16 Horsepower – Een unieke, bezwerende, mystieke set met een zegen van een goddelijke stem van Dave Eugene Edwards
31 mei + 1 juni 2026

Na meer dan twintig jaar stilte is 16 Horsepower eindelijk terug. De legendarische Amerikaanse band, die een hele generatie heeft beïnvloed met hun duistere, meeslepende muziek waarin rock, folk en alt-country versmelten, keert terug op het podium in een bijna mystieke uitstraling.

De oorspronkelijke muzikanten, David Eugene Edwards, Jean-Yves Tola en Pascal Humbert, worden vergezeld door Chuck French (Wovenhand) op gitaar. Hoewel de band in Denver, Colorado, gevestigd is, bevat de band twee Franse muzikanten, wat nogal ongebruikelijk is!
Twee jaar geleden bewees Edwards al solo, in dezelfde zaal, het publiek diep te raken. Het is geen wonder dat de twee concerten op 31 mei en 1 juni in een recordtijd waren uitverkocht.
Een onvergetelijk concert trouwens. De sfeer is zwaar, bijna verstikkend. Je waant je in de ‘Great Sand Dunes’-woestijn. Op het scherm verschijnt het logo van de band met een eenvoudige welkomstboodschap.
Vanaf de eerste tonen op "I Seen What I Saw" wordt de stemming bepaald, die van een wazig Amerika, waar Edwards zijn innerlijke demonen bestrijdt en de Almachtige aanroept. Zijn concerten zijn veel meer dan concerten; het zijn rituelen. Een unieke, bezwerende stem met een bijna mystieke ondertoon. Een zegen van een goddelijke stem, ‘The voice of God’, zou je bijna kunnen zeggen.
De muziek is iets unieks, met invloeden van de inheemse Amerikanen. Geen wonder, want Cherokee-bloed stroomt door zijn aderen. Zittend op zijn stoel, met zijn altijd aanwezige fedora op, lijkt hij bezeten. "Brimstone Rock" en "Straw Foot" krijgen live een nog meer onheilspellende dimensie mee, voortgestuwd door de contrabas van Pascal Humbert. Op het scherm flitsen beelden van slangen, paarden en witte vogels voorbij, ahw een soort verschijning in een sjamanistische droom.
De band wisselt van instrumenten en beweegt naadloos van lap steel naar accordeon, van banjo naar solid-body gitaar. De soundscapes zijn prachtig betoverend.
Klassiekers als "American Wheeze", "Haw", "Heel On The Shovel" en vooral "Splinters" en "Black Soul Choir" galmen door de zaal. Het geluid is kolossaal, krachtig en helder. Indrukwekkend Oorverblindend!
Soms zingt Edwards intro's waarin hij Engels en inheemse Amerikaanse talen combineert. Hij weet het publiek volledig mee te trekken in zijn verhaal, beheerst door zijn gebaren en vocals.
Tijdens de 'encore', behielden "Hutterite Mile" en "Blessed Persistence" een gotische spanning tot de laatste klap werd uitgedeeld met "For Heaven's Sake".

Twintig jaar later is16 Horsepower nog steeds iets unieks. We hebben opnieuw een onvergetelijk concert en moment beleefd, een schitterende ceremonie in een zeldzame intensiteit... Wat een bezwerende, mystieke set met Dave Eugene Edwards, een zegen van een goddelijke stem.

Setlist: I Seen What I Saw – Haw - Dead Run - Brimstone Rock - Straw Foot – Splinters - American Wheeze - Heel on the Shovel - Horse Head - South Pennsylvania Waltz - Sac of Religion - Strong Man - Black Soul Choir - Black Bush - Phyllis Ruth - Harm’s Way – Clogger - Poor Mouth
Encore: Hutterite Mile - Blessed Persistence - For Heaven’s Sake

(vertaling Phil Blackmarquis – Johan Meurisse)
Fr review
Un retour en grâce, avec la bénédiction de la voix divine de David Eugene Edwards...

Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9605-16-horsepower-01-06-2026?Itemid=0
Organisatie: de Roma, Antwerpen