Metal Molly - Belpop Metal Molly in de N9 viert 30 jaar ‘Surgery for Zebra’

De N9 in Eeklo was afgelopen vrijdag een avond die stevig in het teken stond van Belgische gitaarmuziek met weerhaakjes.
Het voorprogramma was thenightclub, een vijfkoppige band met ex-leden van Falling Man en Captain Moon. Vanaf de eerste klanken was duidelijk dat ze geen klassieke rockset kwamen spelen. Bas en drum namen resoluut de leiding, terwijl de gitaren en toetsen hun plaats vonden in een strak weefsel van maximaal twee akkoorden per nummer, maar met één onwrikbare groove die bleef sleuren.
Hun muziek voelde aan als iets wat rechtstreeks uit een repetitieruimte vol zweet en experiment kwam: ontstaan uit improvisatie, maar uitgepuurd tot echte songs. Donker, dwars, absurd en toch dansbaar, muziek die je niet meteen kunt plaatsen, maar die zich vastzet in je lijf.
Geen spoor van retro, al hing de geest van late jaren zeventig en vroege jaren tachtig overal: punkenergie vermengd met funk, disco, afro, reggae en een vleugje krautrock. Het publiek bewoog aarzelend mee, alsof het eerst even moest aftasten wat hier precies gebeurde, maar ik zag vooral veel goedkeurende knikken.
Geen wonder dat Stijn Meuris na hun eerste optreden al ‘ferm onder de indruk’ was. Hun digitale debuut ‘Mr. Eddy’ is pas sinds 1 september uit, maar wat mij betreft verdient het meer aandacht.

Na een korte ombouw was het tijd voor Metal Molly, het trio dat met deze tour de dertigste verjaardag van hun debuut ‘Surgery for Zebra’ viert, de plaat die hen in de jaren negentig bekend maakte met de hit “Orange”.
Metal Molly brak destijds door na hun deelname aan Humo’s Rock Rally in 1996, een memorabele editie die werd gewonnen door Evil Superstars, maar waar ook namen als Novastar, Arid, Tom Helsen en An Pierlé hun eerste stappen zetten.
De N9 was goed gevuld, al bleef er wat ruimte over. Het begin van de set verliep wat stroef: er leek iets te haperen aan de apparatuur, en de band moest een paar keer zoeken naar de juiste balans. Toch hielden ze het hoofd koel, en naarmate het concert vorderde, viel alles meer en meer op zijn plaats.
De klassiekers werden met enthousiasme onthaald, maar ook het minder bekende werk kreeg zijn moment. Wat begon als een wat aarzelende start, groeide gaandeweg uit tot een mooi crescendo. Tegen het einde stond de hele zaal mee te bewegen, en voelde het alsof de vonk eindelijk helemaal was overgeslagen.
Metal Molly toonde nog eens waarom ze destijds zo’n markante plek in de Belgische rockgeschiedenis veroverden: koppig, melodieus, een tikje eigenzinnig, maar met een hart dat nog altijd vol overtuiging klopt.
Ik stapte de N9 buiten met het gevoel een avond te hebben meegemaakt waarop verleden en heden elkaar perfect hadden gevonden, met een verrassend frisse blik op wat rock anno nu nog kan zijn.

Neem gerust een kijkje naar de pics

Metal Molly
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8813-metal-molly-07-11-2025?Itemid=0

Thenightclub
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8812-thenightclub-07-11-2025?Itemid=0

Organisatie: N9, Eeklo (ism Luminous Dash)