Het uit Gent afkomstige Krati verbaasde al op een préselectie van het Oost-Vlaams rockconcours. Zij gooien de postrock van Mogwai en Explosions in the Sky in de ring en vullen dit aan met een ijzig Scandinavisch geluid, verantwoordelijk door twee violistes. De groep komt op die manier aardig in de buurt van Sigur Ros.
Een sfeervolle, filmische sound die af en toe op de vijf songs wat krachtiger klinkt, zoals op “Last days of light” en “Tuyna”. Mooie songtitels én een mooie sound van een kwintet dat de postrock origineel heeft weten aan te pakken!
Info op www.myspace.com/kratimusic
Het Gentse Arquettes debuteert met een weerbarstig plaatje van vijf songs. Rauw melodieuze, broeierige rock’n roll en sfeervolle toetsen , ergens tussen een venijnig klinkende Das Pop, The Van Jets en een bedreven Sparklehorse, onder een bitterzoete samenzang, siert dit viertal.
De EP kwam tot stand met Pascal Deweze van Sukilove (en talloze andere projecten). Ze onderscheiden zich al met songs als “It’a relief” en “Feehler”. “The great diverse” en “Dress” behouden dezelfde vaardige, snedige aanpak. Het semi-akoestische “Her Party” besluit de EP en zorgt voor een aangename verfrissing van dit beloftevol sympathiek bandje.
Info op www.myspace.com/arquettes
Het West Vlaamse Psycho Stag kwam al in de belangstelling met het nummer “Belgian hero”, over volksvijand nummer uno M. Dutroux, anderhalf jaar terug. Momenteel is hun eerste cd uit met negen avontuurlijke songs die onverwachtse wendingen ondergaan en een broeierige spanning uitstralen. Zompige, intens meeslepende, rauwe retrorock, power/stonerpop met een punky attitude, onder een huiveringwekkende, weirdo grauwe (zeg) zang, die refereert aan het onvolprezen Claw Boys Claw, The Cramps, Butthole Surfers of Les Claypool’s Primus. “Emotional Bondage”, “Lolita Girls”, “React en “The song whatever” zijn alvast mooie voorbeelden van de afwisselende aanpak op hun fijne debuutcd.
Info op www.psychostag.be
Bitkit is het muzikaal project van Gunther Wyckmans, een jonge gast van in de twintig, die zich nestelde binnen het dancemilieu. ‘Logical’ is de samenvatting van z’n muzikale ervaringen als DJ en electronicafreak. In navolging van een Regi en Tiësto horen we acht pompende tracks van trancegerichte, broeierige, opzwepende technotracks en soundscapes. Het ideale voer om je zaterdagnacht in te zetten…
Info op www.bitkit.be
The Robber Zany Band is een studioproject van een pak muzikanten onder Frans Willems. Muzikaal uitgangspunt: een variëteit bieden van pop, jazz en blues, doorspekt van een vleugje reggae en retrorock. De songs zijn melodieus goed onderbouwd, uitgediept en uitgekristalliseerd. Ze klinken kleurrijk door Hammond, organ en blazers, gedragen door de grauwe, emotievolle vocals van Yvo Heylen en vrouwelijke backing vocals.
The Robber Zany Band put uit elke stijl wel iets en weet dit in puike, vaardige en uiterst genietbare songs te gieten, ergens tussen Roland, The Rhythm Junks, Savana Station en Gruppo Sportivo.
Info op www.robberzany.com
Trafficjam is afkomstig uit het West-Vlaamse Wingene en doet het plattelandsdorpje duidelijk verbleken met hun strakke, harde rockmetal, gehaald uit bands als Channel Zero, Faith No More, System Of A Down en Therapy?: snedige gitaarlicks, een groovy bas en opzwepende drums, onder diverse tempowisselingen en screamvocals. Een vleugje synthi geeft kleur aan die melodieuze, uptempo gebalde sound.
Het kwartet heeft na jarenlang werken hun eerste EP uit van zes afwisselende songs, die een goede songstructuur hebben, puur en oprecht klinken en de titel ‘Alternative Hardness’ alle eer aandoen!
Info : www.trafficjam.be
Postscriptum is een Scandinavische kwartet, die nog maar een kleine twee jaar bezig is en potentieel bezit om door te breken. Hun melodieuze gitaarpoprock op het debuut ‘Prophet: deny’ klinkt vaardig, zwierig en to the point, en er is voldoende ruimte voor enkele ingetogen, sfeervolle songs. De groep bezit de kunst om popsongs te schrijven. De songs zijn mooi uitgebalanceerd en subtiel opgebouwd. Luister maar eens naar “Garbage man”, “This is dynamite” en “East of Egypt” …ergens tussen Bowie, Kane en het oude David Sylvian.
De plaat kan bijzonder hoog scoren en …verdient die kans.
Info op www.postscriptum.no
4AM Program is een jong Deins/Zultse band die elkaar vonden na zes jaar in diverse hardcore/punks te hebben gespeeld. Het vijftal heeft op die manier al een stuk muzikale ervaring opgedaan om binnen deze scene een eigen identiteit te ontwikkelen: ze spelen een combinatie van snedige, dynamische en frisse gestroomlijnde gitaarpoprock en emocore, waarin hun muzikaal verleden niet veraf is: een melodieuze sound en catchy gitaarriffs onder diverse tempowisselingen, bepaald door een emotievolle zang en schreeuwvocals, wat hen nauw doet refereren aan het Nederlands/Scandinavische The Spirit That Guides Us. Vier songs zijn terug te vinden op de EP. Na “Painful scars” en “Match in her”, wordt feller van leer getrokken op “Passing by” en “Find out way”, zonder in te boeten aan avontuur!
Info www.4amprogram.be
Scarrots is een band van zes vrienden uit Leuven, die al een kleine tien jaar bezig zijn. Muzikaal is Scarrots te situeren binnen de emocore/punkrock, die niet vies zijn van een subtiele popsound. De songs zijn snedig, vaardig en laten een frisse indruk na: energiek, mooi uitgewerkt en melodieus, onder de helder overtuigende vocals van Stockmans, die soms hoog kunnen gaan. De band doet op z’n stevigst denken aan Sparta.
Ze behaalden al puike resultaten op Humo’s Rock Rally, Debuutrock en won een paar jaar terug Rock Vonk.
‘The sound of being lost’ bevat elf afwisselende rocksongs: de single “Arrows of light” bevat voldoende hitpotentie, “Lost in time”, “Burn the pages” en “Soma holiday” zijn de popsongs en “May our souls” krijgt kleur door de synths; maar ze onderscheiden zich met de gebalde uptempo nummers “Paradise paralyse” en “I’ll travel a million lightyears”.
Info op www.scarrots.com
Het Gentse Cloon heeft een intrigerende EP uit van vijf songs; ze halen invloeden aan van Mike Patton, Primus, Rollins Band, Barkmarket, Tool en het te vroeg ter ziel gegane Ashbury Faith. Donker dreigende rock, metal en doom, onder diverse tempowisselingen, van hard naar zacht, om dan opnieuw te exploderen; zelfs het arty work van bassist Philippe de Vuyst dompelt je meteen in die eigen unieke leefwereld van Cloon, wat kan gelinkt worden aan de mystieke en mysterieuze wereld van Tool.
Hun EP heeft een rijkdom aan muzikale ideeën, wat een spannende, bedreven en intens broeierige sound biedt. De diepe bas, de fijn, freakende gitaarlicks en de opzwepende drums nestelen zich in je hersenen. De rauwe, hese en soms cleane schreeuwstem van Claus is de leidraad in dit geheel.
Cloon ontwikkelt zijn eigen muzikale taal, die gestoord, chaotisch en gestructureerd kan klinken: “Non believer”, “Armagedumb”, “Phantom days” en “Green on the red” passen in dit muzikaal plaatje. Durf en avontuur hoor je tenslotte op “Burn rubber blues”, doorspekt van vaudeville, in Cloon termen uitgedrukt: een Tom Waits on speed. Schitterend!
Te koesteren deze band!
Info: www.cloonville.com
Het Kortrijkse Hawai, de band rond Kurt Debrandere uit Kortrijk, heeft een tweede cd uit die het grillige, avontuurlijke en filmische ‘Gone in a minute/ the never changing bits’ opvolgt. Het vijftal bewandelt alle muzikale paden van de rock en is niet in één hokje onder te brengen, wat hun muzikale creativiteit onderstreept. De groep gaat van indie popelektronica op z’n Notwist (opener “Waxed”) naar een stevige rocknoot (“Dig it”); ze verwerken de postrock van Slint in “Fresh mint blues” en stappen moeiteloos over in de neurotische poppsychedelica van The Fall op “Trees in your ears”. Een sfeervolle, dromerige aanpak heeft “Frames” en met de titelsong weten ze op schitterende wijze de sterk gevarieerde, ingenieuze plaat te besluiten. De hese zangstem van Debrabandere past mooi in dit breed muzikaal spectrum.
Info op www.hawaimusic.be
Rye Jehu is een beloftevolle bandje uit het Gentse. Ze behaalden al talrijke prijzen op concours en behaalden vorig jaar een derde plaats op Humo’s Rock Rally. Het viertal laveert ergens tussen The Van Jets en Absynthe Minded, brengen variaties aan binnen hun rock’n’roll sound en voegen er soms een vleugje surf aan toe. Ze spelen snedig, vaardige songs als “Girls with curls” en “Cooper”, of klinken intenser en poppier als op “White streets” en “3 calls for alcohol”. Het afsluitende “Deflower” ondergaat diverse tempowisselingen, gaat van hard naar zacht en is mooi uitgesponnen. Het onderstreept de vakkundigheid van de jonge band. De warme, gezapige zang van Wannes Eggermont leunt nauw aan Bert Ostyn en geeft zeggingskracht aan het songmateriaal.
Info op www.ryejehu.com
Nederlands 
Français 
