Reena Riot is het alterego van Naomi Sijmons , jawel dochter van de Fons van The Scabs . De jonge dame heeft haar debuut EP uit, met een vijftal overtuigende songs . Ze heeft zich weten te omringen met goed op elkaar ingespeelde muzikanten .
Dromerige melodieuze pop , bepaald door een rauwe , dreigende emotionele tune, die haar in de finale van Humo’s Rock Rally brachten . Ze balanceert ergens tussen Polly Harvey, Ani Difranco, Edi Brickell, Alanis Morissette, Janis Joplin en het songwriterschap van Elliott Smith en Thurston Moore van Sonic Youth .
Afwisselend werk , waarbij een paar pure , oprechte , eerlijke semi-akoestische nummers terug te vinden zijn. We kunnen nog veel moois verwachten van deze beloftevolle artieste!
Een zevenkoppige hiphopbrassformatie overtuigt ons met een muzikale creativiteit van hiphop, drum’n’bass, funk , grungerock en New Orleans blazers . Feestelijke Toeters en Bellen met een hyperkinetische MC , een spervuur aan raps, en uitermate groovy, ontspannende en opbeurende muziek. De stemming is optimaal, in de lijn van de vroegere Wawadadakwa, El Tattoo del Tigre, Amour Fou, Stuffed Babies on Wheels en Shantel & The Bucovina Orkestar. Ze zijn en blijven trouw aan de Brass traditie .
Ook de layout mag er duidelijk zijn waarbij een everzwijn en stier in elkaar getekend zijn. Spitsvondig.
Info op http://wbbbb.bandcamp.com
http://www.naff-rekordz.com
We horen op de EP van het Limburgse kwartet een mix van rock, industrial en EBM. Ze kunnen hevig en stevig stampen met brutale, diepe grooves en beats; een energieke sound in z’n totaliteit , maar ze durven in de zes songs ook breder gaan, richting gothic en new wave , wat een bezwerende , donkere sound kan oplevert .
Live kan dit niks anders dan een wervelwind zijn en opwinding veroorzaken .
Info http://www.doganov.be
Uit Tongeren zijn deze jongeren van Polaroid Fiction afkomstig. Ze hebben een EP uit van een vijftal songs met rammelende broeierige gitaarsongs die ergens een Nemo/Metal Molly/ Pascal Deweze/Sukilove/Millionaire gehalte hebben, en dicht leunen tegen een Bed Rugs . Het zijn rauwe, snedige, weerbarstige songs , die boeien door de melodieuze rammelende ritmiek, de diepe hooks , de tempowisseling en de verrassende wendingen .
Polaroid Fiction is alvast Een Eigen Kweek die we wensen te koesteren.
http://vi.be/Polaroidfiction
The Hottest Places in Hell Are Reserved For Those Who In Times Of Great Moral Crisis Maintain Their Neutrality
Del-Toros
Del-Toros is een driekoppige rockband uit het mooie Nederlandse Alkmaar. Ze kozen voor hun eerste langspeler een ellenlange naam die we maar 1 keer in deze review neerkrabbelen: ‘The Hottest Places in Hell Are Reserved For Those Who In Times Of Great Moral Crisis Maintain Their Neutrality’ . De muziek die het drietal brengt is niet echt vernieuwend maar klinkt des te frisser. Hun eenvoudige surfrock crossover wordt mooi gecombineerd met invloeden uit hardrock, punk, dub en zelfs metal. Del-Toros mengt er nog een flinke scheut reverb aan toe en klaar is kees. Het resultaat is wat ons betreft even simpel als degelijk! Tracks als opener “Mexican Death Squad”, “Mouche Volante” en “2 Feet on The Ground” kennen een stevig tempo en knallen lekker uit je speakers. Voeg daarbij nog de authentieke vocalen van zanger Guido en de prima productie (door Theo Van Rock, bekend van vorige werk met oa Henry Rollins en Urban Dance Squad) en je hebt een album dat de middelmaat overstijgt!
Prachtig artwork en een leuke biografie waarbij men zich vergelijkt met bands als Converge, Isis, Poison The Well en andere fijne namen…. Dat nodigt uiteraard uit om snel te luisteren naar het eerste full album van deze Nederlandse undergroundband. Jammer genoeg weet de debuutplaat van The Fifth Alliance uit Breda ons zelden te overtuigen. De band brengt een mix compromisloze hardcore en sludge, doom en postrock maar klinkt in de meeste composties te monotoon en te rommelig. Daarnaast zijn er de afgrijselijke vocalen van frontvrouw Silvia (vergelijk het wat ons part gerust met het spreekwoordelijk gekeelde varken) wat er jammer genoeg voor zorgt dat ons geoefende oor snel afhaakte. The Fifht Alliance heeft zeker nog heel wat groeimarge maar kiest wat ons betreft beter voor een andere vocalist of een louter instrumentale benadering . Ook iets harder sleutelen aan de diverse nummers is geen overbodige luxe. Voor wie toch interesse heeft in deze zuiderburen: www.thefifthalliance.com .
Eind 2011 recenseerden we de debuutep van de vier Antwerpenaren van F.O.D. We herinneren ons een degelijk plaatje van een band die sterk geïnspireerd was door grote voorbeelden als Lagwagon en Bad Religion. De eerste betrachting van het viertal was duidelijk om zoveel mogelijk optredens te scoren. We zijn anderhalf jaar later en F.O.D. is terug met een zeer opmerkelijk eerste full album. Het is zo klaar als een klontje dat men een reuzenstap voorwaarts gezet heeft!
De muziek van de heren is een heel stuk gediversifieerder en we horen een punkband met een eigen geluid en een eigen smoel. De invloeden van de genoemde punkgrootheden zijn er nog wel maar veel minder manifest en eenduidig...
De 16 tracks zijn stuk voor stuk puntig, energiek en verduiveld catchy. De muzikanten zijn perfect op mekaar ingespeeld en er is een hoofdrol voor de vocalen van Stijn Dewaele en Hans Roofthooft! F.O.D kent bovendien de kunst om op de juiste momenten enkele achtergrondkoortjes in te voegen waardoor je als luisteraar lekker meezingt.
Ook de mensen achter de knopjes hebben prima gewerkt want de band klikt veel krachtiger dan ten tijde van de debuutep.
Dit plaatje luistert lekker weg van begin tot eind maar kent enkele opmerkelijke hoogtepunten: zo blazen openers “Racket Rating” en “20 Second Song’” je gegarandeerd van je sokken. Het melodieuze “Joke” heeft veel weg van een band als Flatcat maar doet de haren op je armen rechtop staan. Ook titeltrack “Ontario” is een song die je bijblijft en dan is er nog de single “Carry On”.
Met de juiste ondersteuning en wat meeval moet deze meezinger in staat zijn de lijst van de Afrekening te halen! Indien we bij Musiczine punten zouden geven aan nieuwe platen, dan scoorde dit viertal een dikke 9 op 10!
Van deze Nederlandse band rond de talentvolle gitarist Ruben Hoeke , die al een onderscheiding op zak heeft als beste gitarist, kreeg de vorige cd ‘Coexist’ al lovende kritiek . Ook van deze opvolger zijn we behoorlijk onder de indruk .
We hebben hier intens broeierige , vette rock’n’roll , in soul gedrenkt, zompige americana en stampende rhythm & blues, . Een goed gevarieerd album trouwens van meeslepende songs, die durven te rocken , verrassende wendingen ondergaan, intens spannend , beheerst klinken en zich niet verliezen in meligheid . Het materiaal rijpt en krijgt voldoende ademruimte door de soli.
Live wordt de band geroemd voor hun energieke optredens . Het materiaal op ‘Loaded’ nodigt alvast uit om volledig op te gaan in die dynamiek
Info http://www.rubenhoeke.com
Pop/Dance
The House of Sleep
Tannhauser
Het Leuvense Tannhauser is niet aan zijn proefstuk toe, is al een tijdje bezig en wentelt zich in het concept van de chillwave – dreampop - shoegaze . Zalvende songs , met een bezwerende trance , én met weerhaken door de verrassende wendingen verwezenlijkt door ijle en sfeervolle synths , dromerige, frisse en gruizige gitaarklanken , die wat galm en pedaaleffects kunnen verdragen . De zang zweeft ergens over de nummers heen .
Tannhauser omarmt een zachte My Bloody Valentine. De composities zijn vakkundig in elkaar gestoken. “Nosedive” , “Slowburn” en de titelsong zijn hier best spannend .
Info http://www.myspace.com/tannhausermusic
Youngblood - Een Limburgs kwintet dat erin slaagt compromisloze rock te spelen. De vier songs tonen aan dat ze doorsnee intense melodieuze gitaarrock spelen, broeierig , meeslepend, die ademruimte krijgt en durft te exploderen . Niet echt rauw , vettig of slordig , maar eenvoudig en doeltreffend . Meer moet dat soms niet zijn om de aandacht te trekken onder de noemer van frisse gitaarrock.
Info
http://www.youngblood.be
Felix van Cleeff is een Nederlandse singer-songwriter die sterk beïnvloed is door Leonard Cohen en Jeff Buckley. Hij brengt eenvoudige sfeervolle , verstilde muziek voor bij het houtvuur. Niks nieuws onder de zon , maar toch wist het hout voldoende te knetteren , om de aandacht te behouden . Beste nummer "Before the tide”.
Het trio douBt is gesitueerd in de prog/jazz/avantgarde scene. Het is moeilijk hun muziek te beschrijven. Het is een beetje vanalles waarin jazz, heavy rock en avant garde zijn vervat, en daarom is dit een tamelijk ontoegankelijk album dat pas na herhaalde keren beluisteren openbloeit. Invloeden zijn merkbaar van King Crimson en de Mahavishnu Orchestra en zelfs van Deep Purple (In Rock).
Michel Delville is een begenadigd gitarist. Dit is hun tweede release op het Moonjune label.
Dead Ends is een Deense indie rock band. Deze plaat is hun tweede; hun debuut ‘The Arrogant’ werd eerder al goed ontvangen. Kenmerkend is het lichte gitaargeluid en het gebruik van 80jaren synthesizers zoals we die nog kennen bij Depeche Mode en The Cure. Door het creëren van soundscapes liggen de verschillende songs qua klankkleur nogal dicht bij elkaar. Kortom, licht verteerbare popmuziek met soms heel mooie melodiëen. Beste nummers zijn “Destroyer” en “Dead Leaves”.
Bed Rugs stond in een vorig leven als The Porn Bloopers en bereikten in 2008 de finale van Humo’s Rock Rally. Uit die jeugdige onbezonnenheid maken ze een nu rijpere evolutie door en komen met bed Rugs aandraven met de fijne plaat ‘8th Cloud’ . De heren uit St-Niklaas klopten aan bij Pascal Deweze , die de productie op zich nam . En de invloed van Metal Molly en Sukilove van Deweze is hier onmiskenbaar te horen , alsook de Britse Last Shadow Puppets , Miles Kane en Noel Gallagher; natuurlijk kun je niet omheen de Beatles en Beach Boys als ankerpunt bij het beloftevolle kwartet.
Ze brengen een boeiende afwisseling van rauwe , snedige , weerbarstige gitaarrock en sfeervolle popsongs met een psychedelische tune , die hitgevoeligheid niet uit oog verliezen , en elan krijgen door de meerstemmige zang.
Een intrigerende switch krijg je te horen op dit debuut: “Purple pill”, “Modern freaks” die rocken, de pop van de single “What does it mean?” , naar een broeierige, mooi uitgewerkte “Mark’s ghost”, die ruimte laat voor de instrumenten , tot de psychedelische tunes van “Dream on” , het avontuurlijke “Subtopia” en de sfeervolle “Be a little strange” en “Shoe” .
Deze Muziek van Eigen Bodem koesteren we ! Bed Rugs heeft een overtuigend , sterk debuut uit.
Nederlands 
Français 
