All Shall Perish - Circle pit, Non Stop!

Het weekend met een knal afsluiten kon je vroeger meer met een rave party, vanavond in De Casino had je een deathcore feestje, iets totaal anders dus. All Shall Perish is één van de absolute toppers binnen het genre.
Het was hier uitverkocht, het publiek was divers en van alle leeftijden. All Shall Perish had drie voorprogramma's meegebracht, maar eigenlijk was dit een langgerekt feestje waarbij elk van die bands een even grote plek innam als de 'hoofdact' zelf.
We kregen een 'Circle pit , Non stop' bijna vier uur lang …

Neem nu Arcanius (****) die al meteen zorgden voor een moshpit en iedereen in een mum van tijd meekregen. Wat een gretigheid zagen we hier, een erg beweeglijke frontman en een band die stevig het gaspedaal indrukt.Overtuigende indruk zomdermeer.

Een meer melodieuze inbreng in het genre en toch, met een stevige hoek af, Vulvodynia (****) tekende er muzikaal voor . Technisch hoogstaand dus binnen die deathcore uit
Het leek alsof de twee bands in elkaar versmolten. Hoedanook , een kletterende sound, met enkele stevige circle en moshpits. Wat een mokerslagen.

Al snel volgde PeelingFlesh (*****), die een meer duistere, Grauwe kant liet horen.
De donkerte van het genre overstemde, wat een feestje van demonen in de Hel betekende. Duivelse vuurballen kregen we. Het publiek ging eveneens compleet uit de bol. Schitterend om te zien.

En dan kwam All Shall Perish (*****) die alles bijeen bracht, van energie, bombast, melodie, grauwheid, speelsheid en virtuositeit. Een muzikale wervelstorm anderhalf uur lang. De registers werden volledig opengetrokken op songs als “Eradictation” en “Black gold Reign”. Een gecontroleerde chaos.
De frontman hitste het publiek op en maakte er samen met het publiek een meedogenloos, hard, leuk feestje van. In al die energieke uitbarstingen van headbanging en mosh-/circlepits was het de bedoeling niemand pijn te doen. Deathcore zoals het moet.
“Deconstruction”, “Never.. again” en “Wage Slaves” het waren één voor één hoogtepunten in een set die voorbijraasde. Een one-way ticket to de Hel.
All Shall Perish zorgde voor samenhorigheid van mensen onder elkaar, iedereen genoot en ging ervoor. Ze denderden voort met “Laid to rest” en het afsluitende “There is nothing left”. Een nieuw album komt eraan in 2026.

We kregen hier een rave van een 'deathcore'-   party, eentje die we niet snel zullen vergeten! Muzikale waanzin die ons bij de realiteit houdt , een gecontroleerde chaos, waarvan het publiek optimal genoot. Schitterend!

Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
All Shall Perish
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8894-all-shall-perish-30-11-2025?Itemid=0

Peelingflesh
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8893-peelingflesh-30-11-2025?Itemid=0

Vulvodynia
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8892-vulvodynia-30-11-2025?Itemid=0

Aecanius
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8891-arcanius-30-11-2025?Itemid=0

Organisatie: Biebob ism De Casino, Sint-Niklaas

The Fuzztones – Wat een energieke set!

Vele bezettingswijzigingen en een stevige reputatie van podiumcapriolen, prijkt de legendarische band The Fuzztones (*****), rond de enigmatische rockveteraan Rudi Protrudi, nog steeds hoog op verlanglijstjes van concertorganisatoren. In De Casino mochten ze in het kader van 'DC Rocks' reeds in het verleden optreden. In een goed gevuld De Casino bewezen ze waarom ze zo graag omarmd worden door het publiek.

Opener The Mudgang (****)een legendarische Belgische undergroundband bestaat al veertig jaar. Een goed rockende stekelige sound siert hen. Ze deelden het podium al met grootheden Iggy Pop, The Lyres, Green on Red en The Scabs. De Gentse band toonde aan hoe belangvol ze zijn geweest en hoe ze het nog steeds zijn. Gaandeweg wisten ze hier het publiek in te palmen. Ze gingen ervoor. 'The Real thing' daar draait het ‘em om bij The Mudgang. De verpulverende riffs, de drumsalvo’s en een beweeglijke frontman warmden het publiek ideaal op. Klasse!

The Fuzztones begonnen hun set lekker 'fuzzy' en psychedelisch. Een kabbelende start waarbij we even wegzweefden. Maar met songs als “Ward 81” en “Highway 69” begon het te knetteren; vuurballen die de zaal in vuur en vlam zetten. Er ontstond al af en toe eren moshpit. The Fuzztones kregen meer grip op het publiek. Sublieme songs als “The green slime” en “Brand new man” volgden. De registers werden open getrokken.
We kregen een wervelende finale met het spijkerharde “Epitaph For head”, “Cinderella”, “Strychine” en het onaardse “She’s wicked”, garage rock’n’roll pur sang met een knipoog naar The Sonics, ook zo’n legendarischer band in het genre. Wat een apotheose.

The Fuzztones gingen van lekker psychedelisch, fuzzy' naar verpulverend hard en strak. Wat een energieke band die al vele wissels kende , maar toch steeds goed op elkaar ingespeeld blijft!

Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
The Fuzztones
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8877-the-fuzztones-28-11-2025?Itemid=0

The Mudgang
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8876-the-mudgang-28-11-2025?Itemid=0

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas 

Dishwasher_ - Jazzclub - Als grenzen vervagen…

Sinds de oprichting in 2019 heeft het Gentse trio Dishwasher_ (*****)  alle mogelijke muren tussen genres weggevaagd om een fris klinkend geluid te creëren. Met hun titelloze debuutalbum, dat in april 2023 via Sdban Ultra werd uitgebracht, zette de band de kroon op een indrukwekkend eerste hoofdstuk.
Ondertussen heeft Dishwasher_ niet stil gezeten, nu is er een nieuwe plaat uit. 'Anemoia'; deze kwam eind oktober op de markt en werd sterk onthaald. Live is Dishwasher_  een band die de grenzen van improvisatie en experiment in jazz aftast, tot ze vervagen en kunnen worden verlegd.
In een goed vol gelopen De Casino hielden ze iedereen een uur lang in de ban, en namen ze hen mee in  hun boeiende, kleurrijke wereld.

De grote sterkte van Dishwasher_ is het combineren van verschillende stijlen op doordachte wijze tot een samenhangende als onverwachtse ervaring op virtuoze wijze. Het is allemaal uitgekiend, die speelsheid en improvisatie. Muzikaal gaat het naar een climax toe, met onderhuids een rock aanvoelen.
Een dynamische mix van genres, met energieke rock en sfeervolle stukken door saxofoon en de onverwachtse overgangen naar een feestelijke Ierse folkklank. Wat een muziukaal avontuur hier, met behopud van de  jazz roots.
We krijgen aanstekelijke en groovy klanken van bas, elektronica,  klanken, zwevende percussie en drums. Het gaat van intimiteit naar een lichtjes oorverdovende climax.
Het publiek is verbouwereerd en weet hen warm te onthalen. Er volgen geen bisnummers, het hoefde ook niet want de mooie trip die het trio had aangeboden was mooi en kleurrijk.

Bassist Louise Van Den Heuvel, Drummer Arno Grootaers en Saxofonist Werend Van Den Bossche zijn doorwinterde jazz muzikanten, die hun roots trouw zijn gebleven. Maar elk van hen deelt ook een voorliefde voor andere muziekstijlen, van rock, folk en elektronica.
Ze bouwen hun nummers dan ook laagje per laagje op, tot een climax is bereikt met warme , analoge synths klanken.
Die veelzijdigheid zorgde er reeds in 2022 voor dat we onvoorwaardelijke fan zijn geworden van Dishwasher_
Nu in 2025 zetten ze dit nog steeds in de verf, zowel op plaat als live. Als grenzen vervagen , dan kan binnen het jazz genre Dishwasher_ tegen komen.

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas

Sterk IJzer 2025 – Vijfde editie - Waasland editie -Welcome To The Underground!
Sterk IJzer 2025
Den Eglantier
Sint-Niklaas
2025-11-22
Erik Vandamme

Wat als er vanuit de 'Underground' niks meer groeit … Als er geen kleine clubs meer zijn, waar kunnen talentvolle muzikanten een podiumkans krijgen om eventueel verder uit te groeien … Zouden bands als Black Sabbath, Rolling Stones ook zo zijn begonnen… of in tijden zoals nu kan men groeienN
Die vragen gonsden ons door het hoofd toen we na een boeiende avond buiten stapten uit de gezellige Den Eglantier, tegenwoordig versmolten met enkele andere clubs. Hierbij heb je een gezellige bar met zitplaatsen, leuk om even te bekomen. En er is de zaal waar er een clubsfeer heerst van een undergroundbeleving.
Sterk IJzer was aan zijn vijfde editie toe, een heuse 'Waasland editie', met een internationale afsluiter.

Een opvallend talrijk en jong publiek was er reeds voor de eerste band op de affiche, Delve (****). De jonge band is afkomstig uit Sint-Niklaas en speelde dus een heuse thuismatch. Ooit gestart als Rhinestone sloeg het gezelschap eerder een postmetal richting uit, wat kon rekenen op een sterk onthaal.
De dynamiek van opborrelende emoties worden mooi vermengd met spijkerharde riffs. Origineel is het allemaal niet, maar Delve wist iedereen mee te sleuren en te beklijven in een krachtige sound van donkere gedachten en weemoedigheid.
Deze jonge Wase postmetal wolven zijn er alvast om naar uit te kijken in de toekomst.

Catalyst (****), een progressieve melodieuze death metal band tapt uit een ander vaatje , eerder experimenteel gericht. "Geen hapklare brok, maar een donkere wolk van verdoemenis en duisternis …" n schreven we over hun recente optreden op Devils Rock For An Angel in Zillebeke.
Het is ook een soort trip die je moet ondergaan. Terwijl de frontman op emotionele wijze zijn stem gor schreeuwt, en de muzikanten puike riffs spelen, staat in de hoek een man in donker pak met lichtgevende ogen, als het ware een soort alien. Een mysterieus sfeertje wordt gecreeërd . Er is een bevreemdend aanvoelend klankentapijt.
Eens in die bijzondere vreemde visuele wereld van Catalyst is er geen ontsnappen meer aan. Een soort filmische wereld gaat open, vol geheimzinnigheid, sciencefiction en fantasie. Het klonk uiterst rauw en angstvallig , maar mooi!

Ook LowMad (*****) speelde een heuse thuismatch. Na enkele kleine technische probleempjes, begonnen ze iets laten dan gepland aan hun wervelende set. Ze gingen tekeer als een razende horde wolven. Ze voelden elkaar muzikaal goed aan en de melodie werd niet het oog verloren.
Live hoorden we een switch van harde stijlen, waarbij de band goed de orde in de chaos hield. De speelsheid , de spiontaniteit , de virtuositeit, het klonk overweldigend zowel in de instrumentatie als in de vocals.
Een veelzijdig , breed donker pad werd bewandeld dus. Wat een dynamiek en intensiteit door die uppercuts en mokerslagen 'into the face'. Iedereen kon lekker headbangen op deze sound. Een bijzondere parel!

Ondertussen was het publiek al wat uitgedund, het was ook al na middernacht. Nochtans is Foetal Juice (****), ontstaan in 2005, geen klein bier binnen het genre, letterlijk zelfs met enkele heuse beren op het podium als de frontman.
De Engelse band zit ergens tussen Death/Core en Black metal. Een oorverdovende geluid  dus oerknal die je met jezelf confronteert. Hoe sympathiek die mannen ook waren, op het podium zorgden ze voor een huiveringwekkende set. Hels klonk het door de stuwende ritliek en die helder indringende felle vocals.
Luid en meedogenloos dus, spijtig genoeg soms een beetje teveel van hetzelfde, waardoor de aandacht verslapt.
Maar Foetal Juice speelde gedreven, razendsnel. Het sierde hen. Soms werd het muzikaal pure waanzin, maar met dat tikeeltje behoud van de realiteit; en maar goed ook, zoals dat hoort bij het betere black/death/core.metal.

Dit was een uiterst boeiend avondje 'welcome to the underground' in Sint-Niklaas. Een geslaagde V editie!

Organisatie: Sterk IJzer  

Funeral Dress – Punk is dead - Is punk nu uitgedoofd … of niet als we Funeral Dress horen

Funeral Dress is al 1987 bezig, en door de jaren heen bewezen ze mee dat punk nog altijd niet is uitgedoofd. Momenteel staat Funeral Dress er nog steeds als een ondoordringbaar blok graniet op het podium. Ze brachten zelfs een nieuwe plaat uit 'Goodbye?'.  Is Punk nu uitgedoofd, dood … of niet?. Een vraag die al diverse malen werd gesteld , met uiteenlopende antwoorden.
Onder de noemer 'Punk is Dead' doet onze Belgische Punktrots Funeral Dress optredens in verschillende clubs. Het bracht hen op een koude november avond ook naar De Casino in Sint-Niklaas. Een knallend antwoord dat punk nog springlevend is … Boenk erop!

Het is een gewoonte om op hun tour ook een jonge, talentvolle band op sleeptouw te nemen. Begin dit jaar was dat Luna en de Maanstenen in Trix, die ons compleet omver wisten te blazen. "De energiebommetjes en de tomeloze inzet deden het 'em. Er zit potentieel in deze drie . Deze 'zelf verklaarde Friet-Steak-Punk' konden we dus wel smaken", schreven we.
Deze keer mocht de Gentse formatie HetZe (****) als eerste optreden. Deze band haalt zijn inspiratie uit fastcore, hardcore, power violence en D-beat. 'Snel, agressief en energiek' is hun motto.
De band is ook actief in de Europese underground scene en heeft verschillende albums en een pak optredens op hun conto staan. Met die ervaring binnen de scene, speelden ze dan nu in Sint-Niklaas. Furieus en zonder opkijken bestormde HetZe hett podium. In een klein half uurtje, dreven  ze het tempo voortdurend  op tot ongekende hoogtes, een adempauze werd het publiek niet gegund. Er volgden enkele kleine moshpit en de al even furieus solerende zangeres ging de fans persoonlijk opzoeken. Alles ging zo razendsnel waardoor we totaal verweesd achterbleven. Wat een wervelende sensatie!

Sensationeel? Dat zijn The 5z (*****) ook al vele jaren. De band brengt een mengeling van covers en eigen nummers, in een eigenzinnig kleedje gestopt, melodieus en rechttoe-rechtaan Zoals dat hoort eigenlijk. “Are you ready (.. for some darkness)'' luidde dat kantje absurditeit en humor. Speels virtuoos eigenzinnig  gaat het combo te werk, o.m. op “Rocky”, “Do you remember rock'n' roll radio” en “Fight for you right”, coversongs die nieuw leven werden ingeblazen. Feestje bouwen is het uitgangspunt. De blazers waren alvast een toegevoegde waarde.
The 5z ging goed door op een “So Long”, “Nervous Breakdown”, “Gay Bar” en “Richochet”, niet voor de hand liggend , maar met respect voor het origineel, voorzien van een eigen 'punk' inbreng.
In een wervelende finale zet de band de puntjes nogmaals op de 'i' met songs als “Go with the flow” en “California ûber alles”, ook al twee classics in het genre.
The 5z overblufte zichzelf en dat was mooi. Met een dosis gretigheid en humor bevestigden ze dat punk inderdaad nog niet is uitgedoofd .

Met “Punk is back in Town” vloog Funeral Dress (*****) er direct keihard in, het publiek ging gretig in op de uitnodiging, en er ontstond reeds vroeg een moshpit en een potje 'pogo'. “Burn the City” en “Dead and Glory” waren twee knallers. We waren nog maar aan het begin van deze wervelende punkset.
Het gaspedaal bleef  stevig ingedrukt op “Ik mut just niks” - meegebruld door de fans; “Shoulder to shoulder” en “Cops are no human beings” waren de volgende uppercuts. Een song als “All politicians are cunts” blijkt nu nog helaas relevant  te zijn, als we de mistoestanden rondom ons heen bekijken.
 Funeral Dress sleept zijn publiek mee in zijn verhaal en schopt tegen de schenen. “Welcome from the underground” luidt een dosis absurditeit in. Twee in een clown pak en met een soort Pinokkio pak zorgden dansers voor een extra dosis humor. Op “Fuck the fucking Fuck” stonden er zelfs  twee dansers met een middelvinger als hoofd op het podium, ze sprongen zelfs in het publiek. Middelvingers gingen hierp rompt de hoogte in.
“Sex , drugs, rock'n'roll' are ok” is een leuze die stevig werd meegebruld, rustpuntjes waren er niet gegund. Het onvolprezen “Pogo never stops” bevestigde het nogmaals.  
Alsof dat niet genoeg is, beklommen fans het podium op de apotheose van de set, “Party on”, gevolgd door “Leaving on a jetplain”. Gitarist Stef crowdsurfte met zijn gitaar in de arm, tot helemaal achteraan en dook vrij snel weer vooraan het podium op.
De finale werd ingezet met “Don’t dicate”. De verbluffende punk rollercoaster werd besloten met “Goodbye?”. Met een vraagteken inderdaad, want Funeral Dress neemt vooralsnog geen afscheid van het podium. Er volgen in 2026 nog fijne optredens en festivals.
Na circa veertig jaar geeft Funeral Dress het ultieme antwoord op de vraag of punk nu uitgedoofd of dood is . Punk is maar uitgedoofd of zo dood als je dat zelf wil, zoals je dat zelf beleeft, en hoe je als mens er zelf mee omgaat… Dat was duidelijk!

Neem nu gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut

Funeral Dress
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8859-funeral-dress-21-11-2025?Itemid=0

The 5z
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8858-the-5z-21-11-2025?Itemid=0

Hetze
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8867-hetze-21-11-2025?Itemid=0

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas

Pluto Fest 2025 - Meedogenloos warm
Pluto Fest 2025
Zaal Amb8
Oosterzele
2025-11-15
Erik Vandamme

November, het is nog niet echt winter, maar ook geen herfst meer. De avonden worden iets kouder, de bladeren vallen van de bomen. Het eindejaar is in zicht. Idyllische taferelen die zouden aanzetten om dicht tegen elkaar voor de buis te kruipen, met een warme chocomelk genietend van een mooie film op zaterdagavond …
Wijzelf zakken traditioneel af naar Oosterzele voor het warme festival Pluto Fest en genoten van het aanbod met. Er was helaas niet zoveel volk komen opdagen op deze editie, maar de sfeer zat er van begin tot einde heel goed in, en elke band haalde alles uit de kast.

Opener Cuttermess (*****) heeft net zijn full album  uit 'Lie/Sense'.  Het album werd uitgebracht om hun ontvallen vriend en medemuzikant Tijl te herdenken. Live resulteert dit in een vat vol emotie. We krijgen een gevarieerde set in klievende gitaar-, basriffs en lekkere drum salvo's. Iedereen gaat ervoor. Opvallend binnen Cuttermess is zanger Kris , getooid in een soort badmantel, allerlei capriolen uithaalt.
Humor is de beste manier om pijn te verdrijven, ervaren we hun in hun verhaal. Een verbluffende instrumentatie en vocals krijgen we. Het spelplezier druipt er van af.
In hun variërend spel is er ruimte voor improvisatie. De speelsheid en hun virtuositeit zijn de rode draad. We waren muzikaal moeiteloos overtuigd.

Angelic Forces (***1/2) tapte uit een ander vaatje. De uit Friesland afkomstige band is al sinds 2015 bezig. Ingenieus gaan ze te werk in hun strakke aanpak. Wat een riffs. Toch geraakten we niet helemaal overtuigd van hun sound. We misten echter een brok speelsheid om ons bij de leest te houden.

Raw power uit Nederland en uit België. Bloodmoon (****) bracht death metal met snijdende riffs en drumsalvo's als kanonskogels. De beweeglijke frontman  spoorde zijn muzikanten en de fans aan alles uit de kast te halen. Bloodmoon dreef het tempo steeds op in hun variërende sound. Een ondoordringbare geluidsmuur werd opgetrokken. Een muzikale rollercoaster, die de zaal deed ontploffen, het resulteerde nog net niet in een moshpit. Overtuigend bandje!

Het absolute hoogtepunt van de festival dag volgde met onze vrienden Slaughter The Giant (*****) die sinds 2018 bezig zijn. We hebben ooit één van hun eerste optredens meegemaakt op Frietrock 2018,  en die muzikale liefde blijft aanwezig.
Een nietsontziende tsunami gedragen door de imposante teddybeer Benny Ubachs. Meesterlijke, oorverdovende riffs en drums kregen we over ons heen. En Benny zelf weet met zijn bulderende stem al molenwiekend met zijn even imposante armen de aandacht naar zich toe te trekken.
In het verleden verfde hij zijn gezicht vuurrood, nu niet, maar de demonische uitstraling bleef. Hij ging zelfs het publiek vooraan opzoeken en porde voortdurend aan om te moshen. Hij slaagde er zelfs in een kleine mosh te doen ontstaan.
Slaughter The Giant sloeg de zaal compleet gor met een razendsnelle aanpak, en deed Oosterzele helemaal op zijn grondvesten daveren. We bleven verweesd achter. Wat een set.

De Franse formatie Kozoria (*****)  speelt eerder donker progressieve metal in technische hoogstandjes. Speelsheid en vuurkracht krijgen we hier, die wat doet denken aan grootheden als Gojira. Ze behoude de aandacht, het is uitermate genieten en lekker headbangen.
De messcherpe riffs zorgen voor kracht en extravertie, ondanks het zwaarmoedige karakter. Mooi.

Na een korte pauze later volgde een optreden van Arch Enemy of toch de Duitse versie daarvan met HIRAES (****1/2) . HIRAES klinkt eveneens erg rauw. Ze hebben een zangeres, Britta Görtz, die dezelfde grauwheid biedt als Angela Gossow in het verleden en Allisa white-Gluz nu. HIRAES heeft een eigen sound en gaat vuurkrachtig te werk. Ook al speelt de band voor niet zoveel mensen , ze gaan ervoor. Een wilde trip. Het siert hen. De aanwezigen worden  meegesleept in hun sound . Het bulderde, het knetterde zondermeer. Het warme onthaal deed de band deugd . HIRAES sloot met een fijn gevoel deze sterke editie van het Pluto Fest met brio af.

Dank aan de organisatie van Pluto Fest.
Dank aan Musika.be

Organisatie: vzw Pluto Fest

Fifty Lab Music Festival 2025 - Met een vinger op de pols naar de toekomst toe
Fifty Lab Music Festival 2025
Alle zalen
Brussel
2025-11-12 t-m 2025-11-14
Erik Vandamme

Eén van de tradities die we maar al te graag in traditie houden is het Fifty Lab Music Festival. Hier verkennen we de Brusselse straten op zoek naar onontgonnen parels , rondom de BourseBeurs, Beursschouwburg en de Ancienne Belgique. Met een vinger op de pols naar de toekomst toe. Drie avonden, waar eigenlijk overal wel iets te beleven viel. Keuzes maken hoort er jammer genoeg bij, en dan mis je soms de nieuwste hype of ontdek je net die ene artiest die een onuitwisbare indruk nalaat ..

Een overzicht
dag 1 – woensdag 12 november 2025
Innocent - AB Club - De soulvolle stem van Innocent (****) deed ons zweven naar weemoedige oorden. Samen met twee andere leden, deed hij zijn uiterste best om met zijn warme, doorleefde stem iedereen te raken. Helaas het geroezemoes was een storende factor. Hij probeerde de aandacht naar zich toe te trekken met enkele verhalen die diep konden raken. Vooral de song “Sober” was er eentje die kippenvel bezorgde, een song die ging over de meest donkere tijd in zijn leven, waaronder het verlies van zijn beste vriend, en hoe ermee om te gaan. En toch klonk die melancho muziek aanstekelijk, goed genoeg om even los gekoppeld te zijn van de realiteit.

Salvia - Beursschouwburg - Café -. Rond acht uur stond Salvia (*****) geprogrammeerd, die we nog deze zomer ontdekten op Great Gigs in the Park, Sint-Niklaas als support van Fischer Z. "De bruisende stem van Nicole, haar wulpse danspasjes, de  instrumentale weerhaakjes, de energie en het dromerig donker kantje sieren. Het spreekt tot de verbeelding", schreven we over haar optreden.
In de Beursschouwburg deed ze een jong publiek eveneens naar adem happen. Energetisch klonk het met haar zwoele , hypnotiserende vocals en bezwerende danspasjes. Samen met haar muzikanten staat ze sterk te spelen. Een hoogtepunt was Iggy’s klassieker “I wanna Be Your dog”,  die ze door wulpse capriolen volledig naar haar hand zet. We kregen hier een verbluffende set van een artieste die generaties verbindt, bijna een nieuwe Sylvie Kreusch …die gewoonweg zichzelf blijft! Puik werk van deze dame.

4nouki - BourseBeurs – Basement - De mooiste pareltjes zaten duidelijk in het begin van de avond. De BourseBeurs zou trouwens onze 'place to be worden'. In de Basement stage stond een artieste die op theatrale wijze intrigeerde. 4nouki (*****) dartelt als een sprookjesprinses over het podium, en biedt je een  mooie spooky wereld aan waarin we zowel elfjes als demonische boswezens zien. In een golvende beweging voert ze de spanning op, en verkent ze zelfs een intiemer pad, tot je compleet zen geworden bent. Met een zit-in waarna waarbij iedereen ging hurken en terug recht sprong, nam ze haar publiekzinnenprikkelend in.

Florence Sinclair - BourseBeurs – Agora - Vlak naast Basement was er de Agora stage, met o.m. Florence Sinclair (***1/2). Ze wordt omschreven als één van de meest mysterieuze producers van het moment, met een mix van ambient en grime, gehuld in het donker , laat Florence Sinclair amper een glimp zien en horen van wie ze echt zijn. Heel bewust zelfs. Half rap, half gezongen spugen ze hun gal uit, en zorgen voor een mysterieus aula . Hun experimentele hip hop klonk af en toe een beetje teveel van hetzelfde , maar was wel de moeite.

Kaba & Hyas - Beursschouwburg – Café - We zakten af naar het duo Kaba & Hyas (****) die zorgden voor een wervelend feestje, met een hoek af. Puur muzikaal zit het duo ergens tussen hip hop, elektronische muziek en UK Garage. Op gedreven wijze nemen ze, met hulp van een DJ aan de knopjes, het café compleet in. Ze gaan het publiek zelfs letterlijk opzoeken. Kaba & Hyas klinken energiek, groovy, dansbaar, met een vleugje humor. .

Zéphir - BourseBeurs – Basement - Zéphir (****) is een Frans-Belgische artiest die bekend staat om zijn mix van rap, pop en elektronische ritmes. Na zijn start onder de naam Gimme Pizza lanceerde hij zijn soloproject Zéphir. Zijn debuutalbum ‘Clyde’ (2023) werd geprezen om zijn groovy sound. Voor een Brussels publiek, die wel houdt van Franse weerhaakjes, speelde de man een thuismatch. Hij moest dan ook weinig moeite doen om iedereen te ontroeren en mee te krijgen in zijn muzikaal verhaal. Hij wist z’n groovy ritmes te mengen met Franse Chanson , in een leuk , fris, sprankelend karakter.

Boko Yout - BourseBeurs – Agora - Boko Yout (*****) wordt geprezen om zijn wervelende live shows, die de grenzen durft te verleggen. Hij wist ons te overtuigen.  Hij raakte meteen met z’n muzikanten die een ondoordringbare muur van geluid optrokken. De beweeglijke frontman Paul Adamah trok de aandacht helemaal naar zich toe. Zijn doorleefde vocals overweldigden. Zelf stond hij al na enkele nummers met ontblote bast op het podium, en ging de zaal tot helemaal achteraan verkennen. Sterke set dus met een positieve boodschap van vriendschap en eensgezindheid.
Voor ons ook de perfecte afsluiter van een eerste boeiende avond, Fifty Lab Music Festival 2025.

dag 2 - donderdag 13 november 2025
De rode draad doorheen de tweede festival dag waren de vocals als muziekinstrument en alles uiteenlopend die ermee verbonden was …
Lola Moxom - BourseBeurs – Agora - We begonnen met een veelbelovende singer-songwriter, met name de jonge, amper 19 jarige, Lola Moxom (****) stond, enkel met laptop en helemaal alleen gezeten op een stoel, wat onwennig op het podium. Haar prachtige doorleefde, kristalheldere stem intrigeerde. Er stond nog niet veel volk in de zaal, maar de zeemzoetige aanpak betoverde. Er zijn nog groeimogelijkheden als het vervangen van de laptop door echte muzikant die haar mooie stem kunnen begeleiden. Een performster om in het oog te houden.

Billie - Beursschouwburg – Café - Ze speelt al piano sinds haar zesde en werd grootgebracht met Cocteau Twins, The Velvet Underground en Joy Division. Haar inspiratie van Franse artiesten haalt ze bij France Gall en Françoise Hardy. Een mix van aanstekelijke rock en Franse tederheid hoorden we van de 22 jarige Franse zangeres Billie (*****) die ons diep wist te raken. Ze dartelt als een diva over het podium, en dompelt iedereen onder in een gezellige kinderlijke zachtmoedigheid. Ze is omringd door haar muzikanten, die ze met even veel liefde omarmt. Ze is een charismatische entertainster. Een deugddoende weemoedige gelukzaligheid daalt over ons neer. De jonge dame wist onbs te verbazen.

Wamen -  AB club - De Frans-Kameroense artieste Wamen (*****) balanceert in een zeer goed vol gelopen AB club tussen R&B en pop. Ze brengt nogal wat emoties in haar set, en zorgt met haar zalvende stem voor een warm deken tegen duistere gedachten. Haar songs klinken toegankelijk en je kan ze zelfs makkelijk mee neuriën. Wamen heeft een dosis charisma en bespeelt haar publiek met een flair van een R&B artieste die al meer dan twintig jaar op het podium staat.
Vocaal breed en sterk overtuigend door de oprechte ontroering. Ze weet ons te raken. Een diep innerlijk genot en weemoedigheid waait over ons heen.
Ze is ook omringd door een puike band, die haar op speelse, gedurfde wijze aanvoelt. Dame met groeipotentieel.

Santamarea - Beursschouwburg – Café - Santamarea (****) (Palermo) deed ons een beetje denken aan Florence & The Machine met haar lange kleed, zwevende stem, de kenmerkende danspasjes en een theatrale act. Haar warme , indringende heldere stem is even bepalend.
De sound klinkt fijnzinnig, aanstekelijk, Zuiders, donker en filmisch. Er is ook een rauw, mysterieus kantje te horen.
Een veelzijdig geheel dus dit concert. Haar debuut album verschijnt in januari 2026. Interessant alvast.

Idyl - BourseBeurs – Basement – Hier is het Franse Chanson in een popkleedje gestopt. De fluwelen stem van de zangeres van Idyl ontroerde. Een goed gevulde zaal was te vinden voor haar integere, zachtmoedige, groovy sound. Puik werk.

Quinton Barnes & Black Noise Ensemble - BourseBeurs – Agora - Quinton Barnes & Black Noise Ensemble (***1/2), de naam alleen al klinkt veelbelovend én Quinton Barnes zelf is een onvermoeibaar ambitieuze artiest uit Montreal, die de grenzen van de Canadese muziekscene verkent.
Sinds 2018 heeft hij een uniek geluid ontwikkeld door zijn eigen werk te schrijven, rappen, zingen, produceren, mixen en masteren in een productieve discografie. Geen makkelijke, hapklare muziek bij dit gezelschap, maar een boeiend avontuurlijk geluid. Wat een sonisch klanken spectrum, evenwel niet evident …

Swordes - BourseBeurs – Basement - Gehuld in een donkere walm en geheimzinnigheid komen we bij Swordes (****), die de duisternis doet aanvoelen als een warm deken tegen de meest donkere gedachten. Een adembenemende performance kregen we. De Basement stond overvol.
We geven ook mee dat Godson iets verderop stond te spelen, die voor het publiek even interessant was.
Het mysterieuze paadje van Swordes bracht ons in een nachtelijke roes. Een sterke, overtuigende afsluiter van dag twee …

dag 3 - vrijdag 14 november 2025
Op de derde avond Fifty Lab Music Festival besloten we het wat kalmer aan te doen. Deze avond stond dan ook geheel in het teken van het concert van Helena Casella, een Belgisch-Braziliaanse componiste en zangeres. In haar muziek verkent ze verschillende genres als R&B, neo-soul, hiphop, moderne jazz en Braziliaanse ritmes. Ze verwerkt deze invloeden op haar eigen manier. Een correcte afsluiter van drie magische avonden in de Brusselse straten rond de Beurs/AB en Beursschouwburg …

Julien Fillion - Beursschouwburg – Café – De jazzsound krijgt van Julien Fillion (*****) een eigenzinnige touch. Hij is een saxofonist die doorheen de zaal wandelt , terwijl sax klanken over de hoofden van de aanwezigen waait. De toon is gezet van een alternatief concert. Een veelkleurige improvisatie. Verder zien we twee drummers naast elkaar zitten en worden de gitaren omgord. Zij zijn de bron van wat er allemaal gebeurt. Iedereen wordt aangepord, speels klinkt het en de grenzen worden verlegd. Een instrumentale chaos volgt, maar eentje die niet ontaardt in een brij. De muzikale weerhaakjes sieren. Prikkels uitdelen, het opwerken naar een onaardse climax en de grenzen verleggen is wat Julien Fillion voortdurend doet. Wat een jazzy rollarcoaster.

Nena Planeta - BourseBeurs – Agro - Het plan was om naar de AB af te zakken voor Oreglo die blijkbaar een uurtje later zou spelen, dus besloten we eerst naar BourseBeurs te gaan om Nena Planeta (****) aan het werk te zien. Soul en hip hop staan hier voorop. De rapster/ violiste uit Brussel begon haar muziek te ontwikkelen bij een groove jam-sessies in de stad. Ze maakt incisieve rapmuziek over neo-boombap-instrumentals, met invloeden uit de jazzrap.
Ze heeft onlangs een single, "Sneaky," uitgebracht. De set klonk als een warme gloed. De onderliggende boodschap klonk op die manier niet echt rauw. Ze troont je zachtmoedig naar haar bonte wereld en toont je ook de minder mooie kantjes in haar verhalen. Maar er valt intense vreugde te bespeuren. Wat een uiteenlopende emoties van deze diva met soulvolle stem, een ware ontdekking binnen de Brusselse rap scene, zonder meer.

Yirji - BourseBeurs – Basement - We bleven nog even hangen in de BourseBeurs. Geen Erika Rein op het podium blijkbaar, wel een zekere Yirji (****) die dat soulvolle van de vorige artieste op eigenzinnige wijze verder zet. "Van film tot muziek, via zijn studies in toneelschrijven, verweeft hij uiteenlopende inspiratiebronnen in kleurrijke nummers - soms uitbundig, soms uitgesproken melancholisch", lezen we. De man vuurt aanstekelijke songs op de overvolle Basement stage af, en blijkt ook een entertainer die verdomd goed weet hoe hij zijn publiek moet bespelen. 'Rap/hip hop met een hart' schreven we.
We waren sterk onder de indruk toen er nog een zangeres bijkwam, naar het eind van de set. Yirji klonk warm, eerlijk, maw rap/hiphop die we onthouden.

Helena Cassella - Beursschouwburg – Café – De absolute hoofd act van deze drie avonden vonden we in de Beursschouwburg Café. Helena Cassella (*****) wist de verwachtingen in te lossen. Samen met haar muzikanten gaf ze muzikaal een warm antwoord. Haar muziek is geen eenvoudigheid, maar de Braziliaanse invloeden sijpelen voortdurend door. Verder een zonnige uitstraling en haar intrigerende vocals.
Ontroering, tederheid en groove, dynamiek gingen hand in hand, in die Zuid-Amerikaanse sound, soul en jazz. Het klonk allemaal heel beminnelijk.
Haar debuut 'Pit of Impressions' is er alvast eentje om te koesteren. Ze deed iedereen naar adem happen en liet ook ons achter met een warm gevoel vanbinnen.

Het plan was nog om het fenomeen Maïcee in de AB club aan hetwerk te zien. Maar er was geen doorkomen meer aan, het publiek stond tot buiten.
Dit was een warm omarmende driedaagse trip, met een vinger op de pols naar de toekomst toe.
Tot volgend jaar alvast!

Organisatie: Fifty Lab

Johan Dupont Trio - Een gebogen lijn is ook een lijn

Ook in het najaar gaan er in De Casino enkele 'jazz matinee ' zondagen door. We waren op die manier al aanwezig op het optreden van Desert Voodoo.
Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/100260-desert-voodoo-improvisatiesessie-als-kunst  
Met Johan Dupont Trio (****) stond een trio op het podium die houden van improviseren, en je in de ban houden hiervan in golvende lijn. Bijgevolg een aangenaam concert.
Johan Dupont wordt gezien als een van de beste pianisten  in België. Hij bracht recent een album uit in trio, met op bas Bo Waterschoot en op drums en percussie Stephan Pougin.
Johan Dupont componeerde dit album voor zijn dochtertje, een engeltje dat te vroeg is heengegaan, en die emoties hoor je dus ook terug in de muziek.
De intieme momenten, alleen aan zijn piano bezorgde iedereen kippenvel. Als de baslijnen invallen, en de percussieklank overheersen en barsten de emoties nog meer los in een soort wervelstorm. Het zijn trouwens net die momenten, als de drie muzikanten compleet los gaan, die ons het meest raakten.
Drievirtuozen aan het werk, kan je zeggen. Bijna elke song krijgt diezelfde opbouw, een pingelende piano lijn zwelt aan, en de drums en bas vullen mooi aan. De verrassende wendingen van alle drie , maakt het spannend. Er ontstaat ahw een intieme dialoog tussen de drie muzikanten, door het vloeiende contrabaswerk van Bo Waterschoot en de veelzijdige percussie van Stephan Pougin met de vervormde pianoklanken van Johan Dupont als basis. Johan Dupont Trio tast dus de grenzen af. Je zou haast kunnen spreken van een ellenlange jamsessie.
Johan spreekt zijn publiek aan, en hij zorgt ervoor dat het publiek meegetrokken is in het verhaal. Een laaiend enthousiast applaus volgt. De bis is er zelfs eentje om van te snoepen door die boeiende variaties die de drie aanwenden.

De muziek van Johan Dupont Trio wordt vaak omschreven als filmisch, intiem en vrij. Het trio verkent inderdaad een klankwereld die melancholie, nostalgie, vreugde, tederheid en avontuur combineert. Het trio is muzikaal voortdurend in beweging, en weten het publiek er steeds bij te betrekken. Een veelzijdige en kleurrijke emotionele aanpak die intrigeert.

Volgende concerten 'Welcome to the Jazzclub':
Dishwasher_ 23 november 2025
Abel Ghekiere - 14 december 2025

Pics homepag @Sven Dullaert

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas

Blues Town 2025 - Duke Robillard - Swinging Saturday!
Duke Robillard + Guy Verlinde & Tom Eylenbosch

De derde en laatste avond 'Blues Town' in de Casino zou een 'Swinging Saturday!' worden. De zaal was goed vol gelopen, de gordijnen achteraan dicht, wat zorgde voor een gezellige, glossy sfeer die perfect paste bij zo’n bluesclub concerten in een donkere kroeg.
Het was vooral uitzien naar grootmeester Duke Robillard maar in het voorprogramma stonden twee ware blues tenoren, met name Guy Verlinde & Tom Eylenbosch.

Guy Verlinde & Tom Eylenbosch (*****) mochten de derde avond met een knal openen. In 2024 werden Guy Verlinde en Tom Eylenbosch geëerd met de Belgian Blues Award als Beste Duo. De erkenning was een belangrijke mijlpaal in hun muzikale reis. Met het album 'Promised Land Blues' verkent het duo de wegen van traditionele blues maar voegt er eigenzinnige elementen en een zekere verhalenlijn aan toe. Op het podium resulteert het in een show die lekker swingt, de gitaar en piano klinken aanstekelijk.
Guy is ook een klasse verteller, en kleedt zijn songs zodanig in aan dat je snel begrijpt waarover hij het heeft, o.m. op “Karma's gonna kick you ass”.
Het duo stampt graag tegen heilige huisjes, wat we waarderen. Het brengt een beetje een sort 'punk attitude' naar boven in de Blues muziek. De maatschappij kritiek is van belang alsook de droge humor. Op het eind volgde nog een mooie ode aan de te vroeg overleden vriend Tiny Legs Tim, met de song “You Can't Win the All”.
Guy Verlinde & Tom Eylenbosch gaven een swingend setje vol positieve energie, om er weer tegenaan te kunnen gaan en alle problemen in het leven een plaats te geven. Mooi.

Duke Robillard (*****) is een gedreven muzikant die niet houdt van hokjes denken; Muzikaal verlaat hij de Blues, gaat een swingende rock tour op of voegt er verrassende wendingen aan toe.
Duke is uiteraard een begenadigde gitarist. Zijn dynamisch, vaardig gitaarspel, zijn hechte band en beheersing van Jump blues, swing en R&B, en het oeverloze vermogen om solo's met smaak en terughoudendheid op te bouwen zijn een streling.
Hij heeft een soulvolle, warme stem, en is een klasse entertainer die zijn muzikanten en het publiek voortdurend aanport. Damien Daigneau, Franck Mottin, Matthieu Gastaldi, David Cayrou, Matteo Giannetti zijn sublieme instrumentalisten, die de muziek van Duke Robillard naar een hoger niveau tillen.
Iedereen is even belangrijk , maar persoonlijk waren we sterk onder de indruk van de blazersectie.
Met een mooie mix van oude en nieuwere songs, wist Duke Robillard iedereen bijna twee uur lang in de ban te houden en letterlijk te doen swingen.
Enkele hoogtepunten: Het prachtige “Midnight Cannonball”, “Jump the Blues for you” en het aanstekelijke “Shoula, Coulda, Woulda”.
Duke  vertelde tussen de songs enkele gezapige verhalen, van o.m. interessante ontmoetingen. En tussen in de nodige maatschappijkritiek ook.
Muzikaal boeiend en kleurrijk klonk het . Het combo bleef maar doorspelen van “You don't love me”, “High Cost of Lovin” tot “Blue coat ma”. Toen de lichten aanfloepten, voegde Duke en C° er nog een bis aan toe. “Make it Rain” swingde. Wat een riffs, die iedereen in de ban hield.
De ongedwongen speelsheid intrigeerde. Het sierde Duke en zijn band. Een 'Swingende Saturday' dus, een mooi slot van een 'Blues Town' driedaagse, voor herhaling vatbaar.

Lees gerust de twee andere reviews, 'Blues Town'
Dag 1
Dom Martin
https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/100478-blues-town-2025-dom-martin-the-bluesbones-als-gitaren-konden-praten
Dag 2
Roland
https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/100493-blues-town-2025-roland-van-campenhout-putting-some-soul-into-the-blues

Pics homepag @Sven Dullaert

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas