Lurch, dat zijn vier dames uit Wenen (Oostenrijk), die samen heavy rock brengen met elementen van doom, psych, kraut en stoner. Bijna geheel instrumentaal, al zitten er zuinig ook wat vocalen bij. Ze hebben zopas hun debuut full album uit, en dat is er eentje om een grote strik rond te doen als cadeau voor de liefhebbers van heavy rock.
Het is een fijn eigen geluid dat de dames uit Wenen neerzetten. Heavy. Niet te repetitief, niet te progressief. Doom en psych zitten er zeker in, maar overheersen niet. Meer (early) Black Sabbath dan (early) Pink Floyd. De schaarse cleane vocalen zijn niet altijd een meerwaarde. Zonder vocalen, als instrumentale band, zou Lurch misschien nog meer een eigen identiteit hebben, als dan ook de virtuositeit nog meer in de verf gezet wordt. Om een paar referenties te geven die hier in de Lage Landen misschien een belletje doen rinkelen: TankZilla, Gnome, Nighthawker, Snakemother, Rotor, Maison Dieu, Tia Carrera, Atomic Vulture, …

De beste tracks zitten voor mij helemaal aan het begin (“Wummatil”) en helemaal aan het einde van dit album (“Shoota”). Die tracks mogen de gouden medaille van dit album delen. Het brons gaat naar “Croque Madame”. Voor “Cascade” hebben de dames een hilarische clip opgenomen.
Voorlopig moet je nog naar Oostenrijk, Duitsland of Zwitserland om deze Lurch aan het werk te zien, maar laten we hopen dat deze fijne band ook een keer tot in Vlaanderen geraakt.

https://www.youtube.com/watch?v=KSZLDv5AOUE

A Faith Unkind is een nieuwe doommetalband uit Nederland. ‘The Well’ is hun eerste release.
A Faith Unkind is een trio met Davey Stevens, Erik Noten en Erwin Swinkels. Erik is zanger bij Under The Arcane, maar bij A Faith Unkind is hij drummer. Davey is een aangename ontdekking, nog meer als zanger dan als gitarist. Vocaal doet hij mij denken aan ‘onze’ Jasper Steverlynck en ook aan Tom Vane van de Engelse doommetalband Famyne.

‘The Well’ is een conceptalbum met één verhaal waarbij de hoofdrolspeler op tocht gaat en thuis komt. Het bijzondere is dat het hele album uit één track bestaat. Omdat luisteraars niet altijd de tijd hebben om 51 minuten aan een stuk door te luisteren hebben ze het album opgedeeld in acht hoofdstukken, zodat je toch een soort van tracklist krijgt. Het concept voegt wel wat toe aan het beluisteren, maar de muziek spreekt ook zonder het concept al tot de verbeelding.
De cleane vocalen zijn bijzonder sterk en overtuigen heel snel. Zuinig wordt de helderheid en kracht ervan geaccentueerd door er wat grunts tegenaan te gooien. De gitaarpartijen zijn lekker heavy, maar niet te scherp of agressief, en doorgaans in een dienende rol ten opzichte van de vocalen. Bas en drum klinken zoals we dat graag horen bij doom: log en heavy. In de atmosferische stukken zitten sterke echo’s van postmetal, met de voor dat genre typische muzikale emoties. Als geheel klinkt dit vaak donker (niet depressief) en mystiek.
De band zelf zet Bell Witch en Yob vooraan als inspiratie. We kunnen daar nog wel meer namen aan toevoegen. Stories From The Lost is bij momenten niet ver weg, en de eerder vermelde Famyne.

‘The Well’ is een verrassend en heel aangenaam debuutalbum en een opsteker voor de doommetal-scene in de Lage Landen.

https://www.youtube.com/watch?v=Gy7h-fKWq54&t=1238s

De Amerikaanse Rylie Ellen Wechta is een bezige bij. Ze zit in tal van lopende of stilgevallen projecten (Black Blood Stigmata, Dark Evolution, Euphegenia, The Genocide Architect, Void, …), ze gaat mee als live-bassist met een paar bands en ze is producer voor tal van metalbands, onder meer de culinary deathmetalband A La Carte. Daar kon nog wel een projectje bij, dacht ze, en daarom zette ze Haunted Catacombs op en daarvan kan je luisteren naar de debuut-EP ‘Haunt of Fear’.
Dit nieuwe deathmetalproject is in de lyrics een ode aan de EC Comics en dan vooral de horror-edities vermoed ik, afgaand op de lyrics, songtitels, het artwork en de (schaarse) huiveringwekkende elementen in de productie. Het is niet meteen duidelijk of Rylie de enige betrokken persoon is in dit project, maar er zit wel één duidelijke lijn en stijl in deze brutale en ietwat nerveuze deathmetal. De mix en productie zijn wat oldschool, maar eigenlijk valt er weinig op aan te merken.
Voorlopig komt de EP ‘Haunt of Fear’, met twee volwaardige tracks en een lange intro, enkel als digitale release in eigen beheer uit, maar in de toekomst kunnen deze drie tracks misschien samengevoegd worden met andere tot een volwaardige EP.
Van de twee volwaardige tracks spreekt “Specters Calling from the Pit” mij het meeste aan.
Dit is een leuk projectje waar we hopelijk meer van te horen zullen krijgen.
https://www.youtube.com/watch?v=ST5Ksin6Bzk

De Belgische doom/sludge/blackmetalband Patroness werd eerder dit jaar ten grave gedragen en kijk, daar is het vervolg al. Zanger Guy is met twee Patroness-kompanen Gorilla Tremors gestart, een powerpunkbandje.

Er staan al drie tracks op Bandcamp en die laten al horen waar het met Gorilla Tremors naartoe zal gaan. Het wordt iets in de richting van de rauwe, energieke garagepunkrock. Denk aan Zeke, Peter Pan Speedrock, The Mono Kids, MC5 en Misfits. Zonder filter, in your face.

“Monster” is het eerste nummer dat ze schreven, meteen al op de eerste repetitie. In de lyrics zitten – net als bij “Bloodsuckers Boogie” wat leuke verwijzingen naar B-horrorfilms. “Traffic Jam” gaat over verkeersopstoppingen waarin we allemaal wel eens bijna ons geduld verliezen.

Begin mei spelen ze in Antwerpen als support van The Spanks en Ravagers en eind mei staan ze nog eens in Antwerpen als support van Reverend Beat-Man (van The Monsters).
Eerder stonden ze al in Kortrijk als support van Gender Reveal Atomic Bomb en The Phobics.

Het lijkt erop dat deze punk-trein vertrokken is voor een lange rit.

Traffic Jam/Monster/Bloodsuckers Boogie
Gorilla Tremors

https://www.youtube.com/watch?v=8f_Oe7yR2PA