B-Jazz Rewind, een alternatief programma door Leuven Jazz en B-Jazz International Contest, is aan z’n vierde avond. Vanavond is er het beloftevolle jonge jazz collectief RVB Quartet en Aishinka, de winnaars van B-Jazz International Contest 2019.
RVB Quartet (****) - Rebekka Van Bockstal (gitaar), Marius Couvreur (drums), Otto Kint (contrabas) en Elias Storme (sax) openen als RVB Quartet. Dit quartet brengt voornamelijk composities van gitariste Rebekka Van Bockstal, geïnspireerd op de hedendaagse jazzgrootheden Gilad Helselman, Mark Turner en Wayne Shorter.
RVB Quartet creëert een sound waarbij vooral de saxofoon overheerst. De aanstekelijke gitaarriedels en de knetterende drumsalvo's , die naar pure rock muziek neigen, sluiten echter perfect op die bijzonder jazzy klinkende sax en contrabas aan., Ze gaan erg gevarieerd te werk, de sound klinkt aanstekelijk, groovy en energiek . Op die manier tekenen ze voor het perfecte huwelijk tussen rock en jazz.
Aishinka (*****) - Ook Aishinka klinkt intrigerend en afwisselend. Ze combineren jazz met Oost-Europese sounds , meerbepaald de traditionele Bulgaarse muziek. Een versmelting die de beide werelden met elkaar verbindt en een geluid die tot de verbeelding spreekt.
De folkloristische gezangen en de sound is bedwelmend , aanstekelijk en werkt in op de dansspieren . Improvisatie en avontuur zijn belangvolle elementen. Het maakt het geheel boeiend en sterker . Wat een bondgenootschap tussen beide muzikale culturen.
De comfortzone tussen rock, folk, Balkan en jazz wordt verlaten. We krijgen een kleurrijk palet die vertrouwd, avontuurlijk van aard is en de creativiteit doet opborrelen. Sjiek.
Organisatie: Leuven Jazz + B-Jazz International Contest + 30cc, Leuven
Leuven Jazz 2021 - B-Jazz Rewind 2021 - livestream - RVB Quartet + Aishinka - De comfortzone tussen rock, folk en jazz verlaten
Leuven Jazz 2021
30CC
Leuven
2021-05-01
Erik Vandamme
Go March - livestream - De perfecte verbinding tussen post rock en elektronisch vernuft
Philipp Weies (gitaar), Hans De Prins (synthesizer) en Antoni Foscez (drums) vormen samen het Antwerpse trio Go March. Met hun debuut 'Go March' (2015) en opvolger 'I' (2018) gooide de band hoge ogen, net door een perfecte verbinding tussen post rock en elektronisch vernuft te maken.
Het grensverleggend karakter intrigeert en in die richting werkt Go March verder naar de opvolger 'III' . De EP (een full album kunnen we deze schijf moeilijk noemen), werd voorgesteld in de Cactus Club, Brugge via livestream
Go March (*****) tast zijn eigen mogelijkheden, grenzen af en durft buiten de comfortzone te treden. Veertig minuten lang worden we in deze muzikale wurggreep gehouden. De laagjes bouwen op en zijn kleurrijk. De avontuurlijke stijl en de klankenrijkdom zorgen voor een wisselend geheel dat bedwelmend werkt en de dansspieren aanspreekt.
Trouwens, het is even zeer beeldrijk, de filmische beelden en visuele effecten passen perfect binnen het muzikaal aanbod. Het lijkt erop dat je in een futuristische film bent beland, waarbij de spanning te snijden is.
Het klinkt allemaal boeiend, de dreunende percussie, de drum virtuositeit van Antoni Foscez, de vlijmscherpe gitaarriedels van Philipp Weies en de explosieve wendingen van de synths van klankentovenaar Hans De Prins. Het zorgt voor een trancegevoel.
Het materiaal van Go March weet ons telkens te verrassen en werkt verslavend . Het is letterlijk een live beleven .
De band wordt omschreven als een 'Mogwai meets Kraftwerk' . Toegegeven, we kunnen ons hierin vinden. Go March is de perfecte verbinding tussen post rock en elektronisch vernuft.
'III' kwam op 23 april uit via Dunk!records: https://dunkrecords.com/products/go-march-iii-lp
Organisatie: Cactus Club, Brugge ism MOOOV
In het kader van Spot on Jazz werd een heuse Solidude Records label night georganiseerd, helaas nog steeds niet met publiek. Via livestream kregen we enkele belangvolle artiesten en bands in het jazzgenre: H A S T, Bestiaal, Skordatura feat. Jozef Dumoulin & Mäâk. De laatste is zelfs een primeur, want het is hun eerste echte live voorstelling aan een groot publiek. Het werd een oorverdovend, beklijvend totaalspektakel.
Het ‘oorverdovende’ nuanceren we en interpreteren we best in ‘de intensiteit van hun sound’.
We overlopen even
H A S T (*****) opgericht door altsaxofonist Rob Banken is een instrumentale band geworteld in jazz, heavy rock en improvisatie; ze openen overtuigend, verschroeiend met deze elementen. De sound van H A S T is gebouwd rond die sax, die emotioneel klinkt, ondersteund van broeierige gitaarriedels, een bedwelmende bas en een knallende percussie. Ze lieten een diepe indruk na.
Line up: Rob Banken – altsax; Artan Buleshkaj – gitaar; Roeland Celis – gitaar; Cyrille Obermüller – contrabass; Elias Devoldere – drums
De formatie Skordatura feat. Jozef Dumoulin & Mäâk (*****) tekent voor het totaalspektakel . We citeren eerst eens uit de bio ''Met rollende ritmes, scherpe injecties, hoekige grooves, momenten van humor en een buitenaards geluid dat af en toe doet denken aan de intergalactische funk van Battles, kookt Skordatura een sudderpot van ideeën."
Die pot kookt voortdurend over door de niet aflatende virtuositeit van Jakob Haghebaert (gitaar), Bas Bulteel (Fender Rhodes, keys), Joshua Dellaert (bas) en Sebastiaan Vekeman (drums).
Voor de gelegenheid krijgt dit gezelschap de steun van Mâäk , een avantgardistische jazzformatie in ons landje. Jozef Dumoulin, brengt vuurwerk uit z’n keys . Het zorgt voor sfeer en ambiance. Dit was een muzikale wervelstorm , hier werd het kookpunt bereikt. Sjiek.
Line up: Sebastiaan Vekeman: drums, compositie; Joshua Dellaert: basgitaar, compositie; Jakob Haghebaert: gitaar; Jozef Dumoulin: keyboards; Laurent Blondiau: trompet, arrangement; Jeroen Van Herzeele: tenorsax; Michel Massot: tuba; Gregoire Tirtiaux: altsax, arrangement
Bestiaal (*****) schudde ons muzikaal stevig door elkaar. Ze stonden in voor een golvende sound , hartverscheurend en chillend van aard . Ze flirten met geluidsnormen, oorstrelend en (geluids)overschrijdend; gevoeligheid en extravertie kruisen elkaar. Bestiaal tekent evenzeer voor dit gevarieerd totaalbeleven. Hun klankentapijt benadert de perfectie en biedt ruimte in improvisatie en experiment. Meesterlijk hoe ze je bij het nekvel grijpen!
Line Up: Sebastiaan Vekeman: drums & compositie; Jakob Haeghebaert: gitaar; Sebastiaan (Bas) Gommeren: contrabass
Organisatie: Spot On Jazz + ART-SPOT.BE + Solidude Records + MetX Movingmusic + Gent Jazz Festival, Gent
Spot On Jazz 2021 - H A S T, Bestiaal en Skordatura feat. Jozef Dumoulin & Mäâk - livestream - Een oorverdovend, beklijvend totaalspektakel
Spot on Jazz 2021
CC De Grote Post
Gent
2021-04-28
Erik Vandamme
Peter Vermeersch & Thomas Noël - 'In C' - Sound of Ghent - livestream - Een zinnenprikkelende versmelting van beeld en klank in een sprookjesachtig kader
We citeren als introductie: ''De Amerikaanse componist Terry Riley schreef zijn iconische werk In C in 1964. Deze compositie geldt als een van de ijkpunten van het minimalisme. Ze bestaat uit 53 deeltjes, soms maar van enkele noten. Uitvoerders krijgen van Riley veel vrijheid bij In C. Er is geen vaste duur en doorheen de jaren is er eindeloos op gevarieerd. De onovertroffen Peter Vermeersch (Flat Earth Society) en Thomas Noël (The City's Song) wagen zich in deze gloednieuwe productie aan een Gentse versie. Veertien muzikanten met evenveel instrumenten als verschillende culturele invloeden geven een weerspiegeling van de rijkdom aan muziek in de stad.''
Dit concert werd via livestream uitgezonden in het kader van ‘Sound Of Ghent’, in een samenwerking met De Centrale en de Handelsbeurs, Gent
Een livestream is pas echt geslaagd als de luisteraar ademloos zit mee te kijken, te luisteren en te genieten van de muzikale kunst van de artiest . Het collectief aan top muzikanten en vocalisten slaagt er hier met brio in. Het is een zinnenprikkelende, gevarieerde versmelting van beeld en klank in een sprookjesachtig kader.
Een verhalen verteller brengt een soort ode aan ‘de aardappel’. Het verhaal raakt door de poëtische invalshoek. De Afrikaanse voodoo klanken zijn in combinatie met een danser die je weet te hypnotiseren. Met de viool erbij wordt er voor een folklore totaalbeleven gezorgd.
Het geheel, de visualisatie en de sound, is wonderschoon en fantasieprikkelend door het gevarieerd klankentapijt (o.m. door percussie en strijkers) en de kleurrijke illustraties; de bevreemdend aanvoelende vocals drijven je naar onbekende oorden. Schitterend allemaal in die drie kwartier.
Hier valt nogal wat te beleven. Geen moment verveel je je . Terecht trouwens verdient deze compositie van Terry Riley zijn stempel iconisch… Peter Vermeersch & Thomas Noël hebben mensen rond zich verzameld, die de compositie nieuw leven inblazen. Ieder heeft zijn belangvolle inbreng . De puzzelstukjes passen perfect tot één geheel. Het collectief slaagt er dus met brio in je compleet overstag te doen slaan . Het verhaal en de muziek leven. Indrukwekkend, dit totaalspektakel.
Line up: Peter Vermeersch (basklarinet, elektronica), Thomas Noël (harmonium, xylofoon), Jeroen Baert (viool), Shalan Alhamwy (viool), Mevlüt Akgüngör (ney/rietfluit), Gergana Velikova (zang), Anaïs Moffarts (zang, contrabas), Sadig El Gibril (oed), Osama Abdulrasol (kanun), Tsubasa Hori (taisho goto, Sanba), Ehsan Yadollahi (tar), Farnoosh Khodaded (daf), Moussa Dembele (kora, balafon, djembe), Tister Ikomo (ngoma), Josse De Pauw (tekst), Gerda Dendooven (illustratie)
Organisatie: De Centrale + Handelsbeurs, Gent ism Sound of Ghent
We citeren uit de bandcamp pagina van de band: ‘Uma Chine presenteert 'Changes', haar tweede album. Hoofdingrediënten zijn drie vrouwenstemmen, gedragen door vette ritmes, delicaat verweven met analoge synthesizers. Uma Chine weet zowel live als op plaat een bijzondere energie te creëren. De band kenmerkt zich door gelaagde stemmen, vervormde gitaren, synths, en originele wendingen binnen de nummers. Uma Chine wil verhalen vertellen, aangelengd met een flinke dosis fantasie. 'Changes', het tweede album van Uma Chine, staat bol van magisch realisme" .
(Bron: https://werfrecords.bandcamp.com/album/changes )
Uma Chine intrigeerde reeds met het debuut 'Uma Chine', check de review hier - en tast nu verder grenzen af op de tweede 'Changes'.
“Hold” is een sfeervol, heupwiegend nummer. Een frisse aanpak horen we op het toegankelijk , aanstekelijk materiaal. De verrassende wendingen in sommige , maken het geheel boeiend en spannend, luister maar eens naar “Leads”, “Visits” en “The Frog” .
Het onderstreept de zin voor avontuur, experiment en veelzijdigheid in hun droompop. Ze durven de registers open te trekken getrokken, wat de sound krachtig maakt. De uitgekiende elektronische weerhaakjes, de soundscapes , de percussive en de kristalheldere vocals geven sterkte. Het afsluitende “White horses” klinkt kleurrijk, gevarieerd en wonderschoon op die manier. Het toont aan hoe goed ze op elkaar ingespeeld zijn.
Toen we Uma Chine zagen optreden op HUMO's rock rally finale schreven we ''Een psychedelische trip in een kleurrijke landschap , een sprookjesachtige omgeving creëren en je fantasie laten prikkelen is de rode draad van wat Uma Chine doet met ons. Een betoverend mooi optreden dat ons doet uitzien naar een adembenemend mooie reis in ons droomwereld of onderbewustzijn …''
Kijk, het kenmerkt de huidige plaat ‘Changes’. Een mooi melodieuze trip in een sprookjesachtig kader , fantasieprikkelend en met zin voor avontuur …
elektronica/pop/roots
Changes
Uma Chine
Tracklist: Hold 05:27 - Leads 04:03 - Visits 04:53 - (Delirium) 00:28 - The Frog 04:35 - Changes 05:14 - (Rachida) 00:40 - Uphill Song 03:56 - (The Grass) 00:50 - The Runner 03:19 - White Horses 05:47
Cathal Coughlan is een artiest die verdient in de spotlights te staan. O.m. bij Microdisney, via Fatima Mansions, tot bij het verbluffende Bubonique met komiek Sean Hughes. Hij heeft zijn ontluikende catalogus aangevuld met een reeks schitterende soloalbums. Een verbazingwekkend oeuvre. 'Song of Co Aklan' is het nieuwe album.
Hij is een klasse poëet en verteller. Zijn warme vocals brengen gemoedsrust. Mooi.
‘Song Of Co-Aklan' klinkt erg emotievol op die manier. “My child is alive”, “Crow Mother” en “Owl in the parlour” zijn hartenbrekers.
Hij is omringd door fijne muzikanten die perfect bij hem aansluiten. Sjiek. Een huiskamerconcert of een kampvuurgevoel borrelt op. “Let's Food the Fairground” is er zo eentje, waarop Cathal de gevoelige snaar raakt. Hij weet waar de bijzondere plaatsen in ons hart zijn, zoals ook op het afsluitende “Unrealtime” . De crooner in Cathal komt dus duidelijk naar boven. Hij schittert in eenvoud en emotionaliteit. Een wondermooi solo-album dus!
Tracklist: Song Of Co-Aklan 03:43 Passed-Out Dog 03:11 My Child Is Alive! 03:29 Crow Mother 03:48 St Wellbeing Axe 02:38 Owl In The Parlour 04:15 Let's Flood The Fairground 03:33 The Lobster's Dream 04:48 The Copper Beech 04:14 The Knockout Artist 03:25 Falling Out North St. 03:32 Unrealtime 03:39
singer-songwriter
Song of Co Aklan
Cathal Coughlan
https://www.youtube.com/watch?v=e6YL06Za4rc
Op de editie van het dunk!festival in 2017, waren we diep onder de indruk van de performance van The Chapel of Exquises Ardents Pears, we schreven “Een kruisbestuiving van twee bands , nl. de donkerte en fragiliteit van Stems (UK) met de pure post-rock van Anathème (F) zorgden voor adembenemende, mooi momenten. Naast de gitaar/drums waren we vooral gecharmeerd door de cello van Christine Avis , die je tot ontroering bracht.”
Enkele jaren terug overtuigden ze nog met 'TorqueMadra'.
Nu is er een solo project uit onder 'Notre Dame De La Colline'. Het klinkt even adembenemend! De naam van het album zegt het al 'Poèmes fous pour herbes fraîches' . In het instrumentale materiaal, komt het poëtische en de intensief mooie klank naar voor.
“Les Rivières du cerf” heft een wondermooie intro.
Notre Dame de La Colline klinkt uitnodigend en hartverwarmend. Flo, gitarist van de Franse band Anathème, weet je met dit project te raken. De akoestische gitaarakkoorden en de zwevende koperblazers bezorgen je alvast een gevoel van welbehagen. Een strijkerssectie volgt in verschillende lagen en brengt een donker ingetogen soms bevreemdend sfeertje.
"Sous les Ailes du Serpent" op z’n beurt kent enkele nerveuze passages. Een intimiteit die je ziel verwarmt in een donker kader.
Een mystieke duisternis wordt gecreëerd door de serene , intieme aanpak dat hypnotiserend inwerkt op ons gemoed . Wat een intensiteit.
Les Rivières du Cerf - Chronique des Faits Anciens - L'Ecureuil de la Discorde - L'Eléphant et la Carapace - Sous les Ailes du Serpent - Là où sont les Oiseaux - Belle Sainte Mort - Le Livre des Hymnes
Postrock
Notre Dame De La Colline
Poèmes fous pour herbes fraîches
De jonge ambitieuze singer-songwriter Ben Wolf zat iets meer dan een jaar geleden nog op de schoolbanken, klaar om arts te worden, hij gaf die carrière bewust op om zich op zijn passie muziek te storten. Zeker in deze corona tijden, een hachelijke onderneming. Maar soms moet je de sprong durven wagen, wat Ben heeft gedaan.
Ondertussen kregen enkele singles feedback op Radio 1, Radio Willy en Duyster! Onlangs verscheen zijn debuut 'Now you know '.
Ook hadden we met sing-songwriter een interview hier .
We vonden onszelf terug in deze mooie parel … Zijn persoonlijk verhaal is herkenbaar , raakt en hij toont hiermee aan niet de zoveelste songwriter te zijn; pijn, verlies, teleurstelling zijn de themata. Ben heeft een gemoedelijke, warme stem.
We ervaren een ‘kampvuur’ gevoel , met de ondergaande zon voor ogen . “Try Again Tomorrow” is er eentje om bij weg te glijden in die bijzonder tot de verbeelding sprekende wereld. “Ultraviolet” en het afsluitende “Now You Know” klinken iets anders en zijn erg emotievol.
De songs zitten een beetje in hetzelfde kabbelwater, en hij speelt op veiligheid qua melodie.
Schitteren in eenvoud dus , maar er is groeimarge . De laatste nummers hebben een meer avontuurlijke aanpak , dat we maar kunnen onderstrepen . Gevoelsmatig zit Ben Wolf op één lijn met een Ed Sheeran.
Talentvol is Ben zeerzeker . Vocaal is hij innemend. Hij heeft een pakkend debuut uit, schittert in eenvoud en kan verder groeien in zijn songwriting.
Tracklist: 1. Try Again Tomorrow - 2. Out Of Order - 3. Until Tuesday - 4. Ultraviolet - 5. Now You Know
Sing-songwriting
Now you know EP
Ben Wolf
Het verhaal van Don Kapot begint bij World Squad, een project van de Nigeriaanse gitarist Oghene Kologbo die drummer Warmenbol en bassist Damianidis de kans gaf om door Afrika te toeren en het podium te delen met afrobeatmeester Tony Allen. Hier leerden ze naar de essentie te gaan en werd de groove hun alfa en omega. Toen World Squad in 2016 werd opgedoekt, haalden Warmenbol en Damianidis er saxofonist Perdieus bij en werd de deur weer opengezet naar andere genres. Krautrock en punk gaven die Afrikaanse grooves extra punch en een jazzmentaliteit maakte de sound leniger.
Onlangs kwam een nieuwe plaat op de markt 'Hooligan'. Don Kapot doet graag aan stijlbreuken en verbindt verschillende culturen in een improviserend kader.
Die verbintenis tussen jazz en afro brengt een zonnig, energiek kader, dat tekent voor een festival als Couleur Café. “Chinse Cows” is er meteen eentje, we zijn vertrokken voor een aanstekelijk potje jammen.
“Whononongono” laat een melancholisch , subtiel , experimenteel kantje horen. De sax zorgt voor adrenalinestoten. Een feestelijke stemming hebben we hier.
Hun avontuurlijke, improviserende sound is doorspekt van absurditeit en humor. Het is fijn dat al die stijlen elkaar vinden en zorgen voor zo’n cultuurschok … Punk, rock-'n-roll, afrobeat, krautrock, minimal music, … er zit vanalles in. Je hoort het op “TV4”, “Hooligan” en het afsluitende “Kop Zonder Kip”.
Chinese Cows 05:03 - Pentatonitis B 06:04 - Whononogono 09:50 - TV 06:09 - Softly As In A Morning Pancake 04:02 - Hooligan 06:12 - Kop Zonder Kip 04:46
Afrojazz
Hooligan
Don Kapot
Steegmoord - Maarten Doumen (Steegmoord) - Als er meer zicht op de toekomst komt had ik Steegmoord zeer graag uitgebouwd naar een volwaardige band waarmee we in 2022 de zomerfestivals gaan afschuimen
STEEGMOORD, het nieuwste project van de Belgische songwriter, Maarten Doumen, is gevat van sprankelende cleane gitaren, ondersteund van synths swells/ambient; het gaat naar wilde, drop-tuned experimentele prog en stoner riffs.
Deze Gentse progressieve metal/stoner artiest stuurt nu meer aan op een ander geluid.
Maarten heeft getoerd in de BeNeLux, Duitsland en Tsjechië, de afgelopen 6 jaar met melodische metal/metalcore acts Six o' Five en Stranger Dimensions. De geest van die bands voelen we deels subtiel aan op de EP ‘STEEGMOORD’ hier
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/81542-steegmoord-ep.html
Maarten, je bent geen onbekende op het podium, je hebt getoerd in de BeNeLux, Duitsland en Tsjechië in de afgelopen 6 jaar met melodische metal/metalcore acts Six o' Five en Stranger Dimensions. Dat is toch geen klein bier. Maar ‘Steegmoord’ is toch iets totaal anders. Hoe is het idee ontstaan eigenlijk?
Het idee is ontstaan doordat er in de loop van de jaren vrij veel onafgewerkte nummers op mijn harde schijf stonden weg te kwijnen. Zelf ben ik zeer trots op muziek die ik maak, ook al is het maar een gitaar riff van tien seconden. Daarom rees het idee om onafgewerkte muziek toch eens uit te werken en in een project te gieten.
Heeft de naam ‘Steegmoord’ een onderliggende betekenis?
Ik wilde graag een Belgisch klinkende naam die aan het genre kon gelinkt worden. En na een namiddag verschillende namen over en weer te slingeren met de collega’s op het werk is Steegmoord de naam die er uit gekomen is en het meest bleef plakken.
Welk publiek hoop je hier specifiek mee aan te spreken? Of ben je daar niet mee bezig
Eigenlijk niet. Uiteraard mik ik met Steegmoord meer naar het metal publiek. Maar ik luister zelf naar zeer gevarieerde genres. Ik kan alleen maar hopen dat mijn muziek bij een breed publiek in de smaak valt.
Heeft deze coronatijden bijgedragen tot de release van dit project? Of speelde je al langer met het idee?
Het idee om niet afgewerkte muziek uit te werken zat al lang in mijn hoofd. Maar steeds zonder een plan van aanpak. Ik kan wel zeggen dat de corona crisis (hoe erg ook voor de muziek industrie!) heeft gezorgd dat ik hier effectief ben mee doorgezet. In de eerste lockdown kwam er onverwacht veel tijd vrij. Na die tijd in mijn thuissituatie te spenderen ben ik toch muzikaal in een zwart gat gevallen. Wat er toe heeft geleid dat ik veel tijd kreeg om mijn ding te doen met onafgewerkte nummers.
De gitaar neemt uiteraard de voornaamste plaats in, waar komt de voorliefde voor dit instrument vandaan? Iedereen wil gitarist worden ?
Gitaar… Ja het is meer dan een hobby geworden op dit moment. Een passie kan het nog licht omschrijven. Onlangs zat ik nog in de oude fotoboeken bij mijn ouders te bladeren. Ik bouwde al gitaren nog voor ik ze effectief kon bespelen. Dat was toen met K’nex en lego bouwsteentjes. En ik deed niets liever dan Kirk Hammett imiteren. Mijn eerste gitaar kreeg ik, dacht ik, op mijn twaalfde. Een akoestische gitaar. Een maand (en veel gezeur) later kreeg ik dan mijn eerste elektrische. Mijn ouders konden het niet geloven dat ik zo gebeten ging zijn. Dagelijks bespeelde ik mijn gitaar enkele uren. Het was pas op mijn 21ste dat ik meer en meer in groepsverband begon te spelen. En dat doe ik tot op heden nog steeds. In de loop van de jaren is de hobby alleen maar gegroeid van leren spelen, tot onderhoud doen, tot effectief gitaren bouwen.
De EP kwam eigenlijk al eind januari op de markt, door het overaanbod aan releases is deze ons wat ontgaan, en nu heb ik eindelijk tijd gevonden me er ook over te buigen. Enkele bedenkingen: Vooral een gevarieerde mengelmoes aan metal stijlen zorgen voor een instrumentaal oorgasme.
Inderdaad, echt in een hokje is Steegmoord niet te plaatsen. Ikzelf wil er geen specifiek genre op plakken. Maar ik hou van variatie in muziek. Zonder er uiteraard een kakofonie van te maken. Zeker omdat ik besloot om zonder zang te werken hoorde ik openingen om met gitaar en andere instrumenten, soms ongebruikelijke richtingen uit te gaan. Uw stelling van het muzikale oorgasme maakt mij zeer gelukkig en gemotiveerd om verder te gaan zoals ik bezig ben ?.
Was het bewust de bedoeling meerdere stijlen aan te boren?
Variatie in de muziek was het doel. Meerdere stijlen eigenlijk niet bewust. Ik heb zelf een punk/thrash metal achtergrond. Mijn eerste band was metalcore. En ik groeide zo door naar Britse rock en Amerikaanse blues rock. Ondertussen luister ik dus eigenlijk naar van alles. En ik gebruik ook graag die invloeden in mijn eigen muziek. Het bewuste doel is om stevige metal te maken. Muziek die bepaalde emoties probeert los te maken.
Meestal krijg je een ‘into you face’ metal, waardoor je van je sokken wordt geblazen. Maar ook gaat het soms de meer melodieuze kant op, leunend tegen de betere ballad . Ook hier een bewuste keuze wat die tempowisselingen betreft? Graag je mening
Ik heb niets liever dan beukende ‘in your face’-metal! Maar om het interessant te houden moeten er ook momenten in zijn om eens te bezinnen over wat er net gebeurt is en wat er misschien nog zou kunnen komen. Je kan geen hoogtepunt hebben zonder de opbouw er naartoe ? Of ik hier in slaag met dit album, dat is natuurlijk voor de smaak van de luisteraar. Maar dat is zo wat mijn visie hieromtrent.
Het enige minpuntje (als je dat zo kunt noemen), na vijf songs verlang je gewoon naar meer van dat energieke gitaar geweld, voor mij kon je hier gerust een full album mee vullen. Of is dat nog de bedoeling in de toekomst?
Hehe, blij om dit te horen! Zonder iets van datum te moeten vastleggen kan ik je wel al vertellen dat er zeker nog een vervolg op deze release komt!
Tot daar mijn paar bedenkingen … Hoe waren de algemene reacties feitelijk?
De reacties zijn over het algemeen zeer positief. Het grote aandachtspunt is de zang. Of eerder het gebrek aan. De een houdt er van, de ander niet zeker?
Wat zijn de verdere plannen (buiten eventuele andere releases) ermee live optreden?
Er zijn vele plannen, maar nog geen concrete. De onzekerheid van de corona crisis speelt hierin een grote rol. Zoals ik al eerder vermeldde komt er zeker nog een vervolg in de vorm van een nieuw album. Het plan om hier zang op te plaatsen door 1 zanger, of meerdere gastzangers ligt op tafel.
Live optreden, enorm graag!!! Ik heb hiervoor reeds aanbiedingen gekregen. En de muzikanten er voor samenbrengen is ook geen probleem. Maar dit zal niet zijn voor dat het volgende album uitkomt.
Of toch maar streaming? Hoe sta je tegenover dat fenomeen?
Tja, ergens moet je mee met de tijd he. Ik persoonlijk vind streaming fantastisch! Overal ter wereld je cd kast in je broekzak hebben en ten alle tijden met muziek kunnen bezig zijn. Maar af en toe eens sukkelen met een gekraste cd, of genieten van een goeie plaat met een glazeke, daar ben ik ook voor te vinden. Het is een zeer mooi medium om je muziek wereldwijd aan de man te brengen, maar aartsmoeilijk om uit het enorme aanbod te springen. Een leuke uitdaging.
Staan er naast Steegmoord nog ander plannen met andere projecten op het programma?
Jazeker, tijdens deze corona periode zitten we niet stil. In een ander project Six o’ Five zijn we momenteel in de studio voor een full album op te nemen. Op persoonlijk vlak heb ik de merknaam MADNGuitars opgericht. Hieronder verzorg ik onderhoud aan gitaren en bassen, en bouw ik ook mijn eigen gitaren. Momenteel staat dit nog in zijn kinderschoenen, maar ik zou hier graag in doorgroeien.
Hoe heb je, naast het productief bezig zijn met je solo project, deze crisis overleefd tot nu toe?
Het zijn inderdaad rare tijden. En het mentaal blijven volhouden is soms wel eens lastig… Gelukkig is er mijn vriendin en mijn hond waar ik altijd bij terecht kan. Ik zou hen voor geen geld van de wereld kunnen missen. Ook is er altijd wel iets te doen aan het huis of in de tuin. Vorige zomer heb ik ook, een beetje impulsief, een vijver aangelegd met enkele mooie vissen om nu zorg voor te dragen. Ik ben van nature iemand die altijd wel met iets moet bezig zijn. Dus naast heel het muzikale gebeuren heb ik bezigheden genoeg in en rond het huis. Hopelijk kunnen we de hobby ‘Barbecue in de tuin met vrienden’ deze zomer ook terug hervatten ?
Zijn er ambities om iets te doen voor Films of zo met dit project? Wat zijn de verdere ambities en doelstellingen met dit project (en eventuele andere projecten waar je mee bezig bent)
Aan ambitie om met mijn muziek bij films aan te kloppen heb ik nog niet gedacht eigenlijk. Hierbij een warme oproep. Mocht mijn muziek van toepassing zijn voor een film dan sta ik daar zeker voor open. Een goeie vriend van mij, en mede muzikant bij Six o’ Five, is wel bezig met filmmuziek. En met hem wissel ik heel vaak ideeën om in onze muziek te steken. Misschien zit filmmuziek er ooit nog wel in. Wie weet… Mijn doelstelling op dit moment is dat zoveel mogelijk mensen van mijn muziek mogen genieten. En dat het volgende album nog harder zal knallen dan dit. En als er meer zicht op de toekomst komt had ik Steegmoord zeer graag uitgebouwd naar een volwaardige band waarmee we in 2022 de zomerfestivals gaan afschuimen.
Bedankt voor dit fijne gesprek; ter afsluiting: via welke link kunnen mensen je album of andere merchandiser aankopen?
Fysiek is mijn album niet te koop. Wel bied ik het gratis aan via bandcamp. Om steun te betuigen aan dit project staat het altijd open om een vrije bijdrage te doen. Maar dit is uiteraard geheel vrijblijvend.
https://steegmoord.bandcamp.com/releases
Verder ben ik te vinden op de meeste courante streamingdiensten (Spotify/Deezer/Applemusic/…) en social media (Facebook/Instagram). https://open.spotify.com/artist/7sxcNFKA2AvhOErpP570AL?si=BeBpSeLJRs2iE5UbBU-DRg
https://www.facebook.com/SteegmoordOfficial
https://www.instagram.com/steegmoord_official/
Nederlands 
Français 
