Unday records news - Mauro Pawlowski's new single "Master of Design Flaws" is out
Mauro Pawlowski shows with "Master of Design Flaws", another glimpse of his upcoming album Unspectacular Times (early 2026 on Unday Records).
Album - Master Of Design Flaws - YouTube
"Master of Design Flaws" is the song that fills the spaces where blueprints collapse. It's the hum of machinery that doesn't quite fit, the beauty of a wrongly sketched line. Its story is one of fractures carrying with them the defiance of resilience. Lyrically, it reveals a hand that never pretends to be steady, but always keeps drawing. This is no song of apology or despair but one of discovering elegance in what cannot be perfected.
It's a fitting manifesto for an artist who has spent three decades sidestepping conventions. Pawlowski has built a career out of contradictions, effortlessly shifting between cult status and mainstream recognition, between abrasive experiment and elegant pop, between front stages and shadowy side projects. As a solo artist and band member (dEUS, Evil Superstars, Gruppo di Pawlowski, and more), he has consistently turned imperfection into fuel for reinvention.
With "Master of Design Flaws", Pawlowski unveils the cosmic dance-pop sound he has shaped together with production duo Scorpio Twins for his upcoming album. It's music that thrives on fractures, glowing with both sophistication and raw nerve.
(Les Fabuleus/Unday records)
www.undayrecords.be
Even voorstellen – Pomme –‘des excuses’ met Aaron Dessner
POMME NA DE WERELDHIT "MA MEILLEURE ENNEMIE" MET STROMAE: "DES EXCUSES", EEN NIEUWE SINGLE IN CO-PRODUCTIE MET AARON DESSNER (THE NATIONAL, TAYLOR SWIFT)
Pomme - des excuses (lyrics video officielle)
Stromae, Pomme - “Ma Meilleure Ennemie” (from Arcane Season 2) [Official Music Video]
Na haar internationaal succes met "Ma Meilleure Ennemie", het opvallende duet met Stromae dat haar tot één van de meest beluisterde Franstalige artiesten ter wereld maakte, keert Pomme nu solo terug met ontwapenende eerlijkheid. Met "des excuses", dat ze samen met Aaron Dessner (The National en - uiteraard - Folklore van Taylor Swift) produceerde, legt ze de focus opnieuw op de kern van haar universum: een fijngevoelige pen die recht naar het hart gaat, gedragen door de soberheid van een intieme gitaar.
Geen franjes hier: de kracht van het nummer zit net in zijn kwetsbaarheid, in het vermogen om een bekentenis om te vormen tot poëzie. Dit nummer markeert het begin van een nieuw hoofdstuk in Pomme haar carrière, waarin ze nog maar eens haar unieke plaats binnen de Franstalige muziek bevestigt: die van een zachte maar indringende stem, die met de grootste eenvoud kan ontroeren en beroeren.
OVER POMME
Sinds de release van haar album Saisons in 2024 voelde Pomme de drang om nieuwe horizonten te verkennen. Naast haar eerste stappen als actrice in La Vénus d'Argent (2023), deelde ze met Stromae: "Ma meilleure ennemie", geschreven voor de animatiereeks Arcane. Onlangs zagen we haar ook bij Cédric Klapisch, die haar had uitgenodigd om deel te nemen aan de César-ceremonie van 2025. Daarnaast werkte ze samen met Yoann Bourgeois aan Le Petit cirque, een hybride voorstelling die balanceert tussen ballet, concert en circusperformance.
Altijd onderweg tussen twee werelden — Frankrijk en Canada, de landen waar ze haar leven deelt — zette Pomme haar conceptuele zoektocht, die al bij de opname van Saisons begon, verder aan de prestigieuze Villa Kujoyama. In Kyoto verdiepte ze zich tijdens dit residentieproject nog meer in hedendaagse kunst, design en poëzie, en verweefde ze de multidisciplinaire intentie die ze aan haar creatieve werk wilde meegeven. Daarbovenop maakte ze zich onlangs los van haar platenlabel — vandaag werkt Pomme volledig onafhankelijk.
Pias news – Sons – nieuwe single ‘somehow’
SONS DEELT NIEUWE SINGLE "SOMEHOW"
"HALLO" VERSCHIJNT OP 26 SEPTEMBER 2025 VIA [PIAS] RECORDINGS
SONS - Somehow (Official Video)
26.09.2025 — POP-UP @ NATIONALESTRAAT 156, ANTWERP
16.10.2025 — MELKWEG, AMSTERDAM (NL)
17.10.2025 — DOORNROOSJE, NIJMEGEN (NL)
18.10.2025 — VERA, GRONINGEN (NL)
23.10.2025 — ANCIENNE BELGIQUE, BRUSSELS
25.10.2025 — [PIAS] NITES W/ LAST TRAIN, OM, LIÈGE
06.11.2025 — LES TRINITAIRES, METZ (FR)
07.11.2025 — PETIT BAIN, PARIS (FR)
08.11.2025 — ISC, BERN (CH)
09.11.2025 — ROYAL BADEN, BADEN (CH)
12.11.2025 — THE SOCIAL, LONDON (UK)
13.11.2025 — HARE & HOUNDS, BIRMINGHAM (UK)
14.11.2025 — YES, MANCHESTER (UK)
18.11.2025 — MOLOTOW, HAMBURG (DE)
19.11.2025 — BADEHAUS, BERLIN (DE)
21.11.2025 — NACHTLEBEN, FRANKFURT (DE)
22.11.2025 — MTC, KOLN (RO)
26.11.2025 — CONTROL CLUB, BUCHAREST (RO)
27.11.2025 — MIXTAPE5, SOFIA (BG)
28.11.2025 — EIGHTBALL CLUB, THESSALONIKI (GR)
29.11.2025 — AUX CLUB, ATHENS (GR)
Het Belgische rogue rock-viertal SONS serveert met nieuwe single Somehow nog een laatste voorproefje van het hoofdgerecht van vrijdag: het zinderende nieuwe album Hallo. Een alternatieve rockrollercoaster vol gitaren die kronkelen en draaien, gedragen door een vaste groove die je voeten doet jeuken en je tenen laat twisten.
"Het voelt als ons meest geslaagde nummer tot nu toe," aldus zanger/gitarist Robin Borghgraef. "Het is tegelijk opbeurend en dansbaar, maar ook geladen met melancholie. Het opnemen van dit nummer zorgde voor een echt euforisch 'eureka'-moment in de studio. Het gaat over het verlies van een vriendschap, waarbij beide partijen zichzelf in vraag stellen."
De bijhorende videoclip werd geregisseerd door de Belgisch-Zweedse fotograaf, regisseur en visueel kunstenaar Björn Tagemose, bekend om zijn uitgesproken rock-'n-rollstijl en samenwerkingen met iconen als Iggy Pop, Grace Jones en Editors
"As a scandi I've worked with the Hives and the Hellacopters , but I have to admit this band is just as tight a bunch of bad mofo's both on stage and in front of the cam. We made a straightforward no bullshit handheld video and it was rad ! All hail SONS!" aldus Björn Tagemose.
Bassist Jens De Ruyte over de samenwerking:
"Björn stond al lang bovenaan onze lijst. Zijn naam dook door de jaren heen meerdere keren op via kennissen uit de muziek en modewereld van me. Ik dacht altijd: 'Dat is niets voor ons, hij zal dat nooit willen doen.' Maar voor de clip van Somehow trok ik mijn stoute schoenen aan, belde hem op en hij zei: 'Fuck ja, pure rock 'n roll! Dit wil ik al even doen, let's go.' Vanaf het eerste moment was de samenwerking super vriendschappelijk, dynamisch en vooral vol passie voor onze stijl. Dit is zeker niet de laatste samenwerking... We love you Björn en heel het team van Shoot The Artist."
Eerder scoorde de band al met All Gold (Hotshot & top in De Afrekening van Studio Brussel, #22 in de nieuwe Belgische muziekcharts van PlayRight) en debuutsingle Do My Thing (uitgeroepen tot zomeranthem door rockzender Willy). Een stevige prestatie voor een rockband in tijden waarin de ether en hitlijsten gedomineerd worden door hapklare popmuziek.
Om de release te vieren opent SONS nu vrijdag vanaf 18:00 een pop-up store in Antwerpen (Nationalestraat 156), inclusief live set, signing session, vinyls en cd's, exclusive jewelry (get your bling!) en free drinks! Mis het niet!
Met hun aankomende derde album Hallo slaat de band een nieuwe weg in, waarbij hun explosieve garagerock plaatsmaakt voor nummers die schitteren en fonkelen. Hallo is het geluid van ongekende jeugd. Van geleefde levens en ervaring die op de deur klopt. "Hallo, wij zijn SONS!"
SONS martelen nog steeds hun instrumenten genadeloos, maar wat Hallo onderscheidt van eerdere releases is een zekere levensvreugde die erin geslopen is. Door dieper in zichzelf te graven, ontdekten ze dat niet elke boodschap met een vuist op tafel hoeft te komen. Een klop op de schouder en een veelzeggende blik kunnen soms effectiever zijn.
De talisman voor dit frisse, muzikale maar nog steeds scherpe en krachtige geluid: producer David McCracken. Bekend van onder meer de sexy groove van de dEUS-klassieker 'The Architect', heeft de Britse producer gewerkt met artiesten als Ian Brown (Stone Roses), A$AP Rocky, Beyoncé en Depeche Mode. McCracken was gecharmeerd van de nieuwe demo's van de band en reisde meermaals naar Melsele om de nummers vorm te geven. Daarna trok de band naar Londen om het album op te nemen.
De samenwerking bleek een gouden match. "Hij haalde ons volledig uit onze comfortzone", zegt zanger/gitarist Robin Borghgraef. "Zijn manier van werken was direct, en hij stelde ons constant – vooral mij als zanger – de vraag: 'Wat wil je zeggen?' Die aanpak dwong ons tot nadenken. En anders dan bij eerdere albums kregen de teksten op 'Hallo' veel meer aandacht."
De thematiek op Hallo vindt SONS opnieuw in het dagelijks leven en in hoe we onszelf verliezen in de drukte. Het furieuze titelnummer gaat over constante bereikbaarheid en een haat-liefdeverhouding met sociale media. "Dit nummer zette de toon voor het hele album. Dus hier zeggen we 'Hallo' tegen iedereen die ons kent of nog moet leren kennen. Welkom bij onze nieuwste plaat."
N9 Eeklo - events
Basisinfo - Muziekclub N9 in Eeklo maakt zich weer op met enkele toppers (in spe) en heel wat te ontdekken muzikaal talent. Zowat alles komt aan bod: indie, rock, blues, jazz, gipsy, klassiek, funk, soul, chanson, belpop en drone.
Ook in het seizoen slaan muziekclub N9 en Cultuurhuis Herbakker (nieuwe naam en vernieuwd gebouw) de handen in elkaar.
INFO zie site
Alle clubconcerten vinden al sinds de heropstart (2021) na de coronaperikelen plaats in Kubiek, en dat blijft in de toekomst ook zo.
26/09 La Muerte (ism Supreme Sound Supplier), Boneshakers
04/10 Sound track (Oost-Vlaamse selectie)
10/10 Chupame el dedo
11/10 Tamikrest
21/10 Bill Evans and The Vansband allstars special edition + spec guest Dave Weckl + feat Steve Weingart & Jimmy Earl
25/10 Zimmerman (ism CH Herbakker)
07/11 Metal Molly (30 jaar ‘surgery for zebra)
14/11 Black flower (nieuw album ‘kinetic’)
19/11 Chuck Prophet and his Cumbia Shoes
22/11 Stef Kamil Carlens & The Poem (ism CH Herbakker) @CH Herbakker
14/12 Plaatcafe
2026
22/01 The Colorist Orchestra (ism CH Herbakker) @CH Herbakker
30/01 ’t Hof Van Commerce (ism Hussle)
31/01 Sheherazaad (ism CC Evergem) @CC Evergem
INFO
Artist in residence: Lézard (2024)
Sound Track
Sound Track – het live en kansenparcours van VI.BE en de livesector
Helden in het Park brengt mensen van alle leeftijden en achtergronden samen. Muziekclub N9 organiseert het gratis muziekfestival al sinds 1995 onder de warme avondzon in het Heldenpark in Eeklo. Het is dé plek om je volledig te verliezen in livemuziek en een gezellige, zomerse sfeer.
Een gevarieerd liveprogramma
Vier donderdagen op rij kan je op Helden in het Park terecht voor onvergetelijke gratis concerten. Elke avond zorgen twee (inter)nationale topbands voor fantastische optredens op de main stage aan het kasteel.
Herbakkersfestival Festivalsite Blokhutten, Eeklo
www.herbakkersfestival.be
Landrovers
LANDROVERS is een nieuw, grensverleggend muzikaal uitwisselingsproject, opgezet door
twee ervaren muziekhuizen aan weerszijden van de Nederlands-Belgische grens.
Muziekclub N9 en De Spot (Middelburg) slaan twee jaar lang de handen in elkaar om samen
en grensoverschrijdend acht concertavonden op poten te zetten. Zowel Nederlandse als
Belgische bands, jong bloed en gevestigd muzikaal talent worden tijdelijk weggeroofd uit hun
land van oorsprong, om er vervolgens over de landsgrens voor de leeuwen te worden gegooid!
Sound Track
MUZIEKCLUB N9 EN CULTUURHUIS HERBAKKER WERKEN OPNIEUW SAMEN
Twee Eeklose cultuurhuizen slaan opnieuw de handen in elkaar
De samenwerking bestaat uit onder andere uit een handvol
Cultuurhuis Herbakker en muziekclub N9 zijn geen onbekenden. De overburen
werken al jaren samen aan concerten, schoolvoorstellingen en Kunstendag voor Kinderen. Die
samenwerking is een verrijking voor beide partijen én het Eeklose cultuurlandschap
Alle concerten vinden plaats in N9 villa, Molenstraat 165, Eeklo.
Meer info over de concerten is te vinden op www.n9.be
Meer info betreffende jamsessies zie site
- Cursussen - check de website
- Jazzlab series - check de website
* N9 - 2022 - kreeg positief advies, maar nog geen centen van het budget Vlaamse overheid
Triggerfinger, try-out is een teken van appreciatie!
Meer info op www.n9.be
Even voorstellen – Loyk – single ‘noise’
De Belgische artiest Loyk bracht op vrijdag 26 september zijn nieuwe single “NOISE” uit. Het nummer is de vierde single sinds de start van zijn project New Beginning, dat eind vorig jaar in Miami werd gecreëerd samen met producer TEEMO. Met deze plaat gaat Loyk all-in voor een rauwe mix van rock en punk: scheurende gitaren, energieke drums en een ongetemde attitude.
Na eerder succesvolle releases en een platenlabel-deal koos Loyk ervoor om opnieuw independent te worden. Om terug te grijpen naar zijn eigen roots en zijn eigen verhaal volledig in eigen handen te nemen. De eerdere singles werden positief onthaald en lieten zien dat zijn fanbase deze nieuwe richting enthousiast omarmde.
New Beginning is het intieme dagboek waarin een romanticus zijn liefdesverhalen omzet in muziek. Loyk schrijft over de chaos en intensiteit van zijn persoonlijke relaties, over verwarring en verlies, maar ook over de rust en openheid voor een nieuw begin.
Op 23 oktober stelt Loyk zijn volledige EP, waar ook “NOISE” deel van uitmaakt, live voor in Kavka (Antwerpen). Voor deze show brengt hij een full band mee en vertaalt hij de ongetemde energie van de studio’s in Miami naar het podium in Antwerpen.
loyk noise - Google Zoeken
Live Nation concert - Tame Impala
Deadbeat Tour
Op dinsdag 5 mei 2026 in AFAS Dome, Antwerpen
Goed nieuws voor fans van psychedelische grooves en dromerige gitaren, want Tame Impala komt binnenkort naar België! Op dinsdag 5 mei 2026 komt de Australische band naar de AFAS Dome (voormalig Sportpaleis) in Antwerpen met hun 'Deadbeat Tour'. Tickets zijn beschikbaar via livenation.be.
De tournee volgt op de release van hun nieuwe album 'Deadbeat', dat verschijnt op 17 oktober. Met "Loser", "End Of Summer" en gloednieuwe single "Dracula" (die vanaf vandaag te beluisteren is) krijgen we alvast een uniek voorsmaakje van het opkomende album van Kevin Parker en co. Verwacht je dus aan een setlist vol gloednieuwe tracks, maar ook aan de gekende klassiekers die Tame Impala wereldberoemd maakten, zoals "The Less I Know The Better", "Borderline" en "Let It Happen".
Sinds hun debuutalbum 'InnerSpeaker' uit 2010 is Tame Impala uitgegroeid tot een van de meest vernieuwende acts in de alternatieve en elektronische rockscene. Het brein achter de band, Kevin Parker, staat bekend om zijn mix van psychrock, pop en elektronische experimenten, die zowel op plaat als live een hypnotiserende ervaring zijn.
De 'Deadbeat Tour' belooft een audiovisueel spektakel te worden: een combinatie van meeslepende visuals, indrukwekkende lichtshows en natuurlijk hun unieke sound die je tegelijk doet dansen en wegdromen. Laat je hypnotiseren door Tame Impala op 5 mei in de AFAS Dome!
Tickets zijn beschikbaar via livenation.be en kosten €101,51 - €90,30 - €84,70 - €73,50 - €67,90 - €62,30 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage).
Het nieuwe album van Tame Impala 'Deadbeat' verschijnt op 17 oktober via Sony Music Belgium.
www.livenation.be
Even voorstellen – Scarlet Rose – let it go
Vrijdag 26 september is de nieuwe single ‘Let It Go’ van Scarlet Rose uitgebracht. Het nummer is de eerste track van hun nieuwe EP.
Het lied gaat over je problemen laten gaan, doorgaan met je leven en proberen er het beste van te maken.
De EP is opgenomen in de Dunk Studio in Zottegem, België en mede geproduceerd door Jannes Van Rossom.
Scarlet Rose is een indiepop band uit Aalst (regio 's-Hertogenbosch). Vlak voor de pandemie deed de band haar eerste optreden meteen maar in de befaamde Cavern Club tijdens het International Pop Overthrow Festival. Daarna volgde een tour door Nederland, shows op de radio bij onder andere Q-Music en brachten ze een eerste EP uit. In 2022 ging de band opnieuw naar Engeland voor een uitgebreide tour met wederom een show in de Cavern Club. Het hoogtepunt van 2023 ontstond toen de band de aftershow van ‘The Kooks’ in Afas Live mocht verzorgen. In 2024/2025 stond er een heuse ‘mini-European Tour gepland met meer dan 50 shows en ging de band aan de slag om fans voor zich te winnen in Nederland, België, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk en stond de band op festivals als Oerol, Booster, Norden (GE), Pulptuur (BE) en Parade Festival.
Het nieuwe materiaal van de band kan worden beschreven als een liefdesbaby van de bands 'Vampire Weekend', 'Two Door Cinema Club' en 'Paul Simon' op een laag van Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse ritmes.
link: https://open.spotify.com/album/6suokYC2Is4LbvEC3HqCdA?si=JAk0oiePQKi_3w045C2hwA
Sdban Records presents first-ever reissue of René van Helsdingen's 1978 debut album ‘Coal Mining’
Release: 26 September 2025
Sdban Records is proud to announce the first official reissue of Coal Mining, the 1978 debut album by Dutch jazz pianist René van Helsdingen. This album marks a significant milestone—the beginning of van Helsdingen's decades-spanning career as an innovative and independent musician.
Born in 1957 in Jakarta, Indonesia, but holding Dutch nationality, René van Helsdingen began classical piano studies in the Netherlands in the early 1960s. While initially following in his family's footsteps by enrolling in mining engineering at the Technical University of Delft, his passion for music ultimately prevailed. His academic path may have diverged, but it set the stage, both figuratively and literally, for what would become an extraordinary musical career.
Coal Mining was originally released on Munich Records, a respected Dutch jazz and roots label founded by music producer and musician Job Zomer. The album features a blend of jazz influences from giants such as Oscar Peterson, McCoy Tyner, and Bill Evans, and showcases van Helsdingen's distinctive voice as a composer and pianist at the very start of his professional journey.
The record includes contributions from a rich ensemble of musicians, including Wim Essed (bass), Klaus Flenter (guitar), Børge Ring (double bass), Henk Zomer (drums), Martijn Nesenberend (drums), Dick Pluim (bass), and even a student orchestra formed during van Helsdingen's time at Delft University.
Often mistakenly referred to as Piano, a result of the album's back cover design prominently featuring the word, Coal Mining is both a literal and symbolic title. It alludes not only to van Helsdingen's brief academic past, but to the depth and labor of jazz creation itself: layered, gritty, and forged under pressure.
A year after the album's release, van Helsdingen moved to Los Angeles to continue his jazz studies. While living in Hollywood, he shared a house with future musical collaborators including Kent Brinkley, Essiet Okon Essiet, Brian Batie, John Rigby, Edmond Allmond, David Best and John Butler. Even in the early stages of his career, van Helsdingen displayed the entrepreneurial spirit that would define his path, self-releasing albums and even pioneering an early form of crowdfunding by selling 400 ad spaces on a record sleeve to finance an LP project. To support himself, he also worked for a while as a salesman: "To make ends meet in Hollywood, I worked as a telephone salesman for dental supplies. In the evenings, I would call dentists at home and send them my LP to break the ice. That way, I earned their trust, they bought the amalgam, and I'd get my 10% commission on the sales". After his jazz studies in Los Angeles, he performed extensively in Europe, Canada, the U.S., Australia and Asia, often traveling with his own 'Stage bus', which housed both a stage and instruments.
In August 2018, van Helsdingen was diagnosed with Parkinson's disease. Despite the physical challenges brought on by the condition, he continues to perform and compose music. His openness about the diagnosis—shared publicly in a 2019 documentary—has helped raise awareness of Parkinson's and the role of creativity and improvisation as tools for resilience.
Now, nearly five decades after its initial release, Coal Mining is finally receiving a well-deserved reissue. Introducing a new generation of listeners to the raw talent and visionary beginnings of a true European jazz original.
The reissue of Coal Mining is available now via Sdban Records.
Tracklist:
“So They Call” is de nieuwe single van Gutter Smell, het soloproject van frontman Bergy van de legendarische Belgische postpunkband Sovjet War. Het nummer is een pure punk-tirade op de politieke en dictatoriale machthebbers die overal ter wereld hun narcistische trekjes tentoon spreiden. Vaak wordt er naar hen gekeken met onderdanigheid en slijmerij, terwijl Bergy’s boodschap er een is van ‘fuck you, rot in smoke’.
In de song gebeurt dit alles met een korrel zout en met een glimlach. Dit is geen haatdragend statement om de boel nog meer op te hitsen, wel een dikke middelvinger die er op wijst dat macht vergankelijk is. De ernst van de situatie wordt niet onder de mat geveegd, maar humor en relativering voeren de boventoon. De langgerekte schreeuw op het einde is een leuke knipoog naar de Sex Pistols.
Goudi’s album ‘Oostende’ kreeg in 2022 een lovende review op deze website voor de mix van Oostends dialect in moderne, urban pop. Met daarna nog twee singles in het Oostends (“Tango” en “Blootvoets”) leek Goudi te werken aan een vervolg op dat album, maar hij veranderde het geweer van schouder en koos voor de taal van Molière op ‘Parfum de Vie’. Ook die jas zit hem als gegoten.
Goudi, dat is Pierre Goudesone van de vroegere newwaveband Flesh and Fell en nog wat andere projecten. Sinds enkele jaren klinkt Goudesone’s stem opvallend als die van die andere bekende Brusselse Oostendenaar, wijlen Arno. Met inmiddels nog wat meer patine op de stem voegen we daar Serge Gainsbourg aan toe.
Goudi toont zich zo de meester van de camouflage op zijn nieuwe album. Eerst incorporeert hij Jaques Dutroncq met een cover van zijn “Les Gens Sont Fous, Les Temps Sont Flous”, op een dreun die zou gepast hebben bij TC Matic. En is er een songtitel die nog beter de waanzin van deze huidige periode kan samenvatten? Ik dacht het niet. Ook al is die songtitel dan zelf al pensioengerechtigd. Als je dan toch covers brengt, dan is deze vondst wel geniaal.
Er staat nog een cover op Goudi’s album. “Il Pleut Sur Bruxelles” is Dalida’s ode aan Jacques Brel, nog zo’n monument waar Goudi al eens mee vergeleken wordt. Een tweede goede vondst en met een ‘oude’ songtitel die ook hier de huidige waanzin van de drugsoorlog in Brussel mooi omvat, of het zou over één van de andere plagen kunnen gaan die onze hoofdstad teisteren.
Er staan nog twee covers op dit album. Goudi covert Goudi. “Les Tallons à l’Envers” en “Parfum de Vie” zijn Franse vertalingen van “Wind in mijn Hart” en “De Tied” van ‘Oostende’. Ik had het niet meteen door, als ik eerlijk mag zijn.
“Comme d’Habitude” is dan weer geen cover van de wereldhit van Claude François (nog bekender als “My Way” in het Engels). Geen slechte song, maar vermoedelijk zal hij niet zoveel brokken maken als die Claude François indertijd. Dan komt titeltrack “Parfum de Vie” een stuk sterker voor de dag. Sensueel fluisterend gezongen door Goudesone en de Franse actrice Lubna Azabal over een moderne beat, als een update van Gainsbarre met één van zijn veroveringen. Lubna krijgt op dit album veel tijd en ruimte van Goudi en daarmee doet hij niemand te kort. Er staat nog schoon volk in de credits: Sabine Kabongo van Zap Mama, Jan Hautekiet, Axl Peleman en Hans Helewaut (Elisa Waut).
Muzikaal is het altijd sterk, op dit album. “Oooh Darling” is heerlijk kitscherig, maar zit heel degelijk in elkaar. Het volgende album van Goudi wordt blijkbaar opnieuw in het Nederlands/Oostends, maar ondertussen hebben wij toch hard genoten van deze vinyl-release.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/87938-oostende
https://www.youtube.com/watch?v=quBeAXVuxfE
Paul Numi’s nieuwe single “Carol Ann” is een energieke, stuwende track waar poëzie en ironie hand in hand gaan. Met pakkende regels als “What are ashes? A sad reminder of flames that used to burn so bright” en “Don’t hesitate, accept your fate, just like America, we could be great” weet Paul Numi de luisteraar opnieuw mee te nemen in zijn unieke universum. Het is een stevige rocktrack met een zinderende finale.
Door de jaren heen bouwde Paul Numi een opmerkelijke carrière uit. Hij stond in de jaren ’80 met zijn toenmalige band als support act op het podium met beroemde bands als U2 en Echo & The Bunnymen en bracht zijn muziek ook unplugged naar steden als New York, Warschau en Beiroet.
De albums ‘Chimera’ en ‘Parallel Lives’ roepen nog steeds mooie herinneringen op en de nieuwe singles laten het beste verhopen voor dat volgende album.
Je vindt “Carol Ann” op Spotify.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/81737-paul-numi-een-keer-hello-werchter-of-hello-wembley-kunnen-roepen-zou-de-max-zijn
https://www.youtube.com/watch?v=ZM5Cp-pDc4w
Al sinds 2019 bouwt Belgica Erotica aan een muzikale erfenis voor de new beat. Deze neo-new beat is vaak verfrissend in aanpak en uitwerking. Altijd vertrekkend vanuit de krijtlijnen die door de geschiedenis werden uitgezet inzake ritme, thematiek, songopbouw en gebruik van samples en instrumenten.
Deze “Touch Me Now” breit daar een mooi vervolg aan, al lijkt ons dit nu niet de allerbeste song uit de Belgica Erotica-familie. Nog steeds heel degelijk en met veel liefde voor het genre uitgewerkt, maar misschien toch iets te hard op de retro-knop geduwd in de productie? Muzikaal hoor ik vaag wat referenties naar “China Town” van Nux Nemo.
Touch Me Now -single-
Belgica Erotica
Eigen Beheer
https://belgicaerotica.bandcamp.com/track/touch-me-now
Silent Presence - Wat soms moeilijk verwoord kan worden in een gesprek, lukt wel via muziek
Het duo Silent Presence bracht zopas zijn vijfde digitale single uit. “Fading Echoes” gaat opnieuw een stapje verder inzake productie en arrangementen en zo bouwt deze band - misschien wat traag maar gestaag – aan een knap oeuvre. De release van “Fading Echoes” was de aanleiding voor een interview met Wim en Corina van Silent Presence.
Jullie zitten of zaten afzonderlijk in andere projecten. Is Silent Presence jullie eerste project samen of zaten jullie vroeger al eens samen in een andere band?
Corina: We zijn beiden onze muzikale carrière begonnen in het folkbandje Chasing The Cat. Wim startte daar als bassist en ik ging eens mee als keyboardspeelster en werd daarna zangeres. De band viel echter al snel uiteen maar ik heb er wel mijn kennismaking aan over gehouden met Christof Vanhulle, waarmee ik later Face Your Fears startte.
Wim: Ik begon kort daarna bij The Other Intern. Intussen volgde ik bij Sander Verstraete (o.a. Het Zesde Metaal, Sophia, Warhaus, …) les om bas te leren spelen.
Valt het mee als koppel om samen in een band te zitten? Wat vinden de kinderen ervan?
W: Dat loopt goed eigenlijk. We hebben elk zo onze taken binnen Silent Presence en we overleggen dan samen. Om te repeteren is het wel handig want alles is binnen handbereik. De kinderen laten ons begaan. Het is niet meteen hun leefwereld of genre van muziek. Er zit niet meteen opvolging aan te komen.
Wat was de motivatie om met dit project te starten? Is het niet jammer dat de muziek een ‘late roeping’ was?
W: Het is begonnen om een aantal redenen. Ten eerste om samen iets gemeenschappelijks te maken en te doen. Ten tweede om dingen neer te zetten die in onze andere projecten niet pasten. Het is inderdaad een late roeping, maar het is wat het is. Ik speelde als tiener en vroege twintiger al elektrische gitaar, maar ik voelde mij nooit zeker genoeg om daarmee in een band te spelen. Pas toen ik een tiental jaren terug basgitaar uitprobeerde, voelde ik genoeg zelfvertrouwen.
C: Het is voor ons een soort van communicatie. Wat soms moeilijk verwoord wordt tegen elkaar, lukt soms wel via de muziek.
Van waar komt de naam Silent Presence?
W: We zijn beiden niet heel extravert maar wel aanwezig. En we hebben wel iets te vertellen. Daarom vind ik dat onze bandnaam perfect bij ons past.
C: We houden ons inderdaad vaak liever op de achtergrond maar willen toch wel een boodschap verkondigen.
W: Vooral willen we een boodschap over communicatie, emoties en een vorm van positiviteit overbrengen naar de mensen.
Hoe zit de rolverdeling in elkaar bij Silent Presence?
C: Wim maakt zowel de lyrics als de muziek en ik creëer de zanglijnen en melodieën. De muzieklijn wordt indien nodig aan de zanglijn aangepast.
W: Ik heb altijd wat teksten liggen en wat muziek staan die zou kunnen passen voor Silent Presence. Ik stel dan een stuk muziek voor en Corina kijkt dan welke tekst erbij zou passen. Dan begint het schaven aan de muziek en de tekst tot alles op zijn plooi valt. De feedback van Corina is voor mij belangrijk in dat proces.
Waarover gaan de nummers?
W: De teksten vertrekken vanuit eigen ervaringen en emoties. Eigenlijk zijn een aantal nummers ontstaan na een hectische periode in ons huwelijksleven. Ik probeer dat dan in een mooie tekst te gieten die een beetje universeel is of toepasbaar voor iedereen.
Welke bands/artiesten/nummers hebben als inspiratie gediend voor Silent Presence?
W: Eigenlijk kijk ik niet naar andere bands of genres wanneer ik muziek maak voor Silent Presence. Ik heb al gemerkt dat een nummer maken in de stijl van een band niet werkt voor mij. Als vertrekpunt werkt dat wel, maar dan kom ik altijd vanzelf in een andere richting terecht. Dat blijkt dan mijn eigen stijl te zijn. Ik merk wel dat ik een donkere ondertoon neerzet en veel aandacht aan melodie besteed. De muziek bevat elementen uit new wave, electropop, postpunk…Dat komt door mijn voorliefde tijdens mijn jeugd voor deze muziek. Ik vind het eigenlijk moeilijk om er één genre op te plakken.
Wim zit nu even niet in andere bands, maar Corina zit nog in Face Your Fears en Black Snow In Summer. Wordt het niet wat druk of valt het mee omdat al die andere projecten ook niet zo’n drukke agenda hebben?
C: Het is niet evident om kansen te krijgen om op te treden en met drie projecten heb je natuurlijk iets meer kans om eens op de planken te staan. Bij Black Snow In Summer wordt er nooit samen gerepeteerd dus voor dat project ben ik enkel individueel bezig. Ik vind het altijd fijn om samen te musiceren en te repeteren en dit kan gelukkig wel met Face Your Fears en Silent Presence, alhoewel het dan bij Face Your Fears niet altijd evident is om de agenda’s op elkaar af te stemmen. Het valt meestal goed te combineren met mijn deeltijdse job als kleuterleidster.
Staan er voor Wim nog nieuwe of andere solo/bandprojecten op stapel?
W: Mijn soloproject In Search For Embers ligt momenteel wat stil maar is nog niet uitgespeeld. Sinds kort speel ik bas bij Dream Machine, een band uit Wetteren. Die bestaat nog niet zo lang en we lijken nu in een definitieve bezetting te zitten. We spelen eigen werk met nummers die wat grunge, shoegaze en verwante genres bevatten. Ik zou zeggen denk aan Magnapop, Pixies, Nemo, My Bloody Valentine… De bedoeling is om in het voorjaar van 2026 een try-out en wat optredens te gaan spelen.
Corina, jij schrijft nummers voor 2 bands. Dan moet je wel veel inspiratie hebben?
C: Mijn teksten beginnen meestal met een soort van woordenweb, maar de zinsvorming is verschillend bij de twee bands. Bij Black Snow In Summer zijn de zinnen meer slogans en gebruik ik ook spoken word en bij Face Your Fears zijn de nummers melodieuzer en zing ik op een andere manier waardoor de tekstvorm er anders uitziet. Meestal zijn mijn teksten autobiografisch.
Is het de bedoeling om zo elke paar maanden een nieuw nummer van Silent Presence te hebben en uit te brengen? Komt er dan op termijn een EP of album waarop die tracks verzameld worden?
C: We willen onszelf geen enkele druk opleggen. We hebben geen echte deadline. Alles gebeurt op zijn tijd. Voorlopig zijn er nog geen plannen om een fysieke EP te maken.
W: We proberen wel om nu en dan een nieuw nummer af te hebben zodat we een
volwaardige set hebben voor onze optredens. Een fysiek album is natuurlijk een dure investering en daarvoor moeten we eerst nog wat kunnen optreden.
Geloven jullie nog in fysieke releases?
W: Ik koop sporadisch zelf nog fysieke releases, maar het is niet meer zoals vroeger. Bij de mensen van onze leeftijd worden er wel nog platen en CD’s gekocht terwijl ik merk dat dit ook wat vermindert. Zelf vind ik het leuk om iets in handen te hebben en te weten welke studio ze hebben gebruikt of wie er heeft meegespeeld.
Is een release van een ‘klein’ project als Silent Presence rendabel met digitale releases? Of is je eigen muziek uitbrengen sowieso een verlieslatende hobby?
W: Het is een hobby. Rendabel is het niet en daar doen we het ook niet voor. Het zou wel leuk zijn natuurlijk, maar ik ben daarin vooral realistisch. We willen vooral voldoening hebben in wat we doen. Het is uiteraard leuk om onze muziek te kunnen delen met andere mensen. Ik hoop dan ook dat we zo ook deze winter enkele optredens kunnen scoren.
Live zijn jullie als duo wat beperkt door het gebruik van loops en vaste ritmes. Zou het een plan zijn om de live-bezetting uit te breiden?
W: Het klopt dat we misschien wat beperkt zijn, maar met een volledige band zitten we terug met de problemen van tijd, plaats en ruimte. Nu zijn we gemakkelijk en we kunnen met ons twee zelfs in de kleinste zaaltjes spelen.
C: En er is weinig rompslomp wanneer we willen repeteren.
Live brengen jullie covers van PJ Harvey en The Sands. Waarom die nummers?
W: “April & June” van The Sands heb ik altijd al willen coveren. Het is een beetje een minder bekende Belgische klassieker.
C: Ik koos voor “Good Fortune” van PJ Harvey. Dat is een uitdaging om te zingen en het is een beetje een swingend nummer.
Jullie speelden dit jaar voor het eerst een paar keer live. Smaakt dat naar meer?
C: Ja het smaakt zeker naar meer. Ik vind het jammer dat we nu even geen nieuwe optredens hebben.
W: Er zijn nog genoeg speelkansen voor ons. Ik denk dat we wel zouden passen in de zomerprogrammatie van de Leest in Izegem of de Pekkersfeesten. Als we mogen dromen, dan denk ik aan de Fonnefeesten in Lokeren, de Paulusfeesten in Oostende, Manifiesta... De Grote Post in Oostende lijkt ons ook een toffe locatie. Maar evenzeer dingen als Waveteef, Black Planet, Wommel, … En er zijn veel kleine locaties die ik leuk zou vinden om eens te spelen. Ik vind het soms moeilijk om ons ergens tussen te plaatsen qua bands of genres.
Wie mag Silent Presence meteen contacteren voor een remix of een duet?
C: Goose mag wel een remix maken en Sam Claeys mag me altijd vragen om eens een duetje te zingen. Eddie Vedder van Pearl Jam en Brett Anderson van Suede uiteraard ook, maar ik vrees dat bij een wensdroom zal blijven.
W: Als ik carte blanche krijg, dan zou ik het vragen aan Dirk Da Davo. Maar ook Luc Van Acker, Dirk Blanchart of Soulwax lijken mij interessant voor Silent Presence.
Met W-Fest (en aansluitend Sinner’s Day) is het grootste wave-festival van ons land opgedoekt. Mag/moet er een nieuw W-Fest komen?
C: W-Fest was groot en gaf veel bands kansen. Maar er wordt toch nog hier en daar heel wat georganiseerd binnen het genre. Misschien niet meer zo grootschalig als W-Fest, maar toch genoeg om soms zelfs in elkaars vaarwater te zitten.
De groep fans van postpunk/synthwave lijkt eerder af te nemen dan aan te groeien, terwijl er in het genre wel nog volop interessante releases en nieuwe bands bijkomen. Heeft dit soort muziek nog wel een toekomst?
C: Als je snel meer bekendheid en meer optredens wil, denk ik dat je beter mainstream muziek maakt dan wat wij doen. Het is een keuze die je zelf moet maken. Het leuke is wel dat je in het wereldje steeds weer dezelfde mensen tegenkomt en ook nog nieuwe mensen leert kennen. Het is één grote familie.
W: Er zullen altijd wel mensen zijn die deze muziek zullen volgen maar in België een grote massa op de been brengen zoals op Amphi in Duitsland, dat zal hier niet lukken vrees ik. Het is hier een beetje een niche geworden.
Wim, jij bent ook reviewer. Hoe kijk jij naar de combi reviewer-zelf muzikant? En naar het feit dat minder dan vroeger mensen reviews gebruiken om nieuwe muziek te ontdekken?
W: Ik vind het als zelf muzikant zijnde in elk geval gemakkelijker om een mening te vormen over een ander zijn muziek dan over mijn eigen muziek. Het reviewen wordt stilaan een bedreigde ambacht. Ik denk dat jongeren daar totaal niet meer mee bezig zijn of. Ze vormen op een andere manier hun mening over muziek, denk ik. Het begrip album vervaagt ook door de digitale playlists en het streamen van muziek. Er zijn ook bijna geen print-magazines meer die albums bespreken.
Blijkbaar zijn er in de synthwave momenteel veel AI-releases. Is AI een hulpmiddel dat voor verrijking zorgt of een vloek?
W: Ik heb er al van gehoord, maar dat het er veel waren, dat wist ik niet. Ik keur het niet af. Het kan een hulp of een inspiratiebron zijn om met iets te starten, maar ik denk toch dat je het verschil hoort omdat de muziek van AI soms een eigen smoel mist. Vooral de streamingsdiensten zullen AI-gegenereerde muziek gebruiken want daarop moeten ze soms geen royalty’s betalen. Al is dat de laatste voor een artiest slechts een habbekrats. Een schande.
Tegenwoordig is het heel makkelijk om muziek in eigen beheer uit te brengen. Zou een label Silent Presence verder kunnen brengen dan hoe jullie het in eigen beheer doen, of niet?
W: Ik denk dat een label handig zou zijn om onze muziek nog meer en beter te promoten. Zelf ben ik daar niet meteen de handigste in en het vergt veel tijd voor ons. Je moet ook de juiste connecties hebben. Mensen denken dat je enkel met wat goede muziek de Nieuwe Lichting van Studio Brussel of Sound Track kan winnen, maar dat is een illusie. Hetzelfde geldt trouwens om aan optredens te geraken. Maar ook zonder de hulp van een label zullen we wel mooie dingen kunnen realiseren.
Bedankt voor het fijne interview
Fading echoes -single-
https://silentpresence.bandcamp.com/track/fading-echoes
https://www.youtube.com/watch?v=n3Ta21lbktg
Voor de zomer bracht Silent Presence “Electric Heartbeat” uit. Nu brengen ze deze melancholische song “Fading Echoes” uit. Een song over mijmeren over wat was en wat kon zijn. Over beelden die vervagen in je geheugen, over mekaar uit het oog verliezen…
Een song met een sterke zang van Corina Baekeland. Een warme bas en synthwerk van Wim Guillemyn. Qua coherentie en harmonie één van hun sterkste songs tot nu toe. Verkrijgbaar op bandcamp en te bekijken op youtube. Halfweg september ook te beluisteren op spotify.
https://silentpresence.bandcamp.com/track/fading-echoes
https://www.youtube.com/watch?v=n3Ta21lbktg
Hieronder vind je de veelzeggende tekst terug
"Fading Echoes"
(Verse 1)
I hear the whispers in the wind,
A song from a time that might have been,
Faded photos in my mind,
Of a love I thought I’d never find.
(Chorus)
Oh, the echoes keep on fading,
Like a dream I’ve been chasing,
In the silence, I’m still waiting,
For the part of you I’m missing.
Oh, the past keeps on calling,
Through the rain and the falling,
Every step, I hear you saying,
“Don’t let go, don’t let go…”
(Verse 2)
I hold your letters, but the words are gone,
Like the sound of a distant song,
The memories are all I have,
But they’re slipping through my hands like sand.
(Chorus)
Oh, the echoes keep on fading,
Like a dream I’ve been chasing,
In the silence, I’m still waiting,
For the part of you I’m missing.
Oh, the past keeps on calling,
Through the rain and the falling,
Every step, I hear you saying,
“Don’t let go, don’t let go…”
(Bridge)
(Verse 3)
The streets we walked now feel so cold,
The story we wrote is growing old,
I search for you in the crowded night,
But you’re just a shadow out of sight.
I try to feel you in the quiet night,
But the warmth has faded from the light,
And all that’s left are pieces of you,
A broken heart I’m trying to glue.
(Chorus)
Oh, the echoes keep on fading,
Like a dream I’ve been chasing,
In the silence, I’m still waiting,
For the part of you I’m missing.
Oh, the past keeps on calling,
Through the rain and the falling,
Every step, I hear you saying,
“Don’t let go, don’t let go…”
(Outro)
I won’t let go.
p&c Wim Guillemyn/Corina Baekeland
Genre: indiepop/alternative/darkwave
Primal Fear - Powermetal die uppercuts uitdeelt in de buikstreek
Waardig ouder worden kun je op verschillende manieren. Het voornaamste is dat je binnen die context vooral het kind niet met het badwater buiten gooit. De speelsheid blijven omarmen, binnen de mogelijkheden die fysiek mogelijk zijn is heel belangrijk. Het is ook wat een band als Primal Fear deze dagen dus doet.
Ooit, op Graspop 99, zagen we hen een razendsnelle set afleveren, als een nietsontziende wervelstorm gingen ze tekeer. In 2025 nu doen ze dat nog steeds, maar een versnelling lager weliswaar.
In een vol gelopen De Casino kregen we een powermetal die uppercuts uitdeelt in de buikstreek.
Ook het voorprogramma trok heel wat publiek. De Zweedse band Eleine (****), rond de bekoorlijke nachtegaal Madeleine Liljestam ontstond in 2014 en heeft ondertussen een mooi parcours afgelegd. De band stond met veel goesting en vuurkracht op het podium. Vanaf het begin greep de band iedereen vast, met de daarbijhorende clichés, maar die storen allerminst. De handen gingen op elkaar, en iedereen genoot van de pure energie die Eleine uitstraalt.
Het zou de muzikanten tekort doen zijn om enkel de zangeres te bewieroken, maar haar bijzonder indringend en hoog stembereik intrigeerde.
De band viel op met hun diversiteit in het genre. Een Zweedse bulldozer, een stomend geheel.
Primal Fear (****1/2) legde met een sublieme “Destroyer” en “ I Am the Primal Fear” meteen de lat erg hoog. Ze worden geprezen om hun evenwichtige mix van nieuw materiaal en geliefde klassiekers, waarbij ze het publiek aanzetten tot meezingen van anthems als ‘Metal Is Forever’ en ‘The End Is Near’.
De algemene consensus is dat Primal Fear een indrukwekkend en plezierig optreden neerzet. De mix van klassiekers en songs uit hun recente plaat 'Domination' overtuigt.
De beweeglijke en de sterk bij stem zijnde Ralf Scheepers straalt als prille zestiger veel energie en charisma uit. De band ging bijzonder speels tekeer op het podium, wat tekende voor een even enthousiast publiek. Met kleppers als “Nuclear Fire” en de aanstekelijke “Fighting the Darkeness” -songs, krijgen ze de handen moeiteloos op elkaar.
Geen enkel rustpunt noteerden we, ook al wordt vaak wel wat gas terug genomen, in een intiem moment; er is haast een acapella gebracht moment , waarbij sommige bandleden hun vocale virtuositeit konden botvieren.
Gitaristen Magnus Karlsson en nieuwkomer Thalìa Bellazecca konden met hun uitstekende riffs en solo's nieuwe energie brengen. Het siert de mix van traditionele en moderne metal. “Running in the Dust” besloot vuurkrachtig de set.
Primal Fear bezorgde een zondagavond om van te snoepen , powermetal die uppercuts uitdeelde in de buikstreek. Ze hebben nog niks aan intensiteit en dynamiek ingeboet. Wat een muzikaal genot!
Setlist
Intro (With Part of 'We Walk Without Fear') - Destroyer - I Am the Primal Fear - Final Embrace - Nuclear Fire - Seven Seals - The Hunter - Tears of Fire - King of Madness - The End Is Near – Hallucinations
Fighting the Darkness: A. Fighting the Darkness / Fighting the Darkness - B. The Darkness / Fighting the Darkness - C. Reprise
Chainbreaker - Metal Is Forever - Hands of Time (abridged) - Running in the Dust
(Met dank aan Musika.be)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Primal Fear
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8605-primal-fear-21-09-2025?Itemid=0
Eleine
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8604-eleine-21-09-2025?Itemid=0
Organisatie: Biebob ism De Casino, Sint-Niklaas
Met “Dreams” stelt Lost In September zich voor aan het publiek. Alain Quateau en Renilde Gees kiezen voor een ingetogen debuut waarin piano en tweestemmige zang centraal staan. Het resultaat is een klein en dromerig nummer dat vooral inzet op sfeer en intimiteit.
De tekst behandelt herkenbare thema’s als verlies, onzekerheid en de hoop die in dromen schuilt. Het is niet zwaar aangezet, maar eerder op een manier die ruimte laat voor interpretatie. De melancholie in de muziek krijgt zo een tegengewicht van zachtheid en licht, waardoor “Dreams” niet bedrukt maar eerder contemplatief aanvoelt.
Qua referenties sluit Lost In September aan bij bands als Spain of Sparklehorse, al blijven ze dicht bij zichzelf. De productie houdt het sober, zonder overdaad aan lagen of effecten, en dat past bij de fragiele sfeer die ze willen oproepen.
Als eerste single laat “Dreams” vooral zien waar dit duo voor staat: tweestemmige luisterliedjes met een herfstige ondertoon. Het is geen grootse entree, maar een bedachtzame kennismaking die nieuwsgierig maakt naar wat nog volgt.
https://lostinseptembermusic.wordpress.com
Tarmak is een Gents trio dat zich sinds 2020 specialiseert in instrumentale postrock, postmetal en stoner. Voor hun debuutalbum ‘Plow’ werden vergelijkingen bovengehaald met Pelican en Russian Circles. Voor opvolger ‘Delete To Proceed’ is “Blue Renewed” de tweede single, na “Careless CRISPR”
Het is geen ongewoon gegeven in postrock en postmetal, maar met een speelduur van bijna 9 minuten, moet je toch wel best even gaan zitten voor deze single. Maar je krijgt er wel wat voor terug. De sound van Tarmak klinkt hier meer puurder en inzake songopbouw en spelen met de spanningsboog staat het trio alweer enkele stappen verder dan op ‘Plow’. Dit is bovendien een stuk zwaarder en donkerder dan hun vorige werk, maar daar houden wij wel van. Er zitten vocalen in de intro van deze single, maar het zal voor de band en producer/mixer misschien een compliment zijn dat ik dat niet meteen doorhad. De stem als instrument in postmetal: check.
De emoties die Tarmak wou vertalen in deze song zijn eenzaamheid en ontgoocheling en het element geheugen. Inhoudelijk wordt gespeeld met hoop die oplicht aan de einder en het opbranden en helemaal desintegreren van die hoop. Het blijft instrumentaal, dus je beslist voor jezelf of je dat erin terughoort, maar het is leuk dat een instrumentale band zoveel richting geeft over een song in plaats van ‘de luisteraar moet het maar voor zichzelf uitvogelen waarover dit gaat’. Ook bij “Careless CRISPR” – over genetische veranderingen in planten en dieren, en misschien bij mensen – had Tarmak wel wat te vertellen.
Wie geïntrigeerd is geraakt door deze single, die moet Tarmak zeker ook eens live gaan checken. Dat kan bijvoorbeeld op zaterdag 11 oktober in de Kinky Star in Gent, waar ze op uitnodiging van No Name Collective het podium delen met hun Franse collega’s van Mama Youth.
https://www.youtube.com/watch?v=5dMpQ1-Qkdo
Rond Usi Es was er een tijdje radiostilte, maar sinds haar vorige single, “Sender Unknown”, is ze helemaal terug. Achter Usi Es zit voortaan meer een band, met behalve frontvrouw Esther nog drummer Tom Leyman en toetsenist jan Borré. Ook Dijf Sanders is opnieuw van de partij, als coach en voor de mix.
De nieuwe single “Konami Codi” is lekker gedurfd: urban soul, verleidelijk gefluister over zachte synthmelodieën en percussie-beats, experimenteel en gelaagd in de muziek.
Op “Konami Code” trekt Usi ES een metafoor tussen mentale gezondheid en videogames: vastzitten in één level en verlangen naar een cheat code om verder te kunnen. Voor mij gaat ze hier al next level.
Net als bij “Sender Unknown” is er een heel beperkte oplage van deze single als cassette-release
https://musiczine.net/index.php/nl/item/75036-mutiny-ep
https://musiczine.net/index.php/nl/item/79650-darwin-single
https://musiczine.net/index.php/nl/item/99402-sender-unknown-single
https://www.youtube.com/watch?v=835mFroBa1w&t=11s
“Envoler” is reeds een geruime gekend van hun live concerts en vanop het album ‘Paradoxial Sleep’ uit 2025. Het werd eigenlijk in de jaren 80 gecomponeerd maar heropgevist voor hun laatste album. Voor deze release, bestaande uit drie tracks, werd de single heropgenomen. Daarnaast is er ook de her-interpretatie/rework van “Envoler” door het Parijse collectief ‘Curtain’. Tot slot hebben ze ook een Nederlandstalige versie van de song gedaan en heet “Wegvliegen”. Om het Nederlandtalig publiek aan te spreken misschien geen slecht idee; alhoewel de band reeds voldoende aandacht en speelkansen in Vlaanderen krijgt.
Alle versies behouden hun dromerige en melancholische vibe. De verschillen zijn eerder nuances en iets anders gemixt. Voor wie van zweverige cold wave houdt zal hier zeker aan zijn trekken komen. De synths klinken alvast heerlijk.
Elke song is voorzien van een videoclip door Misty, hun vaste partner voor het maken van hun visuals. De cover van de cd is geïnspireerd door werk van Antoine Brodins illustratie van een zwerm spreeuwen.
Envoler: https://www.youtube.com/watch?v=kcrOFjUY1Ys
Wegvliegen: https://www.youtube.com/watch?v=n5ghqbFdHZc
Cold Wave
Sam Bettens probeert wat los te komen van K’s Choice, ondanks dat die band in Vlaanderen nog steeds op handen gedragen wordt. Rex Rebel was Sam’s eerste poging daartoe, maar dat bandproject wist niet iedereen vlot te overtuigen. Nu doet hij het solo met het country/americana-album ‘Coming Home’.
Bij die laatste zin van de inleiding moeten we meteen al wat nuances zetten. 100% solo is dit natuurlijk niet. Hij heeft alle lyrics zelf neergepend, zingt en speelt gitaar, maar hij wordt op dit album goed omringd door een rits Amerikaanse klasbakken, zowel in de productie en mix als bij de muzikanten. Een echt country-album is het eveneens niet geworden. Al zeker niet als country voor jou betekent dat op elk nummer een viool, trekzak, mondharmonica en pedalsteel moet te horen en/of dat de lyrics zijn opgebouwd uit een eindeloze reeks gebroken harten, heimwee naar de bergen en het zich verliezen in drank. Het gaat – anders dan bij Rex Rebel – in de lyrics ook veel minder over de transformatie van Sam. Dat zit er nog wel in – het tegendeel zou ongeloofwaardig overkomen – maar veel minder. Het gaat meer over universele gevoelens als liefde, verlies en vreugde. Er staan op ‘Coming Home’ ook al geen covers van country-standards.
Muzikaal hadden een paar nummers zo (of met een kleine aanpassing) op een album van K’s Choice kunnen staan. Dat geldt bijvoorbeeld voor openingstrack “Last Time”, voor “Bounce Back”, “Table For Four” en afsluiter “Superman”. En misschien wel nog meer nummers. Het vogeltje zingt zoals hij gebekt is, en daar is niets mis mee. Er zijn voorts genoeg nummers die het country/americana-jasje wel passen. Titeltrack “Coming Home” heeft een hoog Tom Petty-gehalte, om er nu maar één te noemen. Wat we een beetje missen, is een hoog oplaaiend vuur van emotie. Country en americana zijn vaak een broeihaard van grote of dik uitgesmeerde emoties en met de onderwerpen die Sam op dit album aanraakt, zou je dat ook moeten kunnen horen in de songs. Die vonken zijn er niet op elke song. Maar dan kijk ik nog eens naar de albumtitel als gemeenschappelijke noemer en dan wordt het duidelijk. Thuiskomen betekent ook rust vinden, genieten van kleine routines en kleine momenten. De grote oorlogen in een mensenbestaan hebben vaak hun roots in een thuissituatie, maar worden niet altijd op die plek uitgevochten. Thuis is waar je je wonden likt en je het leven opnieuw opneemt.
Wij hebben op dit album het hardst genoten van “Bounce Back”, “Coming Home” en “Your Kid”.
Coming Home
Sam Bettens
Bettens Entertainment
https://www.youtube.com/watch?v=Bi5_vGOIeTo
Seditious - Jong Waaslands thrash metal geweld met veel potentieel
Café Harleys in Lokeren organiseerde in het weekend van 20 & 21 september een heuse tweedaagse met optredens op een trailer , met op zondag o.a. Promise Down, die deze zomer nog speelden op Alcatraz Metal Fest, zag de affiche er veelbelovend uit. Helaas , de weergoden waren hen niet zo gunstig gezind. Er kwam dus niet echt de grote massa af op dit compleet gratis event. Jammer. Maar toch sprak de organisatie van een succes, en was best tevreden over het goede verloop. Het concept is dus voor herhaling vatbaar.
Wij gingen poolshoogte nemen op zondagnamiddag (vroeg avond) en ontdekten een plaatselijk Thrash metal bandje met enorm veel potentieel, met name Seditious. Veel informatie is er nog niet te vinden over deze jonge wolven, tenzij op hun instagram pagina: https://www.instagram.com/seditious.band/
De band had in het begin van hun set af te rekenen met enkele vervelende technische problemen, maar die konden de pret niet drukken. In eerste instantie stond het combo wat statisch op het podium, maar eens de motor echt op gang getrokken, kwam er geleidelijk meer schwung en beweging in de band.
Enkele opvallende songs waren de Metallica cover “Creeping Death”, een niet zo gemakkelijk nummer. Seditious viel dus niet door de mand. De klievende riffs , en vooral de bijzondere vocals van een steeds meer bewegende frontman intrigeerden.
Wat het drumwerk betreft waren we meermaals onder de indruk van hoe die cimbalen werden behandeld; als bezetenen tekeer gaan, het klonk allemaal razendsnel.
Er werd ook een gloednieuw nummer voorgesteld “Graveborn”, die het tempo opdreef. We vreesden zelfs even dat de boxen compleet zou ontploffen. Naar het einde van hun set kwam het speelse karakter naar boven. Een wervelende finale was het gevolg.
Seditious is zondermeer een jong en beloftevol thrash metal bandje uit het Waasland met enorm veel potentieel, zoveel is zeker! In de Café Harleys, Lokeren zetten ze het energiek in de verf.
Live vlogen de gensters er na een wat trage start compleet af, het stemt ons hoopvol naar de toekomst toe. Om in het oog te houden!
Organisatie: Café Harleys (Lokeren)
V2 records news – Guido Belcanto – Koning der gebroken harten, live AB, Brussel
GUIDO BELCANTO, "Koning der gebroken Harten,, live in de AB"
OUT 26 SEPTEMBER 2025
Sommige avonden branden zich in je geheugen. Die van zondag 29 september 2024 was er zo één. In Brussel was het heet, in de AB voltrok zich iets wonderlijks.
Maanden eerder had artistiek directeur Kurt Overbergh aan Guido Belcanto gevraagd om zijn nieuwe plaat 'Tedere Baldadigheden' in de zaal voor te stellen.
Al snel rijpte een wild plan: het hele album live brengen. Eén keer, in volle glorie, met alle achttien muzikanten die ook op de plaat hadden meegespeeld. Zoals Phil Spector het ook zou doen.
Een gok was het, want konden die achttien muzikanten wel op dat kleine podium? En hoe stem je achttien agenda's op elkaar af? Een dag voor het concert werd een eerste repetitie gehouden, en zelfs daar tekende niet iedereen present.
Die zondagavond stonden de zenuwen dan ook op scherp. Maar de man met de zilveren Cadillac draagt niet alleen toverdrank bij zich, er stroomt ook decennia ervaring door zijn aderen. Of, zoals hij het zelf eens verwoordde: 'Het allermooiste dat je op een podium kan zien is een veteraan die het nog kan'.
En dat bewees hij opnieuw met verve. Belcanto en zijn waanzinnige orkest-voor-één-nacht kwamen, zagen en overwonnen. Van het aanstekelijke 'Alzheimer Blues' tot het hilarische 'Ik wil mezelf bedanken': hij zong ze allemaal met de stem van zijn dagen.
Daartussen ontkiemden nieuwe klassiekers-in-spe: het tragikomische 'De Zuchter' bijvoorbeeld. Of 'Ijsje met Chocola', een lied waar de jonge John Prine vast jaloers op zou zijn geweest. Nooit klonken ze zo scherp als die nacht in de AB-club.
Het bewijs is er: een live-registratie van het concert, geperst op 500 blauwe vinylplaten. Omdat memorabele nachten gevierd moeten worden. En, vooral, omdat er maar één Guido is.
Tracklist
10, Meneer de Generaal
Jera On Air 2026 – van 25 t-m 27 juni 2026 - Jera On Air 2026 trapt af met The Offspring, Papa Roach, Rise Against en meer
De stofwolken van de meer dan geslaagde 31e editie zijn nog maar amper neergedaald en als je heel goed luistert galmen de laatste flarden van snoeiharde riffs, grunts en beats nog na over de festivalweide. Tóch is men in Ysselsteyn en omstreken alweer druk bezig met Jera On Air 2026. Tijdens het weekend van 25, 26 en 27 juni verandert het Noord-Limburgse dorp weer in dé hotspot voor punk- hardcore- en metalcore-liefhebbers van over de hele wereld. Met het aankondigen van onder andere Papa Roach, The Offspring, Rise Against en All Time Low, is er genoeg om nu al naar uit te kijken. De eerste twintig bands op de festivalposter beloven een nu al legendarische 32e jaargang voor het grootste alternatieve festival van de Benelux.
Op diezelfde poster voor Jera On Air 2026 sieren ook de namen van Pennywise, Bury Tomorrow, Wargasm, Thrown, Malevolence, Ignite, Gridiron, Magnolia Park, Distant, Mouth Culture en Jaya The Cat. Net als die van The Menzingers, Get The Shot, Desolated, Imminence en Ho99o9.
Wereldberoemde punkrockers
Terwijl de laatste early bird-tickets voor de komende editie de afgelopen dagen over de toonbank vlogen, was de organisatie achter het festival druk met het vastleggen van een flink aantal fraaie bands. Daaronder ook de wereldberoemde punkrockers van The Offspring. Met klassiekers als Pretty Fly (for a White Guy), Self Esteem en The Kids Aren’t Alright, zijn ze bekend en geliefd over de hele wereld. Dat blijkt ook uit de meer dan 40 miljoen verkochte albums en de miljarden streams op Spotify. Duizelingwekkende aantallen, die live gepaard gaan met duizelingwekkende shows. Later dit jaar staan ze in een uitverkochte Ziggo Dome, maar in 2026 hoor je alle wereldhits van deze superpunkers op Jera On Air.
Circle pit na circle pit
Ook meer dan 25 jaar na de grote doorbraak raast frontman Jacoby Shaddix van Papa Roach nog als een wervelwind over de bühne. Dat bleek deze zomer eens te meer. Onder andere op Lowlands, waar de legendarische rockers een liveshow lieten zien waar nog heel lang over werd nagepraat, zorgden niet alleen klassiekers als Last Resort – met anderhalf miljard streams op Spotify - en Scars voor de ene circle pit na de andere. Ook de overige nu-metal klappers op de setlist mochten rekenen op een uitzinnig onthaal.
Punkband Rise Against staat sinds de oprichting eind jaren 90 bekend om hun mix van energieke punk, maatschappijkritische teksten én vooral melodieuze meesterwerken. Na de definitieve doorbraak zo’n twintig jaar geleden is de band rond zanger Tim McIlrath niet meer weg te denken uit de punkrockscene. Iets dat zeker ook gezegd mag worden van All Time Low. Na ontelbaar veel platina en gouden platen, is de band inmiddels een graag geziene gast in de Amerikaanse talkshows van Jimmy Kimmel, Ellen en James Corden. Daar weten ze een miljoenenpubliek te boeien met hun aanstekelijke poppunk. Het levert ze niet alleen een trouwe fanbase op, maar ook een plekje in de lijst van 50 beste poppunkalbums ooit gemaakt, volgens het toonaangevende Rolling Stone Magazine. Tijdens Jera On Air 2026 laten ze zonder twijfel wederom zien waarom.
Praktische info
Met deze eerste twintig namen op de poster kan het uitkijken naar Jera On Air 2026 officieel van start. De reguliere ticketverkoop is inmiddels gestart via de website van het festival, nadat ook de allerlaatste early bird-tickets verkocht werden. Meer informatie over de line-up, de festivalcamping en alle overige voorzieningen vind je op www.jeraonair.nl
Even voorstellen – Aroma di Amore – Hel!
In 2022 stopte Aroma di Amore … Maar de aanhoudende malaise en oorlog in en rond Gaza, de lamentabele houding van België en tal van Europese landen en de verschrikkelijke gruwelbeelden van een hongerende en platgeslagen Palestijnse bevolking in dat bezette gebied, heeft Aroma di Amore doen besluiten om toch nog een keer hun krachten te bundelen voor een protest en aanklacht song die deze genocide en de lauwe reacties erop aan de kaak stelt.
Hun gezamenlijke verontwaardiging hierover was te groot en we namen de song "Hel!" op in enkele dagen tijd.
De titel ‘Hel!’ zegt alles over de situatie in Gaza, net zoals het refrein: ‘Het gaat maar door, het gaat maar door, ik blijf roepen tot ik word gehoord!’
Opname, mix en mastering deed de band in eigen beheer.
De integrale opbrengst van dit nummer gaat naar 11.11.11.
Videoclip on Youtube
https://youtu.be/xbj5Ff5K2MA
Bandcamp Aroma Di Amore
https://aromadiamore.bandcamp.com/
Aroma di Amore is de Belgische band rond Elvis Peeters (auteur/zanger), Fred Angst (componist/gitarist) en Lo Meulen (componist/bassist).
Vooral de mix van vlijmscherpe maatschappijkritische Nederlandstalige antimilitaristische en pacifistische teksten op electro post punk wave valt op.
In 2022 deden ze nog een succesvolle afscheidstournee (o.a. in de Ancienne Belgique) maar hielden de leden nog contact met elkaar en werkten ze occasioneel nog samen.
Songtekst "Hel!"
De schanddaden in de woestijn
De doden die er nooit mochten zijn
Hoor ministers discussiëren
Wie de grootste smeerlap is
Terwijl duizenden kreperen
Aan onze kant van de geschiedenis
Wie zal het stoppen?
Wie slaat er nog een brug?
Wie kan dit verkroppen?
Wie neemt er gas terug?
Stop!
Het gaat maar door, het gaat maar door
De rechtstaat gaat ook daar teloor
We kennen de bevelen:
Spuw ze allemaal vol lood!
Wat kan het bibi schelen?
Leven we nog steeds voor de dood?
We staan erbij, kijken ernaar
Ze vegen Gaza van de kaart
Niet in 't geniep, maar openbaar
Wat is ons daar een leven waard?
Het gaat maar door, het gaat maar door
De beschaving gaat ook daar teloor
Het gaat maar door, het gaat maar door
Ik blijf roepen tot ik word gehoord!
Palestina, Israël
Het beloofde land lijkt een hel
Een Palestijn, een Jood
Ze zijn gelijken in de dood
Haat fanatisme
Haat fatalisme
Na zionisme
Wat gebeurt er dan?
Haat fanatisme
Haat fatalisme
Na zionisme?
Het gaat maar door, het gaat maar door
De beschaving gaat totaal teloor
Het gaat maar door, het gaat maar door
Ik blijf roepen tot ik word gehoord!
From the river to the sea
Everybody! should be free!
------------------------------------------------------------------------------------------------------
genre: Alternative, Electro, new wave, industrial rock
Componisten: Fred Angst - Lo Meulen - Elvis Peeters
4AD, Diksmuide - events
We blijven staan voor een straf, uitdagend en duurzaam programma. En ondertussen, hou het veilig: voor elkaar, voor jezelf en voor een toekomst waar we terug samen kunnen genieten van muziek.
2025
woe 08 + don 09.10.2025 Zwangere Guy (tryout)
vr 11.10.2025 Dead Bob (gedeeltelijke reïncarnatie van NoMeansNo), Uz Jsme Doma
za 18.10.2025 Cash in de kapel: The resurrection (met Christophe Vekeman, Geert Bouckaert, Lode Verbanck)
vr 24.10.2025 Mantah (try-out) (nieuwe plaat ‘antidote’)
za 25.10.2025 Stinstage met karma Sheen en FC Atlaska
van 27.10 t-m 29.10.2025 KABOOM muziekkamp (8 tot 12 jarigen)
za 01.11.2025 Chantal Acda band, Vincent Coomans, No car
za 15.11.2025 The Ice Quartet by Terje Isungset
zo 16.11.2025 Belly Button records: King dick, Tuff Guac, Jerry Lada
za 22.11.2025 Ravage, Sirom
don + vrijd 27 + 28.11.2025 Jan Delvaux en DJ Bobby Ewing ‘rode oortjes’
za 06.12.2025 Gabbro’s Groundspeed, karen Willemls
2026
vr & za 9 + 10.01.2026 Wouter Deprez & Tcha Limberger
za 07.02.2026 A.A. Williams
vr 20.03.2026 Sophie Straat
za 09.05.2026 Knotwilg festival (portazal naar experimentele muziek en obscure acts)
INFOS
Workshops - info site
Zomerkampen
hallo Sound Track!
Poppunt en de livesector organiseren samen een podium- en kansenparcours voor artiesten met talent en ambitie. Band, singer-songwriter, MC, soloact of liveproducer? Met Sound Track geven we je de gelegenheid om een versnelling hoger te schakelen. Sign up & laat je horen
2025 20 jaar kleine dijk
AL 20 JAAR EEN TOONAANGEVENDE CONCERTZAAL
"20 jaar? 4AD is toch een pak ouder?", horen we je tot hier konkelfoezen. Klopt helemaal.
Tussen 1988 en 2005 was 4AD een berucht - en overbevolkt - café dat veel te grote namen
wist te strikken op haar veel te kleine podium. Na de eeuwwisseling begon de nood voor
een permanentere, goed uitgeruste plek te groeien.
Gewapend met geen geld, geen kennis maar wel veel motivatie zocht 4AD een geschikte thuisplek en de nodige middelen. En daar stond hij dan: de versleten Belgacom-loods aan de Kleine Dijk van Diksmuide.
Na een lang parcours en veel vrijwillig geklopte uren ontstonden een café, concertzaal, artiestenhotel, kantoren en repetitiebunkers. 20 jaar later zijn we er nog steeds, relevanter dan ooit en vastbesloten om er nog eens minimaal 20 jaar bij te kletsen.
Uitwisseling 4ad – Les 4Ecluses
Vaarwel Blankaart, hallo IJzerboomgaard!
Dit jaar verhuizen de 4AD-sessies naar het provinciaal domein De IJzerboomgaard aan de oevers van de IJzer. Een nieuwe plek, dezelfde formule. Minimalistische concerten in een groene en inspirerende setting. Helemaal gratis, bring your own chair.
Even voorstellen - Dear Uncle Lennie - 'Sister Juniper', album
Camille-Alban Spreng, Benjamin Sauzereau, Marco Giongrandi, Joachim Badenhorst
'Sister Juniper', album (cd/vinyl/digital)
BMC Records
Release date: 26th September 2025
Camille-Alban Spreng | Spotify
"To one degree or another, we all have an intimate relationship with stories: those we tell by the fireside, those we've lived or dreamed, those drawn from films, folklore or fairy tales. Each, in its own way, feeds our need for the imaginary, our desire to escape. When pianist and composer Camille-Alban Spreng founded Dear Uncle Lennie in 2022, it was with this very desire: to question the evocative power of stories, without words, through brief instrumental forms. The project takes the form of a chamber trio with guitarist Benjamin Sauzereau and banjoist Marco Giongrandi, recurring companions and players on the Brussels jazz scene.
The band's first album, initiated this work on the short, intimate format inspired in particular by the art of haiku. The underlying theme is a fantasized America: that of the gold rush, westerns and great family frescoes as anchors. An imaginary world developed in eighteen brief, rawly expressed titles, dotted with mysterious places and characters with a constant concern to suggest rather than show. Like its predecessor, ‘Sister Juniper’ is a collection of snapshots. Twelve tracks, this time more variable in length (between one and eight minutes), but all sharing the same allusive quest. ‘Dear Niece Thelma’, ‘Two Is Not An Army’ or ‘Behind The Barn Grew Three Little Trees’: so many equivocal, photogenic song titles, where the shadow of an intimate epic is outlined. At least, we're guessing, from the family members, mysterious numbers, house settings deployed here like clues to an uneventful plot, a disjointed narrative whose chapters have been deliberately jumbled.
So, where do we stand here? The album is, in a way, the second season of this musical and family laboratory. With a few differences: in addition to the original miniatures, there are longer pieces, more complex in their narration. ‘Daniele’, for example, starts off with a whimsical energy before unfolding with astonishing delicacy, or the polyrthymic ‘Platoon Five’, gradually developing into a joyous, solar trance. Some tracks are minimalist, contemplative, while others are achieved through the accumulation and interweaving of sound sources. The guitar electrifies the acoustic sources, the banjo deepens the suggestive expression of the whole, the piano is inspired by fingerpicking, blurring the registers. The aim is always the same: to expand the labyrinth of forms employed, to lead us astray without ever losing us in these landscapes with their false airs of an imaginary OST.
The trio extended these explorations by entrusting the recording and mixing of their album to producer Koen Gisen, renowned for his approach to recording and accurate reproduction of acoustic sources. This collaboration is complemented by that of Antwerp clarinettist Joachim Badenhorst, who is featured on certain pieces. This wind instrument provides a means of counterbalancing the short, percussive sounds induced by strummed and struck strings.
Musically, ‘Sister Juniper’ extends the atmosphere of the first album, with its willingness to visit several traditions and genres without ever settling on one. Folk songwriting rubs shoulders with minimalist, repetitive music, jazz meets country in a wide variety of instrumental expressions. Here and there, we can detect many inspirations: Sufjan Stevens, Daniel Rossen or Bill Frisell, to name but a few. But it would be a betrayal of the project’s originality to link it to the artists from whom it borrows, since the aim is more to create a new folklore, free as possible from all conventions.
‘Sister Juniper’ is all of these things: an album of mysterious fantasy and musical freedom, leaving the listener free to venture into his or her own world and make it their own. It's like a fireside where stories come to life and transform themselves to the level of dream we wish; we're free to add our own. » - Booklet text by Romain Besnard
Dear Uncle Lennie is a trio formed in 2022 by pianist and composer Camille-Alban Spreng with guitarist Benjamin Sauzereau and Marco Giongrandi on banjo. The three musicians share many common projects and over the past 10 years have developed a common affinity for intimate and sensitive music, experimental research and creation of new musical languages. The trio released their first album in 2022 on Yolk Records (Victoire du jazz 2019 - Best Label). The project was awarded Revelation Jazz Magazine in the December 2022 issue, 4 stars in Le Soir, and the music was broadcast on France Inter, Fip Radio, Musique 3, BX1, Klara, etc. It was also well received by the public, which allowed the project, after a first Belgian release tour (Ghent, Brussels, Antwerp, Grimbergen, Eupen), to do another tour in Italy in March 2023 at the invitation of the Bergamo Jazz Festival (Bergamo, Milano, Genova, Brescia). Over the years, the trio has developed a unique group sound and proved to be a fantastic creative playground. These experiences inspired them to collaborate with Antwerp clarinettist Joachim Badenhorst and Ghent producer Koen Gisen on a new album 'Sister Juniper' to be released on BMC Records.
The trio's main idea is to create a repertoire inspired by small, compact and highly evocative poetic forms, and to apply to it a folk universe and a narrative imaginarium borrowed from the classic era of songwriting - in addition to exploring the acoustic possibilities of a small ensemble composed only of strings, adapting the language of finger-picking (a typically guitaristic technique) to piano playing, and generating a trance effect by blurring the acoustic boundaries between the different instruments. In addition to the influences already present on the first album (Joanna Newsom, Leonard Cohen, Sufjan Stevens, Sam Amidon), this new repertoire with Joachim Badenhorst includes other influences from improvised music (Fred Frith and Oren Ambarchi in particular) and jazz (Bill Frisell).
At the core of the Dear Uncle Lennie project is the desire to create a warm, wholesome, unique and welcoming environment during the live shows; a fireside where stories can be told. The trio, enhanced by the presence of Joachim Badenhorst, conjures up this imaginary world to arouse curiosity and invite audiences to take an interest in new music and new forms. In this sense, through the evocative titles of the songs, the hyper-narrative compositions and the atmospheric quality of the concerts, Dear Uncle Lennie has created a world with its own characters, its own stories and its own fantasy world. As Jacques Prouvost put it in a review after the album release concert in Brussels in December 2022: The power of this trio is to take you into the unknown without losing you. To thrill you without scaring you. It is a (concept) concert in the form of a children tale or rather for adults who have retained a child soul.
Live:
24th October, Jazz Station, Brussels (BE)
29th November, Un Peu, Brussels (BE)
7th February, Opus Jazz Club, Budapest (HU)
Even voorstellen – Tom Skinner – new album ‘kaleidoscopic visions’
TOM SKINNER RELEASES NEW ALBUM 'KALEIDOSCOPIC VISIONS' VIA BROWNSWOOD RECORDINGS ON 26/09
Physical release: 26/09
Digital release: 17/10
Drummer-composer Tom Skinner is set to release Kaleidoscopic Visions, his second solo album, out 26th September 2025 via Brownswood Recordings.
Kaleidoscopic Visions showcases Skinner drawing together the many threads of his career as one of the UK's most versatile and free-thinking contemporary musicians. Performing and recording with Sons of Kemet, The Smile, David Byrne, Meshell Ndegeocello, Alabaster DePlume, Floating Points and Peter Zummo as well as a wide range of collaborations across London's vibrant improvised and electronic scene, Skinner's diverse touchpoints are brought together in an album of quiet power and profound truths, reflecting his journey so far and opening the road towards what is to come.
Where Skinner's 2022 debut Voices of Bishara drew inspiration from Abdul Wadud's 1978 cello masterpiece 'By Myself', Kaleidoscopic Visions shifts toward more personal, fully composed material - brought to life by the intuitive improvisations of both long-time bandmates and new high-profile collaborations. As Piotr Orlov reflects in the album write-up, the result is a record that chronicles "the importance of considering the view from the middle of one's own life, taking stock alongside memories and family, heroes and friends new and old."
Kaleidoscopic Visions unfolds across two distinct sonic landscapes. Side A presents entirely instrumental compositions performed by Skinner's live Bishara band with electric guitar on two tracks courtesy of Portishead's Adrian Utley.
Skinner's musical world opens further on Side B, where a collection of poised vocal collaborations stretch out from jazz and improvisation towards a more dream-like, soulful sound. The centerpiece is "The Maxim," a ten-minute collaboration with Grammy Award-winning Meshell Ndegeocello, a dubby, spacious meditation on life and death, delivered with a free-spirited grace.
The album goes on to feature South Carolina-based singer Contour (Khari Lucas) who appears on the low-lit soul ballad 'Logue', and closes with 'See How They Run', featuring London keyboardist-vocalist Yaffra (Jonathan Geyevu). It is the album's most overtly lyrical track, an articulate exposition of jazz-inflected spoken word that speaks not only to the genre-fluid nature of the music but the breadth of Skinner's palette.
This should come as no surprise. On Kaleidoscopic Visions, one of London's most vital musical figures gives us a sparkling glimpse of the multi-coloured lens through which his unique sound is now refracting.
Kaleidoscopic Visions Tracklist:
There's Nothing To Be Scared Of
Auster
Margaret Anne
Kaleidoscopic Visions
MHA
Still (Quiet)
The Maxim (ft. Meshell Ndegeocello)
Extensions 12
Logue (ft. Contour)
See How They Run (ft. Yaffra)
Nova Twins, Hotwax in Gent - Halfvolle zaal, volle energie
Afgelopen vrijdagavond stond het Londense powertduo Nova Twins op het podium van Wintercircus in Gent, met het Britse HotWax als opener. Hoewel de zaal maar half gevuld was, werd het een avond vol energie die de aanwezigen meer dan op sleeptouw nam.
HotWax, een jong trio uit Hastings bestaande uit Tallulah Sim-Savage (zang/gitaar), Lola Sam (bas) en Alfie Sayers (drums), beet stevig van zich af met een set die laveerde tussen alternatieve rock, grunge en post-punk. Hun hoekige riffs, strakke ritmes en felle zang zorgden ervoor dat het publiek meteen werd wakker geschud en duidelijk zin kreeg in meer.
Nova Twins – bestaande uit Amy Love (zang/gitaar), Georgia South (bas/zang) en live aangevuld met drummer Jake Woodward – bewezen daarna opnieuw waarom ze de voorbije jaren tot de spannendste acts uit de Britse rockscene zijn uitgegroeid. Bekend om hun mix van punk, grime, rock en hiphop, brachten ze eerder al de albums ‘Who Are The Girls?’ en ‘Supernova’ uit, en afgelopen augustus verscheen hun nieuwste plaat ‘Parasites & Butterflies’.
In Gent maakten ze duidelijk dat die nummers live minstens even krachtig klinken als op plaat. Van bij de eerste noten barste het feest los: de riffs van Love waren scherp, South haalde alles uit haar baspedalen en Woodward legde er een stevig fundament onder.
De set balanceerde tussen nieuwe tracks en oudere publieksfavorieten en werd hard, fel en strak gebracht, zonder dat het ooit routineus overkwam.
Hoewel de zaal maar half gevuld was, speelde de band alsof ze voor duizenden stonden. Het publiek liet zich meeslepen, klapte, riep en sprong, waardoor de lege ruimte al snel geen rol meer speelde.
Ook HotWax had zich eerder al meer dan waar gemaakt als voorprogramma, en samen zorgden de bands voor een avond die misschien niet de drukte kende die je verwacht bij een groep van dit kaliber, maar die muzikaal alles in huis had.
Nova Twins bewezen dat passie en spelvreugde altijd zwaarder wegen dan opkomstcijfers, en lieten het Wintercircus achter met het gevoel dat men getuige was van een show die meer verdiende dan een halfvolle zaal.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Nova Twins
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8645-nova-twins-19-09-2025?Itemid=0
Hot Wax
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8646-hot-wax-19-09-2025?Itemid=0
Organisatie: Democrazy, Gent
Rockhal + Atelier, Luxemburg - events
09-09-2025 – Smash into pieces – Atelier (Org: Atelier LU)
14-09-2025 – Gogol Bordello – Atelier (Org: Atelier LU)
14-09-2025 – Night verses
20-09-2025 – Dope Lemon – Atelier (Org: Atelier LU)
24-09-2025 – Encore!
27-09-2025 – Jason Mraz – Atelier (Org: Atelier LU)
27-09-2025 – Monumental tour
30-09-2025 - Opeth
02-10-2025 – Diana Krall
05-10-2025 – Beatsteaks – Atelier (Org: Atelier LU)
06-10-2025 - Intervals
09-10-2025 – Mustii – Atelier (Org: Atelier LU)
10-10-2025 - Hooverphonic – Atelier (Org: Atelier LU)
11-10-2025 – Queerbeat - Atelier (Org: Atelier LU)
11-10-2025 – Fun Lovin’ Criminals @Opderschmelz (Org: Atelier LU)
11-10-2025 – Danakil – Atelier (Org: Atelier LU)
12-10-2025 - SYML
14-10-2025 - Atreyu
15-10-2025 – Morcheeba – Atelier (Org: Atelier LU)
16-10-2025 – Breakdown of sanity
17-10-2025 - Helloween
17-10-2025 - Iliona– Atelier (Org: Atelier LU)
22-10-2025 - Yungblud
23-10-2025 – Xavier Rudd – Atelier (Org: Atelier LU)
23-10-2025 - Volbeat
24-10-2025 – Dystinct – Atelier (Org: Atelier LU)
24-10-2025 – Paradise lost
25-10-2025 – Parov stelar
25-10-2025 – 30Y Atelier , still making trouble met o.m. 2 many dj’s (Org: Atelier LU)
27-10-2025 – Pendulum – Atelier (Org: Atelier LU)
28-10-2025 – The Darkness – Atelier (Org: Atelier LU)
31-10-2025 – Claptone @Rockhal (Org: Atelier LU)
01-11-2025 - SDM
02-11-2025 – Marcus Miller - Atelier (Org: Atelier LU)
03-11-2025 – Arch enemy
05-11-2025 - Hauser
06-11-2025 – Jok’air - Atelier (Org: Atelier LU)
07-11-2025 – Nemo – Atelier (Org: Atelier LU)
07-11-2025 – Aymeric Lompret
07-11-2025 – l’Entourloop - Atelier (Org: Atelier LU)
09-11-2025 – Lorde @Rockhal (Org: Atelier LU)
09-11-2025 – John Butler – Atelier (Org: Atelier LU)
10-11-2025 – Dropkick Murphys @Rockhal (Org: Atelier LU)
14-11-2025 - Solann
14-11-2025 – Jok’air – Atelier (Org: Atelier LU)
15-11-2025 – Fave
16-11-2025 – Mumford & Sons @Rockhal (Org: Atelier LU)
16-11-2025 – Lacuna Coil
17-11-2025 – Electric callboy @Rockhal (Org: Atelier LU)
18-11-2025 – Tokio Hotel @Rockhal (Org: Atelier LU)
20-11-2025 – James Arthur @Rockhal (Org: Atelier LU)
20-11-2025 – OG Keemo @Rockhal (Org: Atelier LU)
21-11-2025 – Wolf alice – Atelier (Org: Atelier LU)
21-11-2025 - Louane
22-11-2025 - Leprous
23-11-2025 – Simon Superlapin
25-11-2025 – Kiko Loureiro
26-11-2025 - Sabaton
27-11-2025 – Danko Jones – Atelier (Org: Atelier LU)
28-11-2025 – Ski Aggu – Atelier (Org: Atelier LU)
29-11-2025 – Black rebel motorcycle club – Atelier (Org: Atelier LU)
03-12-2025 – Rosa Bursztein – Atelier (Org: Atelier LU)
03-12-2025 – Tom Odell, David Kushner, Delilah Montagu – Atelier (Org: Atelier LU)
04-12-2025 – Il volo
05-12-2025 – Marco Mengoni
06 + 07-12-2025 Sofiane Pamart
07-12-2025 – The Pill @Rotondes (Org: Atelier LU)
10-12-2025 – Rise of the northstar, Deez Nuts, Half me – Atelier (Org: Atelier LU)
11-12-2025 – Katatonia
11-12-2025 – Aminé @Rockhal (Org: Atelier LU)
11-12-2025 – Pierre Garnier
2026
16-01-2026 – Jessé – Atelier (Org: Atelier LU)
25-01-2026 - Calogero – Atelier (Org: Atelier LU)
31-01-2026 - Boulevard des airs – Atelier (Org: Atelier LU)
01-02-2026 – Bernhoft @De Gudde Wëllen (Org: Atelier LU)
01-02-2026 – Miossec – Atelier (Org: Atelier LU)
04-02-2026 – White Lies – Atelier (Org: Atelier LU)
05-02-2026 – The Beaches – Atelier (Org: Atelier LU)
05-02-2026 – The Kooks @Rockhal (Org: Atelier LU)
06-02-2026 – Royal Republic – Atelier (Org: Atelier LU)
08-02-2026 – Komrad – Atelier (Org: Atelier LU)
11-02-2026 – Lucio Corsi – Atelier (Org: Atelier LU)
17-02-2026 – Amy Macdonald – Atelier (Org: Atelier LU)
17-02-2026 – Airbourne @Luxexpo the box (Org: Atelier LU)
19-02-2026 – Biffy Clyro @Rockhal (Org: Atelier LU)
24-02-2025 – Jason Derulo @Rockhal (Org: Atelier LU)
25-02-2026 - Coeur De Pirate – Atelier (Org: Atelier LU)
25-02-2026 – Mika @Rockhal (Org: Atelier LU)
01-03-2026 - Portugal. The Man – Atelier (Org: Atelier LU)
06 + 07-03-2026 – The world of Hans Zimmer
07-03-2026 – Grossstadtgeflüster – Atelier (Org: Atelier LU)
13-03-2026 – Kraftklub @Rockhal (Org: Atelier LU)
15-03-2026 – Helge Schneider – Atelier (Org: Atelier LU)
21-03-2026 - Hooverphonic – Atelier (Org: Atelier LU)
28-03-2026 – Protoje – Atelier (Org: Atelier LU)
29-03-2026 – Sprints – Atelier (Org: Atelier LU)
01-04-2026 – Maluma
10-04-2026 – Franz Ferdinand @Rockhal (Org: Atelier LU)
10-04-2026 – Dirty dancing in concert @Trifolion Echteranch (Org: Atelier LU)
26-04-2026 – Alvaro Soler @Grix (Org: Atelier LU)
05-05-2026 – Kasalla – Atelier (Org: Atelier LU)
07-05-2026 – Sarah Connor @Rockhal (Org: Atelier LU)
15-05-2026 – Blue – Atelier (Org: Atelier LU)
03-06-2026 – Big thief – Atelier (Org: Atelier LU)
02-07-2026 – Annenmaykantereit @Rockhal (Org: Atelier LU)
07-07-2026 – Jamiroquai @Luxexpo Open-Air (Org: Atelier LU)
12-07-2026 – Clueso @Neimënster (Org: Atelier LU)
15-10-2026 – Samu Haber @Rockhal (Org: Atelier LU)
Rocklab events - zie site
Info http://www.rockhal.lu of Info http://www.atelier.lu
Even voorstellen – Kameel - 'Tales From A Sinister Farm', single
Pang Pang Records
Met 'Tales From A Sinister Farm' zet Kameel een nieuwe stap richting hun derde album 'Variomatic'. Het trio – Patrick Steenaerts (gitaar), Hans Mullens (bas), Geert Roelofs (drums) – krijgt deze keer het gezelschap van Tim Vanhamel (Millionaire, Evil Superstars, Deus, Eagles of Death Metal), die de song een stem geeft.
Kameel featuring Tim Vanhamel-Tales From A Sinister Farm
De track klinkt als een boerderij die langzaam ontspoort: beukende drums, een bas die diep gromt, fuzzgitaren die schuren. Daarboven zingt Vanhamel met sinistere urgentie: “A chainsaw sings a song, I whistle along.” Het refrein wiegt kinderlijk, maar huiveringwekkend: “Ding dong ding bell, my baby’s in the well.”
Kameel laat de chaos bezinken met beklijvende harmonieën die onder je huid kruipen. De velden die keer op keer dezelfde beelden tonen – “always the same” – krijgen een bezwerende muzikale echo. 'Tales From A Sinister Farm' is een schurende trip: punky, dreigend, maar ook hypnotiserend en onvergetelijk. Grote shout out naar Raf Wathion voor de magistrale videoclip.
Kameel: Hans Mullens, Patrick Steenaerts & Geert Roelofs
Met de titeltrack én eerdere single 'VarioMatic' sleurde Kameel je mee in een rit door het asfalt van de jaren 80, zonder richtingaanwijzers of achteruitkijkspiegel. De track puft, stottert en gromt als een opgevoerde automaat op EBM-brandstof. Denk DAF in de werkplaats met een defecte drummachine en een overdosis motorolie—ruw, zwetend, strak in het leer. Die eerste single luidde een nieuw hoofdstuk in voor Kameel. 'VarioMatic' was de voorloper van hun gelijknamige derde album, dat begin november verschijnt via Pang Pang Records. De band, bekend om zijn instrumentale aanpak en wortels in jazz, rock, krautrock en experimentele muziek, zet met dit nieuwe werk een duidelijke stap richting elektronica.
Kameel Variomatic
SkateJaMM combineert lokaal talent met solidariteit - Succesvolle start
Op zaterdag 20 september vond in het Urban Sports Park van Maasmechelen de eerste editie van SkateJaMM plaats. Dit nieuwe skate-evenement werd georganiseerd door de jeugddienst van Maasmechelen in samenwerking met KPM Skate en Pangea Events.
Tijdens de wedstrijd toonden lokale skaters hun talent en creativiteit op het skateboard. Het publiek genoot niet alleen van spectaculaire tricks, maar ook van de muziek van DJ Mab’ish en de verse pizza’s van L’artigiano, wat zorgde voor een bruisende en gezellige sfeer.
Naast de sportieve hoogtepunten stond solidariteit centraal. Bij de stand van Pangea Events werden gelimiteerde voorwerpen verkocht, waaronder gesigneerde vinylplaten van artiesten als Oscar & The Wolf en Glintsal, evenals skatedecks van Zwangere Guy en Blackwave. Daarnaast werd een uniek kunstwerk van modeontwerpster en kunstenares Lara Warson geveild: een bijzettafel gemaakt van een oud skateboard, een afgedankte stoel en 427 tweedehands dominostenen.
De opbrengst van deze acties ging integraal naar het Gaza Skate Team, een organisatie die zich inzet voor kinderen en jongeren door middel van skaten. In totaal werd er tijdens SkateJaMM €1.100 ingezameld.
"Met SkateJaMM wilden we niet alleen lokaal talent in de kijker zetten, maar ook tonen hoe sport, cultuur en solidariteit elkaar kunnen versterken. We zijn trots dat we samen zo’n mooi bedrag konden ophalen voor het Gaza Skate Team," aldus de organisatoren.
De eerste editie van SkateJaMM was een groot succes en smaakt duidelijk naar meer.
Meer info: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Nederlands 
Français 
