Town of Saints is een folkpoptrio uit Groningen en komt voor de dag met een reeks spontaan speelse, melodieuze songs ,die ergens hangen tussen Noah & The Whale, The Lumineers en het oude Arcade Fire. Met z’n drieën (met een Finse violiste btw!) brengen ze een aangenaam, aantrekkelijk rijkelijk geluid . De songs zijn mooi uitgewerkt en moeten niet onderdoen voor hun internationale collega muzikanten .
Town of Saints heeft meteen een boeiende , overtuigende plaat uit!
Info http://www.townofsaints.com
Straffe Toebak binnen de Vlaamse Hiphopscene … Inderdaad Dyna Dee aka Vincent Defaeye heeft er eentje uit . Zijn songs zijn slepend , gedreven en hebben een gevoelige tekstinhoud, er zijn venijnige woordspelingen en door de beats , geluidjes , scratches hebben ze een broeierige spanning. “Aan boord” , “Solo slim” en “Rode draad” zijn meteen drie kleppers ! Het zorgt ervoor dat Dyna Dee terecht in de spotlights komt met een boeiende plaat van tien nummers . Mooi!
Info http://www.dynadee.be
… Met dank aan de fans – én die koestert Jan-Pieter Delcour en z’n band The Fortunate Few zeer zeker … Ze hebben een mooi debuut uit , sfeervolle pop, subtiel uitgewerkte emotievolle songs , die kleurrijk kunnnen zijn dor piano , keys en blazers . Het doet ons denken aan enkele ‘godvergeten’ 90s bands als New Radicals en World Party , die evenzeer hun songs sterk verfijnden . Soms ervaren we een reggaeske inslag van onze Skyblasters hier .
Kortom , we hebben hier een jong , gretig, gemotiveerd muzikaal talent die het songschrijven in zich hebben !
Info: http://www.thefortunatefew.net
Havoc, een vijfkoppige metal hardcore punkband uit hartje Limburg , is aan zijn derde album toe. ‘When the shit hits the fan’ wordt opnieuw door de band zelf uitgebracht ( eerder brachten ze al ‘Boils of Society’ uit onder I scream records), bevat 14 tracks en klokt af op 30 minuten. Ondanks de korte duur van het album krijg je als luisteraar nooit het gevoel dat de jongens rap iets in elkaar hebben gestoken. Integendeel, hun nummers zitten vol verrassende riffs, tempowisselingen en interessante intro’s.
De muzikale intro van het eerste nummer ‘When the shit hits the fan’ doet denken aan een Franse film om dan uit het niets over te gaan in een stijl die hard aan Dragonforce doet herinneren. En meteen weten we ook ‘that shit will hit the fan’. We konden het alvast smaken.
Havoc brengt de nummers hard, snel en strak. Het getraind oor kan de invloeden horen van o.a. Fugazi, Sick of it all en met momenten zelfs Lagwagon. De verschillende stijlen voelen soms wat schizofreen aan, maar wel op een leuke manier. Je weet nooit wat je kan verwachten en net dat maakt deze album zo interessant.
Het nummer “Serial killer” is zo onwijs snel en hard, de repeat knop moet er zelfs aan geloven en onze boxen barsten bijna uit hun voegen. Tussen de nummers door is er amper plaats voor ademruimte en dat hoeft ook niet.
‘When the shit hits the fan’ wil je in een ruk uithoren om het vervolgens nog eens op te zetten zodat je zeker niets gemist hebt. Wat Havoc op plaat doet, moet tijdens een live optreden eens zo goed klinken. Ze beloven zelf even hard en snel te spelen, wij zijn alvast benieuwd naar meer.
Albums: Dedication, Boils of Society, when the shit hits the fan
Achter de naam SimpleSongs gaat de Antwerpse sing/songwriter Ken Veerman schuil, die al een tijdje bezig is en steeds garant staat voor een resem ingetogen, broeierige, donkere, emotievolle songs . Eenvoudig , treffende melodieuze songs die spaarzaam begeleid zijn of kleur krijgen door een breder instrumentarium en soms een trippopsfeertje ademen door de keys .
Je komt uit op boeiende variaties als “The truth about lovers” , “Are we good” , “Everybody knows”, “There’s no future”, “You became a habit” en “As soon as it’s over “.
Muziek in het verlengde van Flying Horseman en Bony king of nowhere . Ook An Pierlé hielp vocaal mee op het intieme , breekbare “Hardcore”. Trouwens, Koen Gisen stond in voor de productie .
Mooie liedjes dus , tja niet voor niks spreken we hier over SimpleSongs …
http://www.simplesongs.be
Jawhar Basli is eern Tunesische sing/songwriter , die voor z’n tweede cd zich liet omringen door Brusselse muzikanten . We horen een reeks broeierige , dromerige , innemende en gevoelige wereldfolksongs , sing/songwriting in een semi-akoestische bezetting , die spaarzaam kleurrijk worden omlijst.
Jawhar brengt de grooves naar voor die leiden naar zijn wortels en ervoor zorgen dat de Tunesische volkssong, ‘de Arabische chaâbi’ dichterbij de Europese sing/songwriting staat. Een cultureel overtuigend album dus …
Info http://naff-rekordz.bandcamp.com
Pop/Electro
Here comes the storm (EP)
Radical G & The Horrorist
Radical G & The Horrorist (aka Olivier Chesler) vonden een mooie thuishaven bij het DancedelicD label van Dirk Da Davo van Neon Judgement . Het muzikale landschap van de elektronica en EBM heeft met de samenwerking en dit nummer een knaller die slepend, aanstekelijk klinkt, pompt en inwerkt op de dansspieren .
De twee heren zijn techneuten in het genre en delen hun passie voor de elektronische muziek. Ook de drie remixen van o.m. The Hacker en Al Ferox zijn de moeite en zorgen voor variatie in trance , beats en electrowave .
Check het maar eens op het label www.dancedelicd.com
Fijuka is het vrouwelijke duo Ankathie (voc/keys) en Judith Filimoniva. Het Oostenrijks- Duitse duo ontmoette elkaar in de kunstschool in Wenen en brengt popelektronica, die houdt van de tunes van Goldfrapp . De zangpartijen vullen elkaar aan en worden op de “Parts van icecubes on a cactus … “ extra in de verf geplaatst . “58” , “Meredith” en “Behave” klinken duidelijk aanstekelijk en krachtiger .
De dames plaatsen hun stemmen en de elektronica voorop , en hebben na de EP ‘Behave (from now on )’ een sfeervolle , relaxte , groovy indietronicaplaat uit .
http://www.fijuka.com
Het Antwerpse collectief Renton Jules is gegroeid uit Newton , die we een paar jaar durfden carte blanche te geven met hun aanstekelijk , dromerig en fris opbouwend materiaal . Fijne pop die bij Renton Jules duidelijk een vervolgverhaal heeft , met een reeks afwisselende frisse , gruizige , broeierige en dromerige, sfeervolle songs , die wat meer kleur krijgen door keys /piano en emotievolle vocals .
Het kwartet houdt het uitermate spannend met die variaties op “Boxcar”, “Pale complexion” en “From outside we exit”. Nog wat meer intensiteit is er in de titelsong met de guestvocals van Ellen Janssens. Een even mooie toekomst wensen we hen …
Info http://www.facebook.com/rentonjules
Het Gentse Stadt komt met een overtuigend debuut af , krautpoprock, niet vies van wat progrock en psychedelicatunes . Het zijn broeierige , spannende songs , hebben weerhaken en kunnen mooi uitgewerkt zijn. Met “Healthy”, “Castle girl” en “Healing night” trekken ze al meteen de aandacht, die ergens de intensiteit hebben van Cave met z’n Bad Seeds , Pink Floyd en Led Zeppelin . Er zijn ook enkele sfeervolle poppsychedelische songs als “Hits of time” en “Can’t hold back” . Middenin gaan ze diep, “Sweet joy of loneliness” en “Singing” durven open te barsten en getuigen van experimenteerdrift op z’n Mars Voltas . Ook in de picture de Nederlandse zanger Fulco Ottervanger, die eerder in groepen terecht kwam als De Beren Gieren en Members of Marvellas.
Stadt biedt voldoende variatie en heeft op die manier een uitermate boeiende plaat uit !
http://www.stadtmusic.com
Meer dan opgewekt worden wij van debuutplaatjes als dat van het Franse Happening. Het trio uit Aix les Bains bestaat pas sinds 2012 en brengt met ‘Birth’ een veelbelovende ep uit. De vijf songs zijn zeer afwisselend en laten diverse invloeden horen. Het geluid van Happening varieert tussen alternatieve rock, punk en vooral posthardcore en doet denken aan Thrice, Sparta, Fugazi en The Bronx. Verder refereerden de begintunes van de songs regelmatig naar Helmet door het typische, venijnige samenspel van gitaar en de repetitieve drums.
Stevige maar melodieuze tracks als “Social Mask”, “Lacks” en afsluiter “Empty Bottle” tonen een jonge band met een zeer mature smoel en doen verlangen naar meer!
Meer info op http://happening.bandcamp.com/.
Het Luikse Yew brengt een evernwichtsoefening van pop, folkrock , blues en ‘70s retro. Net als de vorige cd ‘White swan on black water’ horen we sfeervolle , broeierige songs , die door de klankkleur van de instrumenten , en zeer zeker door de bouzouki, mandoline en vioolpartijen fris, dynamisch en opwindend klinken . “15/16” en “Steam & Soul” zijn al meteen twee sterke opneners . Op het sfeervolle “Between up & down” kwam Arno meehelpen en op “You & I” en “Winter schizofrenia” hebben we de intieme kant van de band. Er valt dus voldoende afwisseling en stijlvariant te noteren in een opnieuw overtuigende plaat. Inderdaad, Yew is een aangename ontdekking aan de andere kant van de taalgrens . Mag dit muzikaal geheim eens hier doorbreken?!
http://www.yew.be
Nederlands 
Français 
