Ptolemea - When I sing the songs, I just need to feel it;I just want to be honest about my singing. That it matches with what I feel

Ptolemea is the alternative music project around Priscila Da Costa. Earlier, the band from Luxembourg released a very nice debut in the form of an EP 'Tome I'. The band does not like to break down sound walls in a scorching way, but rather to break your heart in a floating way. They colour within the lines, but Priscila's voice sounds clear and unearthly so that this shortcoming is quickly forgotten. In March, a new EP was released, 'Maze', which puts that statement even more into the spotlight.
You can read the review of that EP here .
In the meantime, Ptolemea has not been sitting still, releasing two very interesting videos/singles. We had a nice chat with Priscila about the EP and the new singles. We also inquired about the future plans.

Who are Ptolemea, how did it all start?
I started play music quite late. Around the age of 26. I started take guitar lessons and play covers, I was in different king of music projects. I never was thinking about writing songs, till a friend of me , a singer-songwriter, ask me to write a song for the concert I would do with him. So is said yes. I wrote a song, and I not only liked it but it felt very natural. After a while I had some songs, the next logic step is start a band. I found some great musicians, who are also very good friends, who supported me a lot and help me to start up Ptolemea. 

There is something ritual about your music, that I like a lot. Do you also (just like me) feel comfortable in the darkness (like darkness that feels like a warm blanket against the dark thoughts in my subconscious (or something like that))?
Let’s say, I’m not afraid of the darkness. I work with that to. I don’t deny the dark pats of my soul and yes I feel comfortable in that dark site, I must say. Yes. 

I ask this because it’s difficult to put a style of music on what you doing, I don't like to think in pigeonholes, but in terms of promotion to concerts and so on, unfortunately, that is what is required. So how would you describe you music style?
It’s indeed a problem,  You can divide my style of music into various styles, but not into one in particular. Now with the debut full album coming up  it’s difficult to put it in one direction. Soo if feel comfortable  with experimental kind of music.. That’s what it is all about anyway. But there is not a particular category where you can put my music. 

Previously, the band released a very nice debut in the form of an EP 'Tome I' To what extent did that open doors for you?
For me it was just a way to start the project. I didn’t know anything about how to promote the project. That was ok to start in Luxembourg, but the EP ‘Maze’ was the tool to get out of Luxembourg. To reach my music to other countries, but than COVID came and I was back where I started,  Unfortunately. We went to Reunion Island to promote the upcoming EP Maze. We meet very nice people, things were going the  good way, but like I said than COVID came..

I’ve been reviewing your most recent EP  ‘Maze’. Some of my personal opinions about this record, I would like to hear your opinion about some statements ? . Instrumentally, it is oozing with features such as an electronic violin. But unfortunately, very little is done with
In the ‘Maze’ EP  there was a new guitar player, Remo Cavallini who was only a guest for the first EP . I wanted to give each musician enough space to make solos and show their skills but it turned out that the violin got to play less on the last EP. And we hear less and less of it on the two last singles. And for the upcoming album it will be more about the mood and atmosphere of the song than about the different musicians’ skills. So, even though I love the electric violin, there will be maybe no violin at all for the upcoming album! Let's see…

What I do like is you wonderful voice. You have a kind of opera voice, in which the high notes make your eardrums and your heart tremble with inner pleasure, a very hypnotic sensation. What is your opinion about this statement? And how you doing it?
Thanks for that. I have focused on vocal technic. With my first band I have had a lot of problems with singing that high notes, it really heart my throat so I started training that. And intensively learn vocal technic. I went to Seattle in US. I had a intensive training with Robert Lunte from TVS  he has his own methodology that really helped me a lot. And that changed my live as musician and singer in a Hugh way. 

Two highlights on this EP. In "Isolated" and the wonderful "Run", where finally instrumental registers are pulled open a bit more, you enter a fairy-tale world where a siren from the distance enters your brain, hypnotises you and lands you on the cliffs, where your heart is smashed to smithereens. A deliberate approach? and here, too, would you like your personal opinion on this statement?
When I sing the songs, I just need to feel it. I don’t think how people will receive it honesty. Each is see or hear it in one or other way. But I just wanted to be honest about my singing. That it matches with what I feel. That was real important for me. But it was sure not a deliberate approach to make it feel like siren and land on the cliffs (haha). But I just wanted to put true feelings in my songs. 

Generally speaking. The very intense atmosphere of this record is a wonderful battle between violin sound and guitar violence, mixed with that impressive vocal range of yours as the icing on the cake. Is the absolute highlight of this EP as far as I'm concerned. Again, a conscious choice and your opinion on this?
It was important to me that I could make the musicians show who they really are. That was the purpose. That’s why you sometimes get that violence and battle between guitar and violin sound. It was absolute a conscious choice doing that. But in the future it will not particularize about my voice or the musicians but more about the whole sound, that’s a pat I want to follow with the next album. The universe we create with that sound, will be more important. It will be a full album to. 

To conclude, how were the general reactions to this EP? 
We had very good reviews. we not getting that much exposer than we hoped, because of that COVID we could not play the EP on stage. The release concert been cancelled. Very annoying. But yes , we got really good feedback on this EP, we happy with that. And also, we did an animated video for one of the songs of the Maze EP ‘I wish I could’ and it got selected for the Filmfest here in Luxembourg. I am really happy about that!

It’s not a ambition doing more with that, making music for movies perhaps? 
Not yet, maybe later. But now I’m focused on the upcoming album and this project. 

Recent you have bring out a video ‘Mad’. I read ‘’This song is about becoming aware of the madness of our own reality in order to reach balance.’’
Can you tell more about it
It’s about something that we all have, this dark part in us. It gets trigger by everything that is around us. And everything what happens in everyday live. And this song is about excepting that dark part in our self, not fighting it but excepting it’s a part of ourselves.  We can only win the battle, if we except this reality. Because if we keep fighting it we only suffer more, that’s what this song ‘Mad’ is all about.

Now there is also a new video out, ‘Wrong Tears’ . In a reassuringly obscure style, the video shows you writing a letter to the universe in order to get rid of old patterns and manifest new ones. A new beginning, a new skin. https://www.youtube.com/watch?v=WC3lUHDrQog . Very interesting but also there is still something ‘mysterious’ about this , can you tell more about it?
In everyday life, when feeling lost, I connect to the different elements (air, fire, water, earth) to feel grounded and more balanced, and it is incredible how much it helps! I also started to write letters to the moon a while back and it really helped me to move forward. So the video clip just shows a little ritual, a communion with nature and with myself for a new start where I won’t be afraid to share that part of Ptolemea with the world.

I have the feeling that these two songs  also show the more ritualistic side of the band, is this true and is that a direction you want to go in the future. Rituals that excite the imagination
The next direction is going to be more pagan, for sure.

One of the only ‘good’ things about this pandemic for me as journalist, if I’m out of questions there are always questions about this pandemic. So, how did you survive this pandemic as musician , band and human being?
As a musician, the status we got from the ministry of Culture help us a lot, that helped a lot, special for the financial part. I could never do, what I still doing if I not had this financial help. As a human being, I am going to be very honest: in the beginning it felt good and relaxing that I could slow down my life a little bit. To have a break. But then I missed the stage a lot. Then I realized I’m doing a lot of things to get a sort of recognition and I was making decisions, not because it was the best thing to do but because I wanted recognition!! It made me see things in many other perspectives. So now when I make a decision I ask myself what is the motivation that drives me, if it’s my ego who just wants recognition, I let it be and usually a better opportunity pops up!  Musically the project is going to take another direction, and I’m happy about that, because it pushes me to resent the project in a more authentic way. So it was hard, but something changed in those two years. In a positive way. I’m grateful for that.

Some bands stop due this pandemic, others become stronger after all?
I don’t think we got stronger due this pandemic, but we not got weaker out of this times we going through.

Now that we talk about the future , what are the future plans? Next full album coming out (next year maybe) Next to that , what are the future plans to go on tour and things? 
We are planning tours for 2023…I’ll keep you posted ;)  

I would love to see you guys live in a ritual show ? with candles and things? I see some ritual décor with skulls and candles. And also something where people could write a message on a paper, and bring it on stage to burn it
We sure going to work things out in this and next month see what is possible. Candles and rituals are sure a good thing to do. I like the idea of writing something down, and then burn it. 

What are the ambitions for you as musician?
To make tours, big tours, going to different places. It’s a big ambition doing that. And go to a lot festivals, where is much dark music. A festival like Sonic Blast festival in Portugal, or the Roadburn in Tilburg I would like going there. Going on tour and doing festivals, it’s an ambition for the future.

Dominate the world , play at Sportpaleis or big stadiums? Is there any end goal or goals you want to reach?
I want to come at a point that I really can live of my music, and not need to worry. It’s not that I complain about everything, but now I have to do different projects to make a living. But it’ would be nice to focus on three projects, and really live of it. That’s sure a goal I want to reach. 

Thanks for the nice chat, hope to see on stage soon
Thank you !! :)

Dagoba - I don’t like to be inspired by politics or anything like that. We’re not that kind of band. I like poetry, specially dark poetry, what comes from inside, not the outside

Modern metallers DAGOBA are back! After putting their stamp on the metal scene with their unique blend of metal and neckbreaking grooves, and relentlessly touring and sharing the stage with legendary acts like Metallica, Machine Head and In Flames, DAGOBA’s undeniable talent was discovered by Napalm Records.
Now, the French four-piece is gearing up to reach the next level with their most ambitious material yet - the punishing new full-length, ‘By Night’. On the occasion of this release, we had a very nice conversation with singer/front man Shawter, we also went back in time, and further plans for the future were revealed.

Dagoba exists since 1997 (if I am correct) - What are the highs and lows of the band so far?
Everything was perfect until this pandemic (haha). We seem to live in an unexpected dream. When you can live from your passion – in our case our music – it’s just a dream came true, it’s perfect. But when the pandemic stops us from going on tour, it becomes a little less of a dream so to speak. I think that describes the highs and lows up to now.

You have made some wonderful records, but I think Dagoba is a band you have to see on stage, where the music is going to a higher level, do you agree about this statement?
That’s a correct statement.

When I think of metal in France besides Dagoba, a band like Goijra comes to mind, they also play on big regular festivals nowadays, and play outside France. I not see much other France bands doing that. Is there an explanation for that? And does the fact that a band like Goijra had a break true not changed something, and also play in your favor?
No, they did it their way and did it good, we do it our own way. We are indeed the two biggest French bands, outside France, in the metal scene. But it’s not that they helped us, or we helped them. There are also many other great metal bands in France, but they mostly keep it inside France. They don’t travel that much. But it starts getting better I must say. Still, at the moment it’s only the two of us really playing outside France.

As far as Dagoba is concerned, I like the emotionally charged way in which you sing, and the bombastic music (which I think you should take as a compliment) that sticks to the ribs. Is that the right description? Or do I see it wrong? Are you an emotional person :)
Of course. I am writing the lyrics since forever, I’m an artist. And an artist needs to be emotional. I like emotions, and specially my own emotions. I like living in an emotional world, otherwise we’re not human anymore and become robots.

The new single 'on the run' sounds wistful and melancholic again with a metal side to it, is there a personal message or story line attached?
We wanted to compose a piano/vocal song for a long time. When I started to write the piano line and sang on it, my voice was too low. We wanted a female singer to level a higher tone, and that came really naturally.

What I also find so wonderful about Dagoba, I've been following you since that first record, it's the 8th in the meantime - if I'm not mistaken - and yet you keep on reinventing yourself, and going off in a different direction, is that a conscious path that you take?
We really want to propose something fresh. We don’t want to do deliver the same recipe over and over again. Otherwise it gets boring, we’ve just been talking about being a robot. As men you grown up, you change your way of thinking. And that’s the way we’re working on the band to, we want purpose to involve in music , like we involve in our personal live.

Some other side I love of Dagoba , Dagoba’s lyrical content and soundscape always seems to be of a dark nature. I do have a dark nature to, I feel comfortable in the dark. Is that the right description, you have a ‘ dark nature’?
That is a correct analysis. You can sometimes feel comfortable in the dark. I like the melancholy, like something dark but also something bright, but not in a depressed way of thinking and living.

I find it also, more than ever before,  in the new album to that, “dark nature”. Is there been changing something in your life that you feel more comfortable in that dark , getting a little older?
In fact I’m a very happy man. It’s just that melancholic part that’s always coming back. But it’s not that it’s changed now, it’s always been that way.

One of the few advantages to this pandemic, if I as a journalist have no more questions, it is an inspiration. So, how did you as a band, musician and human being get through this period?  Did you come out of it stronger as a band, do you think? Some bands have thrown the towel.
It’s good that some people, like you, start to see how difficult this situation is for musicians. After two years of doing nothing, getting back to a normal life and starting to play and go on tour and so on. It’s very confronting. For us everything is going fine, we’re about to release a new album and of course there is a lot of expectations. We’re going back on tour in April, if everything works out fine. For us, during the pandemic, we stay positive.

There are also bands who found new inspiration because of this pandemic. Was it a source of inspiration for new songs for example?
No, I don’t like to be inspired by politics or anything like that. We’re not that kind of band. I like poetry, especially dark poetry, what comes from inside and not the outside;

What are the expectation of this new album to you?
I just hope it’s going to be ok. For now, the first reviews were really good. We hope the fans will appreciate this album, because it’s a little bit different from what we’ve composed before. And of course, I hope we can have fun on stage and show off this album live.

Are there any tour plans for the near future, festivals or something? In Belgium?
We’re supposed to play at Summer Breeze festival. Also in Spain, a festival in Portugal, so yes we’re playing some summer festivals. I’m not sure if there is a festival in Belgium yet, there are so many changes and festivals have been post ponded, I should check it out.

You’ve been touring across the world, according to you what are the differences between different audiences across the world ?
We had some very good experiences on stage. For the previous album we’ve been on tour in China and Japan. We’ve been to some exotic islands. We’ve been to Africa. It was all fantastic, I can’t pick just one and say: “this was the best’’. This way of live is just a dream come true, so I’m not complaining.

Making plans, it wasn't easy until now, but still, what are the future plans for the band? Both on and off the stage?
We want to present this album on stage and take it out into the world. We want to go back to the US, to South-America; back to China and Japan of course. And big summer festivals would be wonderful as well.

At the moment I’m already doing some concerts, with sitting places and mouth masks on, I guess that’s not the way you want to do it? Because personally I think metal needs a standing crowd of people ? You agree
We haven’t been doing concerts with sitting places, we refused that. Our music needs to be where the people are standing and enjoy what happens on stage.

And streaming a concert? What is your opinion about that? I have seen some streaming concerts last year. It's not my favorite way to enjoy a concert, but I did find that the threshold for discovering something is lower. This way, people who would otherwise hesitate to go to your concerts, can still discover you. Is this statement correct?
It could be a way to promote yourself indeed, but I’m an old fashion guy. I hate the internet. I hate things like youtube and so on, that’s not the real thing to me. Live music is live music. It’s not something you have to bring behind the screen. It’s not really for me… like this interview, it would be nicer to talk to each other live, and not via this screen. No, for me it’s just not the real thing and that’s why we don’t want to do it.

After all these years - you have more than left your mark on the metal scene in Europe - are there still ambitions?
The biggest ambition is to continue to play for more and more people. And maybe it’s good to have more followers on YouTube or Facebook, that would be cool too.          And we'll just continue what we’re doing best, going on tour for let’s say forever, that’s our biggest goal for now and the future.

What is your advice to young bands who want to follow in your footsteps?
Three things: Work hard, believe in yourself and pursue something that nobody ever pursued before. That’s the most important advice I want to give. Sometimes they may only be on Facebook and Youtube, and forget to work hard. It’s very important to work hard on tour and to make new music. So just be honest, believe in yourself and keep working hard every day… and pursue something original.

Pics homepage @Morgane Khouni

Dagoba single DAGOBA - City Lights (Official Video) | Napalm Records - YouTube
Album 'By night'
That’s a good advice to end this interview, I hope to see you in Belgium very soon ...
19-04 Live De Verlichte Geest, Roeselare
22-04 Live Ragnarock, Bree
and we can have this conversation face to face what’s still more fun than via the internet. Thanks!  

Jozef Van Wissem - De stilte creëert een spanningsboog. Je kan er niet om heen. Stilte is bedreigender dan Noise

De Nederlandse componist en avant-garde muzikant Jozef Van Wissem heeft een missie. Hij wil de wereld laten zien dat de luit niet per se een instrument van de middeleeuwen is. Dat legt hem geen windeieren: hij wordt door de media intussen de bekendste en de beste luitspeler ter wereld genoemd. Ondertussen brengt hij muziek uit op labels als Sacred Bones (Jenny Hval, The Soft Moon, David Lynch), won hij een Cannes Soundtrack Awards voor zijn ‘Only lovers left alive’-score en maakte hij muziek voor de The Sims Medieval. ‘s Mans meest recente werk ‘Ex-mortis’ verscheen op het Gentse boutique label Consouling en gaat over intense, zelfs erotische religieuze verlangens.
We zagen Jozef van Wissem in het najaar van 2021 nog optreden op Les Nuits Botanique, het verslag kun je hier nog eens nalezen  .
De man heeft ondertussen niet stil gezeten, en brengt op 18 maart een nieuwe plaat uit. Naar aanleiding van deze release hadden we een fijn gesprek met Jozef, keerden ook terug naar het verleden, en polsten naar de verdere toekomstplannen.

Wat is er zo bijzonder aan dat instrument de Luit dat jij vanuit de middeleeuwen transformeert naar deze moderne tijden? Of zie ik het verkeerd?
Voor mij persoonlijk is dat de techniek om het instrument  te bespelen behoorlijk lastig te beheersen is. Verder is het klassieke luit repertoire een onuitputtelijke bron voor het componeren van  nieuwe composities. Die nieuwe composities zijn daardoor soms niet te onderscheiden van historische composities. Dat zet de luisteraar op het verkeerde been. Je weet niet of het stuk 400 jaar oud is of nieuw.

Je hebt jarenlang in New York gewerkt (en geleefd?) en het land verlaten wegens de politiek van Trump heb ik gelezen? Welke impact heeft die dan op jou (en de muziek) gehad om die stap te zetten?
Vanwege immigratie politiek was het onmogelijk om daar te blijven wonen en veel te touren in buiten de USA. Ik heb onderhand zo’n 1500 concerten wereldwijd gedaan.  Op een gegeven moment moest ik om terug te reizen naar de USA steeds een concert daar hebben. Dat ging natuurlijk niet.  Voor mijn werk is het beter om in Europa te zijn.

In  December 2017 werd je uitgenodigd om het madrigaal uit te voeren, wat is afgebeeld op  Caravaggio's schilderij ‘De luitspeler (1596)’ in het Hermitage museum van St. Petersburg. Dat is wellicht een van de vele bijzondere samenwerkingen die je hebt gedaan, maar ik vond dit wel iets integrerend , kun je daar wat meer over vertellen?
De uitvoering was tijdens de presentatie van het net gerestaureerde schilderij in de Hermitage. Het was erg officieel. Men verwachtte dat ik de klassieke uitvoering zou doen van het stuk afgebeeld op het schilderij. Alleen dat deed ik niet.  Ik speelde een soort luit drone gebaseerd op de melodie van het klassieke stuk. Het resultaat is “ You Know That I Love You”.

Welk project of samenwerking is je tot op heden het best bij gebleven?
Ik was op een gegeven moment in IJsland. Daar was het festival All Tomorrow’s parties met Nick Cave en The Fall. Ik moest daar optreden met Jim Jarmusch. Tilda Swinton was daar ook, zij was op bezoek bij Bjork. Ik had haar tijdens de shoot van Only Lovers Left Alive ontmoet en ze was heel aardig tegen me. Dus ik vroeg haar om tijdens een improvisatie met Jim  een tekst voor te dragen, ik liet haar kiezen tussen een erotische of politieke text. Ze koos voor een erotische tekst van Rumi, sprong op het toneel en las die spontaan voor die tijdens onze harmonics improvisatie.

Persoonlijk vind ik dat je met je werk, naast visueel grensverleggend,  een voortdurende botsing aangaat tussen klassieke muziek en populaire muziek, klopt dit?
Dat is wel de bedoeling. Ik ontvreemd thema’s uit klassiek luit repertoire en laat ze terugkeren in mijn nieuwe composities, een soort medieval sampling als het ware. Ook wil ik het instrument als volwaardig Pop instrument terug in ere herstellen. Rond 1600 was de luit omnipresent als Pop instrument. Het was overal te vinden : in bordelen, huiskamers en aan het hof. Waarom zou het dan nu alleen in specialistische academische kringen ten gehore worden gebracht?

Het is na al die jaren, en vele inspanningen, nog steeds moeilijk om beide – het publiek voor klassieke muziek en dit voor eerder populaire – met elkaar te verbinden heb ik de indruk, jammer eigenlijk. Heb je daar een verklaring voor?
Het is een uitdaging. De oude muziek fanaten zijn beledigd als ik Bottleneck ( Slide) op  luit speel. De populaire liefhebbers vinden dat  dan weer fantastisch. Ik heb er geen verklaring voor. 

Je laat je ook meer beïnvloeden door beeldende kunst en religie dan door klassieke muziek, heb ik ergens gelezen. Kun je daar wat meer over vertellen?
Ik heb in New York veel rondgehangen in het beeldende kunst milieu, ging vaak naar openingen van tentoonstellingen en zo. Ik las ook veel over theorie achter nieuwe beeldende kunst. Die heb ik op mij laten inwerken. Wat religie aan gaat : Ik ben in Maastricht rooms katholiek opgevoed. . Het is meer de sfeer die me aantrekt dan het geloof zelf. Ook de geschriften door nonnen rond het jaar 1400 over hun relatie met God, erotisch en religieus kunnen mij boeien. Of eigenlijk intense religieuze teksten in het algemeen.

Ik wil daar wat dieper op ingaan, je hebt ook wel iets gedaan met film muziek en zo dacht ik? Je muziek pas perfect bij TV series en zo, zijn daar nog plannen in die richting?
Ik ben momenteel bezig met een soundtrack voor een nieuwe film getiteld Reines van Yasmine Benkiran. Mijn muziek wordt veel gebruikt voor allerlei visuele dingen. Zo componeerde ik muziek voor moderne dans van Stephen Petronio  “ American Landscapes” met beelden van Robert Longo.  Dat verschijnt nog.

Op 18 maart komt een nieuwe plaat uit ‘BEHOLD! I MAKE ALL THINGS NEW’, een terugkeer naar de minimalistische instrumentale muziek, zonder zang. Waarom die ommezwaai?
De plaat is gecomponeerd en opgenomen in lockdown in Warschau en Rotterdam tussen 2019 en 2021. Er was geen publiek en ik was meer teruggeworpen op het instrument. Of om het anders te zeggen, er was geen reden tot zingen. In het eerste gedeelte  van mijn carrière heb ik alleen instrumentaal opgetreden. Ik ben daarnaast gaan zingen om de luit nog meer in de schijnwerpers te plaatsen. Niet omdat ik zonodig moest zingen maar er ontstond een karakter door de teksten. Zonder publiek had dat geen zin.

Persoonlijk ben ik onder de indruk van het experimenteren met stilte , zoals ik het graag noem. Alsof je de grens daarvan aftast, zoekende hoe die stilte zodanig krachtig kan klinken zodat de muren barsten, maar nog ingetogen genoeg om je tot innerlijke rust te brengen. Klopt dit, en was dat je onderliggende bedoeling?
Dat klopt en mooi gezegd.  De stilte creëert inderdaad een spanningsboog. In het begin van mijn optredens was het eerste stuk altijd met lange stiltes tussen de noten.  Soms wel van een minuut. Het is nogal existentialistisch. Je kan er niet om heen. Stilte is bedreigender dan Noise.

Het is ook zeer fantasie prikkelend, een bevreemdende sfeer die me in een bepaalde mate angst inboezemt, maar ook aanvoelt als een donker deken tegen die duistere gedachten. Klopt dit? En voel je jou – net als ik – comfortabel in de duisternis? En als derde , is dat een bewuste keuze op die manier tewerk gaan?
De luisteraar mag zijn beleving zelf invullen. Wat voor de een donker is, is voor de ander een grap. Ik hou van de afwisseling van donker en licht. Van afwisselend vrolijk en somber.  Net zoals in het echte leven.  Ik voel me wel comfortabel in duisternis inderdaad. Deze manier van werken is vanzelf zo ontstaan, het is geen bewuste keuze.

Wat zijn je persoonlijke verwachtingen over deze nieuwe schijf en welk publiek zou je er graag mee willen bereiken?
De nieuwe plaat is een terugkeer naar het instrumentale werk zoals ik al zei. Ik denk  dat er een breed  algemeen publiek voor is. Het is solo luit met minimale electronics.  Het is uiteindelijk nieuwe muziek zoals de titel al aangeeft. Dat past niet in hokjes. Ik breng hem op mijn eigen label, Incunabulum uit. Dat dwingt me om weer de mensen op te zoeken die mij vanaf het begin al steunden in mijn instrumentale werk. Wat dat betreft is het ook een terugkeer.

Net zoals elke artiest, band, kunstenaar en mens heb je uiteraard ook te maken gehad met covid, waar we al twee jaar mee zitten, je nieuwste schijf is zelfs geschreven midden in die pandemi, e heb ik ergens gelezen. Hoe heb je als mens en muzikant die tijden doorstaan? Was het een confrontatie met je grenzen – sommige hebben de handdoek in de ring gegooid – of was het eerder een bron van inspiratie?
Er was weinig afleiding tijdens de pandemie, de leegte was voor mij inspirerend. Het is alsof je in een witte kamer zit, zonder besef van tijd of afbakening. Erg spiritueel. Het is gemakkelijker als je solo speelt en componeert, dat geef ik toe. Er zullen heel wat muzikanten in bands gestopt zijn.

Wat zijn de verdere plannen en komt er een tour?
Vanaf April tour ik solo in Europa en de UK en in Juni o.a. in Rusland.  In Moskou trek ik zo een publiek van 1000 man, dat is altijd erg spannend. Er wordt gewerkt aan een toernee in de VS. Ik werk ook nog aan een nieuwe duo-plaat met Jim Jarmusch.

Na al die jaren, zijn er nog ambities of doelstellingen, dingen die je absoluut nog eens wil doen (ik veronderstel dat een sportpaleis uitverkopen niet tot die ambitie behoort, of wel?)
Ik wil altijd nog een biografie schrijven maar het is er nog steeds niet van gekomen. Er zijn genoeg verhalen. Maar omdat ik altijd onderweg ben is het nog niet zover.

Je hebt een stempel gedrukt en grenzen verlegd tussen klassiek en populaire muziek, de Luit naar een ruim publiek gebracht, waarvoor ode! Maar moesten er beginnende muzikanten zijn die in je voetsporen willen treden, welk advies zou je hen willen mee geven?
Don’t Try It At Home.

Bedankt voor dit fijne gesprek, ik hoop je snel nog eens live te kunnen zien, het ga je goed! Dank je

Compro Oro & Murat Ertel - Een exotisch feestje, een ontmoeting, kruising van verschillende culturen

Het psychedelisch jazz collectief Compro Oro stelde reeds in 2020 hun nieuwe project 'Simurg' voor, een samenwerking met Murat en Esma Ertel (BaBa ZuLa) , grootmeesters in het genre Turkse psychedelica.
Compro Oro houdt van verkenning en mixt nu een exotische wereld in hun kenmerkende jazz met het kleurrijke duo . Ze hebben de perfecte ‘match’; het is een sprankelend project. De recensie kun je hier nog eens nalezen. 
De plaat werd nu pas door de ganse coronapandemie voorgesteld. Momenteel met een zittend publiek weliswaar, maar dat kon de sfeer niet drukken, integendeel.

Het is niet alleen de instrumentatie en de vocals (mannelijk en vrouwelijk) die belangrijk zijn in dit bijzondere concept, ook het visuele aspect op het podium is straf en spreekt tot de verbeelding. De bevreemdend mooie, uitbundige danspasjes vermengen de Westerse en Turkse cultuur, een feestelijke uitbarsting is het. Compro Oro pakt niet enkel het publiek in, ook Murat Ertel (BaBa ZuLa), Hindi Zahra en Esma Ertel leveren hun bijdrage. Sjiek!
Die diverse psychedelica tunes zorgen voor een hypnotiserend effect , het werkt bedwelmend, aanstekelijk en klinkt als een magisch geheel. Murat Eretel zoekt zelfs het publiek letterlijk op door gewoon op de stoelen te gaan wandelen, waarbij hij intussen ingenieus op zijn instrument speelt.
Er gebeurt steeds iets . Er is een overaanbod aan muzikale prikkels in die klein twee uur durende verrassende set.
Deze artiesten houden er van muziek tot kunst te verheffen. Een exotisch feestje, een meltpot, ontmoeting en kruising van verschillende culturen en zeerzeker bij dit combo dat tekent voor een Westerse en Turkse magie.
Wat een levendige subtiel uitgewerkte performance, overtuigend sterk! Na de try-out in de 4ad, opnieuw een bevestiging in Gent!

Organisatie: Handelsbeurs, Gent