logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (15378 Items)

Axelle Red ontvangt MIA 'Lifetime achievement award'

Geschreven door

Axelle Red ontvangt MIA 'Lifetime achievement award'

En treedt op tijdens liveshow MIA's op woensdag 4 februari 2026
Tijdens de 18de editie van de MIA's (Music Industry Awards) op woensdag 4 februari worden opnieuw prijzen uitgereikt in 11 publiekscategorieën en 6 sectorcategorieën. Naast deze awards worden ook 2 bijzondere onderscheidingen toegekend: de 'Lifetime achievement award' en de 'Sector lifetime achievement award'. Vandaag al onthullen organisatoren VRT en VI.BE, het steunpunt voor artiest en muzieksector, wie de prestigieuze 'Lifetime achievement award' in ontvangst mag nemen: Axelle Red.

Met deze onderscheiding huldigen VRT en VI.BE een artieste die niet alleen een stempel op de muziekgeschiedenis heeft gedrukt, maar ook symbool staat voor de verbindende kracht van muziek. Al meer dan 30 jaar bewijst Axelle Red dat een goed lied grenzen doorbreekt en emotioneel verbindt. Haar indrukwekkende carrière omvat internationale hits, miljoenen verkochte albums en een stem die generaties beroert. Op woensdag 4 februari vieren collega's en fans haar uitzonderlijke parcours: een eerbetoon aan liefde, muziek en een artieste die niet alleen schittert op het podium, maar als activiste ook onvermoeibaar strijdt voor mensenrechten en sociale rechtvaardigheid.

Tijdens de grootse show op woensdag 4 februari in de Brusselse ING Arena zal Axelle Red ook live optreden. Meer informatie en tickets vind je op mias.be.

Axelle Red: "Ik ben heel vereerd dat ik dit jaar op de MIA's de 'Lifetime achievement award' krijg. Als ik terugblik op mijn carrière, ben ik vooral blij dat ik trouw ben gebleven aan mezelf. Ik heb altijd mijn gevoel gevolgd, heb gekozen voor vrijheid en was bereid om daar een prijs voor te betalen."

Topjaar voor Axelle Red
De 'Lifetime achievement award' van de MIA's 2025 is een bekroning van een artieste die niet alleen popgeschiedenis schreef, maar als songwriter ook respect afdwong bij muzikale iconen wereldwijd. Haar tijdloze nummers worden vandaag niet alleen gecoverd door de grootste jonge Franse artiesten zoals Vianney, Clara Luciani, Juliette Armanet en Julien Doré, maar recent ook door Dua Lipa, tijdens haar concert in de AFAS Dome. In het ontroerende 'Gorik Pt. 2' samplede Zwangere Guy 'Je t'attends' en vorige maand zongen Oscar and the Wolf en Roméo Elvis samen met Axelle 'Sensualité' in een uitgelaten AB.

Het is een geweldige start van een jaar dat voor Axelle Red echt bijzonder wordt. Eind dit jaar komt een nieuw album uit, 8 jaar na haar laatste plaat. Dat stelt ze eind november voor tijdens 3 concerten in Antwerpen, Luik en Brussel. Vandaag start ze al met een uitverkochte clubtour. Bij RTBF is ze dit seizoen coach bij The Voice Belgique.

Axelle Red is te zien in Live live live, op VRT 1 en ook op VRT MAX op 17 januari 2026. Samen met The Atomic Orchestra, het indrukwekkende 47-koppige orkest onder leiding van Jo Hermans, brengt ze 2 nummers. Met Bart Peeters praat ze over haar passie voor muziek.

Korte bio
Wereldster uit Hasselt
Dankzij haar unieke stem, enorme muzikaliteit en onweerstaanbare charisma (mét vurig rode haren) groeide Axelle Red uit tot een uitzonderlijke en geëngageerde popdiva. Ze maakte haar eerste single al toen ze 15 was, maar de internationale doorbraak kwam er in 1993 met het album 'Sans plus attendre'. De single 'Sensualité' maakte haar niet alleen in België beroemd, het nummer katapulteerde haar ook naar de top van de Franse hitlijsten en leverde haar meer dan een miljoen verkochte exemplaren en enkele uitverkochte Olympia's op.

Axelle Reds mix van pop, soul en Frans chanson is even straf als origineel. Albums als 'À tâtons', opgenomen in Memphis met legendarische Stax-muzikanten, 'Toujours moi', 'Face A / face B', 'Jardin secret' en 'Rouge ardent' bevestigden haar status als een artieste van wereldklasse. Ze verkocht meer dan 5 miljoen platen, behaalde talloze platina en gouden platen en ontving prestigieuze onderscheidingen zoals de Victoire de la Musique en werd Ridder in de Franse Ordre des Arts et des Lettres. Hits als 'Parce que c'est toi', 'Je t'attends' en haar duet 'Manhattan-Kaboul' met Renaud werden klassiekers. Tijdens het WK voetbal in 1998 zong ze, samen met Youssou N'Dour, de officiële hymne 'La cour des grands' voor een miljard tv-kijkers.

Strijd voor mensenrechten
Naast haar muzikale successen is Axelle Red een gepassioneerde mensenrechtenactiviste. Ze zette ze zich in voor vrouwen- en kinderrechten in conflictgebieden als UNICEF-ambassadrice, werd ambassadrice van Handicap International en ook Oxfam en Amnesty International kunnen op haar steun rekenen. De Universiteit Hasselt eerde haar engagement en sociale betrokkenheid met de eretitel Doctor Honoris Causa. Haar aandacht voor maatschappelijke thema's zit al vanaf haar eerste album 'Sans plus attendre' (1993) in songs als 'Le monde tourne mal' en 'Un homme ou une femme' (LGBTQIA+), en komt het krachtigste tot uiting op 'Sisters & empathy' (2009), een plaat vol rauwe soulnummers over onrecht en seksueel geweld, 15 jaar voor de MeToo-beweging.

Verder heeft Axelle Red een passie voor (Belgische) mode. Axelle, die al een fashionista was voor het woord werd uitgevonden, verzamelt zowel nieuwe stukken als vintage schatten. Ze brengt op een heel eigen manier verschillende stijlen en periodes bij elkaar. Ze brak net door in de muziek, toen Martin Margiela en de 'Antwerpse Zes' op het toneel verschenen, maar ook Véronique Leroy en AF Vandevorst. Op dezelfde golflengte werd Axelle Red een uithangbord van mode die tot dan enkel voor een intellectuele, hippe elite was gereserveerd. Ze liet de avant-garde uit de modewereld ingang vinden in de pop- en populaire cultuur. In het Modemuseum Hasselt cureerde Axelle in 2013 een tentoonstelling over het belang van mode in haar leven, met haar persoonlijke collectie.

Leven vol muziek
Van in het prille begin vormt Axelle Red een team met haar man en manager Filip Vanes, met wie ze rechten studeerde. Ze hebben samen 3 dochters die ook gepassioneerd zijn door muziek.
Axelle Red is een van de meest iconische Belgische artiesten van de afgelopen decennia. Ze is niet alleen een zangeres, maar een verhaal van talent, authenticiteit en onvermoeibare inzet voor een betere wereld. Die volledige overgave verklaart waarom Axelle Red er, 35 jaar na haar debuutalbum, nog steeds staat, zonder in herhaling te vallen.

De MIA's zijn live te beleven op woensdag 4 februari 2026 in de ING Arena in Brussel of live te volgen op VRT 1, VRT MAX, verschillende radiozenders én sociale media-accounts van VRT.

www.vrt.be

Even voorstellen - nonchelange en Mathieu Terryn (Bazart) vragen het zich af: “Word jij niet moe van jezelf?”

Geschreven door

Even voorstellen - nonchelange en Mathieu Terryn (Bazart) vragen het zich af: “Word jij niet moe van jezelf?”

nonchelange: de zelfgekroonde koning van de Nederlandse indiepop
'Moe Van Jezelf'
de nieuwe single is nu uit - nonchelange - Moe Van Jezelf ft. Mathieu Terryn
(uit het tweede album HOOFD dat verschijnt op 27 februari)
geschreven door nonchelange, Mathieu Terryn en Simon Nuytten (Terryns compagnon de route bij Bazart)

Voor fans van: Prins S.en De Geit, Sophie Straat, Spinvis, Faberyayo, Bazart, Kaat Van Stralen, MEROL, etc.

“We zijn elkaar online tegengekomen, tijdens het chronisch online zijn. Mathieu ging eerst mij volgen” zegt nonchelange, maar volgens Mathieu ligt dat toch nét anders.

Hoe dan ook, op muzikaal vlak vinden ze elkaar. Mathieu is misschien wat oprechter en nonchelange (op het eerste gezicht) wat brutaler. Maar ze vinden elkaar in de diepere laag.

 - bio nonchelange -
de zelfgekroonde koning van de Nederlandse indiepop
Vanuit zijn studio gebouwd in een bunker diep in Utrecht maakt nonchelange de meest excentrieke en bijzondere creaties die nooit meer uit je hoofd gaan.

nonchelange ging al meermaals viraal op TikTok, alwaar hij hints geeft over zijn te verschijnen tweede album, waarmee hij een gooi doet naar ‘Nederlands bekendste rockalbum ooit’.

Over zijn nieuwe album zegt nonchelange het volgende:
“Ik ben eigenlijk best een pleaser. Misschien logisch op het podium en vooral in een tijd waar de trend de muziek lijkt te dicteren. Ga ik mee in het ritme van het algoritme? Of blijf ik bij mijn eigenwijze zelf? Een Nederlandstalig rockalbum van mij — daar zit toch niemand op te wachten?”
“Het nieuwe album wordt een ode aan mijn muzikale muze: rock!”
Zoals je van nonchelange mag verwachten, buigt hij ook dit genre naar zichzelf en brengt hij met een flinke dosis zelfspot, charisma en chaos een geluid dat zowel nostalgisch als vernieuwend klinkt. Gitaarriffs worden samengevlochten met pophooks, drumcomputers botsen met rauwe vocalen, en ergens tussen satire en sentiment vind je het kloppend hart van nonchelange. Zijn muziek is een soundtrack voor iedereen die even niet weet of ‘ie moet lachen, huilen of gewoon heel hard meeschreeuwen.

Met het aankomende album 'HOOFD' bevestigt nonchelange opnieuw wat we eigenlijk al wisten: er is maar één nonchelange — en die doet het volledig op zijn eigen manier.

- geweldig absurde videoclip -
In de bijhorende videoclip voeren beide vrienden synchroon een repetitief dansje uit in een lege sportzaal, waarbij ook Terryn het inmiddels obligate Gucci-petje draagt waarmee nonchelange steevast wordt geassocieerd.
nonchelange - Moe Van Jezelf ft. Mathieu Terryn

- nonchelange & Mathieu Terryn live tijdens Serious Request -
Vorige maand brachten nonchelange en Mathieu Terryn voor het eerst 'Moe Van Jezelf' live, in ’s-Hertogenbosch bij 3FM Serious Request (de Nederlandse tegenhanger van De Warmste Week).
nonchelange live met Mathieu Terryn (Bazart) 'Moe Van Jezelf' | 3FM Serious Request | NPO 3FM

- nonchelange live -
In februari 2026, in aanloop naar het nieuwe album gaat nonchelange op tour door verschillende steden in Nederland:
Tour: NONCHELANGE geeft jouw ‘Hoofd’ (TICKETS)

07-02-26         Bitterzoet, Amsterdam

12-02-26         Nobel, Leiden

26-02-26         Altstadt, Eindhoven

28-02-26         Merleyn, Nijmegen

 

Even voorstellen - Arra Di Allas & Marco Giongrandi - 'El Lonesome', single

Geschreven door

Even voorstellen - Arra Di Allas & Marco Giongrandi - 'El Lonesome', single

Release: 19th January 2026
Arra Di Allas & Marco Giongrandi - YouTube

'El Lonesome' is a lovesong. Although blinded by fear, one lonely heart is trying to trust love's call to find the other.

The EP 'In a Shell' (release: 17th March) is a collection of songs Arra Di Allas and Marco Giongrandi named “Cowboysongs for Extraterrestrials”. Although each song depicts a seemingly peacefull scenery, Arra & Marco chose to shine a surreal, sometimes even dark, light on them, using their unconventional arrangement style.
Singer-songwriter and multi-instrumentalist Arra Di Allas (Mòs Ensemble, Belcirque,...) and guitarist/banjoist Marco Giongrandi (Dear Uncle Lenny, Martha Moore, Hendrik Lasure,...) both have been playing with and composing for several bands, national and international cross-over projects for more then 15 years. Arra Di Allas & Marco Giongrandi create a musical playground where warm acoustic sounds, as we would find with Nick Drake, Joanna Newsom, Bill Frisell & Joni Mitchell, flutter down onto a mysterious landscape that hints to David Lynch's Twin Peaks. Mandolin, voice, guitar and banjo are being mixed together with 80's synths and guitar pedals. All music is originally written by Astrid Creve, who has been playing with Arra Di Allas for some time as a solo project, and arranged by both musicians.
Join them in a dreamy world where extraterrestrial visits never seem far away. Their first EP, 'In a Shell', will be out on 17th March 2026. Stay tuned for some single releases first!

All music is written and composed by Arra Di Allas and arranged by Arra Di Allas & Marco Giongrandi.
Recorded at Marco's place (the attick).
Mixed by Marco Giongrandi.
Mastered by Gert van Hoof/Cochlea Mastering.

Arra Di Allas: voice, mandolin, casio & whistle
Marco Giongrandi: el. & ac. guitar, voice & whistle

Live:
25 januari, Chambres d'O, Oostende

29 januari, Paleis305, Brussel

5 april, Hot Club Gent i.s.m. NEST

10 april, Koning Ezel, Lede

Even voorstellen – Stanton – I am listening now

Geschreven door

STANTON (BE) I AM LISTENING NOW
(ALBUM RELEASE 16.01.2026)
Voor fans van Jim White, Daniel Lanois, Paul Simon & Ry Cooder

TRACKLIST
1. A Quiet Sunday

  1. The Weight of It
  2. Old Skin
  3. Everything Is Dusty
  4. I Would
  5. Precious Little
  6. I Am Listening Now

    OVER HET TWEEDE ALBUM 'I AM LISTENING NOW'
    Dertien jaar na het titelloze debuut brengt Geert Hellings met Stanton op 16 januari 2026 een nieuw, doorleefd album uit: 'I am listening now' (luisterlink onder embargo). In tijden van verhitte politiek en een verhit klimaat zoekt Hellings naar verdieping en verzet. Stevige rockers flankeren breekbare vertellingen in de beste traditie van het songwriten.

"Met deze plaat draai ik een bladzijde om," zegt Hellings. "Ze maakt een staat op van het leven zoals het er nu voorstaat, na vijf intense jaren sinds corona. De titeltrack is een mantra en een pleidooi voor openheid, dialoog, luisteren. Al wie mij lief is speelt op die track mee: van mijn kinderen over mijn schoonouders tot mijn beste vrienden. Het is een 'gathering', een bezingen van de liefde als een manier om zin te geven aan een bestaan in een wereld die steeds donkerder lijkt te worden."

Sinds de eerste plaat in 2013 evolueerde Stantons geluid van americana en Mark Knopfler-achtige gitaarlijnen naar een meer persoonlijke, uitgepuurde muzikale taal. "De debuutplaat zat duidelijk in de americana-sfeer," licht Hellings toe. "De invloed van mijn grote gitaarheld Mark Knopfler is daar nog goed te horen. Tien jaar ouder, drie kinderen rijker en met een rugzak vol levenservaring: dat levert vanzelf nieuw songmateriaal op."

In de verfijnde arrangementen hoor je Hellings' métier als filmcomponist, terwijl zijn jarenlange samenwerking met singer-songwriters als Jim White en Guido Belcanto een duidelijke stempel drukt op het vertellende karakter van de teksten. Sinds corona kreeg de muziek ook een nieuwe diepte: persoonlijker, tekstgedrevener met minder gitaarsolo's en meer ruimte voor klank en sfeer.

Met 'I am listening now' zet Stanton zich neer als een band met een eigen stem: urgent, intiem en poëtisch. De titelsong sluit de plaat af als een bezwerend mantra:

"Oh Love, won't you teach me how.

 Oh Love, won't you teach me why.

 Oh Love, won't you teach me how.

 Oh Love, I am listening now."

TRACK BY TRACK

Met 'I am listening now' brengt Stanton een heel persoonlijke, poëtische, doorvoelde plaat uit. Sinds het uitkomen van het eerste album in 2013 verfijnde zanger, gitarist en songschrijver Geert Hellings zijn kunst bij onder meer Jim White en Guido Belcanto. Door het werk aan de soundtracks die hij schreef (voor onder meer Wil en De Patrick) werden de songs van Stanton een pak vertellender.

  1. A Quiet Sunday

Na de zelfdoding van een familielid stelt Hellings in deze kwetsbare song de vraag naar het waarom van die ene Onomkeerbare Daad. En hoe die dag een gewone, rustige zondag was voor velen, terwijl een dierbare zijn laatste uren leefde.

Track voor fans van Joe Henry, Daniel Lanois en Paul Simon.

  1. The Weight of it

Een broeierige en opzwepende protestsong, geïnspireerd door de duistere Captain Ahab uit Moby Dick: Een corrupte, machtsgeile en op wraak beluste heerser die de bemanning van zijn schip meesleurt in een waanzinnig narratief waaraan iedereen ten onder gaat. Sounds familiar?

Track voor fans van Ry Cooder, John Hiatt, Sonny Landreth, JJ Cale en Mark Knopfler

  1. Old Skin

Deze meditatieve song zag het licht op een strand in Normandië tijdens de eerste zomer van de pandemie. De track verklankt de vertwijfeling die gepaard gaat met een grote persoonlijke transformatie. De rauwe saxsolo van Andrew Claes is een existentiële kreet van het onderbewuste die halverwege de song vanuit de diepte opborrelt en als een onbeantwoorde vraag in de lucht blijft hangen.

Track voor fans van Joe Henry, Jim White, Bob Dylan, Daniel Lanois.

  1. Everything is Dusty

Geert Hellings schreef deze warme, akoestische song voor zijn zoontje. De track is een ode aan de imperfectie, aan de kleine oneffenheid, het stofje in je oog, dat ene detail dat aan de controle ontsnapt. Perfectie is fictie, zingt Hellings, maar het besef daarvan is louterend.

Track voor fans van Richard Hawley, Paul Simon, Steve Earle en Gillian Welch.

  1. I Would

Een stomende song vol energie en slide gitaar en de vastberadenheid om vaste grond onder de voet te krijgen om zo zelf een rots te worden waarop anderen kunnen steunen.

Track voor fans van John Hiatt, JJ Cale, Ry Cooder en Sonny Landreth.

 

  1. Precious Little

Een klein ensemble van akoestische gitaar, piano, hoorn en zang draagt deze poëtische song, die uitnodigt om te kijken naar het grotere geheel waar we zelf deel van uitmaken. De ons gegeven tijd is kostbaar, maar we zijn tegelijkertijd in ons wezen verbonden met de eeuwige natuur. Daaruit komen we voort en daarnaar keren we, onvermijdelijk, weer terug.

Track voor fans van Paul Simon, Gillian Welch en Bob Dylan.

  1. I am Listening Now

De afsluitende song van de plaat is een uitgesponnen mantra, waarop een hechte kring van vrienden en familie samen speelt en zingt. Met de titel ervan verwijst Hellings naar het luisteren, de dialoog, het openstaan voor de ander. In een sterk veranderende en polariserende wereld, is dit de levenswijze die hij in handelen en muziek wil uitdragen en aan zijn kinderen meegeven. Of zoals hij in deze song zingt: "Oh Love, won't you teach me how. Oh Love, won't you teach me why. Oh Love, won't you teach me how. Oh Love, I am listening now."

Track voor fans van Paul Simon, Jim O'Rourke, Sufjan Stevens en Nana Peradze.

LABELCOPY

Muziek en teksten: Geert Hellings

(behalve "The Weight of It": muziek en tekst door Geert Hellings & Tim Mielants)

Bezetting:

Geert Hellings - gitaar, zang, synths

Antoon Offeciers - keys

Jan Blieck - gitaren

Stoffel Verlackt - gitaren, backing vocals

Nicolas Rombouts - bas

Bert Huysentruyt - drums

Gastmuzikanten:

Rozanne Descheemaeker - hoorn

Andrew Claes - saxofoon, EWI

Rahmat Emonds - backing vocals

Gastzangers en -spelers op "I Am Listening Now":

Marlies De Munck, Alma Hellings, Arthur Hellings, Cecilia Hellings, An Van Goethem, Werner Hellings, Kaat Hellings, Jorgen Cassier, Lou Cassier, Jules Cassier, Greet Schamp, Roland De Munck, Vincent De Munck, Joachim De Munck, Eline Muyters, Tim Mielants, Bart Van Loo, Liesbeth De Vos, Jim White

Opname & productie

Opname:

Opgenomen door Nicolas Rombouts in Studio Caporal en door Geert Hellings thuis.

Mix:

Nicolas Rombouts

(behalve "I Am Listening Now" gemixt door Stoffel Verlackt & Nicolas Rombouts)

Mastering: Jerboa Mastering - Frederik Dejongh

Artwork:

Hoesontwerp: Herman Houbrechts (Beeldzorg)

Fotografie: Karolina Maruszak (Maruszak Photo)

OVER STANTON

Muzikant, componist en verteller Geert Hellings profileerde zich de voorbije twee decennia als een bevlogen en veelzijdige stem binnen de Belgische muziek- en cultuurscene. Met zijn karakteristieke gitaarspel, subtiele composities en tonnen podiumervaring beweegt hij zich moeiteloos tussen genres, disciplines én muzikale generaties.

Als bandleider van Stanton, zijn eigen muzikale laboratorium sinds 2007, mengt Hellings americana, rock en roots tot een beklijvend geluid dat live podia deelde met onder meer The Scene, Richard Thompson en Jim White (USA). White - bekend van zijn cult-documentaire 'Searching for the Wrong-Eyed Jesus'  - producete de eerste, zelfgetitelde plaat van Stanton in 2013. Deze samenwerking resulteerde in een sterke muzikale connectie en een hechte vriendschap. Sindsdien speelde Hellings mee op verschillende van Whites platen en is hij vaste gitarist van Whites Europese band.

Naast zijn werk met Stanton was Hellings jarenlang een drijvende kracht in verschillende formaties zoals BRZZVLL, Stef Kamil Carlens and the Gates of Eden en Eddy et les Vedettes. Van 2007 tot 2025 was hij de vaste gitarist van Guido Belcanto, met wie hij intensief door Vlaanderen toerde en een hele reeks studio-albums opnam. Sinds een aantal jaren neemt Hellings op podia in heel Vlaanderen ook de zang en de lead gitaar voor zijn rekening in de band Six Blade Knife, waarmee hij een hommage brengt aan zijn eerste grote guitar hero, Mark Knopfler van Dire Straits.

Geert Hellings is ook een veelgevraagd sessiemuzikant, zowel live als in de studio. Zijn gitaar, banjo, lapsteel en piano zijn te horen bij onder meer Raymond van het Groenewoud, Stef Kamil Carlens, Helmut Lotti, Tutu Puoane, Pieter Embrechts, Het Zesde Metaal, Pascal Deweze, Gregory Frateur, Matt Watts, The Golden Glows, en vele anderen. Een volledige discografie is hier te vinden op

Hellings' talent voor verhalende muziek leidde hem ook naar het witte doek. Hij componeerde de soundtracks voor de reeks 'Tytgat Chocolat' (VRT, 2017) en voor de langspeelfilms 'De Patrick' (2019) en 'WIL' (2023), beide laatste geregisseerd door gevierd regisseur Tim Mielants (Peaky Blinders, Small Things like These, Steve). Hellings score voor 'De Patrick' won de Best Soundtrack-award in het Festival International du Film d'Aubagne in 202, en zijn werk voor WIL  leverde hem onder meer een nominatie op voor Beste Soundtrack op de Ensors én een plaats op de shortlist van de World Soundtrack Awards in Gent.

Ook in het theater vond Hellings zijn weg als componist en performer, onder andere in samenwerking met Bart Van Loo voor de succesvolle voorstelling 'Napoleon, de schaduw van de revolutie' (2016-2017). Zijn muziek gaf extra diepgang aan Van Loo's meeslepende vertelstijl. In 2021 toerde hij dan weer aan de zijde van Bo Spaenc en Lucas Van Den Eynde met de voorstelling 'Onheil in Black Creek', van muziektheatergezelschap De Kolonie. Voor jonge oren en harten componeerde en speelde Hellings in kindervoorstellingen van Het Paleis, zoals 'Ans en Wilma' en 'Ans en Wilma, Gestrand'.

Naast zijn muzikale opleiding aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, waar hij een masterdiploma 'Jazzgitaar' behaalde, studeerde Hellings ook Germaanse filologie aan de Universiteit Antwerpen. Die achtergrond weerspiegelt zich in de literaire gevoeligheid van zijn werk, waarin muzikaliteit en taal hand in hand gaan.

Geert Hellings is een artiest die met evenveel gemak in de schaduw werkt als in de spotlight, en wiens artistieke stempel steeds voelbaar is in elk project waar hij deel van uitmaakt. Zijn werk ademt authenticiteit, vakmanschap en een oprechte liefde voor het ambacht van het vertellen via klank en beeld.

LIVE

06.02.2026 - De Kern, Wilrijk

25.03.2026 - De Hoogmis, Edegem

19.06.2026 - NOVONOV, Hoboken

ESNS 2026 - Groningen, 14 - 17 januari 2026 – ESNS viert 40 jaar – Winners of the European Festival Awards 2025

Geschreven door

ESNS 2026 - Groningen, 14 - 17 januari 2026 – ESNS viert 40 jaar – Winners of the European Festival Awards 2025

WINNERS OF THE EUROPEAN FESTIVAL AWARDS 2025
Congratulations to all the winners of the 2025 European Festival Awards. For this year, festivals from over 30 countries participated and 300,000 single votes have been cast by the public. This resulted in 104 shortlisted nominees in 13 distinct categories, not counting the Lifetime Achievement Award.

Here are all winners of the European Festival Awards 2025.
The Take a Stand Award
Presented by: Take A Stand
Sziget Festival (Hungary)

Line-Up of the Year
Presented by: IQ Magazine
Lowlands (The Netherlands)

The Event Safety Award
Presented by: Citymesh & YES Group
Rock for People (Czech Republic)

Agent of the Year
Steve Zapp (ITB)

Best Small Festival
Dynamo Metalfest (The Netherlands)

Newcomer of the Year
Presented by: ESNS
Addison Rae (USA)

The Brand Activation Award
Pinkpop with Libresse (The Netherlands)

Best Medium-Sized Festival
Presented by: Access All Areas
Pohoda Festival (Slovakia)

The Green Operations Award
Presented by: GO Group
Štěrkovna Open Music (Czech Republic)

Best Major Festival
Presented by: Eventim
Paléo Festival Nyon (Switzerland)

The Award for Excellence & Passion
Stephan Thanscheidt, FKP Scorpio (Germany)

Promoter of the Year
presented by: Pollstar
Exit Festival (Serbia)

New Kid on the Block
Kristína Mlynárová, Pohoda Festival (Slovakia)

The Lifetime Achievement Award
Ewald Tatar (Austria)

The awards ceremony took place on the opening night of ESNS, in Groningen, The Netherlands and was hosted by IQ journalist, Lisa Henderson and A Greener Future CEO Claire O’Neill.

The European Festival Awards team would like to extend a huge thank you to all of those who participated in and attended the European Festival Awards 2025. A special thank you to their presenting partner Eventim, the European Union for the support via YOUROPE’s 3F project, ESNS, Citymesh and media partners IQ Magazine, Pollstar and Access all Areas as well as all of the European Festival Awards partners including all supporters and members of the jury.

See you next year for the Awards 16th edition!

www.esns.nl

ESNS 2026 - Groningen, 14 - 17 januari 2026 – ESNS viert 40 jaar – Next Big Sounds – MME Awards winners

Geschreven door

ESNS 2026 - Groningen, 14 - 17 januari 2026 – ESNS viert 40 jaar – Next Big Sounds – MME Awards winners

EUROPE'S NEXT BIG SOUNDS: THE MUSIC MOVES EUROPE AWARDS 2026 WINNERS REVEALED
The Music Moves Europe Awards 2026 proudly announce this year’s winners, celebrating the most exciting and forward-thinking emerging artists from across Europe. Representing bold creativity, musical innovation and cultural diversity, the MME Awards winners reflect the vibrant future of Europe’s music scene and its growing global impact.

The winners of the Music Moves Europe Awards (MME Awards) were officially unveiled during a festive awards ceremony at Eurosonic Noorderslag (ESNS) in Groningen, the Netherlands, on Thursday, 15 January 2026. The evening marked a defining moment for Europe’s next generation of musical talent; Camille Yembe (Belgium), Carpetman (Ukraine), Della (Cyprus), Sarah Julia (Netherlands) and Sofie Royer (Austria) are the winners of an MME Award. The prestigious Grand Jury Prize was awarded to Lia Kali (Spain). And Lia Kali also received the MME Public Choice Award, as chosen by music fans across Europe and beyond.

More infos www.esns.nl

Camille Yembe wint de MME award 2026

Geschreven door

Camille Yembe wint de MME award 2026

CAMILLE YEMBE WINT DE MUSIC MOVES EUROPE AWARD 2026


Camille Yembe werd bekroond met een Music Moves Europe Award 2026, de officiële prijs van de Europese Unie die de meest veelbelovende opkomende talenten van Europa in de kijker zet.
De Brusselse artieste vervoegt zo een erg selecte groep winnaars van de MME Awards, met namen als Stromae, Dua Lipa, ROSALÍA, Christine and the Queens en Zaho de Sagazan.

De overwinning werd bekendgemaakt in Groningen tijdens het festival Eurosonic Noorderslag (bekijk de beelden hier). De Brusselse zangeres viel op met haar unieke universum waarin indie, soul, funk en pop naadloos samenvloeien. Ze mag zich nu verheugen op een enorme zichtbaarheid binnen de Europese en internationale muziekindustrie, van BBC Radio 1 en NPR tot Spotify, en langs de grootste festivals van het continent.

En dit is nog maar het begin!
Camille Yembe maakte deze week haar comeback met de nieuwe single "Je ne l'ai jamais dit à personne", die woensdag uitkwam. Deze prijs zet meteen de toon voor een veelbelovend 2026, met haar allereerste album dat dit voorjaar wordt verwacht.OVER CAMILLE YEMBE

Camille Yembe is die elektrische stem die de Belgische popscene overstijgt. Ontdekt door Stromae en geprezen door onder meer France Inter, Konbini, Les Inrocks en Libération, weet ze als geen ander de vele gezichten van popmuziek te verkennen met scherpe, rake teksten. Na samenwerkingen met Tiakola, Stéfi Celma en Eva Queen koos ze resoluut voor een solocarrière en bewijst ze sindsdien dat ze een vaste plek verdient binnen het Franstalige muzieklandschap.

Haar kracht? Grensloze pop, tegelijk kwetsbaar en intens. Op het podium geeft ze zich volledig, elke keer opnieuw, alsof het haar leven is. Die intensiteit hoor je ook in haar songs, van intieme ballads tot dansbare bangers.

Camille Yembe won zopas de Music Moves Europe Awards, de ceremonie die eerder al artiesten als Dua Lipa, Stromae, Rosalía, Christine and the Queens en Zaho de Sagazan lanceerde.

Dit is onmiskenbaar haar jaar.

Rockonline - updates

Geschreven door

Rockonline - updates
2025
Before the dawn – Cold flare eternal  (single ‘fatal design’) single ‘shockwave’) (Reaper entertainment, Bertus, 05.09.2025)
Sweet – Sweetlife + Life at the marquee 1986 ( Metalville records, Suburban/Bertus, 12.09.2025)
April Art – single ‘karma is a beach’ (Reaper entertainment, 23.05.2025) + (single ‘double trouble’ w/League of Distortion, 12.09.2025)
Dymytry paradox – Red sky remains (Reaper entertainment, 19.09.2025)
A tribute to The Reaper – Parasite Inc (single ‘homeland’) end september 2025
Sweet – Live at the Marquee (Metalville, Suburban/Bertus, 10.10.2025)
Blutgott – Legions of metal (Metalville, Suburban/Bertus) (10.10.2025) (single ‘Painkiller’ (cover version of Judas Priest) (single ‘animal protector’) (single ‘beats of war’ (Debauchery version) (single ‘demonslayer’ ft Tim ‘Ripper’ Owens)
Purpendicular ft Ian Paice – Banned (Metalville, Suburban/Bertus, 10.10.2025) (single ‘blood red moon’) (single ‘you better behave’) (single ‘banned’)
LINX – Annihilation (Metalville records, Suburban/Bertus, 10.10.2025) (single ‘dead’) (single ‘them’) (single ‘love virus’) (single ‘one step’)
Nils Patrik Johannsson – War and Peace (Metalville, Suburban/Bertus, 10.10.2025) (single ‘gustav vasa’) (single ‘stay behind’) (single ‘barbarossa’)
Seraina Telli – Green (Metalville, Suburban/Bertus, 24.10.2025) (single ‘consequences’) (single ‘home’) (single ‘let it all out’)
Doro – With warriors of the sea EP (24.10.2025)
The Eradicator – Alive in the dead eye of the vortex (Metalville records, 21.11.2025) (single 'intooblivion')
Dec 25 - Liv Kristine – Amor Vincit Omnia (single ‘lotus’ (acoustic, original from ‘Vervain’)
Dec 25 - Marc Amacher – Just n’other christmas song

2026
(single ‘of ashes and sand (live’))
Scarlet anger (Metalville records, 2026)
Patriarchs in black (new single ‘the ocean’, jan 2026)
Soulbound – sYn (Metalville records, Suburban/Bertus, 16.01.2026) (single ‘sYn’) (single ‘chaos & amen’) (single ‘cutting diamonds’) (single ‘not metal enough’)
Lion’s share – Inferno (Metalville, Suburban/Bertus, 27.03.2026) (single ‘Another desire’)
UNZUCHT –  Neon dom (Metalville, 15.05.2026) (single ‘Katharsis’)
www.therockonline.nl
www.afmrecords.de

Slaughter To Prevail + guests, ‘The Grizzly Winter Tour 2026’, Ancienne Belgique, Brussel op 14 januari 2026 - Pics

Geschreven door

Slaughter To Prevail + guests, ‘The Grizzly Winter Tour 2026’, Ancienne Belgique, Brussel op 14 januari 2026 - Pics 

Slaughter To Prevail keer terug naar ons land! Op woensdag 14 januari 2026 komen de Russische heersers van de deathcore naar Ancienne Belgique in Brussel met hun snoeiharde 'The Grizzly Winter Tour 2026'. En alsof dat nog niet genoeg is, nemen ze twee absolute kleppers mee als support: Dying Fetus en Suicide Silence.
Bekend om hun meedogenloze sound en frontman Alex Terrible zijn beestachtige vocals, groeide Slaughter To Prevail uit tot een van de meest spraakmakende acts in het extreme metalgenre. Hun optreden op Graspop Metal Meeting vorig jaar was een groot succes en bewees eens te meer dat de band live op zijn vernietigendst is.
De tour staat volledig in het teken van het nieuwe album 'GRIZZLY', dat verscheen in juli 2025.
Een ongeziene muzikale storm van oude en nieuwe tracks, opzwepende riffs en een ongefilterde dosis agressie.
(bron: Live Nation)

Neem gerust een kijkje naar de pics
Slaughter To Prevail
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8944-slaughter-to-prevail-14-01-2026

Dying Fetus
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8945-dying-fetus-14-01-2026

Suicide Silence
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8946-suicide-silence-14-01-2026

Org: Biebob ism Live Nation @AB

Pig Parade records news – Bubba – ‘the river’, single

Geschreven door

Pig Parade records news – Bubba – ‘the river’, single
Ja! Het is weer zover!
We zijn trots om aan te kondigen dat nu de vierde en laatste single van de kersverse EP van Bubba online staat op ons YouTube-kanaal. Dit is het laatste voorproefje vóór hun release shows.
Kijk, luister, deel en zorg dat je erbij bent: koop tickets voor de release shows en beleef Bubba's gloednieuwe liveshow.
Bubba - De Rivier (Official Video)
Bron.
Je loopt mee met een stroompje.
Af en toe zie je Vertakkingen, water komt er langzaam bij. Meanderend, het landschap scheppend.
Je ziet een tekening die alles voortstuwt naar voren met de hulp van Bill Callahans teksten. Je bouwt een vlot met een camera erop.
De visjes volgen je langs onderen. Je toont de rivier, de weg van het leven in en naast jezelf. Tot de oceaan, de eeuwige plek van water en van bestemming.
- Bubba, januari 2026

Bubba - De Rivier (Official Video)

De Rivier credits
Recorded and mixed by Michiel Renson
Mastering by Pieter De Wagter at EQuuS
Video by Koen Bracke
Music by Bubba
De band Bubba trekt op EP release tour met hun nieuwe EP We Are Bubba and we are going to win. Verwacht een gloednieuwe liveshow waarin Bubba hun nieuwe werk voorstelt zoals alleen zij dat kunnen: eclectisch, energiek en overgoten met een flinke dosis absurditeit. Dit is Bubba op hun scherpst en meest onvoorspelbaar.

BUBBA EP RELEASE TOUR

26.03 - Anker, Gent

27.03 - Wollewei, Turnhout

04.04 - Le Perle, Brussel

04.06 - Cabron, Brussel


BUBBA HIGHLIGHTS since 2020

Bubba - The Way You Look (Official Video)
Bubba - All Stars Aligned (Official Video)
Bubba - On a Windshield (Official Video)
Bubba - Dinosaur on Ketamine (Official Videoclip)
Bubba - Live at Down The Stream Festival

            BAND
Ellis De Vreese (vocal & bass)

Emma Vertraete (vocal & synths)

Koen Bracke (vocal, guitar & bass)

Jelle Hemelsoet (vocal, guitar & bass)

Simin Uyttendaele (drums & percussion)

LABEL

Pig Parade Records

www.pigparaderecords.com

Atelier 210, Brussel - events

Geschreven door

Atelier 210, Brussel - events

10-01 Angrybodies, Chose, Karaofée
15-01 Giulio Erasmus & The end of the worm , karl Wille & hassan Talla
17-01 The clubbing night project
22-01 t-m 24-01 Alphonse Eklou Uwantege
28-01 Blackout session – Celia Cruz y Sonora Matancera – reflexiones (1960)
29-01 Science & cocktails: Jordi Quoidbach & Capsuna
01-02 Ket concert  + I’m not done cooking
03-02 Qtee, Bauke Meersman
05-02 t-m 07-02 + 12-02 t-m 14-02 Ik takes a city, the new beat of Brussels performing arts scene
(www.ittakesacity.brussels)
25-02 Blackout session
26-02 Lendert Gelens, Noisy nums
http://www.atelier210.be

Labelman news - Rosie Stuart wins Sound Track, second single “Cupid” out now

Geschreven door

Labelman news - Rosie Stuart wins Sound Track, second single “Cupid” out now

We’re releasing a new single from one of Belgium’s most promising voices: Rosie Stuart!
Rosie recently became one of the eighteen laureates of Sound Track, a Belgian music competition organized by VI.BE, after winning the finals in December at Ha Concerts in Ghent.
In total, 1300 (!) bands registered for the competition.
What does this win mean? It means that Rosie earned a year of tailored guidance, studio time, a four-day bootcamp alongside the other laureates, national exposure and international showcase opportunities.

“Cupid” is the second and final single from Rosie’s EP “Cupid / Vegan”.
Expect more from her soon!

About “Cupid”
Valentine’s Day may be approaching, any romance is short-lived once Rosie steps in. This earworm reluctantly brings lovers together, mistaking insecurity for fate. This is vintage Rosie Stuart: cynical, playful, and gently self-mocking, wrapped in an irresistibly catchy pop rock song.
Fresh off winning Sound Track 2026 Oost-Vlaanderen, Rosie Stuart is emerging as a promising voice in Belgium’s vibrant music scene, with growing buzz placing her firmly on the radar for the year ahead. What sets her apart is a radical, almost childlike honesty in her songwriting that cuts deep, embraces discomfort and refuses any filter.
Rosie Stuart - Cupid (Official Video)
Releases January 30th

Rosie’s mind is always racing over the smallest details, yet when it comes to her music, everything seems to flow with ease.
The Ghent-based, restless singer-songwriter writes raw songs in stark contrasts: 100 percent black and white, with no room for gray.
At times, she’s reminiscent of her mother, who carried the same fearless je m’en foutisme as a member of the Kortrijk cult band Midnight Men. Others hear shades of Sinéad O’Connor, PJ Harvey, or Patti Smith in Rosie’s striking voice.
With her three-piece band, Rosie doesn’t just confront the crowd. She takes on the walls around her, the world at large, and even herself.
“Even the rough demo of Vegan couldn’t hide the fact that Rosie Stuart has a rare combination of sharp self-awareness, punk attitude and undeniable class.”
- Wannes Cappelle (Het Zesde Metaal)

First single “Vegan”
Rosie Stuart - Vegan (Official Visualizer)
What sounds like a primal, animalistic invitation to touch turns out to be an ironic yet heartbreaking cry for connection. The track starts small and almost shy, simmering with suppressed frustration before erupting into a raw energy where the pain relentlessly lingers.
Rosie reveals her most vulnerable side, though an impenetrable wall shields her deepest longings. She carries an intense energy, is uncomfortably honest, and constantly balances between bravado and self-sabotage.
If this doesn’t move you… you must be vegan.

Upcoming shows
02/02: Instore @ Music Mania - Ghent (BE)

14/03: Nightshift @ Lounge Kursaal - Oostende (BE)

29/04: Stoemp @ RITCS Café - Brussels (BE)

Many more tbc

Thomas Hamilton - Nieuwe single ‘She Wants Me’ is hoogste stijger in Waalse hitlijst en zit er op alle radio’s!

Geschreven door

Thomas Hamilton - Nieuwe single ‘She Wants Me’ is hoogste stijger in Waalse hitlijst en zit er op alle radio’s!

De nieuwe single van de Belgische DJ, producer en muzikant Thomas Hamilton (29) haalt al meer dan 260.000 streams op Spotify. Sinds de start van de promotie in december zijn de radiozenders ten zuiden van de taalgrens vol op de kar gesprongen. 
‘She Wants Me’ staat intussen in de playlists van Tipik, NRJ, Fun Radio, Nostalgie, LN Radio en Sud Radio en vanaf februari gaat ook Radio Contact ermee aan de slag!
Dat resulteert deze week in een prachtige 22e plaats in de Playright Single Chart in Wallonië!
She Wants Me - song and lyrics by Thomas Hamilton | Spotify

De single maakt deel uit van zijn ‘365 Challenge’: Thomas Hamilton geeft zichzelf 365 dagen de tijd om door te breken in de muziekindustrie met een nieuwe track en een vlog per maand.
Het project, ontstaan uit een verlangen naar onafhankelijkheid en authenticiteit, daagt traditionele industrienormen uit door transparantie en consistentie centraal te stellen. Door elke stap van zijn ontwikkeling te delen, creëert Thomas een directe band met zijn publiek, dat de ontwikkeling van zijn artistieke reis in realtime volgt.

De eerste versie van ‘She Wants Me’ werd in 2023 gecomponeerd. Het nummer bleef vervolgens enkele maanden op Thomas’ computer staan, zonder duidelijke richting. Pas een jaar later, terug in Brussel, pakte hij de demo weer op en slaagde er eindelijk in om een gepolijste versie te maken. Er ontbrak echter nog één essentieel element: de zang.
Na een paar telefoontjes en overleg met zijn netwerk, was het de in Miami gevestigde zanger Shawn Clover die het nummer inzong en ‘She Wants Me’ zijn definitieve sound en vocale identiteit gaf.
Met ‘She Wants Me’ wil Thomas Hamilton zich losmaken van zijn gebruikelijke stijl.
Hij, die vaak zingt over liefde, twijfels en emotionele wonden, verkent een assertiever thema: wederzijds verlangen, de elektrische spanning die ontstaat wanneer twee mensen zich op hetzelfde moment tot elkaar aangetrokken voelen. Zoals hij in zijn storytelling vertelt, heeft Thomas lange tijd het gevoel gehad nooit "de ware" te zijn. Maar op een avond verandert alles: hij ontmoet een meisje, hun blikken kruisen elkaar en onmiddellijk ontstaat er iets. Een energie, een zeldzaam gevoel waarbij verlangens in beide richtingen stromen. Eenmaal thuis zet Thomas deze impulsen om in muziek.
‘She Wants Me’ is geboren uit dit moment van unieke dynamiek: een ritmisch, levendig nummer, gedreven door invloeden uit de jaren 80, dat deze innerlijke puls weerspiegelt.
‘She Wants Me’ vertelt het verhaal van dat precieze moment waarop Thomas, na jaren van twijfel, eindelijk voelt dat zijn verlangen beantwoord wordt. "Elke keer dat ik verliefd word, val ik alleen."
En dit verhaal vindt weerklank: zijn online storytelling heeft inmiddels meer dan een miljoen views en honderden reacties opgeleverd, wat bewijst dat velen zich in deze universele emotie herkennen.
Het nummer werd snel een online hit: ‘She Wants Me’ heeft op Spotify al meer dan 260.000 streams verzameld, een opmerkelijk resultaat voor een volledig onafhankelijke artiest. De track is opgenomen in verschillende belangrijke playlists in België en Nederland, wat de zichtbaarheid en impact ervan verder heeft vergroot.
Sinds de start van de promotie in december zijn de radiozenders ten zuiden van de taalgrens vol op de kar gesprongen.  ‘She Wants Me’ staat intussen in de playlists van Tipik, NRJ, Fun Radio, Nostalgie, LN Radio en Sud Radio en vanaf februari gaat ook Radio Contact ermee aan de slag!
Dat resulteert deze week in een prachtige 22eplaats in de Playright single chart in Wallonië en dat lijkt nog maar het begin te zijn van een mooie evolutie voor ‘She Wants Me’.

Over Thomas Hamilton
Thomas Hamilton is een Belgische producer, DJ en muzikant, gedreven door een diepe ambitie: een jeugddroom waarmaken. Geboren in Doornik en nu woonachtig in Brussel, ontdekte Thomas muziek op 12-jarige leeftijd en bracht hij uren door met het componeren van melodieën en het experimenteren met geluiden. Maar op 21-jarige leeftijd veranderde zijn leven drastisch na een ernstig auto-ongeluk.
Dit moment, dat alles had kunnen beëindigen, werd juist een katalysator: vanaf dat moment zou muziek niet langer een simpele hobby zijn, maar zijn missie.
In 2025 begon Thomas aan een gedurfde uitdaging: 365 dagen om door te breken in de muziekindustrie, een jaar lang elke maand een nummer uitbrengen en alles documenteren op YouTube. De aankondiging van dit project had direct impact: het ging viraal op TikTok met meer dan 650.000 views en 125.000 likes, en trok de aandacht van een Belgisch publiek en daarbuiten.
De eerste single van de challenge, ‘Mine’ (met Ilias Addi), behaalde in minder dan twee maanden meer dan 500.000 streams, wat de oprechte impact van het project bevestigde. Hij volgde dit op met ‘Without U’ in samenwerking met LAUD, en er staan de komende maanden nog diverse sterke releases gepland – stuk voor stuk met Thomas’ kenmerkende sound: melodisch, emotioneel en uitgesproken dance-georiënteerd.
Tijdens zijn carrière heeft Thomas samengewerkt met en het podium gedeeld met gerenommeerde artiesten, met name Henri PFR, waarmee hij zijn geloofwaardigheid in de Belgische muziekscene heeft versterkt. Op sociale media heeft zijn verhalende content miljoenen views gegenereerd, waardoor hij een authentieke band heeft opgebouwd met een community die maand na maand groeit.
De zomer van 2025 werd een belangrijke mijlpaal: Thomas trad op voor 10.000 mensen op het festival Les Gens d’Ere in Doornik en opende de mainstage van het Dance D-Vision festival in Zottegem.
Een cruciaal moment voor de artiest die slechts enkele jaren eerder nog in zijn eentje in zijn slaapkamer componeerde met een droom die veel groter was dan hijzelf.
Thomas Hamilton heeft zich gevestigd als één van België's meest veelbelovende opkomende dance artiesten. Met oprechtheid, energie en vastberadenheid bewijst hij dat zelfs de meest gewaagde dromen werkelijkheid kunnen worden. Met al meer dan 2 miljoen streams als onafhankelijke artiest en meer dan 50.000 volgers op Instagram en TikTok, loopt zijn "365"-project door tot maart 2026.

Thorium

Thorium - We staan op een punt nu dat we stapsgewijs moeten uitzoeken hoe we verder kunnen doen

Geschreven door

Thorium - We staan op een punt nu dat we stapsgewijs moeten uitzoeken hoe we verder kunnen doen

Sinds hun ontstaan in 2016 zijn we de band Thorium op de voet blijven volgen. Hun drie albums zijn pareltjes van heavy metal, waarmee ze niet hoeven onder te doen voor de groten op aarde.
Ook live is Thorium steeds een bom . Ook op het festival Blast From The Past wist Thorium ons compleet van de sokken te blazen. We schreven erover: “Alsof je op een rollercoaster terecht bent gekomen, maar niet goed weet waar die zal uitkomen. De perfecte manier waarop de muzikanten op elkaar zijn ingespeeld is wellicht het meest opvallend, gelukkig blijft de spontaniteit en speelsheid eveneens voorop staan. Van spijkerhard naar boterzacht en alles daartussen, dat schotelde Thorium ons drie kwartier lang voor”  
En toch lijkt het de laatste tijd wat minder te vlotten met Thorium. Over het hoe, waarom en wat eraan te doen, hadden we naderhand een fijne babbel met Dario Frodo en Tom Tee.

Ik volg jullie al van het prille begin, en er was doorheen de jaren heel wat activiteit. Sinds 2023 en jullie laatste plaat ‘Extraordinary Journeys, Pt. I’ lijkt het echter wat stiller rond de band. Hebben jullie er een verklaring voor
Nee, je hebt zeker niets gemist. Ik (Dario) had persoonlijk wat problemen met mijn gezondheid, en dat heeft een grote rol gespeeld. Het gaat ondertussen al wat beter, maar het muzieklandschap in zijn totaliteit is intussen heel erg veranderd. De ambities die we hadden nagestreefd zijn we willens nillens moeten gaan herzien – onder andere wegens financiële problemen die de kop kwamen opsteken. Het maken en uitbrengen van een plaat is altijd een duur gegeven geweest, maar we merken dat er vroeger meer interesse was voor het kopen van fysieke platen, dan de laatste tijd. Dat merkten we ook, helaas, aan de verkoop van onze laatste plaat. Post-corona is er nu eenmaal veel minder interesse voor nieuwe muziek in het algemeen – toch als die muziek niet uit een populair of commercieel vaatje tapt; ook binnenin de Metal scene.

Is er ook niet een beetje een ‘leeftijdsgebonden probleem’ wat metal betreft? Ik merk dat er een ouder publiek op afkomt, en de zestig-plussers (waartoe ik behoor) haken langzaam af. Ook is er weinig doorgroei van een jong publiek. Ligt daar ook niet het probleem?
Dat speelt inderdaad ook mee. Vroeger kreeg je altijd een nieuw publiek in de plaats. Wat daarin ook speelt...neem nu Graspop: als ik die line-ups zie, ken ik er amper nog bands van. Zoek je die bands op, dan zie je dat het ofwel gaat om carnaveleske pop-achtige Metal met kostuumpjes en dergelijke, of om bands die zo waanzinnig extreem uit de hoek proberen komen als ze maar kunnen. De verbreding, of eerder vervlakking, is ingezet door een andere, minder puur muzikale beleving door het publiek. Daarnaast is alles ook veel duurder geworden; mensen kunnen niet meer honderd shows op een jaar doen, ook om het drukke leven. Dan maakt men keuzes, waarbij de massa-spektakels en grote festivals sowieso winnen.

Er komen steeds meer bands bij, maar er zijn minder clubs. Ook is er inderdaad zoveel te doen, waardoor op 50 km van elkaar zaken worden georganiseerd en de ene is uitverkocht, terwijl de andere amper tickets heeft verkocht.
In die muzikale chaos, waar is er dan nog plaats voor een band als Thorium, denk je?
Het is een vicieuze cirkel. Elke band probeert die trap op te klimmen, binnen dat overaanbod aan bands. Je kunt daarvoor moeilijk kwaad zijn op die bands, want uiteraard willen wij net datzelfde. Platen maken kost echter geld, om maar te zwijgen van ontiegelijke hoeveelheden tijd, werk en energie. Als deze voorgaande zaken steeds maar opnieuw dienen te worden geïnvesteerd, maar er steeds minder “return” op komt, in termen van interesse, financiën, shows, verkoop,... Dat is een verliezend spel. In dat opzicht leven we natuurlijk ook een beetje in een verkeerd land; Belgen zijn te weinig chauvinistisch.

Ik pik hier even op in, dat is niet per se een Belgisch probleem toch? Ik hoor Nederlandse bands met hetzelfde probleem kampen, die geraken ook niet op Pinkpop omdat ze ‘Nederlanders’ zijn … Of zie ik het verkeerd?
Als we op nationaal vlak kijken, hebben we als Belgen toch best wel top bands en artiesten voortgebracht die moeiteloos zouden moeten kunnen wedijveren met de internationale scene. Ook met de bagage die we hadden zouden we, ergens toch, meer kansen moeten hebben gekregen?  Misplaatst chauvinisme is ook niet goed, dat gebeurt in sommige gevallen ook; maar een Belg is toch zeer sceptisch over ‘eigen kweek’, en dat resulteert typisch in zeer weinig succes in ons eigen land. Terwijl net daar je eerste publiek zou moeten zitten.

Ik heb All Shall Perish gezien in de Casino, Sint-Niklaas, het was uitverkocht, mét opvallend een jong publiek. Muzikaal deathcore, zitten jullie wat in de ‘verkeerde’ stijl, ligt het daar aan?
We maken inderdaad geen ‘core’ muziek, maar gewoonweg pure Metal. De trend is er tegenwoordig echter om te kiezen voor extremen – alles “core”-gerelateerd, of inderdaad net die carnavalistische ‘feestjes’ metal. En daar staan wij helemaal buiten... We zijn ons daar bewust van, en het is daardoor verdomd moeilijk om ons te presenteren. Maar we willen onze eigenheid daarom niet verloochenen.

En toch, vooral live heb ik gemerkt o.m. met BFTP jullie toch vrij veel succes hebben, het publiek was goed mee
Er zijn zeker positieve punten. Misschien leggen we de lat wat te hoog voor ons zelf, wat ambitie betreft? Dat kan ook. Het geven en nemen is gewoon niet in balans op dit moment, en dat is wel frustrerend.  We waren er ons vanaf het begin van bewust dat we zouden moeten investeren. Misschien is deze mindere periode ook een moment opname; dat kan...

Neem nu Dyscordia, die hebben het enkele jaren geleden ook gehad, een periode dat alles in een slop geraakte, maar spelen nu wel mooi in het buitenland... Opgeven is nooit een optie, toch?
Opgeven daarom niet; maar het loont wel de moeite om de dingen te herbekijken wanneer je merkt dat je werkwijzen en manieren van muziek uitbrengen en presenteren weinig tot geen effect hebben.

Zijn er ondanks alles plannen voor een nieuwe plaat?
De onzekerheid over onze toekomst...het was effectief de ambitie om na ‘Extraordinary Journeys Part 1’ een vervolg te maken. Onmiddellijk. We waren zo tevreden over ‘Part 1’ – niet dat we onze vorige twee platen niet goed vonden, maar bij deze hadden we het gevoel van: ‘this is it’. Alle registers werden opengetrokken en we konden niet trotser zijn op onze nieuwste worp. En toen zagen we ineens veel minder respons, veel minder verkoop, veel minder reviews, en zelfs enkele onbegrijpelijk rotslechte recensies. Daardoor hebben we onze toekomstplannen ook even in de koelkast gestopt. We moeten alles eens goed bekijken.

En toch, live had ik het gevoel dat die nummers uit de laatste plaat het meeste bijval kregen. Mensen stonden zelfs mee te zingen. Hoe verklaar je het dan?
Dat zijn van die positieve momentopnames. Het gaat ons echter ook om interesse van boekers, van streams en van verkoop van de platen zelf. De realiteit haalt ons wat in, we moeten zien dat we niet te diep in een put vallen. Daarom is het, wat platen uitbrengen betreft, goed dat we even alles ‘on hold’ zetten. We moeten er bijvoorbeeld vanaf stappen dat we om de twee jaar een plaat “moeten” uitbrengen. Er zijn tegenwoordig genoeg bands die amper albums uitbrengen, of al tien jaar geen plaat hebben gemaakt, en die gewoonweg kunnen spelen en touren – vooral omdat hun social media –aanwezigheden zo immens zijn. Het lijkt allemaal wel een omgekeerde wereld; zoals op zoveel vlakken tegenwoordig.

Op dat vlak merk ik ook een verandering, veel bands brengen eerst een single uit, nog een single en pas in laatste instantie een album. Ze brengen die single ook niet per se fysiek uit maar via streaming en zo.
Een werkwijze om uit te proberen denk je?
Van streaming hou je natuurlijk bitter weinig over, je hangt dan weer af van een fysiek uitbrengen. Het is wel zo dat het gebruik van tik-tok en andere sociale media boomt; artiesten of muzikanten waar je gewoonweg nog nooit van hebt gehoord, krijgen puur door het maken van zo’n tik-tok filmpjes grote podium kansen. Misschien zijn we wat vastgeroest en moeten we op zulke dingen wat inspelen? Geen idee … We staan op een punt waarop we begrijpen, nu pas, dat we stapsgewijs moeten we uitzoeken wat we verder kunnen doen; dat is nu ons doel.

In elk geval, ik heb vanaf het prille begin in jullie geloofd en blijf het doen, na ‘down’ komt altijd ‘up’. Laten we ons hieraan vasthouden
? Veel succes nog, tot binnenkort!
Dank je wel weerom, Erik! Voor deze interview opportuniteit, en voor je tijd en moeite, zoals steeds!! =)  

Even voorstellen – Imarhan, announce fourth album, ‘Essam’

Geschreven door

Even voorstellen – Imarhan, announce fourth album, ‘Essam’

out 16 January 2026 via City Slang

Jan 26 “adounia tochal” https://www.youtube.com/watch?v=A6SgKWV6nU4

Dec 25 “azaman amoutay” https://www.youtube.com/watch?v=Uwy5NGxWsgo&list=PLr1rv7Dl-ouz5e7ToJNEzpdjvqV2qcRAg&index=2


Nov 25 “tellalt” https://www.youtube.com/watch?v=cxwOtboRw3w

Oct 25 "Derhan N'Oulhine" https://www.youtube.com/watch?v=H8tOs9ZVoQc&list=PLr1rv7Dl-ouz5e7ToJNEzpdjvqV2qcRAg&index=2

Imarhan, the Tuareg desert blues innovators hailing from Algeria, today announce their bold fourth album, Essam, for release on 16 January 2026 via City Slang. The announcement is joined by the hypnotic lead single/video, "Derhan N'Oulhine" ("What The Heart Desires").

Since their formation in 2006, Imarhan - guitarist and vocalist Iyad Moussa Ben Abderahmane (Sadam), bassist Tahar Khaldi, guitarists Hicham Bouhasse and Abdelkader Ourzig, and percussionist Haiballah Akhamouk - have continually reshaped perceptions of Tuareg music. Building on the foundations of assouf (the desert blues sound made globally known by Tinariwen and Mdou Moctar), the group fuse ancient poetry and rhythm with funk, psychedelia, and pan-African groove to create something both timeless and urgently modern.

With Essam - meaning "lightning" in the Tuareg language Tamasheq - the band make their most daring leap yet. Recorded at their Aboogi Studio in the heart of Tamanrasset in southern Algeria and produced by longtime collaborator Maxime Kosinetz with some additional production by Emile Papandreou of French duo UTO, the album introduces electronic textures, expansive production and a newfound intimacy. Local artists and friends joined the sessions, contributing handclaps and vocals, heard on the evocative opening track whose intimate production signals Imarhan's new sound. Women from Tamanrasset also participated, honouring their historic role in Tuareg music - through instruments like imzad and tinde, the latter featured on the album track, "Assagasswar." Their presence is especially meaningful given the growing challenges women face in southern Algeria.

Essam carries the pulse of its surroundings: clapping friends, echoing voices, and a sense of shared space, culminating in a sweeping statement of identity and evolution. "We tried something we'd never done before; we took some risks," says Sadam. "Music allows us the freedom to try new things."

The lead single, "Derhan N'Oulhine", showcases this fearless experimentation, blending desert-rock roots with subtle electronic textures and folk motifs, anchored by a blues-inflected guitar that occasionally bursts into resonant riffs. Its accompanying video, directed by Elsa Pennachio on 8mm Bolex, mirrors the album's creation: traditional techniques and analogue processing produce a hybrid, timeless aesthetic. Film overprints, modular synth effects, and live recordings reflect both the beauty and tension of Tuareg life, caught between heritage and global modernity.

Elsewhere on Essam, Imarhan explore displacement, belonging and resilience, shaped by recent upheavals across the Sahara, from pandemic years to political instability along the Algerian-Mali border. "The refugees, the suffering, the hope - we feel all of it" says Sadam. "But life is beautiful, even in its darker moments." Their connection to togetherness and community remains central: Aboogi Studio doubles as a cultural and creative hub, nurturing young artists and preserving Tuareg traditions. "Aboogi is like a music school. We've tried to come up with ideas to help people who don't have the means to travel, to help them record some music."

Imarhan's collaboration with Damon Albarn on a stripped-back version of "Derhan N'Oulhine" for Africa Express Presents… Bahidorá (2025) hints at their growing global reach - and underscores their boundaryless approach to sound.

Ultimately, Essam is both an evolution and a homecoming. It's the sound of Tuareg music unbound, rooted in the desert, yet alive in the world.

Essam tracklist
Ahitmanin

Derhan N'Oulhine

Téllalt

Tamiditin                                            

Okcheur

Azaman Amoutay

Tin Arayth                                                      

Tinfoussen                                                                 

Adounia Tochal                                                          

Assagasswar                                                                         

Epistulum

Epistulum – Je krijgt in de deathmetal een heleboel informatie binnen in korte tijd. Het kenmerkt het genre en slaat je gewoonweg in het gezicht

Geschreven door

Epistulum – Je krijgt in de deathmetal een heleboel informatie binnen in korte tijd. Het kenmerkt het genre en slaat je gewoonweg in het gezicht

De jonge band Epistulum zag het levenslicht in 2018 en bracht in eigen beheer een EP uit . Een eerste langspeler verscheen, ‘From The Dead Masses’, in 2022. In oktober vorig jaar, 2025, kwam Epistulum met een gloednieuwe plaat op de proppen, ‘Cantiga Psychotica’, geprezen om zijn episch karakter. Het durven kleuren buiten de deathmetal, de toegevoegde keys en de emotionele impact waren belangvol.
We hadden hierover een fijne babbel met de bezieler, Thijs Ronteltap (zang/keys) en polsten naar de ambities en verdere toekomstplannen.

Jullie begonnen in 2018, er is al een mooi parcours afgelegd, vertel gerust …
Ik ben zeer tevreden over hoe het nu verloopt, met deze band. Muziek maken is een proces, en als band is het ons doel om als alles klaar is te kunnen zeggen, ook nadat we er later naar luisteren, dat we best tevreden zijn met wat er is gebeurd.  Het is dus  heel mooi om die tijd dat we dit doen,  dit ook zo te mogen ervaren met andere muzikanten die dezelfde kant uitkijken. Ja ik ben dus best wel tevreden over het parcours dat we tot nu toe hebben afgelegd.

Geen nadelen ondervonden van die COVID periode dan? Want dat was er net op ‘moment van lancering’?
Tijdens die corona crisis konden we niet meer optreden, en merkte ik deels dat er wel iets weg viel: er waren geen sociale contacten meer. Maar ik ben wel de bedenking gaan maken om in andere dingen te gaan duiken in mijn leven, waar ik voordien nog niet aan toe was. Aan het begin van de corona periode ben ik begonnen aan mijn jazz studies op piano. De vrijheid van het genre heeft wellicht wel gezorgd voor een zeker ‘bruutheid’ in mijn schrijven, evenals een harmonische souplesse die de intensiteit wat sterker maakt. De titel van het eerste volledige album ‘From The Dead Masses’ verwijst daar ook naar. Chaos, wrok en vrijheid.

Ik heb gelezen dat die periode de aanzet was om, na een solo start, toch een band op te richten. Kun je er wat meer over vertellen?
Zeker weten! Nadat de lockdown aan zijn einde kwam heb ik eerst een oud-bassist van de band Contorted Mind gecontacteerd. Hij was alweer een aantal jaar bandloos dus hij was blij om bij de club te mogen komen. Daarna kwam Jeroen erbij, een gitarist waarmee ik in de band van de Leidse studievereniging van de faculteit biologie had gespeeld. Daarna volgde al snel Ramón op drums en Billy op ritmegitaar. Wij hebben in dat jaar aardig wat afgesloopt om een release show te mogen doen van ‘From The Dead Masses’, die we met succes hebben mogen spelen! Sindsdien heb ik de jongens op zowel creatief als logistiek vlak veel beter mogen kennen! Mooi clubje bij elkaar, dunkt mijn zo!

Naast de EP brachten jullie een eerste full-length album uit in eigen beheer, ‘From the Dead Masses’ dus . Een melodieuze deathmetal schijf; jullie moesten niet onderdoen voor gekendere bands in het genre. De inbreng van synths is interessant. Was het een bewuste keuze om buiten die lijntjes te kleuren van de doorsnee deathmetal? Hoe moet ik het zien?
Ik was eigenlijk al sinds 2015 met allerlei sounds aan het experimenteren, in die tijd met een beetje powermetal en zo. En wat me opviel is dat ik een heel interessante sound kon creëren met die keyboard. Weet je, de ene helft van onze nummers zouden zelfs techno nummers kunnen zijn, en een andere deel blastbeats. Het kan daadwerkelijk alle kanten uit. Dat kunnen doen zorgt voor een soort jongensachtig enthousiasme. Je hebt iets om te kneden, maar weet hoegenaamd niet tot wat het leidt. Dat is zeer leuk om te doen en te beleven. En dat maakt elke release weer interessanter eigenlijk.. Dus ergens is dat zeker een bewuste manier van werken. Buiten die lijntjes kleuren.

Maar jullie worden ondanks die diversiteit in het genre binnen de kern van deathmetal geduwd; heb je daar een verklaring voor?
Omdat we ons wel willen toeleggen op een brute sound. Die deathmetal met zich mee brengt. Voordien heb ik nog bij andere bands gespeeld, binnen de extreme omkadering van deathmetal. Ondanks de inbreng van keyboard en synthesizer wil ik bewust die typische bruutheid behouden. Daardoor wordt onze muziek ook met die deathmetal geassocieerd.

Het technisch hoogstaand niveau, die ‘stomp in de maag’ in een emotioneel beladen -kader vind ik ook terug op deze nieuwe schijf ‘Cantiga Psychotica’. We ervaren vergelijkingen tussen beide platen. En toch is het anders, maar het ontgaat me. Wat is het grote verschil tussen het debuut en deze tweede klepper?
Cantiga Psychotica’ heeft een nog ruwere inbreng dan de vorige plaat, dat is het grote verschil tussen beide. Ik haalde mijn inspiratie uit de astigmatische houding in de samenleving. Ik wou eigenlijk aankaarten dat, als je wat leeft buiten wat de maatschappij als ‘normaal’ ziet, je direct de stempel van abnormaal door de strot geramd krijgt. Maar dat je als mens daar ook nog steeds kracht in vind.  De reden van deze plaat is dat mensen in mijn omgeving psychoses hebben gehad. En dat die ondanks dat er nog steeds in slagen om er een fantastisch leven op na te houden. Dat is zeer opmerkelijk. Zeker in een wereld waarin we nu heden den dage leven. Je hoeft dus niet bang te zijn om in het leven ‘compleet buiten de lijn te kleuren’ , ook dan komt het wel goed, was de onderliggende boodschap die ik meekreeg. ‘From Dead Masters’ bestond in dat opzicht uit eerder verschillende schetsen van menselijk wrok. Verschillende diepgaande conflicten die daar ontstaan. De grote vraag hoe manifesteren die zich? Daar draaide het echt om. Kortom: Ik probeerde met ‘From The Dead Masses’  een soort innerlijke rebellie op te roepen en mensen los te maken van sluimerende frustraties die ze in het leven met zich meedragen. Met ‘Cantiga Psychotica’ probeerde ik  dan weer de psychische kant aan de kaak te stellen en mensen bloot te stellen aan grenzeloze morbiditeit als een katalyst voor persoonlijke groei. Daar zit het grote verschil. 

Je had het over ‘mensen die buiten de lijntjes van het normaal zitten, vaak een stempel krijgen’; is het nu niet nog slechter geworden door de invloed van sociale media, denk je?
De sociale media is een belangrijk platform om je als muzikant of kunstenaar de kunnen profileren. Die sociale media gebruiken als doel daarvoor, daar is op zich niets mis mee, integendeel. Wat dat betreft vind ik sociale media best ok. En nodig zelfs. Het is een goede manier om mensen binnen te halen, en je project te leren ontdekken. Het is wetenschappelijk bewezen, langs de andere kant, dat sociale media heel verslavend is. Het is eigenaardig hoe die sociale media platformen perfect weten wat mensen triggered en ze spelen daar ook op in. Als je echter sociale media gaat gebruiken om jezelf te profileren, terwijl je achter de schermen een heel ander persoon bent, dan ben je echter totaal verkeerd bezig. Dat kantje van sociale media is dan weer minder mooi. Doe dat niet, want dat creëert sowieso een innerlijk conflict.

Sfeerbepaling is van belang, tempowissels die me op het verkeerde been zetten, prachtig! Is het een bewuste opzet, of komt het heel ‘naturel’ over?
Ik wou muziek maken die je bij wijze van spreken meesleurt, en doorheen schudt als het ware. Een artiest als Frank Zappa was daar een grootmeester in. Zeker in context van deathmetal heb ik het altijd een enorm interessante manier van componeren gevonden . Je krijgt binnen deathmetal een heleboel informatie binnen, in een heel korte tijd. Dat typische aan het genre, het hoort je gewoon in het gezicht te slaan. Wat dan weer resulteert in die tempowisselingen. Om je op dat moment in iets totaal anders mee te nemen, is zo tekenend voor deathmetal. Met het besef dat het onderliggende deel nog wel bestaat. Ik herinner me dat, tijdens onze release show, net bij dit nummer “Invocation of Insanity” op heel wat bijval kon rekenen. Dat kwam enorm binnen.

Er schuilt een filosofisch en spiritueel denken in de muziek. Het is ook een visuele plaat,  althans ik voel ik het aan. Klopt het, of is het wat te ver gezocht?
Nee, je slaat de nagel op de kop met die stelling. Het is voor mij zeker vanuit een filosofisch statement om de uitdaging aan te gaan om buiten conventies om te denken. En om bepaalde gedragsnormen echt aan te kaarten. En daarmee aan de gang te gaan als het ware.  En dat op een soort brute wijze door de strot te rammen, als het ware. In dat opzicht is het schrijven van dit album, als het schrijven van een boek of horror film. Zeker als je kijkt naar het sociale media gedrag, waar we het net over hadden. “Unearth the Dark Mother” is zo een nummer die dat wat weergeeft. Een soort commentaar op de perversie die je ziet in veel showbusiness  dat soort zelfdestructief patroon, dat het publiek daarin volgt. Wou ik met dat nummer eigenlijk aankaarten. Het sluit dus ook aan bij dat statement. Bij “Unearth the Dark Mother” creëer ik de figuur van Kali de Godin van de Dood.  Ik wou dat op een heel morbide wijze uitbeelden in die song. Ik wou bewust een boodschap meegeven,  om die weg niet te volgen. dat vormt ook de rode draad doorheen de hele plaat. Wat vrezen we precies? Wat zijn de dingen die buiten die conventies vallen?  En  hoe ga je daarmee om? En daarin een dialoog vinden? Die dingen. Dus ja dat filosofisch en spiritueel is zeker niet ver gezocht, integendeel.

Het ‘filosofische ‘, ‘spirituele’ in die deathmetal. Ook de nieuwe plaat is in eigen beheer uitgebracht. Zorgt dit niet voor beperktheden om een ‘groter publiek’ aan te spreken? Welk publiek wil je bereiken met je muziek?
Het is niet de bedoeling om een revolutie te beginnen zoals wij bekend zijn met de term. De bedoeling is om mensen te stimuleren om hun eigen krachten en mogelijkheden te herkennen. Eerder een innerlijke revolutie, dus. Vooral in het gene wat maatschappelijk niet direct geaccepteerd wordt. Ik neem het voorbeeld van Carl Jung een tijdsgenoot van Sigmund Freud. Hij is een van de grootvaders van de analytische psychologie. Hij had een heel mediatieve kijk op de zaak en het leven. Mensen die vastzitten in bepaalde problemen die anderzijds een confrontatie met een trauma ondervinden, en proberen binnen die context een oplossing te vinden wil ik heel graag aanspreken met mijn muziek. geef het voorbeeld van een man die achternagezeten wordt door twee tijgers. Op het moment valt hij in een ravijn, en kan zich vastgrijpen aan een tak. De ene tijger komt naderbij, de andere beneden. Hij zal sowieso een gruwelijke dood sterven. Maar er hangt een lekkere aardbei aan die tak en dat is het lekkerste dat hij ooit heeft gegeven. Dat is zeer symbolisch, maar net daar wou ik het over hebben in mijn muziek. Ik wou vooral meegeven, zelfs op momenten tussen leven en dood zitten altijd lichtpunten als het ware. Wie zich daarvoor open kan zetten,  een confrontatie wil aangaan , en toch een perspectief vinden om daaruit te geraken.  Net die mensen zou ik met muziek graag willen bereiken.

Het is, als ik het goed begrijp, niet de ambitie om op grote festivals te staan? Wat zijn de ambities precies?
Het is de ambitie een klik op te bouwen met onze muziek, en daar een publiek voor te vinden, sowieso.  Het is sowieso mijn ambitie om daarmee een zo ruim mogelijk publiek mee aan te spreken. Dus ook grote festivals als dat kan. Maar het belangrijkste is nu om gewoonweg iets te creëren.  Waardoor alle gaatjes, hoekjes van ons wezen wordt geprikkeld. Met een soort frisse energie als het ware. Er zit heel wat vuur in een droom om bekendheid te vergaren. Maar als je dat als doel gaat stellen? Dan ondermijn je het creatie proces. Ongeacht of we die bekendheid vergaren of niet, altijd willen we een sound hebben waar we allemaal 100% achter staan. Dat is de allerbelangrijkste ambitie. En dat geeft mij persoonlijk veel meer voldoening dan op een groot podia staan, maar niet meer mezelf zijn binnen die context.

Ik zie opvallend veel jongeren grijpen naar death, black en doom. Heb je er een persoonlijke verklaring voor? Op pure heavy metal komt een ouder publiek , me dunkt…
Het is rauwer. Het is bloter en directer. Waarbij veel oudere metal zeg maar bands als Iron Maiden of Judas Priest echt ook nog een bepaalde spanningsboog aanhielden in hun muziek zijn de genres death, black en doom wat meer bakstenen qua bouw en muzikale verhaallijn. Het gevoel wat deze genres willen creëren voor de luisteraar is meestal vanaf de eerste seconden van een song al gegeven. Daarmee weet je als luisteraar sneller waar je aan toe bent, waardoor het ergens ook weer makkelijk wordt om erin te rollen, ondanks de ontoegankelijkheid van deze genres. Aangezien onze spanningsbogen door technologie langzamerhand ook steeds korter worden denk ik juist dat de jongere generatie zich daarom ook verdiept in deze extremere genres. Is een heel natuurlijke ontwikkeling vind ik, maar ik denk dat het misschien ondanks dat wel waardevol is om af en toe echt voor je muziek te mogen zitten en een Maiden of Priest rauw op je dak te nemen.

Ik veronderstel dat de echte promotie rond de plaat in 2026 wordt doorgetrokken; wat zijn de plannen voor 2026?
Wij hebben sowieso een partnership met Mike de Coene van Hard Life Promotion die onze persdingen regelt en we hebben al een festival op de playlist staan in Duitsland. We hebben ons ook aangemeld voor Wacken Open Air Battle. Er zitten ook wel dingen in de pijplijn, die in de loop van volgend jaar ‘tot openbaring komen’, maar voorlopig is het nog beetje afwachten, buiten die paar dingetjes.

In Duitsland is er ook een zekere deathmetal scene, die je in de Lage Landen toch minder hebt; Speelt dit niet in jullie nadeel om die doorbraak te forceren?
Ik maak er geen probleem van, als we in Duitsland bij wijze van spreken zouden doorbreken en hier niet (of minder) eerlijk gezegd. Ik ga elk jaar naar WOA met een hele groep Duitsers en Nederlanders. In 2024 hebben we in Ahrensburgen gespeeld en daar werden we heel goed ontvangen. Maar we vinden persoonlijk ook in die lage landen wel ons publiek. Echter, dat ideaal dat Rammstein arena’s uitverkopen. Dat speelt soms wel. Maar het is gewoon belangrijk om voor onszelf als muzikant iets fascinerend te creëren. Dat maakt muziek een dialoog, en dat is belangrijker dan per se willen doorbeken in lage landen of grote podia betreden.

Hoe waren de algemene reacties tot nu toe op de nieuwe plaat?
De rode draad doorheen onze recensies is, velen omschrijven het als een heel intensieve ervaring. ook dat ons album hen enorm meeneemt. Het is niet alleen goed voor een moshpit , maar ook voor een soort meditatieve sessie thuis. Komt het tot een moshpit in de slaapkamer, dat is dat ook ok (haha). Dat was ook de bedoeling van deze plaat, en ik ben heel blij dat het over het algemeen ook zo binnen komt.

Bedankt voor de fijne babbel… Zijn er nog opmerkingen die je graag zou bespreken?
Ik wilde graag jou ook bedanken voor dit interview! Voor de lezer: check onze nieuwe plaat ‘Cantiga Psychotica’ uit op de daarvoor aangewezen kanalen (Spotify, Youtube, Bandcamp) en laat je meevoeren in een trip van primordiale, aan-het-randje-van-psychotische beukerij!

Meer info
[Black Lotus Cannibal Official Video] https://www.youtube.com/watch?v=aBZlLv2NRHM
[Voidwalker Official Video] https://www.youtube.com/watch?v=HXk6OpCHRGQ
[SPOTIFY]  https://open.spotify.com/artist/2mDf2N2Ibvy07OiyJAtvwG
[YOUTUBE] https://www.youtube.com/@epistulum6075
[FACEBOOK] https://www.facebook.com/Epistulumband
[INSTAGRAM] https://www.instagram.com/epistulum/
[BANDCAMP] https://epistulum.bandcamp.com/album/epistulum

Even voorstellen – Gala Dragot, Nieuwe single "don't discard what is left of me..."

Geschreven door

Even voorstellen – Gala Dragot, Nieuwe single "don't discard what is left of me..."
GALA DRAGOT
Release: vrijdag 16 januari 2026
Wat als Nina Simone terugkwam als een 20-jarige Belgische die bezielende jazzpop maakt voor de Cameron Winter-generatie?
"don't discard what is left of me..." - Gala Dragot stelt de vraag die we allemaal vrezen hardop te stellen: heb ik überhaupt een spoor in jou achtergelaten? Teder, onthaast, tijdloos.
Geproduceerd door Pieterjan Maertens (Tamino, Loverman, Pitou) is dit nummer veel meer dan alleen muziek: het is een getuigenis van een jonge artiest die haar waarheid vindt in alle facetten van haar kunst. Gemasterd door Christian Wright, bekend van zijn werk met Ed Sheeran, Blur, Franz Ferdinand en Kae Tempest, in de legendarische Abbey Road Studios in Londen, nodigt het nummer luisteraars uit om in hun eigen gedachten te duiken en alle spiralen in het hoofd even los te laten.
Na de release van de single "femcel anthem", haar eerste release als independent artiest, in december, verzamelde het nummer meer dan 3,7 miljoen views op haar sociale media en introduceerde het Gala Dragot opnieuw bij het publiek.  Vorig jaar trok ze nog de aandacht met "EQUINOX", haar gesmaakte samenwerking met Zwangere Guy voor de serie Putain.
Haar langverwachte debuut-EP verschijnt eind maart.
GALA DRAGOT LIVE
15/01 - Bar Lucy, Antwerpen (gratis show)
28/01 - La Madeleine, Brussel *support Judeline
more TBA

OVER GALA DRAGOT
gala dragot maakt art-pop voor meisjes die te veel voelen. Op haar twintigste heeft ze al meer meegemaakt dan de meesten in een heel leven: reality-tv-roem (winnares The Voice Kids), Eurosong-finaliste in 2023, grote labeldeals - en toch besloot ze alles achter te laten om muziek te maken die écht iets betekent.
Denk aan de vreemdheid van Björk en het drama van Nina Simone, maar dan over doomscrollen om 3 uur 's nachts en verlangen naar iemand die niet bestaat. Ze schrijft over de dingen die we niet hardop zeggen: digitale obsessie, lichaamsspiralen, wachten tot iemand je kiest. Haar muziek klinkt als klassieke training die botst met glitchy chaos,  strijkers die je achtervolgen, elektronica die anders binnenkomt.
Na samenwerkingen met Zwangere Guy en The Subs besloot gala op eigen houtje verder te gaan. Nu maakt ze haar eerlijkste werk tot nu toe: een EP over online meisje zijn, alles willen, en ondertussen langzaam wegrotten. Geen filter, gewoon vibes en gevoelens.

Even voorstellen – Pink on Red – Levvy’, single, EP ‘negligee cafe’

Geschreven door

Even voorstellen – Pink on Red – Levvy’, single, EP ‘negligee cafe’

Pink on Red is een Gentse bluesrockband die no-nonsense riffs en energieke shows combineert met een hedendaagse sound. De band bestaat uit vier beste vrienden met een gedeelde liefde voor de blues- en rockmuziek van de jaren ’70. Die invloeden dienen als brandstof voor hun nieuwe EP.

Op donderdag 29 januari brengt Pink on Red de nieuwe single ‘Levvy’ uit. Het nummer is de eerste voorbode van hun debuut-EP ‘Negligee Cafe’, die verschijnt op 15 mei. Levvy vertelt het verhaal van een personage dat zich volledig verliest in het nachtleven. Hij maakt foute keuzes, omarmt ze zonder schaamte en blijft doorgaan, ongeacht de gevolgen. Muzikaal is het een energieke bluesrocktrack die meteen de toon zet voor de EP.

De EP werd bewust zo live mogelijk opgenomen om de energie van de band vast te leggen zoals die ook op het podium voelbaar is. Pink on Red speelde eerder onder meer op de Gentse Feesten en verzorgde het voorprogramma van Simon McBride (Deep Purple).

De officiële releaseshow vindt plaats op vrijdag 12 juni in Trefpunt (Gent).

Even voorstellen – Gorillaz – ‘the mountain’, album, single “Orange county”

Geschreven door

Even voorstellen – Gorillaz – ‘the mountain’, album, single “Orange county”

The end is the beginning”
NIEUWE SINGLE VAN HUN ALBUM 'THE MOUNTAIN'
Orange County (feat. Bizarrap, Kara Jackson & Anoushka Shankar)
Gorillaz - The Hardest Thing/Orange County ft Tony Allen, Bizarrap, Kara Jackson, Anoushka Shankar
Gorillaz zet koers naar The Mountain met de release vandaag van een nieuwe track getiteld Orange County (feat. Bizarrap, Kara Jackson & Anoushka Shankar), vergezeld door het spiegelnummer The Hardest Thing (feat. Tony Allen). Samengebracht op het nieuwe studioalbum The Mountain, dat wordt verwacht op 27 februari 2026 via het gloednieuwe label van de band, KONG, zijn beide nummers nu ook beschikbaar in een gelimiteerde 7'' vinyl Double A-side-editie. Ontdek het volledige werk van 8 minuten zoals het oorspronkelijk werd bedoeld

Geschreven door Damon Albarn opent The Hardest Thing met de stem van de baanbrekende muzikant en drummer Tony Allen, een langdurige collaborator en vriend, die in 2020 overleed. Het nummer verkent op gracieuze wijze rouw en hoop, twee centrale thema's van The Mountain. De aangrijpende zin "Weet je, het moeilijkste is afscheid nemen van iemand van wie je houdt" weerklinkt en loopt door tot in Orange County.

Orange County is een licht en vooruitstrevend nummer dat Damon Albarn, zangeres, auteur en dichteres Kara Jackson, en Anoushka Shankar, veertien keer genomineerd voor een Grammy Award en sitarspelers, samenbrengt. Geproduceerd door Gorillaz en Bizarrap, is het nummer mede geschreven door Damon Albarn, Kara Jackson (voormalig Nationaal Jeugdpoëet van de Verenigde Staten) en Bizarrap, de Argentijnse artiest en producer die tweemaal werd bekroond met een Latin Grammy Award.

THE HOUSE OF KONG EXHIBITION
Na de reeks lovend onthaalde voorstellingen in Londen vorig jaar gaan de iconische deuren van Kong (het legendarische huis van Gorillaz) open in het centrum van Los Angeles voor House of Kong, een nieuwe, door critici geprezen immersieve tentoonstelling. Deze zal gedurende een beperkte periode van vier weken te zien zijn, van 26 februari tot 22 maart 2026, bij Rolling Greens. Tickets voor de tentoonstelling zijn nu verkrijgbaar.
De tentoonstelling wordt vergezeld door twee uitzonderlijke Gorillaz-concerten in het Hollywood Palladium, op 22 en 23 februari. Tijdens deze unieke Amerikaanse data zullen Damon Albarn en de liveband van Gorillaz op het podium worden vergezeld door speciale gasten om het volledige nieuwe album The Mountain van begin tot eind uit te voeren, onder het waakzame oog van Murdoc, Noodle, Russel en 2D.

The Mountain (release op vrijdag 27 februari) is het negende studioalbum van Gorillaz, een uitgestrekt klanklandschap vol instrumenten en geluiden, rijk gelaagd met stemmen, melodieën en meeslepende ritmes. Het album bevat 15 nummers die de essentie vormen van de samenwerkingsgeest van Gorillaz.

Het brengt een opmerkelijke lijst van artiesten en gasten samen, waaronder: Ajay Prasanna, Amaan & Ayaan Ali Bangash, Anoushka Shankar, Asha Bhosle, Asha Puthli, Bizarrap, Black Thought, Gruff Rhys, IDLES, Jalen Ngonda, Johnny Marr, Kara Jackson, Omar Souleyman, Paul Simonon, Sparks, Trueno en Yasiin Bey; evenals stemmen van vrienden en medewerkers die ons zijn ontvallen, waaronder Bobby Womack, Dave Jolicoeur, Dennis Hopper, Mark E. Smith, Proof en Tony Allen.

Op zaterdag 4 juli sluit Gorillaz de Main Stage van Rock Werchter af.

Even voorstellen – Stereoseat – Moanster

Geschreven door

Even voorstellen – Stereoseat – Moanster
‘Moanster’: Stereoseat – Moanster
Label: Shake Like A Dino Records
Release: 6 February 2026

Met hun derde album Moanster zet Stereoseat een duidelijke stap voorwaarts en levert de band hun meest gelaagde werk tot nu toe af

De band zet hiermee een meeslepende stap verder in de thematische wereld van de plaat, waarin menselijke kwetsbaarheid, mentale worstelingen en existentiële vervreemding centraal staan. Met donkere melodieën, rauwe emotie en beklemmende opbouwen vormt Moanster een eerlijke, confronterende spiegel van de menselijke psyche.

Muzikaal weigert Moanster achtergrondmuziek te zijn. Donkere melodieën, rauwe uitbarstingen en dreigende ondertonen grijpen je vanaf de eerste seconde vast. Fragiliteit en explosiviteit wisselen elkaar af, terwijl ook een meer trippy en atmosferische kant van Stereoseat naar voren komt:Fragiel en aan het lijf klevend, als het gewichtloze moment waarop je, volledig gekleed, de zee instapt en de wereld even vertraagt, terwijl onverwerkte wonden uit het verleden blijven nazinderen.

Moanster is een eerlijke spiegel van de menselijke psyche die na elke luisterbeurt nieuwe lagen prijsgeeft.

Voor het artwork werkte Stereoseat samen met kunstenaar Stijn De Pourcq. Zijn werk Geest van opstand — bestaande uit gemummificeerde alpaca’s en geiten — siert de albumcover en maakt deel uit van een groter artistiek project waarin het kunstwerk transformeert tot een draaiende carrousel. Deze ronddraaiende carrousel versterkt het centrale thema van het album: objecten gevangen in hun eigen kleine, herhalende ruimte.

BIO
Het uit Gent afkomstige Stereoseat behoort tot die zeldzame bands uit de Lage Landen met een volstrekt eigen en onmiddellijk herkenbare sound. Gedreven door scherp songschrijverschap en een nietsontziende live-energie raast de band als een pletwals over elk podium.
Wat begon als een studioproject van Tom Van Dorpe en Sergej Van Bouwel (Absynthe Minded), groeide al snel uit tot een compromisloze liveband met David Van Glabeke, Maarten De Meyer (Vive La Fête) en Jelle Lefebvre (Pink Room, Celestial Wolves).
Denk aan riffs die Millionaire bloedend achterlieten, hooks waarvoor QOTSA met plezier tanden zou verpatsen, en een sound bezeten door de geesten van Nine Inch Nails en Porcupine Tree. Gitaren grommen als synths, synths snijden als gitaren — vuil, woest en onmiskenbaar Stereoseat.

Het debuutalbum Safety Car Crash verscheen in 2015, gevolgd door het geprezen Heavenly Creatures (2020).

V2 records news – Caspar Auwerkerken shares news song ‘blossom’

Geschreven door

V2 records news – Caspar Auwerkerken shares news song ‘blossom’

CASPAR AUWERKERKEN Shares new song "Blossom”
From debut album "Figuring Out My Horizons"
ALBUM OUT 27 FEBRUARY

LISTEN HERE TO "BOSSOM" Blossom - Single by Caspar Auwerkerken | Spotify
13 March Live @ Het Depot, Leuven

Now singer songwriter Caspar Auwerkerken releases "Blossom", the opening track from his upcoming debut album "Figuring Out My Horizons", set for release on February 27th on V2 Records.

"Blossom" was the first song the band and I managed to arrange in the aesthetic this album seeks to explore: a more minimalist sound that embraces space and quietude. Rather than relying on an elaborate arrangement, I wanted to create energy by recording the four of us together in one room—drawing more from influences like Pinback, early dEUS, Silver Jews, and Pavement, as well as contemporary acts such as Big Thief and Amen Dunes." Caspar explains about the song.

All songs on "Figuring Out My Horizons" are thematic in nature, drawing inspiration from philosophy, visual art, and the natural world. A central theme concerns how humanity deals with climate change in a worldthat is becoming increasingly materialistic and detached, and what concepts like authenticity and genuineness still mean:
"What does it mean to be human today, and how can one live authentically in the world?"

At the same time, the songs also symbolize his search for inner peace, an attempt to respond to an anxiety disorder that at times rears its head intensely. The album is an act of resistance against fear — a manifestation of his "self" as something crystallized out of that fear, yet simultaneously offering a constructive counterbalance to a destructive force.

Loyal sources of inspiration that guide him in exploring these questions — and that are sometimes referenced directly — include philosophers Friedrich Nietzsche and Henry David Thoreau, and poets Arthur Rimbaud and Georg Trakl.

Caspar Auwerkerken Live
31 March - Het Depot, Leuven
2 April - Club AFF, Hasselt

Pagina 35 van 497