Few Bits – albumvoorstelling - Few Bits zijn meer dan ooit terug. Een schitterend optreden met smaakvolle songs gespeeld door ras muzikanten
Wave A Way + Few Bits

Wave A Way is een vrij recent opgerichte band door Jorik Van den Bosch (o.a. ex-Mooneye) en Muriel Boulanger (o.a. Muri). Hun eerste single (“Weightless”) zag vorig jaar in juni het levenslicht. Eind 2025 kwam “Gold” uit. Nu speelden ze hun EP die ergens eind dit jaar moet uitkomen.
We hoorden interessante dream/indiepop. Muriel speelt bas en zingt helder terwijl Jorik met de gitaar en de e-bow sfeervolle soundscapes uit zijn mouw schudt. De drums ( Jonathan Callens) die ergens tussen pop en jazz aanleunen en de stijlvolle keys (Matthias Dewilde) maken het plaatje compleet.

Few Bits kwam hun derde album, ‘Brick Houses’, voorstellen dat in 2025 verscheen bij MayWay Records. Hun vorig album ‘Big Sparks’ dateert intussen al van 2016. Dit album opende veel deuren en ze speelden o.a. in het voorprogramma van The War On Drugs en The Lemonheads. Toen Karolien Van Ransbeeck moeder werd ging de band in pauze. Maar het begon een tijd geleden te kriebelen en zo werd de band terug nieuw leven ingeblazen.
Karolien verscheen in een glitterbroek en het doek achter de band was zilverkleurig. Het had allemaal iets feestelijks.
De set werd geopend met drie singles uit hun nieuwe album. Het titelnummer “Brick Houses”, “Future Dives” en “Strongest Girl”. “Brick Houses” doet qua stijl en sfeer wat aan Fleetwood Mac denken terwijl “Future Dives” een eerste hoogtepuntje is. Op “The Strongest Girl” tonen ze hun muzikale kunnen en is Warhaus of Cigarettes after Sex nooit ver weg. Deze band bestaat uit fantastische muzikanten. Het samenspel van de twee gitaristen (Tim Coenen en Steven Holsbeeks) knettert bij momenten, de samenzang tussen Karolien en  de uitstekende backing zangeres blend mooi en daarnaast is het basspel van Peter Pask een feest voor het oor. De drums van Lemmens en de keys van Jacobs maken het plaatje compleet.
Karolien verontschuldigde zich omdat ze niet zo goed is in bindteksten maar zolang ze alles aan dit niveau op een podium brengt liggen wij daar niet van wakker. De set werd trouwens mooi opgebouwd. Naargelang de vordering van de set werd het tempo wat opgedreven en kwamen ook nog wat oude songs voorbij zoals “Summer Sun” en “Starry Eyed” uit ‘Big Sparks’. Ook “Come on Home” uit hun debuutplaat van 2013 kwam aan bod. Er werd geëindigd met het schitterende “Nowhere in Love” en “Do Your Best”.
Tijdens de (terechte) bisronde kregen we “One Night Friend”, “Love No Hate” en het speelse “Pick Up”.
Na het zien van Few Bits begrijp ik waarom The War on Drugs hen al twee keer in het voorprogramma heeft gevraagd. Kwaliteit, sfeer en eigenheid maken hen live tot een heuse beleving.

Setlist 1. Brick Houses 2. Future Dives 3. Strongest Girl 4. Unreal 5. 22 Weeks 6. Summer Sun 7. Starry Eyed 8. Come On Home 9. People 10. Big Sparks 11. Nowhere in Love 12. Do Your Best
Bis 13. One Night Friend 14. Love No Hate 15. Pick Up

Organisatie: Democrazy (ism MayWay Records)

Er beweegt wat in Roeselare op muzikaal vlak. Sister May deed laatst hun albumrelease, Subatomic Strangers brachten vorige jaar hun album uit en zo kunnen we nog enkele opnoemen. Zoals nu ook,  deze Honey Rebel: een gloednieuwe vijfkoppige band uit Roeselare die met deze single de aandacht probeert te trekken. Gitarist Nicolas Vermeersch van Subatomic Strangers en Duvve is hier ook present.
Hun single is, zoals veel hedendaagse muziek, een blend van stijlen: je hoort er rock, indie en nog wel wat andere elementen uit verschillende genres in doorklinken. Zangeres Kyleen heeft een stem waar ze vele kanten mee uit kan: ze klinkt warm, ze kan uithalen en haar stem bezit voldoende body om live indruk te maken. We horen een mooi uitgebalanceerde sound. Een rock/pop nummer dat radio vriendelijk is maar genoeg rockt om live gensters te slaan. Ik denk dan een beetje richting Krezip, Anouk etc…

Storm - song and lyrics by Honey Rebel | Spotify

Fijne single in elk geval.

Het Nederlandstalig nachtorkest De Delvers laat terug een nadenkertje op ons los in de vorm van de single “Doemdenkers”. Daarin wordt een (herkenbare) wereld vol complottheorieën, duisternis  en gevaar geschetst. Het is niet de bedoeling om met deze single een klaagzang af te steken maar wel om een wake-up call te veroorzaken en zo wat tegengas te geven. Het blijkt nog maar eens dat deze thema’s de sterkte is van De Delvers. Daarbij wordt hier alles verpakt in een catchy en uptempo nummer. Een heerlijke en meezingbare song!
Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=szW6IglDM-4&list=RDszW6IglDM-4&start_radio=1

De Delvers:
Dries Emmerechts: Zang, Bas, Beats
Laurens Primusz; Gitaar, synth, Zang
Tom Kets: Teksten, Bas
Menno Buggenhout:Gitaar

Stereoseat - Een interessante band met een eigen smoel en sterke live presence

Album voorstelling van Stereoseat met als support An Evening with Knives.

De Crossover was goed volgelopen voor de release avond van ‘Moanster’, het nieuwste album van Stereoseat.
Lees intussen de review https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/101534-moanster

De avond werd geopend met het Nederlandse An Evening With Knives. Een goede combinatie met Stereoseat aangezien beide bands moeilijk in één hokje te plaatsen zijn. Het drietal warmde de zaal perfect op met hun enthousiasme en hun ferme songs die je metal/rock met progressieve elementen zou kunnen noemen.

Daarna was het aan de beurt van Stereoseat. Er werd gestart met de single “Erbay”. Daarna kregen we “Moanster”, “Artique”, “Shadow Lover” en “Broomstick”. Al heel wat gekend nieuw materiaal dus. Het fijne is ook dat er toch heel wat gebeurt op het podium. Toetsenist Maarten De Meyer springt in het rond met zijn synths alsof hij ADHD heeft. Zanger Tom Van Dorpe is ook niet meteen een standbeeld op het podium ondanks het feit dat hij zingt én gitaar speelt. Nu en dan kwam hij op de voorgrond en ook tussen het publiek. Hij legde zich op een gegeven moment op de grond tijdens het spelen en gaf ook tijdens een nummer zijn gitaar aan een tienster uit het publiek. Ze mocht de gitaar aanslaan terwijl men de boel met de band terug op gang trok. Ongetwijfeld een moment dat het meisje nooit meer zal vergeten. Ook gitarist David Van Glabeke en drummer Jelle Lefebre kweten zich uitstekend van hun taak.
Naast het nieuwe materiaal werden er toch ook enkele oudere nummers gebracht zoals: “Eskobar”, “Sluthead” en “Arcade”. Na een sterke set en performance kwamen ze nog terug voor één bisnummer zijnde “Waltz”.
Stereoseat: een interessante band die een eigen smoel heeft en live meer dan de moeite waard is.

Bandcamp voor vinyl en digitaal: https://stereoseat.bandcamp.com/

Organisatie: Stereoseat

In de voorbije zomer kregen we de succesvolle doortocht van Neon Electronics op de Fonne Feesten in Lokeren. Tevens was er de single “Nothing For Nothing” en nu is er een tweede digitale single “Justification Unknown”.
Dit is de voorbode van meer nieuw werk.
Deze single is van de hand van Dirk Da Davo, Glen Keteleer (Radical G) en bassist Pieter-Jan Theunis. “Justification Unknown” is een sfeervolle track die perfect ondersteunt wordt door de videoclip waarin je vooral de ruimte en ruimtereizen ziet passeren. Een song die het op de alternatieve dansvloer zeker thuishoort!

https://youtu.be/6ABeOwgD1bk

Stereoseat is een Gentse band dat met ‘Moanster’ aan hun derde album toe is. Het begon in 2013 als een studioproject van Tom Van Dorpe en Sergej Van Bouwel (Absynthe Minded). Met de toevoeging van David Van Glabeke, Maarten De Meyer (Vive La Fete) en Jelle Lefebvre (Wholes) staan ze live sterk in hun schoenen.
Muzikaal zijn ze niet onder één noemer te noemen. Hun muziek bestaat uit stukken atmosferische metal, stoner en rock die ze afwisselen met sterke riffs en soms wat rustiger passages.
Opener en titelnummer “Moanster” wordt gedragen door een zware riff.  “Artique” is serieus uptempo en rockt als de beesten. Alleen tijdens de outtro valt de boel stil en komen we enigszins tot rust. “Stroll” gaat een beetje richting de oude Queens of the Stone Age uit. Beukende riffs en toch met de nodige melodieën. De vocals schreeuwen de ene keer en produceren de andere keer weer een mooie zanglijn.
Iedere song heeft de neiging om je aan te vallen en hebben veelal een dystopische sfeer. Dit is het resultaat van o.a. de blend van de gitaren en de synths. Laten we nu dat juist heel aantrekkelijk vinden.
“Troisie” doet denken aan de band 7Weeks (als je wat richtlijnen nodig hebt). Maar eigenlijk hoef ik niet te strooien van bandnamen want ze hebben een geheel eigen geluid.

Op ‘Moanster’ staan 11 songs en het is dan ook een heftige en omvangrijke brok muziek om in één ruk te beluisteren. De songs duren gemiddeld toch zeker een vijftal minuten. Maar het verveelt niet. Er is veel variatie en het zijn eigenlijk allemaal meer dan uitstekende songs. Origineel geluid en potige songs die goed opgebouwd zijn.
Het artwork mag er ook zijn en is van de hand van Stijn De Pourcq. Hij werkt met installaties en gebruikt hier gemummificeerde geiten en alpaca’s. Dat moet het thema van de plaat uitdrukken: opgesloten zijn in een kleine, repetitieve ruimte.
Schitterend plaatje bijgevolg.

Rock/Stoner/Metal
Moanster

Ik liet jullie onlangs kennismaken met Ono Moloko en het nummer “Smokes and Flames”. Dat de man naast poppy en dreamy songs maakt samen met de zang van Sara Van den Bossche is hier wel duidelijk. “Enough is Enough” is hiphop maar met een catchy en poppy zijde. Het heeft een lekkere vibe, een echte tekst en is catchy as hell. De baslijn vind, als bassist zijnde, verslavend en groovy. Het gitaartje halfweg maakt het nummer af. De rap vermoed ik heeft hij zelf ingezongen.
Deze in Gent wonende muzikant maakt goede songs en zijn heel goede gemixt. Ik kan er nog wat van leren.
“Enough is Enough”  is gewoon goed en heeft een diepgaande tekst. Hij is ook te horen op spotify.

HipHop/Rap/Pop
Enough is Enough (single)
Ono Moloko

https://open.spotify.com/album/1zeEddk11S4Ysy9SkalrjK?si=tW7b4FbgTUqp4KAkeFzVyw

De track “Kids Alone” werd voor de singleversie volledig opnieuw opgenomen en in een Neue Deutsche Welle-jasje gestoken. Het resultaat is een opzwepende en catchy song. Voor de videoclip werden animatiebeelden van Betty Boop uit 1935. Mooi hoor!
Naast deze track vinden we ook nog de “Au Animaux”-remix van “Kids Alone”. Het krijgt hier een andere en meer donkere vibe. De twee remixen van “Spiritchaser” staan hier mooi tussen te blinken. Vooral de remix van “Mängelexemplar” dat wat aan Fad Gadget doet denken is heel geslaagd. Ook de Kinex Kinex folk assembly-remix van ‘Wegvliegen’ is goed gedaan.

Cold Wave/ New wave
Kids Alone EP
The Ultimate Dreamers

Videoclip:  https://www.youtube.com/watch?v=jj_4pEPksl8

World/soundscapes/field recording
Fandamental -single-
SRP

SRP is een muzikant uit Tokyo (Japan). Hij maakt heel uiteenlopende muziek en soms onder andere namen. Er is muziek die als Japanese skate punk klinkt maar dit hier is zachte muziek met zijn wortels in de Japanese muziek. Toch klinkt het modern en experimenteel. We horen traditionele instrumenten maar ook synths en waarschijnlijk ook wat fieldrecordings. Het is geen muzak geworden maar een uitdagende instrumentale rit dat heel filmisch klinkt.
Te ontdekken op soundcloud en zijn website maar vergeet niet om te laten vertalen naar het Nederlands ?.

https://soundcloud.com/usersrp-0727
https://www.srpofficial.com/

Dub
The Dance of Time -single-
FankyAmix ft. Jordi

De samenwerking tussen de Japanese FankyAmix en de Duitse Jordi levert een mooi resultaat op. De track “The Dance of Time” heeft een mooie dub en triphop percussie met een bassist die graag funky uit de hoek komt.
Neem daarbij de zwoele en laidback vrouwelijke zang en je krijgt iets tussen Tricky en Morcheeba. Verder zie ik dat Jordi veel samenwerkt met andere artiesten, met verschillende genres en veel gebruikt maakt van loopcloud voor o.a. vocal lines. Het ontdekken waard.