Het Canadese The Waxbills van sing/songwriter Nathan Warriner, al van 2008 actief, focust zich op Europa met hun derde plaat ‘When loves comes’ . We hebben hier aanstekelijke poprock met subtiel uitgekiende ritmes en een sterke emotievolle zang. Soms komt in de pittig gedreven rocksongs Bush van Gavin Rossdale bovendrijven, maar het trio wisselt voldoende af , en gaat soms richting country/americana door toevoeging van het gitaargetokkel, banjo en mondharmonica. Van alles wat dus , maar rode draad is dat het materiaal een hoge hitpotentie heeft .
Uiterst genietbare pop door songs als “First aid kit” , “Break free”, “Blood on the road” , “Bells” en de titelsong . Toegankelijk materiaal , waarbij dit bandje verdient op de doorsnee radio te worden gedraaid . Fijne nieuwkomer!
http:// www.waxbills.com
Voor wie het Belgische punk- en hardcorewereldje op de voet volgt, is Homer geen onbekende. Het viertal uit Leuven en Antwerpen speelde sinds haar bestaan meer dan 500 shows en was ondermeer te zien op Groezrock, Rock Herk, Rockfest en (dit jaar nog) op Ieperfest.
‘The Politics Of Make Believe’ is het vijfde full album en is een uitmuntende mix van punkrock, melodieuze hardcore,metal en rock-n-roll. We horen elf donkere, rauwe en agressieve tracks van een formatie die het duidelijk heeft gehad met alle crisissen en zaken die fout lopen in onze maatschappij. De verschillende songs zijn opgebouwd uit diverse stevige, afwisselende riffs en energiek drumwerk.
Ook vocaal is variatie troef want de screams van de imponerende frontman Johan worden afgewisseld met cleane zangpartijen. Voeg daarbij een aantal fijne breaks en enkele singalongs en het is duidelijk dat Homer een zeer uitgebalanceerd album heeft gemaakt.
‘The Politics Of Make Believe’ is trouwens een groeiplaat die zijn schoonheid na iedere luisterbeurt iets meer prijsgeeft.
Toptracks zijn ‘My Demons Didn’t Make It To The Future”, het meezingbare “This Statue Won’t Fall Down” en het emotionele en verrassende “Inferno”.
Meer info rond Homer vind je op http://www.myspace.com/homer 666.
Pilots & Waves komt aandraven met een denderende EP van vier songs . Het kwartet van tandem Julie Hecquet en Jan Van Woensel, aangevuld met Ed van der Ven (bas) en Michael-John Joosen (drums) tuimelt met plezier in de begindagen van Sonic Youth (’83 – ‘88) van Moore – Gordon ; platen als ‘Confusion is sex’ , ‘Bad moon rising’ ( incl de befaamde “Death valley ‘69”!) en ‘Evol’ zijn de referenties.
De rammelende noisy ‘lofi’ georiënteerde songs hebben een melodieuze ondertoon , een broeierige spanning en durven te exploderen . De opbouw, de tempo wisselingen en de verrassende wendingen duiden op avontuur, zonder de toegankelijkheid te verliezen. De praatzang van beiden en schreeuwzang is heerlijk en kan messcherp zijn .
Overtuigend EPtje dat smaakt naar meer .
http://www.facebook.com/pilotsandwaves
We zijn aardig onder de indruk van het debuut van de Schotse twintigjarige Rachel Sermanni. Ze heeft een reeks luistersongs klaar met een folky tune , die soms breder kunnen zijn ...
Het zijn aangename , sobere, gevoelige songs met een donkere tune , over dagdagelijkse zaken en ervaringen. “Breathe easy”, “Bones”, “Ever since the chocolate” en “The fog” zijn intieme, rakende songs, bepaald door haar emotievolle stem.
Ze heeft al aardig wat supports bij elkaar heeft gespeeld als van Elvis Costello , Fink , Michael Kiwanuka en The Magic Numbers. Na de EP ‘Black currents’ , verdient haar debuut de spotlights … A girl, a voice & her guitar …
Info http://www.rachelsermanni.net
Het kan snel gaan soms … De beloftevolle Brussels/Lommelse groep rond Max Colembie Oscar & The Wolf krijgt nu de verdiende erkenning . Was de vorige EP ‘Imagine Mountains’ nog in eigen beheer , nu konden ze aankloppen bij Pias en stond Robin Proper-Sheppard (Sophia) in voor de productie . Het kwartet dwarrelde bij hun eerste EP binnen de indiefolk, ‘Summer skin’ gaat verder en duidelijk breder . Dromerige , herfstige indiepop , een kleurrijk klankenpalet , prikkelende geluidslagen, synthbeats, en de aparte , unieke ongrijpbare stem van Colembie .
Het kwartet heeft er intussen een reeks supports opzitten , van Ben Howard, Mercury Rev, Julia Stone, Villagers , Warpaint tot recent nog Lou Reed . Dit terzijde hebben ze een beklijvend sfeervol en broeierig materiaal, en met “Orange sky” een pracht van een nummer . In het oog te houden …
Info http://www.facebook.com/oscarandthewolf of http://www.oscarandthewolf.com
Drie jaar na ‘Fortunella’ stelt ten’sixty een nieuwe cd voor, sterk beïnvloed door de ‘nu-soul’ van Erykah Badu en Meshell Ndegeocello. Na herhaaldelijke luisterbeurten blijkt dit een groeiplaat , en zijn er ook invloeden te bespeuren van Joni Mitchell, funky en jazzy roots. Beste nummers zijn “I’ll wash your back, Happiness” en “Saw you”. Een zeer evenwichtige dynamische plaat, gedragen door de soepele zwarte stem van zangeres Joy Simar.
Split EP
A Clean Kitchen Is A Happy Kitchen / Silent Front
Jezus Factory
Twee bands – drie nummers … krachtvoer – 90’s referentie noisepop op z’n Shellac’s: rauw, metaalachtig , strakke ritmes – gortdroge drums – tempowisselingen .
De eerste amuseert zich in hun kunnen; we horen een acht minuten durende instrumental met heerlijk chaotische ritmes . De band met Boots (Traktor, DAAU, Dóttir Slonza,…), Craig Ward (dEUS, The Love Substitutes, True Bypass,…) en nieuw lid Paul Lamont (ex Hitch) gaat zijn eigen weg binnen de noieserock , en brengt Shellac - Captain Beefheart en Butthole Surfers dichter bij elkaar.
Silent Front klinkt hard en strak en hun twee songs vragen naar meer . Intrigerend krachtvoer dus … Overtuigend.
http://cleankitchen.bandcamp.com
http://silentfront.bandcamp.com
Het Limburgse Fence heeft al een paar platen uit en had met songs als “Always ultra” en “Mary Lou” een paar leuke , fijne singles uit . Na Pukkelpop 2006 gingen de leden elk hun eigen weg ; ze zijn nu terug bij elkaar en doopten de nieuwe cd simpelweg ‘Fence’. De songs zijn melodieus broeierige en sfeervolle rockers; we noteren alvast “ Without a trace” en “Walk the walk” . De groep durft breder te gaan op “I think I do” en “Evolution stock” . Ook de integere “We didn’t mean you no harm”, “Of day & night” en “Haystack” zijn de moeite . Fence schrijft songs zoals we hoorden van een Metal Molly . En zijn ze nu back. Mis hen niet!
Info http://www.fence.be
Het Leuvense duo Kevin Imbrechts (gitaar) en Nico Kennes (zang/drums) speelden zich dit jaar in de kijker op het Dunk!festival …“Snedige vette gitaarriffs en dito drumwerk zorgden voor een krachtige sound die toch met de nodige finesse werd gebracht” .
‘The Age of the image’ is een overtuigende EP . Ze wonnen al de vi.be contest voor het Play festival in de Muziekodroom en hun sound is een kruising van Helmet en the Queens . Intens spannende en broeierige krachtige, hevige rockers, die een ruimere respons verdienen …
http://mosquito.bandcamp.com
Van al de talentvolle Ierse bands, is O Emperor één van de enige die een deal met een belangrijk platenlabel wisten te versieren. Vanuit hun Ierse roots hebben ze een divers klankenpalet ontwikkeld, dit met invloeden van Crosby, Stills & Nash, The Beach Boys en zelfs Mumford & Sons.
Dit album is nogal wisselvallig. Een aantal nummers klinken nogal oubollig. Toch wordt dit album boven de middelmaat verheven, en dit door prachtnummers zoals “Heisenberg” en “Sedalia”. … Luister maar eens naar de bonus uitvoering “Sedalia” ...
Twee jaar na hun debuut ‘Echolocation’ presenteert Duncan Idaho het prachtig uitgegeven album ‘The Event Horizon’ en dit onder het label Moon Records. De eerste single van het album, getiteld “Io” is uit en wordt in Nederland goed ontvangen. Kenmerkend zijn het goeie gitaarspel, het huppelende orgeltje en een aantal strakke ritmes, met roots in de sixties en seventies. Beste nummer is ”Vulture of July”, prachtige samenzang tussen Ivo Alblas en toetseniste Hanna Tollenaar. Een aangename aanrader …
Het gezelschap omschrijft zelf hun muziek als zweverig en bevreemdend, warm en somber. Een soort van ‘onderwaterwereld’, en dat horen we, maar zien we ook duidelijk op de hoes; muziek ver weg van alle lawaai …
De EP bevat dromerige, zweverige gitaarpop; de songs zijn mooi uitgewerkt en vallen op door de licht twinkelende gitaarlijnen, keys en melodica . Intens broeierige, warme songs met een psychedelische tune en een repetitieve ondertoon. In de bio wordt elke song tekstueel onderbouwd en het lijkt alvast de moeite de info eens op te scharrelen via hun site .
Fijn uitgekiende, wegdromende, zweverige pop dus …
Info http://www.facebook.com/lightningvishwa
Vijf jonge gasten uit Kortrijk brengen straf spul op hun 5 nummers tellende EP. Broeierige , meeslepende en springerige gitaarrock, niet vies van wat electro. Op die manier drijft hier een band als Linkin Park naar boven , maar ze verraden ook het donkere , bezwerende als de ingehouden vocals van Steak Number 8. Puik EP’tje bijgevolg! van dit kwartet.
Info http://www.facebook.com/druzhnik
Uit Beringen is het duo Rebounce , Steven Ribus/ Nico Camps , afkomstig en ze hebben met de ‘Nighttronic’ EP vier floorkillers klaar voor een groovy danceparty. Het electroproject brengen beats’n’bleeps met de nodige dosis neurotische clicks en synths. Pumpin’ floortracks – live electro - dubstep en steamy beats , beter kunnen we het zelf niet omschrijven … Moeiteloos slagen ze erin de kleine ‘ILoveTechno’ danceclubs naar hun hand te zetten en kunnen ze de menigte opzwepen.
Info http://www.rebounce.be
Nederlands 
Français 
