Emma Ruth Rundle - Donkere, atmosferische schoonheid
Emma Ruth Rundle + Jaye Jayle 
Café De Zwerver
Leffinge
2017-11-23
Ollie Nollet

Alweer een afgeladen café De Zwerver, dit keer voor Emma Ruth Rundle die duidelijk over een trouwe cultaanhang beschikt. Deze chanteuse uit Los Angeles, die ook actief is bij Red Sparowes en Marriages, laat zich begeleiden door haar favoriete band, Jaye Jayle, met wie ze ook een split EP opnam en die hier tevens als openingsact mocht fungeren. Vreemde naam en ook hun muziek was niet meteen alledaags te noemen. Donkere indiefolk met zowel roots als krautrock invloeden die me soms deed denken aan Nick Cave, Wovenhand of Madrugada. Ondanks een, met instrumenten en effect pedalen volgestouwd, podium klonken de composities telkens uitgekleed tot de essentie. De songs, waarin de gitaren en de toetsen beurtelings het voortouw namen, werden met een lage, ruwe stem krachtig gezongen door Evan Patterson. Niet alles was even geslaagd maar het bleef intrigeren tot de laatste seconde.

Jaye Jayle mocht dan al de begeleidingsgroep van Emma Ruth Rundle zijn, toch moest Corey Smith (keys, gitaar en percussie) het veld ruimen. Zijn plaats werd ingenomen door drummer Neal Argabright, die hier de synths voor zijn rekening nam, terwijl er een mij onbekende drummer ten tonele verscheen. Rundle won meteen de sympathie van het publiek door zich uitgebreid te verontschuldigen voor een eerder dit jaar gecancelled optreden in De Zwerver. Dit was het eerste optreden van de tour maar meteen werd duidelijk dat de groep en de zangeres al eerder samenwerkten en elkaar perfect aanvoelden. Donkere, gothic folk waarin de niet altijd even makkelijke zanglijnen ingebed werden door atmosferische gitaren en synths waarbij Mazzy Star en Chelsea Wolfe mogelijke aanknopingspunten waren. Knappe songs, waartussen het weidse “Heaven” me het meest beviel, en knappe uitvoeringen die toch soms iets te veel afgevijld waren of te weinig variatie kenden. Wie zich evenwel liet verzwelgen door die best impressionante sound heeft aan dat laatste uiteraard geen boodschap.
Voor de bis greep Rundle eerst naar een akoestische gitaar om dan toch (veilig) met een elektrisch exemplaar een nummer solo te brengen. Uiteindelijk kwam die akoestische song er toch en bewees ze dat haar songs ook naakt overeind konden blijven.

Organisatie: VZW De Zwerver – Leffingeleuren, Leffinge