Ironfinger“ Ritt
Nederlands 
Français 
