Shapeshifted - Cultuur neemt een heel groot deel in van onze maatschappij. Het is gewoon schandalig dat die sector tot nu toe eigenlijk uit de boot valt qua tegemoetkomingen
Zittend rondom het kampvuur, of dartelend doorheen het wijde landschap: Shapeshifted klinkt als een dirty old Rock'n'Roll band met een vleugje blues. Muziek die perfect geschikt is voo genoemde activiteiten, net omdat deze muziek je diezelfde voldoening geeft. De band zag het levenslicht in 2011. Sinds 2016 is het eigenlijk wat stil gebleven rond Shapeshifted. Sinds kort is de originele bezetting echter weer samen, er zijn plannen voor een nieuwe plaat. En Shapeshifted bracht twee nieuwe singles uit. Het vuur wakkert dus terug aan bij de band, tijd om bezieler van de band Marc Van der Eecken eens enkele prangende vragen te stellen. En meteen te polsen hoe je als muzikant maar ook als mens omgaat met een zo ongeziene crisis zoals we nu meemaken.
Shapeshifted is feitelijk ontstaan in 2011. Hoe is dat in zijn werk gegaan?
Peter (De Bosschere drummer) organiseert al jaren elke eerste donderdag na de Gentse Feesten een tapas avond. Behalve dit jaar wellicht jammer genoeg. Die avond wordt er steeds veel gejamd door een pak muzikanten. We hadden elkaar jaren niet gezien na het opdoeken van onze oude band Loonie. Die avond was ook Jean-Marc (Talloen bassist Loonie) daar en gitarist Pieter Minne die ik eerlijk gezegd niet kende. We hebben daar met ons vieren wat gejamd en het klikte zo goed dat we besloten samen eens te repeteren. En van het één kwam het ander. Er was van het eerste moment een magie tussen ons die je als muzikant zelden vindt.
Het interessante aan Shapeshifted is die perfecte match tussen blues en pure rock-'n-roll. Wat is uw mening hierover?
Die perfecte match komt er volgens mij door gezamenlijke maar ook door verschillende muzieksmaken. Zij zijn bijvoorbeeld zot van groepen als Iron Maiden, Motorhead, Led Zeppelin … en ik dan vooral van de Stones, Iggy Pop, Lou Reed. Die verschillende smaken overlappen elkaar waardoor je bijna automatisch aan een mix van rock en blues komt omdat veel van die bands daar wel ergens hun roots vinden. Bovendien speelden / spelen alle bandleden bij heel uiteenlopende bands. Om er een paar te noemen … An Pierlé, Red Zebra, Derek & the Dirt, Southern Voodoo, Needle & the Pain Reaction, Guy Swinnen Band …
Mijn eerste kennismaking met Shapeshifted was via 'Old Nick's Fire' in 2014. Ik schreef daar toen over: ''Rock'n'Roll is anno 2014 nog steeds niet dood, dat bewijst Shapeshifted hier ten volle''. Hoe werd deze plaat in het algemeen ontvangen? En heeft het toen deuren geopend wat optredens en bekendheid betreft?
‘Old Nick’s Fire’ was onze tweede cd. Onze eerste ‘Shapeshifter’ was al goed ontvangen in Wallonie dankzij RTBF Classic 21. Door de vrij grote airplay op die zender kwamen de optredens in het Waalse landsgedeelte vlot binnen. We hebben drie live sessies gedaan voor Classic 21. O.a. een integraal live optreden van de cd voorstelling ‘Old Nick’s Fire’ vanuit Le Montmartre in Brussel. Magnifieke club trouwens. In Wallonie hadden we dan al gauw een vrij grote fanbase.
In 2015 had ik ook een interview met jullie en stelde de vraag: ''Wat zijn de vergaande plannen van Shapeshifted? Sportpaleizen uitverkopen, of toch gewoon in alle bescheidenheid aan de weg verder timmeren?"
Sportpaleizen uitverkopen is niet gelukt, maar jullie hebben wel bijvoorbeeld in Italië gespeeld in die periode. Hoe waren de reacties toen?
Sportpaleizen was niet echt de bedoeling ;-) De eerste single uit de tweede cd “If you got a problem (Spit it out)” werd in Italie enorm goed ontvangen. We hebben 3 maanden in de top 20 gestaan van Virgin Radio, in Italie een heel populaire radiozender. Hoogste notering was nr.9 en in het jaaroverzicht van 2014 van Rolling Stone Magazine Italy ? stonden we eveneens op nr. 9. Vandaar dat we in Italie ook een redelijke fanbase hebben.
We krijgen tot vandaag nog steeds aanvragen binnen om te touren daar maar het is niet eenvoudig. We blijven echter optimistisch dat het er nog van komt. In 2015 hebben we één festival gedaan in Ostuni in Puglia.
Je vertelde me ook: ''Nee, zonder zever, we willen wel graag de ‘betere club’ doen … AB club, 4AD … en meer festivals. Graag nog eens Acosse, More Blues, Peer, Roots&Roses …'' Zijn jullie, denk je, min of meer in die opzet geslaagd? Of hebben jullie die ambitie wat moeten bijstellen?
Die ambitie hebben we nog steeds maar het is er de laatste jaren niet makkelijker op geworden voor veel bands. Decibel normen, kleinere budgetten … En nu die corona crisis … Airplay blijft een belangrijke factor naast een stevige live reputatie natuurlijk. Die live reputatie hebben we al, airplay, vooral in Vlaanderen dan is moeilijker. Ik begrijp nog altijd niet waarom “Spit it out” het zo goed deed in Wallonie en Italie en hier bij ons NUL. Zonder te willen boffen… ik denk niet dat veel ‘Vlaamse’ bands kunnen zeggen dat ze in Italie een (weliswaar bescheiden) hit hadden. We hebben alles geprobeerd om het hier onder de aandacht te brengen maar niemand was geïnteresseerd. StuBru en radio 1 geven toch vooral de voorkeur aan jonge bands. In de muziekwereld ben je vanaf je dertigste al ‘oud’. De jonge generatie moet kansen krijgen, absoluut, maar het is niet omdat je als muzikant al wat ouder bent dat je een publiek niet meer in beweging kan brengen. Kijk naar de Stones … ruim bejaard maar nog jong van hart ;-) En ons publiek is altijd al een gezonde mengeling geweest van jong en wat minder jong.
Mijn tweede bespreking was 'Happy Disease', weer zo een pareltje. Hoe waren de algemene reacties daarop?
Heel beperkt. Het was een EP die ik opnam ism Nick Jury. Ik vond de nummers goed maar de energie ontbrak. Ook en vooral live. Het was de eerste opname na de split van de originele bezetting begin 2015. Het was niet de beste periode van Shapeshifted eerlijk gezegd.
Sinds 2016 is het eigenlijk redelijk stil gebleven rond de band, of is me iets ontgaan?
Jullie hebben ook veel personeelswissels gehad. Hoe ben je als band omgegaan met zoveel veranderingen. Nu verneem ik via facebook dat de originele bezetting terug is samen gekomen? Vertel er gerust wat meer over
Zoals gezegd splitte de originele line up in 2015. Om diverse redenen. Het is niet makkelijk geweest sindsdien. Ikzelf ben blijven verder doen met diverse bezettingen waarvan die van de laatste twee jaar best meeviel. Ik begon er weer plezier aan te beleven en de bandleden kwamen goed overeen. Maar … ze speelden allemaal in vrij veel bands, sommigen trouwden en kregen hun eerste kleine … We kwamen amper toe aan één repetitie per maand. Bovendien waren de ambities te verschillend. Ik zal zolang ik muziek speel, ambitieus blijven, jong of niet. En ik ben niet te fier om toe te geven dat ik de originele line up ondanks alles bleef missen. Ik heb al mijn moed samen geraapt en hen gecontacteerd met het voorstel om opnieuw te beginnen. Tot mijn groot plezier waren ze akkoord om nog eens samen te repeteren. We hebben niet gepraat, we spraken af voor een repetitie en vanaf de eerste noot was die magie er weer waarover ik het al had. Vijf jaar elkaar niet gezien, op een niet zo leuke manier gesplit en dan … Die energie die ons van in het begin zo typeerde , was er onmiddellijk terug. Sindsdien ben ik weer volop nieuwe nummers aan het schrijven en zijn we bezig met de opnames van onze derde cd. Door de crisis hebben we die echter moeten stilleggen. Voor corona hadden we net een eerste single uit, “Soldier” een cover van Calvin Russell. Ik wou dat nummer absoluut opnemen vanwege de tekst. Je moet maar eens luisteren … in deze tijd toevallig heel toepasselijk. De tweede single komt er nu aan. De vocals heb ik thuis opgenomen en Peter heeft dan alles thuis afgewerkt. “Sweet Fanny Mae” is een eenvoudig ‘feel good’ nummer waar ik best fier op ben. Je hoort en voelt het speelplezier van alle vier de bandleden.
Soldier https://youtu.be/k-bvhRS6C_E
Via facebook vernam ik dat jullie bezig zijn (of waren) met de opnames van een derde CD? Valt dat nu in het water? Of wanneer mogen we de release verwachten?
Bijna alle nummers zijn opgenomen. Ik moet de meeste nog inzingen en hier en daar moeten nog wat arrangementen gedaan worden. Maar inderdaad door corona kwam er een serieuze kink in de kabel. Het wordt dus afwachten wanneer de release zal plaats vinden. Maar vermoedelijk zal die derde cd voor het najaar zijn.
Het zijn voor muzikanten (en alles daaromheen) geen gemakkelijke tijden. Ik zie wel veel online initiatieven en filmpjes verschijnen. Ook veel single releases swingen de pan uit. Zit er bij jullie iets aan te komen in die zin?
Zoals gezegd komt de tweede single “Sweet Fanny Mae” eraan. Dat zal heel binnenkort zijn. Sweet Fanny Mae https://youtu.be/URWi_rz48xA
Betreft sociale media, wordt dit niet meer en meer de norm, ook na deze crisis? Live optredens zitten er de komende weken en maanden niet in. Sommige bronnen spreken zelfs tot het voorjaar 2021. Al lijkt me dit zeer pessimistisch
Er zijn allerlei ideeën om dit op te vangen maar ik vrees dat al die mogelijke oplossingen nooit dezelfde ervaring zullen bieden als een ‘normaal’ concert. Voorlopig wordt het de kat uit de boom kijken. Het moet vreselijk zijn als je in deze tijd moet leven van je muziek. Anderzijds … muzikanten zijn creatievellingen en vinden wellicht wel één of andere oplossing. Maar ik vind in ieder geval dat de overheid dringend mag tussenkomen in de culturele sector. Mocht iemand eens berekenen wat het arbeidsmarkt aandeel is van die sector … ik denk dat velen zouden achterover vallen. Muzikanten, techniekers, producers, podiumbouwers, theater- en filmmakers, fotografen …. Noem maar op. Cultuur neemt een héél groot deel in van onze maatschappij. Het is gewoon schandalig dat die sector tot nu toe eigenlijk uit de boot valt qua tegemoetkomingen.
Om daar op voort te borduren, hoe ga je als band maar ook als mens om met deze corona crisis?
Voor mij is het een enorm stresserende tijd. Ik ben bijvoorbeeld echt bang om ziek te worden. Heel die toestand bewijst nog maar eens hoe zwak de mens eigenlijk is. Ik ben enorm begaan met het klimaat en het milieu. Daardoor volg ik al heel lang alle berichtgeving wat dat betreft. En wat diverse wetenschappers jaren geleden al voorspelden, is nu gebeurd. Hopelijk leren we er allemaal lessen uit. Vooral de politiekers en de grote bedrijven dan. Milieu en gezondheid zijn onlosmakelijk verbonden en moeten op de eerste plaats komen. Wellicht ben ik naïef maar ik hoop dat we kunnen evolueren naar een wereld waarin geld en macht niét doorslaggevend zijn.
Zijn er, als je op alles terugkijkt, dingen die je weten wat je nu weet anders zou aanpakken? Dingen waar je spijt van hebt?
Zonder twijfel … de split na vier jaar Shapeshifted. Toen was het voor mij de juiste beslissing ook al wist ik toen al onmiddellijk dat ik nooit eenzelfde bezetting zou vinden. Maar kijk … we zijn nu zoveel jaar later en we zijn weer bij elkaar. Opnieuw … die magie waarover ik het had is zo uniek. Als je dat hebt in een band kun je bijna alles overwinnen. Bovendien is de verstandhouding nu een stuk beter.
Om af te sluiten. volgend jaar bestaan jullie 10 jaar, zijn daar plannen rond die verjaardag? En wat zijn na tien jaar de verdere ambities?
Dat zou toch wel een vet feestje mogen worden. We hebben het er nog niet over gehad maar dat komt er zeker van. Jaren geleden speelden we op een privéfeest met verschillende groepen. Er was toen ook een meisjeskoor bij. Tussen de optredens door die avond , hebben we met hen backstage “Can’t always get what you want” van de Stones ingeoefend en een halfuur later live gebracht. Gewoon de max. Ik vind het nog altijd jammer dat daar geen opname van is. Misschien doen we wel zoiets … koortje, hammond, sax …We kennen genoeg goeie muzikanten die we kunnen uitnodigen. Maar een feest moét er zeker komen.
In deze corona tijden is het onmogelijk om op optredens merchandiser of zo te kopen, waar kunnen de lezers online cd's, T-shirts en wat weet ik veel bestellen. Zet hieronder gerust enkele links
www.shapeshifted.club hier vind je alle links naar spotify, itunes, deezer …
www.facebook.com/shapeshifted.be
www.open.spotify.com/artist/1rP763wWPVTvlWr1LrQrYK?si=RSa90cfBRZi6XfqXjHOkwg
www.music.apple.com/be/artist/shapeshifted/860585567
www.deezer.com/nl/artist/5798665?app_id=140685
www.amazon.com/s?k=Shapeshifted&i=digital-music&search-type=ss&ref=ntt_srch_drd_B00JRBIXLQ
www.shapeshifterbe.bandcamp.com
www.listen.tidal.com/artist/5557922
Bedankt voor dit fijne gesprek, ik hoop dat we dit spoedig eens 'live' mogen doen tussen pot en pint
Devil’s Bargain - We hebben het zelf moeilijk om onze muziek in een hokje te steken, we worden immers door zoveel zaken beïnvloed. De gemene deler is toch gewoon Heavy metal hoor
Devil's Bargain is een heavy metal band uit het Waasland. De band brengt sinds 2013 Heavy metal in zijn meest pure vorm, met een power maar ook een - naar onze mening - duister kantje. In 2018 kwam hun debuut 'Deal With the devil' op de markt, en nu volgt er een opvolger 'Visions'. Release shows vallen in het water door deze corona crisis, maar we vonden dit een mooie gelegenheid om de band wat prangende vragen voor te schotelen. Over het nieuwe album, over de toekomst en het verleden. Dirk Poppe stond ons te woord. Al was het wegens diezelfde corona via e-mail.
Een standaard vraag, maar voor wie jullie niet kennen. Wie zijn Devil's Bargain?
Devil’s Bargain is een vijfkoppige heavy metal band uit het Waasland. We repeteren namelijk in Sint-Niklaas. Op vlak van origine ,leeftijd en muziekvoorkeur is er een mooie diversiteit in de band: 2 van de 5 leden zijn van Zuid-Amerikaanse origine, de jongste telg is 27, de oudste rot is 50. Blues, Progrock, Doom, Thrash, Melodic Deathmetal, .. onze persoonlijke muziekstijlen liggen echt wel ver uiteen. Dat alles zorgt voor extra uitdagingen maar we vinden dat net op muzikaal en menselijk vlak een meerwaarde . Gelukkig hebben we ook zaken gemeen, we respecteren elkaar enorm en we zijn allemaal ook geïnspireerd door de klassieke heavy metal bands zoals Iron Maiden, Judas Priest, Helloween, Iced Earth , Accept.
Om even terug te keren in de tijd. De band is opgericht in 2013 maar de eerste schijf - 'Deal with the Devil' kwam pas in 2018 op de markt? Waarom heeft het zo lang geduurd
Devil's Bargain werd inderdaad in 2013 opgericht door gitarist Jurgen Van Poppel, bassist Dirk Poppe en drummer Nico Laureys. Hoewel we allen meer dan 20 jaar ervaring hadden, duurde het enige tijd om de juiste muzikanten te vinden. Na wat ledenwissels ontstond er in 2016 een eerste vaste vorm met Davy Bruggeman achter de microfoon. De songs voor ons debuut ‘Deal with the Devil’ werden samen geschreven maar we vonden allen dat ze meer kracht en harmonics konden gebruiken. Dus Manu Van Poeck kwam als 2e gitarist bij de band en in 2017 namen we 7 nummers op in de studio.
Hoe werd dat debuut ontvangen, Heeft het deuren geopend naar concerten of dergelijke?
Eerlijk? Het heeft de metal recensenten niet omver geblazen, maar we hebben er veel uit geleerd. Bij de opvolger ‘Visions’ zijn we oa veel meer aandacht gaan besteden aan sound en productie. Met ‘Deal with the Devil’ hebben we wel getoond dat we de capaciteit in huis hebben om goede heavy metal songs te schrijven. Luister maar eens naar “We rule the night” of “Out of my mind”. Dat heeft gelukkig wel wat deuren geopend en er zijn toch enkele optredens uit gevolgd in Vlaanderen. We zijn ook opgepikt door Music Record France wat ons ook een beetje internationale aandacht heeft opgebracht. Niet de grootse dingen, maar wel leuk dat uw muziek in een Franse, Italiaanse of een Schotse radioshow wordt opgenomen.
Op 9 mei komt de schijf 'Visions' op de markt. Wat zijn de persoonlijke verwachtingen?
In 2018 verlieten Davy en Manu om persoonlijke redenen de band. Met de komst van Juan Carlos Galdos op gitaar en Arthur Melchior Pagliarini op zang kwam er tevens een boost in onze muzikale inspiratie. Nieuw bloed, nieuwe songs, een andere studio en een andere producer hebben in ons opzicht er voor gezorgd dat we een betere plaat hebben opgenomen. Wij zijn alvast zeer tevreden met het resultaat en we hopen dat de luisteraar dat ook zal zijn. Onze persoonlijke verwachtingen is dan ook dat we met ‘Visions’ een grotere naambekendheid krijgen in de Benelux, en wie weet wel in Europa, met een reeks toffe optredens tot gevolg.
Bij een eerste luisterbeurt valt vooral op een pure heavy metal geluid, met een donker kantje. Hoe zou je zelf uw muziek omschrijven?
Awel ja, Heavy metal met een duister kantje, maar ook met een powerkantje… We hebben het zelf moeilijk om onze muziek in een hokje te steken, we worden immers door zoveel zaken beïnvloed. De gemene deler is toch gewoon Heavy metal hoor.
'Visions' bevat ook een onderliggende boodschap lees ik in de biografie. Ik citeer even de Engelstalige versie:'' ‘Visions’ is a heavy metal album that could not have come at a more accurate moment. It was written as a compilation of visions about how we would feel and behave right before the end of the world. Each of the songs reflects a different version of reality, both externally and internally. They reflect different aspects of the human condition and of our relations with one another. It was conceived months before the current pandemic hit the world, which gives it much stronger ties to reality. It is almost as if we had predicted it..."
Vertel er gerust wat meer over
We filosoferen graag als we geen muziek maken. Zo hadden we bij het schrijven van de songs allen het gevoel dat we toch niet goed bezig zijn op deze aardkloot. Iedereen een beetje vanuit een andere invalshoek (milieu, oorlog, politiek, menselijkheid, relatie, …), maar wel met een gemeenschappelijk gevoel: als de dingen niet veranderen gaat het hier niet goed aflopen. En voila, het thema was geboren al had niemand verwacht dat we in een immense pandemie gingen terechtkomen. Helaas passen verschillende songs ook in het Covid-19 verhaal met als sprekende titels: “Endless fight”, “No Return”, “Signs of the Times”
Ik vind ook dat er veel opgekropte emoties, een beetje woede zelfs naar boven komt. Heb ik het mis? Wat is jullie mening hierover?
Dat heb je goed gehoord! We menen het ook. We zijn wel best boos dat de zaken zo moeten lopen in de wereld. Niet dat we ons als activisten willen opwerpen, maar we zijn als zo veel mensen toch behoorlijk ontgoocheld in vele zaken. Muziek is nu eenmaal onze uitlaatklep.
De hoes van deze schijf, die trouwens smeekt om op vinyl uitgebracht te worden, is prachtig. Wie heeft dit kunstwerk gemaakt? Vanwaar komt het idee?
Dank u wel. Alle credits voor Ivo De Wispelaere @ kreativosaurus.be. We hebben voor de eerste CD ook met Ivo samengewerkt. Na het lezen van de teksten en beluisteren van de muziek had Ivo een aantal voorstellen. We zochten iets in de sfeer van blindheid, dood, zondebokken. We hebben niet lang getwijfeld. De schijnbare eenvoud van de hoes sprak ons onmiddellijk aan.
Zijn er trouwens plannen om deze plaat uit te brengen op vinyl?
Momenteel niet maar je bent niet de eerste die hier naar vraagt. We gaan daar toch eens moeten over nadenken.
Dit brengt me op een volgende vraag, denk je als band of artiest het in deze tijden van streaming eigenlijk nog interessant is om iets op schijf uit te brengen en waarom?
Fysieke cd’s verkopen nog een beetje in de metalwereld. Het wordt dikwijls als vorm van steun verkocht aan kennissen of op concerten; ipv een steunkaart koop je een cd. Metalheads steunen elkaar, en dat is toch bijzonder. Maar het is voornamelijk nog steeds een goede vorm van promomateriaal, een CD afgeven werkt nog steeds.
Door die corona crisis vallen veel plannen in het water. Welke plannen?
We hadden op 9 mei een releaseshow gepland en de promo laten opbouwen naar dat moment. Er stonden ook enkele optreden op het programma in mei. Alles valt weg uiteraard of wordt verplaatst naar het najaar of volgend jaar. Optredens zijn uiteraard een onmisbare schakel in de promotie, maar we moeten zoals iedereen de zaken nemen zoals ze komen.
Hoe ga je als band (maar ook als mens) eigenlijk om met zo een crisis?
We hebben sinds de crisis niet meer gerepeteerd en dat missen we enorm. Online repeteren hebben we nog niet uitgeprobeerd, geen idee of dat gaat werken. We repeteren momenteel ieder individueel thuis. Persoonlijk vind ik dat best eenzaam, ik geniet van samenkomen. Wanneer we terug kunnen samenkomen is onduidelijk, zoals vele dingen in de wereld nu.
Zijn er eventuele mogelijkheden via live streaming op sociale media? Om de plaat voor te stellen?
We hebben onze tijd gebruikt om een lyrics video te maken voor “Endless Fight” en voor “No Return”. We zijn momenteel ook bezig met het opnemen en monteren van een covid-video van “Sign of the Times”. Wat ons volgend project is, weten we nog niet, maar we zoeken wel iets om het pannetje van ‘Visions’ warm te houden. We zijn creatief genoeg.
Denken jullie dat deze crisis een 'live beleving ' zal veranderen, er duiken nu al concerten op met auto's zoals in Kortijk in juni. Wat is jullie mening?
We hopen dat dergelijke initiatieven niet het nieuwe normaal wordt. Interactie met het publiek maakt net een optreden bijzonder. Het lijkt nog al raar om te reageren op auto’s waar hoogstens een paar armen en benen door de ramen uitsteken. Het zijn leuke initiatieven op zich, maar hopelijk van voorbijgaande aard.
Wat zijn de plannen na de crisis?
We hopen ons album op zo veel mogelijk plaatsen live te kunnen brengen. We zouden graag ook nog een videoclip opnemen om het album te ondersteunen. De crisis maakt plannen nu eenmaal zeer moeilijk, dus laten we de zaken voorlopig op ons afkomen.
En om daar op voort te borduren, wat is de ambitie van deze band. Een soort einddoel dat je absoluut wil bereiken?
Belangrijkste is dat we dingen graag blijven doen. We hebben elk een professioneel leven en muziek is uiteindelijk een uit de hand gelopen hobby. Uiteraard willen we graag een grotere naambekendheid, meer optredens en daar hebben we gerust wel wat voor over. We zijn allen trots op Devil’s Bargain en dat willen we met zoveel mogelijk mensen delen.
Wellicht goed om weten voor de lezers. In deze tijden kunnen mensen niet terecht op concerten of zo. Waar en hoe kan men merchandiser en dergelijke aankopen? Geef gerust enkele links
We hebben er voor gekozen om ‘Visions’ independent uit te brengen. Hierbij hebben we de gelegenheid genomen om een eigen webshop te maken om onze cd’s en merch aan te bieden. Binnenkort zullen ook de ‘Visions’ T-shirts te koop zijn.
https://devilsbargainshop.myonline.store/
https://www.facebook.com/DevilsBargainBand/
Uiteraard is Visions ook digitaal verkrijgbaar op meeste gangbare kanalen waaronder:
https://open.spotify.com/artist/2pViG5ouIDi11ge3HK3W5k?si=IEYqjqhwQmSlCJzOwhWWSg
https://play.google.com/store/music/album/Devil_s_Bargain_Visions?id=Bk7rhvceyjowcyo27c3uf7bgzhy
Toen we dit project 'Interviews in tijden van Corona' opstarten wilden we ons licht werpen op hoe bands, promotors, en dergelijke omgaan met de radiostilte. Geen geplande concerten, en releases die worden uitgesteld , zijn maar enkele van de gevolgen voor iedereen die begaan is met de muziek en alles daarom heen. Een label dat de vinger op de pols houdt van het hardere genre in de 'underground' mocht in deze lijst niet ontbreken. We hadden een gesprek met Frederik Vanhee, bezieler van Dust & Bones Records die een hele rits artiesten onder zijn vleugels heeft zoals: UGLY & PROUD / GROTTO / CROSSFACE / MOA / TEPHROSIS / LEFT EYE PERSPECTIVE / SPLENDIDULA / BATTLEFIELD / THE CURSE OF MILLHAVEN / MARK MY WAY.
Hoe ga je als label om met deze tijden was de grondvraag. Maar ook hadden we het over de recente release van Mark My Way, hoe je als label omgaat met digitalisering, en de toekomst na deze crisis.
Frederik, om even terug te keren in de tijd. Voor de mensen die het label niet kennen. Waar staat Dust & Bones voor? Hoe en wanneer is alles begonnen?
Ik ben begonnen met Dust & Bones in 2015 als ik het me goed herinner. Ik speelde toen drums in Ugly & Proud en we hadden onze eerste cd opgenomen. Ik had een beetje rond geshopt maar er was nergens interesse om ons uit te brengen. Daar ik eigenlijk al heel mijn leven zelf de muziek van mijn bands uitbreng, heb ik dan ook weer beslist om het zelf te doen. Maar daar ging het dan eigenlijk ook wel bij blijven. Niet dus..
Sinds het ontstaan in 2015 is er veel veranderd. Wat is, naast de digitalisering, de grootste verandering voor jou?
Eerlijk gezegd vind ik niet dat er zoveel veranderd is behalve de digitalisering. Laat ons eerlijk zijn, dat is de grootste verandering ooit geweest he. De markt van de fysieke producten is veel kleiner geworden maar geloof me, der zijn nog altijd heel veel collectors ‘out there’!
Om daarop voort te borduren. Wat waren tot nu toe de diepte en hoogtepunten voor uw project?
Iedere release is voor mij een hoogtepunt. Soms heb ik het er een beetje moeilijk mee als er niet veel respons op komt. Ik ben heel passioneel als het op muziek aankomt en als ik een half jaar alles gegeven heb voor een nieuwe release en er komt nul respons dan komt het heel hard aan bij mij.
Je hebt naast dit project ook een fulltime job? Hoe blijf je dat combineren?
Ja, zoals je weet ben ik ook postbode. En idd na een nieuwe release kan het soms heel druk zijn. Sinds een jaar werk ik nu 4/5, deels voor meer tijd te spenderen met mijn jongste dochter maar ook deels voor het maken van pakketjes. Maar soms is het wel zwaar om een fulltime job te combineren met een gezin en het label. Om dan nog maar te zwijgen over die 1001 andere hobby’s die ik nog heb!
Is het in tijden van digitalisering tot streaming eigenlijk nog interessant om platen uit te brengen?
Ik vind van wel. Alles is natuurlijk wel veel kleiner geworden en meer niche gericht, maar ik vind het nog altijd essentieel dat er fysieke formaten zijn. Als ik laaiend enthousiast ben over een nieuwe band die ik ontdekt heb , ga ik altijd direct iets aanschaffen. De vinyl, cd of zelf cassette! Het is mijn hobby, mijn liefde, de rode draad in mijn leven.
Hoe sta je tegenover Spotify en dergelijke meer? De voor en nadelen?
Voor mij is dat de grootste verandering geweest. Ik gebruik het nog niet zo lang maar eens ik ermee weg was… Nu is het al dagelijkse kost voor mij. Ik vind het een prachtig systeem om bands te ontdekken en te checken. Het is toch niet te geloven dat je gewoonweg alle muziek die er bestaat 24/7 ter beschikking hebt?! Ik ga wel moeten toegeven dat de eerste weken mijn kop op springen stond door de ‘option paralysis’!
Laten we even naar de recente releases kijken. Welke releases liggen er op de planken? Geef gerust enkele tips en zo
Wel terwijl ik dit schrijf is de nieuwe cd van Mark My Way juist uit. Ik ben er super trots op. De cd’s zien er fantastisch uit. De verkoop is ook enorm goed! Als je die band nog niet kent moet je daar zeker verandering in brengen. Een van de beloftes van onze Vlaamse streek! Prachtige mengeling van Hardcore, Metal en groove! https://www.facebook.com/markmyway/
Door de corona crisis zijn veel plannen in het water gevallen. Vooral wat live concerten betreft. Waren er planningen die nu niet kunnen doorgaan?
Ik had me dit jaar voorgenomen om meer op shows te staan met de distro, dus dat is compleet in het water gevallen. Sowieso ging ik proberen meer shows te doen, ik vind het nog altijd super belangrijk dat die kunnen blijven doorgaan ondanks alle besparingen van de overheid. Ja en dan de cd release show van Mark My Way. D’r was daar veel tijd in gegaan en d’r werd enorm naar uitgekeken. Het doet pijn maar het is wat het is. Niks aan te doen.
Hoe ga je als label en ook als mens eigenlijk om met deze moeilijke tijden?
Als mens probeer ik me sterk te houden voor mijn gezin. Het is heel moeilijk vooral voor mijn kleinste dochter. Ze kan geen vriendjes zien. Dus proberen we het voor haar zo goed mogelijk op te vangen en aangenaam te maken thuis. Als label valt alles nog mee, Ik werk vooral online.
Zijn er, wat cd voorstelling doen, geen mogelijkheden om dit bijvoorbeeld 'live' te doen via sociale media?
Ja inderdaad en veel bands doen dat al. Toch fantastisch he , al die creativiteit die we nu zien. De underground is niet klein te krijgen!
Denk je ook niet dat de impact van diezelfde sociale media maar ook Spotify nog groter zal worden na deze crisis? En hoe zou de muziekwereld daar het best mee omgaan volgens jouw mening
Eerlijk gezegd ervaar ik het tegenovergestelde. Meer en meer mensen herontdekken de geneugten van een platen collectie of cd collectie. Nu ze meer tijd hebben en thuis zitten, herontdekken ze hun collectie. Ik heb al de helft meer bestellingen gehad de laatste weken dan het laatste kwartaal vorig jaar!
Dust & Bones is vooral een zeer mooi label dat de underground levendig houdt, wat zijn echter de eigenlijke ambities? Is er een soort 'einddoel' dat je wil bereiken?
Goh, het enigste dat ik wil bereiken is een soort van evenwicht. Ik moet er niks aan verdienen, maar als ik er niks meer aan zou moeten toesteken , zou ik al heel content zijn. Mijn vrouw zei onlangs dat ik geen zaak heb maar gewoon een hele dure hobby. En zo is het ook eigenlijk. Ik ben geen professional. Ik kom uit de HC/ Punk scene en heb een sterke DIY spirit. Dus ik heb misschien een aparte manier van werken die niet voor iedereen is. Maar ik ga wel door het vuur voor al mijn bands!
Live optredens is een beetje de grootste bron van inkomen voor een band, maar ook voor een label. In deze tijden is dat even onmogelijk. Op welke wijze kunnen de lezers jullie nu steunen? Zet hier gerust enkele links
Ik heb mijn online shop die 24/7 open is en twee keer in de week maak ik alle bestellingen en die gaan direct op de post. - https://dustbonesrecords.bigcartel.com https://dustbonesrecords.bandcamp.com
Hiermee steun je mij het meest. Alles van geld die binnenkomt word gepompt in een nieuwe release van een lokale band.
Om af te sluiten, zijn er nog opmerkingen naar onze lezers toe. Dingen die je absoluut wil meedelen? Zet ze gerust hieronder
Zeker het nieuwe album van Mark My Way checken! Knalharde plaat! De cd heb ik uitgebracht, De vinyl is op Genet records en de tape komt uit via mijn goeie vrienden in Kick Out The Jams! En dan wil ik vooral nog iedereen bedanken die ooit een bestelling gedaan heeft bij mij! Het wordt enorm geapprecieerd door zowel ik als de bands! En bedankt aan jij natuurlijk ook Erik voor dit interview! Mensen zoals jij houden de scene levend!
Graag gedaan. Hopelijk komen we elkaar snel tegen, en kunnen we hierover eens face to face keuvelen tussen pot en pint. Stay Safe.
Mantis - Schrijven over muziek is als dansen over architectuur
In 2018 was Mantis niet alleen de ontdekking van de festivalzomer, mede dankzij hun onvergetelijke optreden op Rock Herk. Met 'Magnolia' leverde Mantis een meesterwerk af.
Ondanks we het gevoel hadden dat het een beetje stil is gebleven, blijkt dat niet zo te zijn en is de band altijd actief gebleven. In een facebook bericht liet Michel Ponsart me weten dat de band o.a. een contract heeft afgesloten met dunk!records voor een tweede plaat. Hoog tijd om de band eens enkele vragen daarover te stellen, en ook te kijken naar de toekomst.
De recensie van 'Magnolia' kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/ontdekkingen/item/70904-magnolia.html
Het is nu al twee jaar geleden dat ik de band heb leren kennen door jullie optreden op Rock Herk, en vooral die prachtige plaat 'Magnolia' ondertussen is er veel veranderd, vertel maar
We hebben sindsdien twee nieuwe bandleden, en ééntje die vertrokken is. Onze synthman Jurgen is een halfjaar geleden op eigen beslissing gestopt met de band om meer te kunnen reizen, wat we volledig begrepen , aangezien Mantis nogal wat van onze vrije tijd opslokt. Reeds daarvoor hadden we Robin ingelijfd op tweede synth, maar om de partijen van Jurgen op te vangen hebben we Thomas Berger gevraagd om ons te vervoegen. We zijn momenteel dus met vijf, wat heel wat nieuwe mogelijkheden heeft geopend qua experiment en melodie.
Het leuke aan Mantis is dat je de band ,ondanks dat jullie vaak het label postpunk wordt op gekleefd, eigenlik niet kunt labelen. Hoe zou je zelf je muziek omschrijven?
Bij deze vraag beroep ik mij graag op de dooddoener dat ‘schrijven over muziek is als dansen over architectuur’. Toen we begonnen , heeft een vriend van ons het label ‘pogojazz’ op onze muziek geplakt, wat tegelijkertijd alles en niets zegt over onze stijl.
Heeft die plaat eigenlijk ook bepaalde deuren geopend?
De plaat heeft ons op fantastische nieuwe plekken en festivals gebracht, dus op dat vlak heeft ‘Magnolia’ gedaan wat we ervan wilden. Als je met ‘deuren openen’ verwijst naar platenlabels die met miljoenen aan onze deur staan te kloppen, dan heeft de plaat een beetje ondergepresteerd. Het is dus allemaal een kwestie van perspectief, maar aangezien wij muziek maken en spelen omwille van het plezier, en vooral ook telkens iets beter willen worden daarin, kunnen we alleen maar trots terugkijken op het parcours dat we met ‘Magnolia’ hebben afgelegd.
Ik had de indruk dat het eigenlijk een beetje stil geworden was rond Mantis sinds die schijf. Of is me iets ontgaan?
Toen we onlangs terug wat optredens begonnen te delen en foto’s postten van ons werk in de studio , kregen we die reactie vaker, hoewel we dat idee zelf totaal niet hadden. Het klopt dat we het laatste jaar veel minder hebben opgetreden, maar dat was een bewuste keuze om aan de tweede plaat te kunnen werken. Achter de schermen is er ook zoveel gebeurd dat het voor onszelf alleszins niet stiller is geworden wat de band betreft.
Zijn er dingen die je wetende wat je nu weet, anders zou aanpakken?
Je kan achteraf altijd dingen bedenken die je anders had kunnen doen, maar dat heeft weinig zin. Ik denk dat we momenteel vooral nog beter weten wat we zoeken qua geluid, en dat we dat hebben proberen toepassen op de tweede plaat. Maar stel ons dezelfde vraag over twee jaar en we zeggen waarschijnlijk dat we nu van niks weten.
Jullie hadden me gecontacteerd omdat er recent veel is veranderd. Een contract bij Dunk!records bijvoorbeeld? Hoe is dat in zijn werk gegaan?
We hadden al een hele tijd een goed contact met de mensen van Dunk!. Vorig jaar hebben we ook voor de eerste keer op het festival mogen spelen, en dat was één van de fijnste optredens die we tot nog toe hebben gespeeld. We denken dat de organisatie dat ook zo heeft aangevoeld, want ze gingen akkoord om onze tweede plaat uit te brengen.
Betekent dit ook dat jullie misschien op Dunk!festival staan volgend jaar?
Uiteraard zouden we graag opnieuw op Dunk! spelen, maar dat is uiteraard niet aan ons om te beslissen. Gezien de omstandigheden zullen we sowieso al blij zijn als er volgend jaar een nieuw Dunk!Festival komt, want los van onze band hadden we onze tickets voor de editie van 2020 al een hele tijd klaarliggen.
Ook is er een nieuwe single uit - https://www.youtube.com/watch?v=cLJb-7iI2PU - “Tropic of nothing” knappe video, volgt daar ook een nieuwe plaat op? Wanneer?
Onze tweede plaat is opgenomen en wordt momenteel gemixt, we mikken op een release in eind oktober. We kunnen, zeker gezien de huidige omstandigheden, niet wachten om terug live te gaan spelen.
Ligt het eventuele nieuwe werk in de richting van die single? Wijken jullie bewust veel af van jullie plaat 'Magnolia'? Of net niet?
De single is een half jaar vòòr de plaat opgenomen, dus hij is niet volledig indicatief voor hoe de tweede plaat klinkt. Ik denk dat we vooral veel bewuster zijn omgegaan met de opbouw van onze nummers, wat weeral vergemakkelijkt werd door de komst van Robin en Thomas. We wilden niet bewust afwijken van ‘Magnolia’, maar Mantis is hoe dan ook een andere band dan twee jaar geleden. Ieder van ons heeft veel bijgeleerd over zijn instrument en de mogelijkheden ervan, en we hopen dat dat te horen zal zijn op de volgende plaat.
Het zijn moeilijke tijden om echt iets te plannen, het lijkt wel alsof niets zal doorgaan dit jaar. Maar wat zijn, ondanks dat, de verdere plannen voor 2020?
Aangezien al onze optredens in het voorjaar zijn weggevallen , concentreren we ons momenteel op de release van die tweede plaat. Hopelijk kan die gewoon plaatsvinden in het najaar en dan zullen we, afhankelijk van hoe de situatie vordert, terug live gaan spelen. Het kriebelt al een hele tijd om ons nieuw materiaal te tonen, maar dat zal dus nog even moeten wachten.
In welke richting zou je als band graag evolueren, kortom, wat zijn je eigenlijke ambities als band?
Ik denk dat we voornamelijk op zoek zijn naar nieuwe ervaringen en vaardigheden. Zolang we kunnen blijven spelen en het gevoel hebben dat we vooruitgang boeken zullen we blijven gaan. Wij moeten hier niet van leven dus we kunnen doen waar we zin in hebben. Als we over vijf jaar plots absoluut een funkplaat willen maken, dan kunnen we dat doen. Het resultaat zal op niks trekken, maar het idee dat het kan is wat we willen vasthouden.
En wat zijn je persoonlijke ambities?
Alle 151 Pokémon van de eerste generatie vangen.
Een vraag die een beetje aanleunt bij de huidige tijdsgeest, hoe overleef je deze barre tijden als muzikant?
Wij missen vooral het samen spelen, en het feit dat we deze tijd niet kunnen gebruiken om te werken aan onze liveset wringt wel. Maar we gebruiken zo goed mogelijk onze thuisstudio’s om op afstand aan dingen te werken.
Bestaan er mogelijkheden om, zoals we tegenwoordig zien, via streaming 'lockdown' concertjes te geven? Je ziet ze regelmatig passeren op de sociale media. En heb je daar als band iets aan?
We zijn, heel erg op het gemak, bezig om enkele dingen uit te proberen vanop afstand. Daar kan een nieuw nummer in zitten, een aangepaste versie van een bestaand nummer, of iets anders. Lockdown concerten gaan we niet geven, we zullen al blij zijn als we binnenkort terug mogen repeteren.
Dank voor dit fijne gesprek, hopelijk kunnen we dat heel binnenkort face to face over doen. Veel goede moed in deze barre tijden
Matt Watts - Ik begon mijn songs op te nemen zodra ik wist hoe een cassettedeck werkt
Matt Watts is al een hele tijd bezig om vanuit Antwerpen en Brussel de wereld te veroveren met zijn prachtsongs. Met het eerder dit jaar uitgebrachte album ‘Queens’ weet hij heel wat harten te veroveren. Besprekingen van dat album en van zijn concert in de Handelsbeurs in Gent kon je al eerder lezen.
Hier heb je ook het interview dat jullie nog wat dichter brengt bij de man en zijn muziek.
Je verhuisde op jonge leeftijd van Philadelphia naar Parijs en Antwerpen en je woont nu in Brussel, dat door de Amerikaanse president Trump een hellhole werd genoemd. Is het een leuke stad voor een artiest?
Matt: Ik ben heel blij om in Brussel te wonen. Het is een stad die me veel inspiratie beidt. Er valt zoveel te beleven en te ontdekken. Het interesseert me totaal niet wat Trump zegt over Brussel.
In België zette je meteen je muzikale carrière voort
Matt: Ik schrijf al songs zolang als ik me kan herinneren. Ik ben ze beginnen opnemen zodra ik wist hoe een cassettedeck werkt. Toen was ik pas 11 jaar oud. Ik stopte met hoger onderwijs toen ik 17 was om nog meer in bands te kunnen gaan spelen. Muziek was altijd mijn leven, niet een keuze die ik gemaakt heb. Het is geen carrière, het is wie ik ben.
Eén van je eerste Belgische bands was The Calicos. Die wonnen Humo’s Rock Rally toen jij uit de band was gestapt. Hoe kijk je daarop terug?
Matt: Ik heb The Calicos opgericht als een soort van begeleidingsband voor de opnames van mijn album ‘Wayward Wind’. Daarna hebben we nog ongeveer een jaar samen opgetreden. Toen Quinten Vermaelen erbij kwam, was hij nog jong, maar toch al een uitstekende songschrijver. Het was een leuke tijd om samen te spelen. Als ik zie wat ze nu doen, voel ik trots en bewondering.
Je schrijft en werkt met een hele waslijst van artiesten. Een opvallende naam daarbij is de IJslandse Emiliana Torini. Die van het radiohitje “Jungle Drum”
Matt: Emiliana is absolutely lovely. Het was heel inspirerend om er bij te mogen zijn wanneer zij haar songs schrijft.
Bovenop je eigen werk speel je ook nu nog in I H8 Camera met o.m. Rudy Trouvé, de Zita Swoon Group van Stef Kamil Carlens, het Brusselse project Individual Friends. Een bezig bijtje?
Matt: Stiekem zit ik gewoon te wachten op de wereldtournee I H8 Camera en is al de rest bedoeld om de tijd te doden (lacht). Rudy, call me.
Het album ‘How Different It Was When You Were There’ ging over afscheid nemen en eenzaamheid, maar was geen break up-album?
Matt: Helemaal niet. Voor mij ging dat album over het leven en over de dood. Afscheid nemen is daar maar één aspect van.
Waarover gaat je nieuwe album ‘Queens’?
Matt: De albumtitel verwijst naar The Queen’s Bar in Sint-Gillis. Daar gingen we een tijdje heel vaak langs. De liedjes gaan over de mensen en de situaties in dat café die me bijgebleven zijn.
Hoe kwamen Jim White en Sandy Dillon op dit album terecht?
Matt: Jim ontmoette ik via Nicolas Rombouts. Die speelt al een tijdje in de band van Jim White. Jim is een echte artiest en een uitstekende verhalenverteller. Enkele jaren geleden mocht ik in zijn voorprogramma spelen. Op de laatste van die avonden zei hij dat hij met plezier een gastbijdrage wou doen op mijn album, als ik dat zou willen. Dat aanbod heb ik dus aangenomen.
Het was Stef Kamil Carlens die me de muziek van Sandy Dillon leerde kennen. Ik was meteen weg van haar album ‘Nobody’s Sweetheart’. Stef Kamil vroeg aan Sandy of ze een duet zag zitten voor “Song For James”, waar we op dat moment aan werkten. Een paar weken later pikte ik haar op aan het station en gingen we naar de studio.
Op ‘Queens’ doe je een mooie cover van “Billie Jean” van Michael Jackson, ondanks de controverse rond die man?
Matt: De muziek van Michael Jackson is altijd een inspiratie geweest. Dat er controverse is rond hem, heeft me er niet van weerhouden om die cover op te nemen. Het was Nicolas Rombouts die de voorzet gaf. Hij is zelf ook een fan van zijn werk.
Als extraatje staat op ‘Queens’ een vertaling op van een nummer van labelgenoot Guido Belcanto
Matt: De vertaling van “Ik Weet Niet Waar Mijn Meisje Is” was mijn eigen idee. Gewoon omdat ik van dat nummer hou. Maar het was opnieuw het idee van Nicolas om het nummer ook effectief op te nemen.
Belcanto kwam mondharmonica spelen op jouw versie. Smaakt dat naar meer?
Matt: Er zijn voorlopig geen plannen, maar ik hoop dat onze muzikale paden elkaar nog eens kruisen. Op dit moment wil ik gewoon luisteren en kijken naar en leren van de grote artiest die Guido Belcanto is.
De Matt Watts Group is een mooie verzameling van muzikaal talent. Is dit jouw definitieve band?
Matt: Voor mij is een band nooit vast of definitief. Maar ik geniet wel van elk moment dat we samen spelen met deze band.
Hoe heb je al die bandleden bij elkaar gehaald?
Matt: Met iedereen die nu in de Matt Watts Group zit, heb ik eerder al samengewerkt. Met Nicolas Rombouts, Bjorn Eriksson en Maarten Moesen had ik al samengewerkt voor het album ‘How Different It Was When You Were There’. Een paar jaar eerder had ik Stef Kamil ontmoet in Frituur Number 1 in Antwerpen en we werden vrienden. Hij vroeg me om in zijn Zita Swoon Group te spelen en songs te schrijven voor het theaterstuk ‘The Ballad of Erol Klof’, over folkmuziek. Daaruit kwamen dan de ontmoetingen met Wim De Busser en Eva en Kapinga Gysel. ‘Queens’ is gewoon het logische vervolg van al die eerdere samenwerkingen.
In de Handelsbeurs hoorde ik dat jouw songs live met meer power gebracht worden.
Matt: Wat je hoort op het album is hoe wij op dat moment beslist hebben om de song vast te leggen, maar dat is maar één versie. Heel wat songs groeien en veranderen na verloop van tijd. Naarmate je een song een hele tijd live brengt, kom je automatisch uit bij nieuwe versies. Live krijg ik ook veel energie van de rest van de band en van het publiek, en ook dat is bij elk concert anders. Het is die energie die bepaalt hoe we de songs brengen. Alles hangt af van het moment, zelfs de setlist.
Usi Es mocht als voorprogramma mee op de releasseshows
Matt: Ik leerde haar muziek kennen via Dieter van VOX, onze gemeenschappelijke booker. Het was pas bij de eerste releaseshow in Antwerpen dat ik haar live aan het werk zag en hoorde. Het was beautiful.
Je stelde een playlist samen voor Willy waaruit blijkt dat je fan bent van Mauro Pawloski
Matt: That gorgeous ass and that charming Limburg accent.
Bedankt voor dit interview
Besprekingen
http://musiczine.net/nl/concertreviews/item/77718-matt-watts-group-als-een-lopend-vuur.html
http://musiczine.net/nl/cd-reviews/item/77544-queens.html
Wasdaman - Ik hou er van om steeds mijn grenzen te verleggen. De pure jazz zijn mijn roots die ik verder wil uitdiepen en mengen met andere invloeden. Gewoon dus mijn eigen horizonten verkennen en verbreden
Bas Bulteel, de man achter het project Wasdaman stond ons te woord. Via mail, want in deze corona tijden is het niet mogelijk elkaar face to face te spreken. De schijf 'Storm in a Cup Of D' werd ook bij ons besproken.
De recensie kunt u hier eens nalezen
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/76182-storm-in-a-cup-of-d.html
Ondanks de lockdown en 'blijf in uw kot' heeft Bas het eigenlijk wel druk, door een project dat hij samen met een compagnon Stijn Deprez heeft opgestart . Een project waarvoor hij plots wel wat meer tijd heeft. We stelden Bas enkele vragen over Wasdaman, over hoe je omgaat met deze toch wel barre of rare tijden waarin we leven.
Meer informatie: www.musicmasterclasses.be
Hoe ben je op die bijzondere bandnaam 'Wasdaman' gekomen?
Er zijn een paar namen de revue gepasseerd. Ze werden telkens niet goed bevonden door mensen die met dit project bezig zijn. En we hebben met de muzikanten nog samen gezeten en dan is 'Wasdaman' uit de bus gekomen. Ik vond dat direct passen bij onze muziek. Het is eigenlijk wat muziek met een hoek af, om het zo te zeggen. En eigenlijk ook wel een beetje om onszelf te relativeren … Vandaar …
Hoe is de band ontstaan, en hoe en waar hebben jullie elkaar gevonden?
De band is ontstaan door samenwerking in andere projecten, waar ik een aantal mensen echt heb leren kennen. Vooral mensen waar ik nog heb mee samen gespeeld op uitzondering van onze drummer Jonathan Callens, die in de band geïntroduceerd is door onze bassist Joshua Dellaert. Frank Debruyne, Joshua en Bart Vervaeck kende ik dan weer door met hen samen te hebben gespeeld. Van het ene kwam het andere, en samen zijn we een bont gezelschap van gelijkgestemden. Ik heb ze dan ook gevraagd omdat ik ervan overtuigd was dat zij de perfecte match waren binnen dit project.
Welke artiest of artiesten waren of zijn eigenlijk je grootste invloeden?
Meer dan én! Ik ga een paar namen noemen. Ik ben echt wel een jazz man. Hoewel ik ook zeer breed denk en beluister van klassiek tot avant garde. Duke Ellington, Bill Evans, Oscar Peterson , Thelonious Monk, Keith Jarret, Kenny Barron, Herbie Hancock en Chick Corea, etc. is maar een greep uit de voor de hand liggende. Ik heb er trouwens ook voor gekozen om hier te verwijzen naar enkele pianisten - de ene al wat langer bezig dan de andere maar die voor mij zeer inspirerend zijn: Brad Mehldau, Fred Hercsh, Kenny Kirkland, Craig Taborn, Joey Calderazzo, Clare Fischer, Enrico Pieranunzi, Ahmad Jamal, Hank Jones, John Taylor, Joel Lyssarides, Nils Frahm,, Aaron Sparks, John Balke en Bobo Stenson .
In elk geval al deze namen blijven een constante in mijn afspeellijstjes. Er zijn tal van formidabele muzikanten dagelijks te ontdekken die spreekwoordelijk om onze hoek wonen, fascinerend.
De band bracht met 'Storm in een Cup of D' een gevarieerde schijf uit, hoe waren de reacties tot nu toe?
De reacties waren zeer positief, om niet te zeggen ongelofelijk positief. Dat is natuurlijk prachtig, want je kunt altijd worden gemaakt of gekraakt. Dus de tijd die we er hebben ingestoken werpt zijn vruchten af en dat is natuurlijk prettig.
De opvallende mix tussen jazz, funk en rock trekt me aan hoe zou je het zelf omschrijven?
Dat is iets waar ik aanvankelijk niet mee bezig ben. Ik componeer muziek, en ik denk daarbij niet aan 'ik ga iets schrijven als...’. Maar om daar toch een stempel aan te geven: er is ruimte voor improvisatie maar de compositie ligt redelijk vast. Woeste passages worden afgewisseld met soundscapes, veel maatwisselingen dan weer strakke jazz, grooves dan weer atmosferisch, elektronische effecten: enfin jazz van de 21ste eeuw zeker? Ik wou echt één grote compositie maken, bestaande uit hoogstens 3 delen in plaats van verschillende stukken. Zonder daar echt een label op te kleven.
In reviews duiken vaak de namen van Frank Zappa op, tot sommige werken van Bill Frisell. Eigenlijk wel fijn …
Tot voor kort werd je vooral geassocieerd met jazz in een pure vorm. Waarom die ommezwaai?
Ik hou er van om steeds mijn grenzen te verleggen. De pure jazz zijn mijn roots die ik verder wil uitdiepen en mengen met andere invloeden . Gewoon dus mijn eigen horizonten verkennen en verbreden.
Eigenlijk is de term 'jazz' niet meer juist, ik hoor veel jazz muzikanten van de huidige generatie spreken over 'improviserende muziek'. Hoe sta je daar zelf tegenover?
Eigenlijk zou de vraag moeten zijn 'wat is geen jazz meer tegenwoordig' want alles kan onder die categorie jazz vallen en dat is daarom niet negatief, integendeel. Het creëert ook veel kansen om jazz bij een groter publiek bekend te maken. Het is inderdaad improviserende muziek, het is een belangrijke factor. Alle invloeden van over heel de wereld komen aan bod binnen de moderne jazz. De noemer jazz is eigenlijk zo breed geworden, dat het overal in past.
Maar ik vind toch dat we de roots rond jazz niet mogen ontkennen, ik vind het dan ook spijtig dat daar vaak wat lacherig wordt over gedaan tegenwoordig. Volgens mij is dat omdat er naast het zoeken naar vernieuwing en zichzelf willen heruitvinden, dan niet meer dieper wordt gegraven in de muziek om de werkelijke waarde van het patrimonium jazz er van te ontdekken. De kans is veel groter dat een experimentele saxofoonsolo met begeleiding van een violist die zijn snaren bespeelt met een bierglas interessanter wordt gevonden dan een mooi gespeelde ballad of een swingstuk.
Het is niet omdat het experimenteel is dat het daarom per definitie ook echt wel goed is. Waarmee ik bedoel, dat het toch wel een beetje kunstmatige hype is die af en toe wordt misbruikt en/of misplaatst. Van wie werkelijk vernieuwend en steengoed is, hoor je ook dat ze hun huiswerk hebben gemaakt, althans mijn mening.
De corona crisis heeft alle activiteiten stop gezet, ook voor Wasdaman. De vraag is, wat nu? Hoe ga je hier mee om als artiest?
We stonden inderdaad net voor een tour waar we enorm naar uit keken. En nu valt dit plots dus allemaal in het water, dat is een streep door onze rekening uiteraard. Want we keken hier enorm naar uit. Er waren in één klap 15 concerten ut mijn agenda geschrapt of uitgesteld. Als artiest en muzikant is dat balen uiteraard, er zijn minder inkomsten. Het is niet dat we rijk worden van muziek, daarvoor doen we het niet. Maar we hebben dus wel kosten om ons ding te kunnen blijven doen en promoten.
Ik denk dat we allemaal bewust moeten zijn wat corona voor de gezondheid teweeg werd gebracht. Maar ik denk dat we ook niet beseffen wat het gaat doen op economisch vlak. Want de cultuur sector wordt voor de tweede keer door de mangel gedraaid. De eerste keer door de Vlaamse regering die fors bespaart op subsidies aan de cultuur sector en nu dit. Ik hou mijn hart toch een beetje vast voor de toekomst.
In een interview met onze collega's van Luminous Dash lees ik het volgende: '' Ik heb twee verslavingen in mijn leven: muziek en hardlopen en zodra ik één van die twee te lang moet missen, kan ik niet functioneren en word ik ambetant voor mijn omgeving.'' Lukt dat in deze huidige situatie een beetje met jou?
Ik ga vier tot vijf keer per week gaan lopen, en ik musiceer zeven op zeven. Op dat vlak verandert er niet veel, ik heb veel discipline omdat ik mij daar ook comfortabel bij voel. Doordat ik het graag doe, hou ik me dan ook zeer goed bezig. Ik doe gewoon wat ik op andere dagen doe, ook voor die crisis. Studeren, repeteren, voorbereiden, opnemen, ik heb eigenlijk tijd tekort. Door de lockdown geef ik nu ook online pianoles en heb ik ook enkele online cursussen vrij gegeven.
Anderzijds is het goed dat we eens even kunnen stil staan bij veel dingen, en we hebben eens meer tijd om te relativeren en het kaf van de koren te scheiden en zo. Ik hoop alleen dat we er allemaal gezond en wel uit blijven.
Ondanks alles … Zijn er mogelijkheden wat streaming betreft? Of live optredens via sociale media? je ziet de filmpjes wel geregeld passeren
In een impulsieve bui heb ik mij wel ook eens laten gaan door een liveconcert te streamen maar ik geef toe dat ik niet zo actief ben op dat vlak als sommige collega's. Momenteel maken we ook plannen voor live streams maar dan ook op educatief vlak. Binnenkort meer daarover.
Wat zijn de verdere plannen, na deze crisis wat het project betreft?
Gelukkig hebben we al enkele concerten kunnen 'recupereren' .Er zijn in september/oktober al enkele WASDAMAN concerten die nu hadden moeten plaats vinden in deze lockdown periode Zoals oa. in KAAP in Oostende, de N9 in Eeklo, De Casino in Sint Niklaas, de Handelsbeurs in Gent en hopelijk volgen nog de andere zodat we onze oorspronkelijk geplande tour zoveel mogelijk kunnen recupereren.
In oktober speel ik trouwens ook met mijn jazztrio op het AMOK festival in Brugge. In het najaar zet ik ook de geplande theatertour en de intussen uitgestelde concerten verder met Die Verdammte Spielerei.
Dan start ik nog een nieuw educatief project op, een nieuwe richting EDUMUSIC - met het platform Musicmasterclasses als partner- die deel uit maakt van Athena Oostende waar getalenteerde leerlingen hun muziekhobby kunnen verder verdiepen en coaching krijgen binnen hun lessenrooster zonder te moeten inboeten op de algemene vorming en lievelingsvakken zoals Latijn, wiskunde, wetenschappen.
Het is een soort light versie van een muziekrichting in een muziekhumaniora maar dan meer op de leest van een leerling ASO met muzikaal talent. De voorwaarde is dat het leerlingen zijn die al muziekles volgen en hun motivatie en talent kunnen aantonen. Vrij uniek en vernieuwend en een hiaat in het traditionele onderwijs, denk ik. Dus ja er zijn wel al plannen voor het najaar. Maar dan nog is alles een beetje koffiedik kijken. Er stond uiteraard meer in de agenda, maar ik hoop dat er nog zaken volgen. Het zou jammer zijn mochten we de plaat in zijn geheel niet zouden kunnen voorstellen.
Zijn er trouwens, naast Wasdaman nog projecten die in de koelkast liggen? Zo ja, welke en vertel er gerust meer over
Sinds vorig jaar speel ik ook bij Skordatura en er wordt momenteel veel nieuw materiaal geschreven om een nieuwe plaat op te nemen in 2021 of 2022, in samenwerking met een andere Belgische jazzband die ik nog niet mag vernoemen. Net voor de Coronacrisis hebben we via een eerste repetitie eens kennis gemaakt en het zit wel snor. Dat is een vrij concreet gegeven. Daarnaast heb ik nog zoveel ideeën of wensen om mij creatief in uit te leven zoals een vervolg op mijn trio plaat en misschien wel eens een solo-improvisatie plaat. We zien wel wat de tijd en inspiratie brengen.
Een persoonlijke vraag. Zijn er dingen waarvan je spijt hebt en die je , weten wat je nu weet, anders zou aanpakken? Of was dat een levensles?
Vooral ben ik nu veel selectiever. Ik hoef niet in 20 bands tegelijk te spelen want dan kan je het ook niet goed doen , denk ik. Vroeger hapte ik veel sneller toe. De tijd nemen om zelf te blijven evolueren, is althans voor mij zeer belangrijk en leuk. Die drang voel ik zelfs steeds meer en meer, op die manier hoop ik zo weinig mogelijk spijt te hebben wanneer het doek definitief zou vallen over mijn leven. Dat is eigenlijk meer en meer het kompas van mijn leven geworden.
Wat is, ondanks deze situatie, je grootste ambitie? Een soort einddoel in het leven?
Mijn ambitie om muziek te blijven spelen, te creëren en te blijven evolueren. Zo lang mogelijk omringd zijn met mensen die ik graag zie en het podium delen met muzikanten die ik graag heb en apprecieer.
Zijn er nog opmerkingen aan het adres van onze lezers? Een link waar mensen eventueel online merchandise of je plaat kunnen aanschaffen?
Mag ik hopen dat het publiek blijft muziek kopen als support en schrale troost voor veel muzikanten en wanneer het terug veilig is, concerten bezoekt . We hebben elkaar hard nodig. Muziek verbindt en geneest de ziel!Via W.E.R.F. records kan je de plaat van WASDAMAN kopen: https://werfrecords.bandcamp.com/album/storm-in-a-cup-of-d
Binnenkort wordt de Motormusic session van WASDAMAN gereleast op EVIL PENGUIN TV. Hier alvast de teaser: https://b-www.facebook.com/watch/?v=213804746478820 . Ook via onze kanalen zoals facebook , youtube en zo. Je kunt daar naast informatie ook filmpjes vinden en zo, soms grappige. In elk geval daar vindt je de nodige informatie over Wasdaman zeker terug.
https://www.facebook.com/wasdaman/
https://www.facebook.com/BasBulteelMusicprojects/ https://www.youtube.com/channel/UCM9NuOpbB63M6hanLuqBD6Q
Bedankt voor dit interview, Het is zeer fijn dat we in deze tijden toch zoiets kunnen doen via deze kanalen
Bedankt voor dit fijne gesprek, ook al is face to face tussen een koffie in een gezellig café of na/voor je concert uiteraard altijd leuker. Stay safe!
SUMI - We zien ons zelf ook niet als muzikanten die een bepaalde stijl spelen. Of zoiets. Het houdt ons niet bezig. Dit is ook waar ‘SUMI, de beer, als symbool voor onschuldige waarneming’ over gaat
SUMI, een trio gevormd door bassist Mattias Geernaert (bekend van o.a. KOSMO SOUND, Julien Firmin, His Trustfund), drummer Elias Devoldere (Nordmann, hypochristmutreefuzz, Hast, ...) en gitarist Cyriel Vandenabeele (KOSMO SOUND, Okkupeerder, ...) brengt op 1 mei zijn debuut uit. Deze band bestaat uit een zeer interessante samensmelting van top muzikanten, die binnen dit project hun grenzen verleggen. We hadden - door deze corona tijden helaas per e-mail - een fijn gesprek over dit debuut, de toekomstplannen en dergelijke meer.
Heren, proficiat met jullie debuut. Wat zijn jullie persoonlijke verwachtingen?
Bedankt. We zijn zelf ook best tevreden. We hopen dat er mensen zijn die het sumi-idee kunnen smaken in die zin dat we dan kunnen gaan spelen. Live spelen voedt de muziek en zo is de cirkel rond.
SUMI is een zoveelste jazz project, naast de drukke projecten die jullie al doen? Is
daar nog plaats voor een nieuw?
Is SUMI een jazz project? Wat is een jazz project? Wanneer er een ei gelegd moet worden, vinden we daar plaats voor. Met een goede planning is er veel mogelijk. Het is ook op vele vlakken inspirerend om je voor verschillende projecten te engageren en met verschillende mensen samen te werken.
Tja, in sommige pers wordt dat zo naarvoor geschoven. Maar goed. Volledig met jullie eens. Hoe hebben jullie elkaar gevonden eigenlijk? Wat was de aanleiding om in dit project te stappen?
We kennen elkaar al lang als goede vrienden en van andere projecten. Cyriel broedde al een tijd op een een bepaalde klank/vibe. Er was een periode waarin Mattias en Cyriel wat opdrachten samen deden, waaruit bleek dat ze een gemeenschappelijke visie aan het ontwikkelen waren. Op een bepaalde avond belandden we toevallig met ons drie op een podium en alles viel op zijn plaats. We keken in dezelfde richting. Het gevoel van dat moment is nog steeds waar SUMI vandaag voor staat.
Heeft de naam SUMI een bepaalde betekenis trouwens, of moeten we daar niets achter zoeken?
SUMI is de naam van een levensgrote pluche beer uit de kindertijd van Cyriel. De vader van Cyriel, conceptueel kunstenaar Lukas Vandenabeele, maakt werken rond het (niet) waarnemen. SUMI werd in zijn werk een soort symbool voor onschuldige waarneming, een concept waar wij als muzikanten (als mensen eigenlijk) vaak mee bezig zijn. Bovendien vinden wij dat deze werken een soort rust uitademen die wij ook opzoeken in onze muziek. Los daarvan leek het ons een goed idee de beer nog eens te eren, met muziek deze keer.
Ik heb de plaat beluisterd, vooral de intense rust die over mij neerdaalt met toch een knipoog naar subtiel experimenteren, trekt me over de streep. Wat is jullie mening daarover? Het is vooral een zeer intiem pareltje geworden. Bewust voor soberheid gekozen? Waar niets mis mee is, integendeel
Die rust en soberheid zijn inderdaad belangrijke gegevens binnen SUMI. Niet te zot doen, weinig materiaal, herhaling... Wanneer we in het repetitiekot aan een idee werken denken we na over hoe we het nog eenvoudiger kunnen maken. “en dan daarna acht maten niets” is een quote die dan wel eens passeert. We verrassen elkaar wel af en toe wanneer we voelen dat het nodig is. Ook de dynamische boog van de nummers en de set ontstaan in het moment. Rust en soberheid zijn cool, maar het mag ook leven natuurlijk.
Het geeft ruimte aan de verbeelding. Mensen die een concert hebben bijgewoond zeggen wel eens dat ze bij de muziek wegdromen en zich visueel van alles inbeelden. Wij hebben dat ook. Wij zien blauw en roze.
Wat ook zo bijzonder is, dit debuut is live opgenomen met publiek? Hoe waren de reacties van het publiek dat ingetogen blijft luisteren maar jullie telkens een mooi applaus geeft. Daardoor voelt het aan als een live album, maar ook weer niet
De sfeer die de interactie tussen de muziek en het publiek veroorzaakt is zeer belangrijk. Zonder het publiek had het album anders geklonken of gevoeld, los van het applaus. Het publiek was ervan op de hoogte dat dit de opname van het album zou worden. Iedereen was stil en braaf. Die spanning was best leuk. We kunnen daar iets mee. De studio geeft dan weer de kans om de klank te verfijnen tot wat we ons vooraf inbeeldden.
In een interview dat ik onlangs had, toen ik de vraag stelde is jazz nog jazz zei Bas van Wasdaman me eigenlijk zou de vraag moeten zijn wat is geen jazz meer … Hoe denken jullie daar zelf over?
Jazz definiëren? Oei. Dat hebben we al lang opgegeven. Het antwoord op dat soort vragen helpt niemand mooie muziek maken. We zien ons zelf ook niet als muzikanten die een bepaalde stijl spelen. Of zoiets. Het houdt ons niet bezig. Dit is ook waar ‘SUMI, de beer, als symbool voor onschuldige waarneming’ over gaat.
In deze corona tijden is het moeilijk om die plaat te promoten door optredens; zijn er mogelijkheden wat betreft live via sociale media?
We keken zo uit naar de release concerten! Jammer, maar omdat ons album een gefilmde live sessie is, streamen we een montage van het volledige concert op de dag van de release om 21u. Deze stream zal ook te zien zijn op een aantal facebookpagina’s van culturele organisaties zoals De Handelsbeurs, Trix, Kaap, Footprints en Volta. We zijn heel blij dat deze fantastische huizen onze release mee ondersteunen. Veel dank aan iedereen!
(Cyriel) Ik speel ook een Live Untapped sessie in het teken van de release. Het wordt een solo set met collages van ideeën, deze keer met extra SUMI-saus.
Hoe ga je als band en als mens eigenlijk om met deze situatie waarin we leven tegenwoordig? Sommigen zien dit als een tijd voor herbronning. Hoe zien jullie dat als band (maar ook als mens) ?
SUMI bestaat enkel als we samen spelen, liefst met een publiek. Dat is nu niet mogelijk , dus werken we apart aan muziek. Verveling is een goede voedingsbodem voor creatie. Het doet ook veel deugd om eindelijk veel tijd te hebben voor de studie op ons instrument, wat in tijden zonder corona niet altijd vanzelfsprekend is. Dat gaat nogal vonken geven wanneer we terug herenigd zullen worden! Verder weten we nu ook wel wat te doen met de voorbereiding van de release en de livestream. Dat en de zolder opruimen uiteraard.
Cyriel heeft ondertussen ook een lockdown versie gemaakt van “Green Road” (te zien op youtube). - https://www.youtube.com/watch?v=YhKieFn-5XQ -
Wat zijn, als die crisis voorbij is, de verdere toekomstplannen?
Spelen! Spelen! Het is nu nog wat onduidelijk wanneer dat terug mogelijk zal zijn, maar we kijken er in ieder geval zeer hard naar uit. Het hoort bij een release. Tussen de gecancelde shows zaten echt een paar toffe plekken. Gelukkig krijgen we van de meeste van die plekken, waaronder enkele in Londen, een nieuwe datum. Verder hebben we elkaar de laatste tijd regelmatig via skype gezien en er zijn al wat ideeën besproken voor het volgende album. Veel nieuwe uitdagingen, veel SUMI-vibe, Het wordt de max.
Om artiesten te steunen, waar kunnen mensen de plaat kopen? Geef gerust enkele websites of zo
Vanaf 1 mei kan je ons digitaal album kopen op bandcamp. Op 1 mei zelf moeten wij hier geen percent voor afstaan aan bandcamp dus gelieve allemaal te kopen op 1 mei. Bedankt!
https://bwaarecords.bandcamp.com/album/sumi
Naar aanleiding van covid-19 en de hard getroffen culturele sector heeft Spotify het mogelijk gemaakt om een link op je profiel te zetten waar een vrije bijdrage kan worden gestort via paypal. Ook deze link wordt actief op 1 mei.
https://open.spotify.com/album/7bSXrHR7BHqrBkMpmpuSim
Tot slot vind je hier info over ons release concert op 1 mei om 21u. https://www.facebook.com/events/660517671392079/
In elk geval veel succes met de release, en dat iedereen in deze periode gezond mag
Blijven
Bedankt. Jullie ook, stay safe!
Pics homepag Agathe Danon
Zandland - Het probleem is vooral dat Zandland in zijn geheel één sound vormt, die we enkel kunnen creëren als we samen in één ruimte zitten, en dat is nu natuurlijk onmogelijk
Ter introductie voor het collectief Zandland citeren we even uit de vi.be pagina van deze band: ''Wat gebeurt er wanneer je opwindende jazz mengt met mijmerende Nederlandstalige teksten? Omdat niemand een eenduidig antwoord kon verzinnen besloten vijf muzikanten uit verschillende windrichtingen de krachten te bundelen en het eens te proberen. Het resultaat? Zandland.''
Zandland bestaat uit muzikanten die al heel wat water hebben doorzwommen, en binnen dit project hun grenzen verder aftasten. In 2019 kwam hun debuut op de markt. Zandland brengt hun muziek in het Nederlands, en daardoor ontstaat een interessante kruisbestuiving tussen jazz en kleinkunst. In deze corona tijden wilden we de band toch even enkele vragen stellen over dat debuut, en hoe de toekomst er nu uitziet? We hadden een gesprek met Niels en Jonas via e-mail
Voor mensen die jullie niet kennen. Wie zijn Zandland? Hoe is het project ontstaan?
Jonas: Zandland is ontstaan op een muziekstage. Roeland, Marjan, Niels en ik gaven er workshops. Marjan pitchte het idee bij Niels om tekst te schrijven op één van haar stukken en Roeland en ik vormden de ritmesectie. Terug thuis polsten we of Geert Hendrickx geen zin had om de rangen te vervoegen. Na een paar repetities kwam Zandland een sound op het spoor.
Jullie brachten in november 2019 jullie debuut uit? Hoe waren de reacties tot nu toe
Niels: We waren bijzonder tevreden met de release van onze plaat in de Rataplan. De zaal was uitverkocht en veel mensen surften mee op ons verhaal die avond. Ook de pers was erg positief. Voornamelijk de interviews en de recensies van Radio 1 en De Standaard blijven bij.
Jullie muziek wordt snel in het hokje 'jazz' geduwd, maar er is toch meer aan de hand. Ik vond het een zeer visuele plaat, die veel kanten uitgaat. Hoe staan jullie daar tegenover?
Jonas: Niels is iemand die zeer poëtische en verhalende teksten schrijft die perfect passen op de melodieën van Marjan en Geert. De teksten worden geïnspireerd op de muziek én andersom waardoor er een nieuw universum ontstaat waarin tekst en muziek een mysterieuze tango dansen.
Het extra interessante is dat de muziek in het Nederlands wordt gebracht. Waarom in de Nederlandse taal?
Jonas: Niels is een meester in de Nederlandse taal. Ook voor ons is Nederlands onze moedertaal. De muziek zou minder 'van ons' zijn in een andere taal. We denken allemaal in het Nederlands. Omdat de muziek van Zandland zo visueel en gevoelig is, was de keuze voor het Nederlands evident.
Om terug te komen op het visuele aspect. Zijn er eventueel plannen om jullie muziek uit te brengen voor film of tv serie? Het zou wel passen vind ik
Niels: Dat is een bijzonder prikkelend idee, maar in dat opzicht is het Nederlands een soort barrière omdat filmmuziek voornamelijk ondersteunend moet zijn en tekst vaak de sfeer in een bepaalde richting stuurt. Het is echter iets dat we nog nooit gedaan hebben, dus we staan wel open om dat te proberen.
Zandland zag, zoals velen, zijn plannen in het water vallen door de corona crisis? Wat waren de oorspronkelijke plannen?
Niels: Na de release hadden we een klein tourtje gepland, met een aantal festivals in de zomer, dat we nu in het water zien vallen. We proberen zoals iedereen de optredens te verplaatsen en er het beste van te maken.
Hoe ga je als band daarmee om? Mogelijkheden om 'live' jullie muziek aan te bieden via sociale media zoals sommige dat doen, en heeft dat zin? Het brengt geen geld in het laatje
Jonas: Dat online optreden geen geld in het laatje brengt, is niet het grootste probleem. Het probleem is vooral dat Zandland in zijn geheel één sound vormt, die we enkel kunnen creëren als we samen in één ruimte zitten, en dat is nu natuurlijk onmogelijk.
Hoe ga je eigenlijk om als band met deze crisis?
Niels: Het is vervelend, want onze plaat is gereleased en we wilden graag verder surfen op die positieve golf en via ons tourtje mensen aansteken. Langs de andere kant zijn we allemaal gezond, dus dat scheelt!
Zijn er al plannen voor na de crisis? Zo ja, welke?
Jonas: Zo snel mogelijk de tour hervatten en, het is een cliché maar, spélen. Niet alleen met Zandland, maar ook met al onze andere projecten.
Niels: Marjan heeft de Marjan Van Rompay Group en Wolf Trio. Geert is met Yskan een nieuw Jazz project uit de grond aan het stampen. Jonas ging met Filibuster een debuut uitbrengen en ik ben volop bezig aan de nieuwe plaat van Stoomboot en Mr. Bateau aan het werken.
Jonas: Het is sowieso niet evident om een band als Zandland samen te brengen. Iedereen geeft les, heeft andere projecten, kinderen of andere verplichtingen. Goed op voorhand plannen is het enige dat werkt. Dat iets als het Coronavirus al die plannen zonder pardon overhoop gooit, is natuurlijk niet fijn.
Niels: En iedereen zit natuurlijk in hetzelfde schuitje, dus eens we terug mogen ‘heropstarten’, gaat dat ok voor de muzikale projecten gelden, waardoor de chaos alleen nog zal vergroten, denk ik. Het worden interessante tijden.
Een vraag die ik iedereen stel. Op welke wijze kan de muziekliefhebber jullie financieel steunen? zet hier gerust enkele links waar mensen merchandisers kunnen kopen of zo
Jonas: Luistert iemand nog cd’s? Want die zijn wel beschikbaar via de webshop! https://www.stoomboot.be/p/zandland/
Bedankt voor dit fijne gesprek, zet hieronder gerust wat opmerkingen of 'weetjes' naar onze lezers toe die belangrijk zijn voor jullie
Niels: Blijf rustig, veilig en gezond!
Pics homepag Cis Vangoidsenhoven
LowMad - May our fuzz hits you hard and put a smile on your face! Hope to see you soon
Om de uit Klein Sinaai afkomstige band LowMad voor te stellen citeren we even de introductie op de vi.be-pagina van deze band: ''We are LowMad, We started in need of making music we love. Tom, Christof, Knette & Philip. Our roots are our influences: stoner, metal, sludge, punk, grunge, doom riff ’n is what we love to do. Cheers!!''
Dat zijn zo van die introducties die me altijd overtuigen om een band dan ook eens uit te checken. Ondanks dat het hier gaat om een vrij jonge band , hebben elk van de leden toch al wat watertjes doorzwommen.
En dat hoor je dus ook terug in dat album 'LowLand', nu op de markt gebracht. We schreven daarover: ''Bereiding: Neem een grote scheut stoner, voeg daar veel snuifjes sludge aan toe. Laat het overkoken tot het 'punk'-kookpunt is bereikt. Goed schudden en heet opdienen binnen een doom-sfeertje. Dat is in het kort hoe deze 'LowLand' in elkaar steekt.''
De volledige recensie kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/ontdekkingen/item/75185-lowland.html
Zoals bij veel bands, promotors, artiesten en dergelijke kwam die corona crisis, gezien de promotie en de optredens die de band ging doen naar aanleiding van dat debuut, dus ook voor LowMad op een bijzonder slecht moment.
We wilden graag weten hoe de band daarmee omgaat … En ook wat de toekomst plannen zijn na deze crisis. Het antwoord was - zoals in de titel te lezen valt - vrij duidelijk.
Toen ik vorige zomer jullie debuut onder de neus geschoven kreeg ,was ik al onder de indruk van deze introductie: “We are LowMad, we started in need of making music we love.” Het resultaat mag er zijn. Hoe is het idee rond de band ontstaan?
LowMad is ontstaan omdat de mannen van ‘SINNERS’, Tom & Christof, na 10 jaar honger hadden naar iets nieuws. Bijkomstig draaide de band ‘The Gang Bank’, met Kenneth & Christof, op een laag pitje waarbij het er niet naar uitzag dat dit vlug zou beteren. Dat gegeven in combinatie met pot en pint zorgde ervoor dat het idee voor een nieuwe band geboren was.
Jullie komen ook uit uiteenlopende muzikale strekkingen, dat maakt het nog meer interessant. Waar en hoe hebben jullie elkaar gevonden?
We kennen elkaar al vele jaren waarbij muziek toch wel een belangrijke rode draad in het verhaal is. We zijn in 2018 gestart met een andere drummer, Koen. Door omstandigheden zijn we enkele maanden later dan in zee gegaan met Philip, een snoeiharde metal drummer die Kenneth nog kende van eerdere metal projecten uit het verleden. Zoals iedereen zijn stempel drukt op de band, heeft ook Philip gezorgd voor zijn twist aan de muziek. De muzikale strekkingen zijn inderdaad divers ; punk, metal, stoner, post. Geen toeval dat je die invloeden nu ook in LowMad hoort terugkomen.
Waar komt de naam LowMad eigenlijk vandaan?
We hebben bijna een jaar moeten zoeken naar een naam. Geen makkelijke opgave omdat het al bestond, of het bekte niet goed . Ons eerste optreden was trouwens zonder naam, beeke weird. We gingen ervan uit dat het optreden wel voor inspiratie zou zorgen maar dat bleek uiteindelijk toch niet het geval. ‘Low’ verwijst eigenlijk een beetje naar de genres en sounds, laag klinkend. En ‘Mad’ verwijst wat naar de zotte, beetje angry touch. Het idee komt voort uit de naam ‘Nomad’, die boven op ons lijstje stond maar die al 50 keer gebruikt werd.
Ik vond het vooral een zeer gevarieerde plaat, beetje sludge, beetje punk, beetje van alles. Dat je de muziek niet kunt labelen trok me nog het meest over de streep. Maar hoe zouden jullie zelf je muziek omschrijven?
Moeilijke vraag omdat dat ook niet het uitgangspunt was. Gezien de verschillende muzikale invloeden, was het niet echt de bedoeling om muziek te maken binnen één en hetzelfde genre. We hebben onze oogkleppen afgezet en ons opengezet voor invloeden van ieders inbreng. Zolang iedereen achter het idee stond, zijn we ermee aan de slag gegaan. De inbreng van iedere muzikant is echt wel belangrijk voor ons en deze ligt toch wel vrij uiteen. Maar als we het dan toch moeten doen, zien we ons wel in de ‘Desert’ scene spelen, die toch ook wel heel erg breed gaat.
Ook dat jullie die 'woede overgieten met de nodige dosis humor vond ik heel opvallend. Is bewust voor die weg gekozen? Wat is jullie mening?
Haha, leuk om te horen, maar dat is niet echt een bewuste keuze. Misschien omdat we ons goed amuseren op repetities en optredens dat het zo uitstraalt. Anderzijds zijn we intussen al vrij gedreven in het relativeren, zij het wel met gezonde ambities.
Hoe waren de algemene reacties op dat debuut eigenlijk?
Algemeen positief, maar verdeeltd. We ontvingen reacties als « verrassend » of « wat was dat allemaal ». Ongetwijfeld zitten de verschillende invloeden hier ook weer voor iets tussen. ‘You like it or you don’t’.
Heeft dat debuut bepaalde deuren geopend? Wat optredens en zo betreft?
We hadden toch al wat shows geboekt, waar we enorm naar uitkeken, maar jammer genoeg hebben de Corona toestanden wat stokken in de wielen gestoken. Of die demo deuren heeft geopend kunnen we niet echt zeggen, maar slecht zullen ze het niet gevonden hebben , gezien we toch meer vragen kregen.
Hoe zit het met de andere eventuele projecten of liggen die nu allemaal stil?
Sinners is gestopt en The Gang Bank ligt stil. Voor altijd of niet voor altijd, wie zal het zeggen. Time will tell. We komen alleszins nog goed overeen allemaal, dus who knows.
De reden van dit interview is dat je me via facebook hebt verteld dat jullie bezig zijn met een oude live rep in orde aan het maken met beeld en dergelijke meer? Vertel er meer over (een link of zo als die er is mag ook)
Wij zijn er momenteel nog mee bezig. Het is niet eenvoudig om oude live repetities tot een goed eindresultaat te maken. Er zal ongetwijfeld iets van uit de bus komen maar het zou ook kunnen dat we ons richten op het nieuwe materiaal dat er op stond. Dus ‘work in progresss’ - DIY .
Door die corona crisis zijn er wellicht ook bij jullie plannen in het water gevallen, welke?
YUP!! We gingen normaal samen spelen met de mannen van Growing Horns in de Kinky Star. In café ‘De Zot’ mochten we ook een feestje bouwen samen met ‘Left Eye Perspective’ en in café ‘Het Gouden Mandeken’ was er ook al een lekkere party voorzien. Er waren ook gesprekken bezig met andere cafés en veneus. Ook naar repetities en zo toe, hebben de toestanden toch wat roet in het eten gegooid.
Jammer genoeg geldt dat voor alle bands. Maar uitstel is geen afstel. Van zodra de wereld terug wat veiliger is geworden, komen we overal den boel plat spelen.
Hoe spartelen jullie deze crisis als band (en ook op persoonlijk vlak) door?
We gaan de digitale toer op ; veel chatten, ideeën delen, riffs opnemen en uitwisselen enz. We blijven niet stil zitten. Moeilijk gaat ook. Het is niet de meest leuke periode maar we mogen op zich niet klagen. Er zijn er die het minder goed hebben.
Zijn er mogelijkheden tot 'live' optreden via sociale media?
Goh, voorlopig niet echt omdat het nog steeds verboden is om samen te komen en we geen onze centen liever aan andere dingen uitgeven dan boetes. Maar we blijven creatief en denken voortdurend na over wat we kunnen doen om bezig te blijven en productief te zijn.
Maar uiteraard kijken we vooruit. Wat zijn de plannen na deze crisis?
Onze achterstand inhalen, zijnde spelen, spelen en nog eens spelen.
En toch verder nummers maken met het uiteindelijke doel deze ook te vereeuwigen op een plaat, waarvoor we toch al wat materie hebben.
Om daar een beetje op verder te borduren. Ik vraag me af hoe zal de toekomst eruit zien denk je wat de muziekwereld in het algemeen betreft?
De organisatoren hebben het heel moeilijk. Het waren de eerste die moesten sluiten en zullen als laatste terug mogen opstarten. We hopen dat organisatoren de middelen en ambitie blijven hebben voor het organiseren van optredens. Er zijn genoeg Belgische bands die staan te springen om terug te spelen. Dus daaraan zal het niet liggen. Van zodra het is toegelaten, hebben wij ook wel zin om iets te organiseren to support the local scene.
Is er ook een soort einddoel dat je als band of muzikant stelt? Wat zijn jullie ambities en je persoonlijke?
Ne vette cd opnemen en op leuke podia staan. Maar vooral ook veel fun maken en andere bands leren kennen.
Mijn laatste vraag, nu men niets kan kopen op concerten zijn er mogelijkheden om online dingen aan te kopen als Cd's of vinyl of zo? Zet hieronder een link of zo?
Onze demo is beschikbaar op Bandcamp die nog altijd gratis en voor niks te downloaden is. We hebben er uiteraard niks op tegen als daar een kleine bijdrage tegenover staat.
De plaat is ook op cd te verkrijgen voor de luttele prijs van 5€.
We zijn te bereiken via onze Bandcamp page op Facebook.
https://lowmad.bandcamp.com/releases
https://www.facebook.com/LowMadPunks/
Zijn er nog mededelingen plaats ze gerust hieronder. Bedankt voor dit fijne gesprek, hopelijk doen we dat binnenkort face to face over tussen pot en pint. Stay Safe!
May our fuzz hits you hard and put a smile on your face!
Hope to see you soon.
Greetz LowMad
Samuel Ber - It’s great when a piece of art projects a kind of map in your inner world and opens some doors
Pentadox
Bram de Looze (piano), Sylvian Debaisieuz (sax) en Samuel Ber (drums) - één voor één indrukwekkende muzikanten binnen de jazz - vormen samen de al even tot de verbeelding sprekende formatie Pentadox. Aangevuld met het Amerikaanse trio muzikanten Nick Dunston (contrabas), Weston Olencki (elektronica, trombone) en Lester St. Louis (cello). Muzikanten die net zo als de basismuzikanten van Pentadox houden van op avontuur trekken door het jazzlandschap.
Het basistrio zagen we recent aan het werk in De Casino in Sint-Niklaas. Het volledige verslag van die avond kunt u hier nog eens nalezen:http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/77369-natashia-kelly-group-pentadox-magie-en-virtuositeit-in-twee-keer-het-drievoud.html
Pentadox bracht eveneens een plaat uit: 'Fragments Of Expansion' via W.E.R.F. Een schijf die al even veel uiteenlopende kanten uitgaat en uiteenlopend klinkt als wat we de band op dat podium zagen doen.
Ook aan deze schijf besteden we de nodige aandacht. De recensie kunt u hier eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/77955-fragments-of-expansion.html
Op basis van deze uitzonderlijke belevenis zowel op als naast het podium vonden we het interessant om bezieler en oprichter van deze top band Samuel Ber eens enkele vragen te stellen. Hij beantwoordt die het liefst in het Engels, voor ons geen probleem uiteraard. Het werd een zeer warm gesprek, ook al was het via e-mail.
Om met de deur in huis te vallen. Het valt me op hoeveel jongeren teruggrijpen naar jazz? Ik krijg hierop uiteenlopende antwoorden, maar waarom jazz? En kun je dat nog jazz noemen?
That’s a deep question… Maybe because it has already a long history shaped by many different creative minds, streams, intentions, aesthetics, it’s easier for somebody to relate to at least a part of it ? The more I do listen to jazz (whatever it means), the more I can feel how this sonic territory is way broader than I expected… and that’s of course really exciting. And then there is a second thing which is the encounter between improvisation and composition, and the focus on individual expression, both as musician and composer, which embodies a way of being and acting that might attract many young performers. I started playing this music and experiencing its space(s) well before studying it from a more theoretical point of view. I was around 10 when I joined a kind of young jazz band led by a teacher, and I remember that, from the very beginning, it felt good !
Hoe is alles voor jou begonnen? En wie zijn je grootste invloeden?
When I was 6, I saw a group of djembefola playing outdoor and I told my parents that’s what I wanted to do. They found a teacher, Manu Lurquin, and because I was too young to join the collective djembe lessons, he proposed me to take private drums lessons. So I started with a drums, he encouraged me to improvise from the very beginning, and he taught me many rhythms and variations, sometimes accompanying me on the djembe. A few years later, I joined the djembe lessons as well as a big group of percussions he was also directing, playing Sabar (he’s a student of Doudou N’diaye Rose). This large ensemble was made of djembés, djun djun, bells, shakers, surdos, and drums. The sound of it, the “largeness” of time, if we can say so, definitely made a huge impact on me. I can find back this approach to time when I listen to drummers Elvin Jones, Billy Higgins, Ed Blackwell, Nasheet Waits or Gerald Cleaver. These last days, I’ve also been listening to Mamadi Keita, Gene Krupa, Charles Lloyd’s album “Hyperion with Billy Higgins”, “Jazz at Massey Hall” by Parker, Gillespie, Powell, Mingus and Roach (Bud Powell’s comping on “All the things” !), Gerri Allen, Ivo Pogorelich, Aphex Twin, Autechre, Squarepusher, the last album of Deerhoof, and watched movies by Apitchatpong Weerasethakul, Werner Herzog, Ingmar Bergman, Satyajit Ray, Chris Marker, Carl Theodor Dreyer, Louis Malle and Park Chan-Wook, and a little documentary on Masabumi Kikuchi. Lately, I’ve been inspired by films and pianists a lot.
Samuel ik heb je vooral leren kennen via het project Pentadox. Hoe ben je in dat project gerold?
Well, I founded it. It was created as a band willing to develop its own language in a very playful way. We like to explore things, compositions, music relationships, attitudes… playing “on the edge”… At the beginning, I was the only composer, and later on everybody started to bring compositions.
Jullie hebben ook over de grens heen gekeken en een samenwerking aangegaan met internationale artiesten? Ik kan het opzoeken, maar wie en hoe is dat in zijn werk gegaan?
We just proposed musicians we already knew if they would like to join us. I’m talking about Lester St. Louis (cello) that Bram met in NYC and Nick Dunston (doublebass) that I met in a workshop led by Vijay Iyer at Banff (Canada). Bram and me spent a few days at the Darmstadt Ferienkurse during summer 2018 I believe and that’s how we met Weston Olencki (trombone and electronics).
De nieuwste plaat ‘Fragments of Expansion’ is trouwens, wat mij betreft vergelijkbaar met een zoektocht doorheen het landschap jazz en aanverwante, een zeer avontuurlijke plaat. Wat is uw mening hierover?
Subconsciously (because I realize that we never really talked about it), the core of this project seems to be the idea of playfulness… which of course echoes what you say when you qualify the music of adventurous. The fun of music making, like building things with Lego’s… It’s a long process; we’re still talking about how we could improve the overall architecture.
Vooral zorgt die samenwerking voor een magisch kluwen , waaruit je eens die ontward is , iets moois ontdekt dat je intens gelukkig maakt. Wat is uw mening over deze stelling?
I’m really happy to read that ! It makes me think about these long walks in the woods I’ve been doing regularly these last weeks and how these experiences reconnected me with memories, “forgotten” sensations, a deep sensibility to space and light, and also made me intensely happy. When I watch a Tarkovski or a David Lynch movie, I’m always surprised to observe how it triggers many feelings and sensations I even didn’t know I was able to experience. It’s great when a piece of art projects a kind of map in your inner world and opens some doors.
Hoe waren trouwens de algemene reacties op deze plaat?
From the ones I’ve read, what comes back pretty often is this feeling of puzzling adventure, strangeness, but also exploration of “buried” emotions,… To me, being lost can be a beautiful thing. What’s particularly interesting to read are the different journalists’ reactions to this relationship with the unknown… some like it, some not, that’s a very personal thing.
Live stralen jullie alle zoveel spelplezier uit dat je er prompt 'happy' van wordt. Jullie vullen en voelen elkaar ook perfect aan
Yes
Naast Pentadox zit je ook in andere projecten. Vertel er gerust wat meer over. Zijn er ook plannen voor een eventuele solo plaat?
Playing solo has been at the back of my mind these last years. In these quarantine times, I’ve been spending a lot of time alone with the instrument, and it really feels like it should happen soon. Next to that, I’m starting a new band called Reservoir Ghosts, with Lotte Anker (saxophones), Daniel Levin (cello) and Soet Kempeneer (bass). http://www.insidejazz.be/portfolio_page/reservoir_ghosts/ We’re going to play in the fall in Rataplan in Antwerp, as part of my residency in this venue and in Volta in Brussels. Hopefully, we can play more. I’ve been already composing a lot for that band and I’m really curious about gathering these minds all together. Due to the virus crisis, my tour with Tony Malaby and Jozef Dumoulin has been cancelled, I hope we’ll able to play together again as soon as possible. In parallel, I’m part of Benoît Delbecq’s new sextet with Samuel Blaser, we had planned some rehearsals next month before the virus crisis breaks out. Bo Van Der Werf also created a new band around his compositions, with Jozef Dumoulin, Bram De Looze, Nelson Veras and Cyrille Obermüller, we had a nice residency 6 months ago in France. And I’m happy to join again Susanne Abbuehl in the Fall for another project of her. Some things are also likely to emerge from encounterings I made this year in New York. There is a recording with Michaël Attias, Richard Bonnet and James Carney which was made there which should be released soon. Among the more regular projects, I’m part of Laurent Blondiau’s collective Mâäk (from quintet to big band), Nicolas Thys’ Broadway Neon, Soet Kempeneer’s Dream Tree and Casimir Liberski trio.
De vraag die iedereen beetje bezig houdt, hoe ga je als muzikant om met deze extreme corona tijden?
I’m back from New York where I was studying this year. Back to Brussels, at my parents. I’m lucky enough to be able to play drums and piano here. Spending a lot of time with the instrument is a beautiful thing. I’m also working on some electronics. I’m still part of a residency which should take place in July but, next to that, pretty much everything has been cancelled at least until end of August (I was normally playing with different bands on the garden stage at Jazz Middelheim). But, as I said, this suddenly new context also allows me to develop some things in a different way… I have maybe more time to push some ideas and, even if I get “lost”, that’s not a big deal, I still have plenty of time to try out other directions. Having more time for mistakes is great. But I truly miss all the social aspects of music !
Welke plannen waren er door die corona eigenlijk in het water gevallen?
A trio tour with Tony Malaby and Jozef Dumoulin, a little series of concerts with Nicolas Thys’ Broadway Neon and Mâäk, some summer performances for Pentadox Fragments of Expansion, and a residency day at Jazz Middelheim with all these bands + the premiere of Reservoir Ghosts. Also, Pentadox was finalist of the Avignon Jazz Contest. It should normally be postponed to summer 2021.
Wat zijn nu de verdere plannen na deze crisis? volgen er releases? Live shows (al zal dat sowieso koffiedik kijken zijn dit jaar)?
It depends a lot on government’s guidelines I guess, it’s hard to predict at this point. I have a couple of concerts in the Fall with Reservoir Ghosts, and a residency with Susanne Abbuehl. I will also be part of an exciting project at Bozar for the 4th Stream festival but I don’t know if I’m already allowed to talk about it …
Het online live concerten aanbieden van jullie muziek via sociale media? Zou dat een optie zijn in deze tijden? Ook al brengt dat geen geld in het laatje
I enjoyed watching Bert Cools and Bram De Looze playing livestream solo concerts. I don’t really know if I would like to do it myself, this is a strange medium… But I never say, never.
Om toch geld in het laatje de brengen, op welke wijze kunnen muziekfans jullie het best steunen?
There is some music materialized on CD’s or floating on a kind of cloud called Bandcamp which is waiting for you to listen to ! Buying music is currently the best way to support artists.
Om af te sluiten, zijn er nog opmerkingen of dingen die me zijn ontgaan, plaats ze gerust hieronder . Zeer veel goede moed in deze bijzonder moeilijke tijden, en we spreken elkaar hopelijk snel eens face to face. Stay Safe!
I also hope you’re doing well and that we’ll meet soon ! Thanks for your interest and your enthusiasm !
Pics homepag Samuel Ber (Pentadox) @Laurent Poiget
FireForce - Het is niet dat Wereldoorlog drie losgebarsten is met gebombardeerde steden en hongersnoden. We overleven dit wel. Zolang we maar genoeg toiletpapier hebben…
FireForce is in ons land een nog steeds sterk onderschatte combat/power metal band, die al sinds 2008 meerdere waters heeft doorzwommen. Vorig jaar bracht FireForce, in een nieuwe line-up, een zeer goed ontvangen EP uit en ook live bewees de band meermaals nog steeds stevig in de combats te staan. De band is volop aan opnames bezig voor hun intussen vierde album. In onze reeks 'interviews in tijden van corona' mocht ook deze metal trots niet ontbreken. We hadden een gesprek met Erwin Suetens over verleden, heden en de toekomst, en hoe de band deze crisis overleeft.
Sinds mijn laatste interview met de band, in 2018, is er veel gebeurd. Hoe staan de zaken met FireForce anno 2020?
Wel, een band in stand houden is een harde job. We hebben een goed jaar een stabiele line-up gehad met Søren en Rooky in de rangen. Helaas is daar door een job verandering van Søren een verandering in gekomen. Hij moet nu vele weekends werken en dan past het, “de hort op zijn met een band”, in het verre buitenland (Søren komt uit Denemarken), niet altijd in het plaatje. En dan moeten er keuzes gemaakt worden, waarvoor alle respect. Hetzelfde speelde zich dan af met Rooky. Ook hij veranderde iets later van job, waardoor een vlotte verbinding met België (Hij komt uit Duitsland) niet meer mogelijk was. Ook is hij nu erg actief met een contractuele rock-opera, en vandaar dat ook hier keuzes gemaakt moesten worden. Met beiden is het een amicaal afscheid geweest, het zijn super kerels en heel goede muzikanten! Nu is Matt (Matthieu Asselbergs), uit Frankrijk, die ons al een paar keer had bijgestaan, vaste gitarist en zanger van Fireforce. We zochten buitenaf een vervanger voor Søren, en bleken dan uiteindelijk iemand in de bestaande rangen te hebben die het ook perfect kon – wat heb je meer nodig? Dus vanaf begin maart is FF een viermansformatie!
Vorig jaar brachten jullie nog een EP uit in gewijzigde line-up. Hoe waren de reacties?
Tot nu erg goed. Vele positieve comments en reviews. En niet te vergeten : Het is een limited edition vinyl EP, zandgeel…met een mooie hoes door Eric Philippe en een hoop foto’s van topfotografen! Dat slaat aan!
De live optredens liepen ook als een vuurtje. Hoe waren de reacties van de fans tot nu toe?
Ook erg goed. Na onze wedergeboorte in juli 2018 ging het enkel bergop. We hebben een hoop mooie shows gespeeld, en zelfs een bandcontest gewonnen waarvan we het eerst niet konden geloven dat we daar überhaupt aan meededen. Ik had ons zomaar ingeschreven, om aan ‘namedropping’ te doen, en plots bleken we geselecteerd. Ik wist op dat moment niet eens of we wel allemaal beschikbaar zouden zijn. Dat was gelukkig dan wel het geval.
FireForce drukt toch al een tijdje zijn stempel op de powermetal en moeten, wat mij betreft, nog steeds niet onderdoen voor de grote namen binnen de scene. Moesten jullie Amerikanen zijn, waren jullie beroemd. Waarom is het in ons land toch zo moeilijk die grote doorbraak naar een ruim publiek te forceren?
Bedankt voor het compliment. En dat is de eeuwige vraag. We worden nog steeds niet voor ‘vol’ aanzien in eigen land vrees ik. Nochtans sparen we kosten nog moeite om zowel mooie platen, als mooie video’s, als mooie concerten te blijven maken. Zolang ik op mijn benen kan blijven staan, en zolang de drang naar creëren blijft, doe ik verder. Serge en ik hebben nu in de vorm van Christophe en Matt, twee ‘young guns’ in de gelederen, die ook een continu drang naar presteren en creëren hebben, en dat is een extra motivatie!
Op jullie website lees ik dat jullie volop bezig zijn aan het vierde album. enig idee wanneer dat op de markt zou komen?
Wel, de laatste hand wordt aan de opnames en het mixing proces gelegd ‘as we speak’. Dan is het kwestie van het juiste label te vinden om dit uit te brengen. Deze plaat is onze beste tot nu toe: de beste songs, de beste opnames, de beste productie, de beste line-up ooit. Ook een prachtig hoesontwerp. Dus moeten we ook de beste mogelijkheid uitzoeken om het maximum uit deze release te halen. Dus: Neen, nog geen idee wanneer ze zou uitkomen. Maar het gaat een ‘bommeke’ zijn, wees daar maar van overtuigd.
Ook voor FireForce is die corona crisis een ware streep door de rekening veronderstel ik, hoe ga je ermee om?
Vrij normaal tot nu toe. We zijn toch bezig met de nieuwe plaat, dus we vervelen ons niet. Hopelijk is tegen het einde van het jaar de situatie al wat genormaliseerd zodat we volgend jaar terug van jetje kunnen geven.
Ik heb ook al enkele live filmpjes de revue zien passeren. Bestaan daar, wat de band betreft, meer mogelijkheden toe? Jullie via Facebook of sociale media meer 'tonen' in die tijden?
We doen nu af en toe ook een ‘home’ video, iedereen apart iets inspelen en daar een Coronafilmpje van maken. Blijft fun, en de fans vinden dat ook wel leuk.
Financieel heeft een band daar niets aan, dus wat is , denk je, de zin ervan?
Ik lig eerlijk gezegd niet hard wakker van financieel. Ik speel muziek en zit in een band om iets te creëren, als hobby, als passie. Niet om er iets aan te verdienen. Andere mensen drinken pinten, of gaan bij wijze van spreken 100 keer op een jaar naar ‘grote’ concerten, of steken hun geld in hun motor of in nieuwe velgen op hun auto. Omdat dat hun hobby en passie is. Ik steek mijn geld in mijn band. Er iets terug uithalen is mooi meegenomen, maar mijn doel is het zeker niet. Maar gratis optreden doen we uiteraard niet. Het is niet omdat het een passie en hobby is, dat organisatoren niets moeten betalen. Zo werkt dat uiteraard niet, haha!
Wat waren eigenlijk de plannen voor de crisis? En in hoeverre zijn die dan in het water gevallen?
Zoals hiervoor al gemeld; er waren nog niet veel plannen wegens de opnames van de nieuwe plaat. Dus; niks belangrijk in het water gevallen. Behalve een paar praktische dingen voor de band, zoals een gezamenlijke photoshoot voor de hoes…
Wat zijn de verdere plannen na deze crisis?
Cd releasen, releaseshow in elkaar steken, tourtje plannen…
Wat optredens betreft, zijn er bepaalde voorkeuren? Waar zou je absoluut eens willen staan?
Overal waar ze ons zouden willen hebben. Op Belgisch vlak: Alcatraz zou ik écht heel graag eens willen doen, en tegen Graspop zou ik ook nooit neen zeggen. Ze hebben ons daar echter nog nooit gevraagd, in weerwil met een bepaalde ‘urban legend’ die de ronde doen dat ik dat ooit eens ‘geweigerd’ zou hebben. Wat voor een idioot zou ik dan zijn? Maar om kort te zijn: elke show waar de band tot zijn recht komt. Dat kan een festival zijn, maar ook clubshows uiteraard! En zoveel mogelijk in het buitenland.
Zijn er online platformen waar mensen de band kunnen steunen? En op welke wijze?
Steunen kan nog altijd het best door merch aan te schaffen. Dat is de enige manier waarop we momenteel een paar centen mee kunnen verdienen. Merch via de Facebook pagina… Ik besef dat Spotify ‘in’ is tegenwoordig, maar daar verdienen we maar peanuts mee. Harde merch is nog steeds het beste!
https://www.facebook.com/Fireforceband
Misschien een algemene vraag, maar hoe denk je dat de muziekwereld deze uitzonderlijke crisis zal doorkomen, nu ook de festivalzomer in het water valt?
De muziekwereld zal dit écht wel te boven komen. Het is een noodsituatie, daar moeten we mee leren omgaan. En for god’s sake; het is enkel een paar maand niets ‘groots’ doen. Met niet teveel mensen op een hoop zitten. Het is niet dat Wereldoorlog drie losgebarsten is met gebombardeerde steden en hongersnoden. We overleven dit wel. Zolang we maar genoeg toiletpapier hebben…
Heb je een soort einddoel voor ogen, wat wil je absoluut bereiken met de band?
Haha, nog zo een eeuwige vraag. Het antwoord is simpel: alles en niets! Elke mogelijkheid zullen we nemen, elke horde zullen we overwinnen (en believe me, ik heb er al hopen overwonnen). Komt er iets moois uit, prima! Komt er niets moois uit, jammer, maar nog altijd prima - want nogmaals, ik doe dit uit passie, niet voor mijn ego op te krikken.
Om af te sluiten, zijn er nog opmerkingen naar onze lezers toe, plaats ze gerust
Blijf geloven in bands van eigen bodem die zelf iets creëren, blijf geloven in muzikanten die musiceren omdat ze er plezier in hebben, blijf geloven in mensen met een goed hart, blijf geloven in goede muziek, blijf geloven in jezelf… En vooral: blijf geloven in Combat Metal! Join our forces!
Bedankt voor dit fijne gesprek, ik zie al uit naar de nieuwe plaat en uiteraard besteden we daar via de website de nodige aandacht aan.
Bezoek ook de website van FireForce: http://fireforceband.com/news/
Nederlands 
Français 
