Nederlandstalig werk krijgen we van de beloftevolle sing/songwriter Matthijs Leeuwis , die al toe is aan zijn vijfde plaat en heel wat emotie steekt in zijn persoonlijke teksten , die indrukken, betrokkenheid verwerken van de zaken om ons heen . Allemaal heel gevat .
Muzikaal hebben we hier het betere betekenisvolle, ingenomen en extraverte lied  op rootspop, folk, blues , country en psychedelica , die heel wat boeiende variaties herbergen .
De songs zitten goed in elkaar en hebben oog voor detail .
Laat u onderdompelen en leiden in wat deze gast te bieden heeft .
Info op http://www.matthijsleeuwis.nl en http://www.bastaardplaten.nl

Vier songs hebben we op dit in eigen beheer opgenomen EPtje . EPtje?, de songs zijn mooi uitgesponnen en laten ons meedrijven in die heerlijke trips van psychedelische stoner, sludge en postmetal , die boeiend klinken door de intense, slepende aanpak  en de vettige, lekker gedreven , snedige partijen . De zang wisselt evenzeer tussen cleane zanglijnen en screamo’s. Psycho-naut doet op die manier zijn naam alle eer aan ! 
Info op http://beta.vi.be/psychonaut

De zes verhalende songs op de EP zijn mooi uitgewerkt en zitten goed in elkaar . Heerlijk wegdromende muziek dus …
Info op http://beta.vi.be/jussi of http://www.facebook.com/jussi.music

De Gentse sing/songwritster Joni Sheila met Filippino roots debuteert met een aangenaam frisse,  dromerige plaat . De songs hebben een fijne opbouw , zijn soms wat meer ingenomen, en worden gedragen door haar warme , indringende vocals.  Haar gitaarspel refereert ergens aan 90s Indigo Girls.
De  sympathieke Gentse lady financierde haar debuutalbum met straatoptredens; haar melodieuze popsongs verdienen erkenning!

Info http://www.jonisheila.com

Tine Reymer heeft met ‘Thrill my soul’ tot nu toe haar meest persoonlijke album uit; de songs zijn hier spaarzaam begeleid en haar indringende, warme stem neemt een prominente rol is . In die twintig jaar heeft Tine Reymer al een succesvolle carrière achter de rug o.m. een Flowers For Breakfast  met haar zielsgenoot Tom Pintens , El tattoo del tigre , Billy King en verder ook nog als actrice .
Ze werd moeder en heeft nu de muzikale stilte opnieuw doorbroken . Onder Reymer hebben we een rits innemende, sfeervolle , dromerige als broeierige songs , die melancholisch zijn door de sobere begeleiding als levendig  klinken door een licht huppelende ritmiek. We gaan van “Under my house” , “Harm’s way”,  “In dreams” , “It’s been a while” naar de bredere aanpak van “The hill” (met Ruben Block) , “Daddy dolittle” , “Piece of mind” tot de extravertie van “Drown in dirt” en “Bittersweet” . Doorleefde pop , die een vleugje americana en jazz herbergt.
Natuurlijk was Tom Pintens van de partij , ook Aarich Jespers van Zita Swoon Group en tot slot Ruben Block stak met gitaar een tandje bij.
Overtuigend plaatje van deze veelzijdige dame .

De retropsychedelica de dag van vandaag blijft nog steeds in . Het Britse Hookworms levert met hun tweede plaat opnieuw veertig minuten spe€lplezier af . De nummers hebben sfeervolle , dromerige , opzwepende  ritmes, houden van pedaaleffects, feedback  en de zang durft wel eens uit de bocht te gaan .
We worden door heerlijke orgelpartijen  meegevoerd en ervaren duidelijke golfbewegingen die rustige als stormachtige loops kenmerken . Een aangename, bezwerende trip  van negen songs die aanklopt bij bands als Moon Duo, Wavves en natuurlijk Spacemen 3 .

Benjamin Booker , een eigenwijs jonge twintiger uit New Orleans, debuteerde vorig jaar en verraste aangenaam met een evenwichtig brouwsel van southern rock’n’roll , blues , folk , country en soul . Net als Alabama Shakes en Gary Clark Jr. zijn de nummers rauw, direct , scherp als intens, oprecht, overgoten van een pittig gekruid sausje soul en gospel. Booker graaft diep in de Amerikaanse wortels en doet een Blind Willie Johnson , T-Rex , Gun Club, Danko Jones , oude Black Keys  en Jack White opborrelen . Niet voor niks nam White hem mee als support act !

Met z’n drieën  klinken ze rechttoe – rechtaan zonder al te veel tralala ; we ervaren een onderhuidse spanning in de nummers . Hij heeft een apart stemgeluid, een schuurpapieren stem , rauw , raspend , hees , maar ook warm en zacht, wat mooi meegenomen is in het totaalpakket.
Vorig jaar was hij al te zien in de Bota Rotonde , vanavond heeft hij nog meer fans bijgewonnen in de Orangerie. De respons is al meteen dik ok als hij een paar intens spannende,  gruizige rockers op ons afvuurt , “Always waiting”, “Chippewa” , “Old hearts”, “Happy homes” en “Kids” , die overtuigen door de heerlijk rauw rammelende , slepende opbouw , de variaties en de erupties van gitaar/bas/drums. 
Hij hoest letterlijk een paar covers op , een paar stokoude folk’n’blues o.m. “Falling down blues” , “Shout  bamalama” en “Little Liza Jane” , waar mandoline en viool worden bovengehaald . De paar tragere nummers middenin de set als “Slow coming” hebben dezelfde intensiteit en behouden de aandacht.
De rem wordt naar het eind terug meer losgelaten , het tempo opgeschroefd op het gekende “Violent shiver” , “Have you seen my son” en “By the evening”. Op z’n Crazy Horse’s gaan ze in de soli er lekker tegen aan; de pedaaleffects worden ingedrukt en er is een beheerste dosis feedbackgeraas .

Bijna anderhalf uur lang doorleefd materiaal dus, dat gretig gespeeld werd . Benjamin Booker is terecht een ontdekking ; jawel deze frontman/muzikant horen we zeerzeker terug . De zomerfestivals lonken …

De support Wild Smiles  was ‘wild’ met hun korte , kernachtige , onversneden melodieuze grungy rock . Het kan en mag al veel gehoord zijn , de drie klonken als ‘schapen in wolfskleren’ woest , gedreven, aangenaam en leuk ; natuurlijk waren ze wel op die manier ergens te situeren tussen het breedspectrum van  Ramones en Nirvana in .

Organisatie: Botanique, Brussel

Het Canadese Caribou van Dan Snaith , is al een tiental jaar bezig en  eigent zich de voorbije jaren een aardig plaatsje toe in het clubcircuit en in de alternatieve danceclubs ; de party anthem van deze zomer was “Can’t do without you” van de nieuwe cd , dringt zich op naast vroegere songs  “Sun” , “Odessa”  die Caribou terecht in de spotlights bracht .
Loon naar werk voor een man met z’n band die nu zeker gegeerd wordt  als elektronisch kunstenaar .
Algemeen hebben we zonnige , groovende en loungy indie psychedelische popdance die forser , krachtiger kan klinken; live krijgt het materiaal nog meer die leuke , frisse , bezwerende, aanstekelijke, opzwepende extraverte push.
Je wordt gaandeweg ondergedompeld,  meegesleept en -gezogen in een dromerig sprookjesgeluid; hun golvende elektronica wordt opgehitst door een zomers zwoele percussieve groove, stuwende baslijnen , chillende psychedelische soundscapes , bleeps en dancebeats, die tussenin maar al te graag ontploffen. Ook al heb je het gevoel van een jamsessie , elk geluidje klinkt subtiel en valt op z’n plaats.
Naast de single hebben we dit  met “All I ever need” , “Julia brightly”, “Your love will set you free” en de titelsong . Voor de rest biedt Caribou een sferisch bad . Ze maken zeerzeker de  link naar de 90s van Underworld en Orbital .
Het geheel het klinkt uitermate heerlijk , genietbaar, ontspannend , relaxt , dansbaar. Caribou brengt je in optimale stemming.

Een overtuigend concept horen we hier op deze compilatie , die eerst eind 2012 uitsluitend in de vorm van een boek verscheen met ‘sheet music‘ , voorzien van fraai artwork.
Met ‘Song reader’ nodigde Beck muzikanten/artiesten uit om een kale blauwdruk  uit te voeren van zijn songs , zonder zijn eigen definitieve versie.
De songs werden samengebracht op deze compilatie , waarop twintig verschillende artiesten  de songs van het album uitvoeren . Bekende ( Jeff Tweedy, Jack White , London Wainwright III , Norah Jones , Jarvis Cocker, …) en minder bekende grootheden hielpen mee , tekenden en zorgden voor de eenvoud van de klassieke popsong die gaat van indie , rootspop, ballroom tot klassiek door de toegevoegde orkestraties.
Er zou wel tien jaar overgegaan zijn om de nummers uit te schrijven . Grossier maar even in de 20 aangename nummers. Zelf tekent Beck voor het fraaie “Heaven’s ladder” . 
Het is een mooi uniek werkstuk alvast dat je wegwijs maakt in Becks muzikaal gedachtengoed …