IDIOTS - livestream - Alle dertien goed - Laat even de huiskamer ontploffen

Mistero Dufo is zijn staart kwijt, maar niet zijn streken. Met zijn partners in crime wist hij menig toeschouwer virtueel op stang te jagen. De eeuwige puber in hem sommeerde vier schaars geklede dames van danscompagnie Cie Helios en de perfecte gastheer Puvluv om zo een heus naar de seventies ruikende show een gigantische videoclip op de streamers los te laten. Zoals we gewoon zijn van Idiots sloeg de Batman-drummer als bij elkaar, hield Dick basgewijs alles retestrak en ging onze Roeselaarse Mauro - voor de gelegenheid in een Robin Hood pak gehesen - als een woesteling te keer op zijn zessnaar. Luc zag eruit als een kruising tussen Ozzy, Frank Black, Lucifer en hemzelf en heeft zowat iedere vierkante centimeter van Cultuurcentrum De Steiger verkend.
Neem daarbij nog de prima cameraopstellingen en dito belichting bij en je kent het resultaat: Een uur genieten van de Etna die op punt staat te exploderen. 13 Idiots klassiekers met zoveel power, gedrevenheid, vakkunde en absurditeit gebracht waarmee nogmaals bewezen is dat Idiots de beste liveband is en blijft.
Ons wereldberoemd ongekend prettig gestoord viertal is allang besmet met het virus om met hun gortige en tijdloze oerrock een onuitputtelijke geestdrift er door rammen, nog maar eens gloeiend, razend en bijzonder explosief, en dan eens weer naar hun normen ingetogen.
Rauwe lappen proto punk staan op het menu. Ook zonder publiek. Toch één detail: Wat een beklijvende versie van The Bill!

Beste lezer, inviteer wat vrienden in uw kot, zet wat hapjes en booze klaar en laat in deze coronatijd even je woonkamer exploderen en geniet na op volgende links.
https://www.youtube.com/watch?v=SM5wN8tlx4w 

Organisatie: CC De Steiger, Menen ism Idiots

Go March - livestream - De perfecte verbinding tussen post rock en elektronisch vernuft

Philipp Weies (gitaar), Hans De Prins (synthesizer) en Antoni Foscez (drums) vormen samen het Antwerpse trio Go March. Met hun debuut 'Go March' (2015) en opvolger 'I' (2018) gooide de band hoge ogen, net door een perfecte verbinding tussen post rock en elektronisch vernuft te maken.
Het grensverleggend karakter intrigeert en in die richting werkt Go March verder naar de opvolger 'III' . De EP (een full album kunnen we deze schijf moeilijk noemen), werd voorgesteld in de Cactus Club, Brugge via livestream

Go March (*****) tast zijn eigen mogelijkheden, grenzen af en durft buiten de comfortzone te treden. Veertig minuten lang worden we in deze muzikale wurggreep gehouden. De laagjes bouwen op en zijn kleurrijk. De avontuurlijke stijl en de klankenrijkdom zorgen voor een wisselend geheel dat bedwelmend werkt en de dansspieren aanspreekt.
Trouwens, het is even zeer beeldrijk, de filmische beelden en visuele effecten  passen perfect binnen het muzikaal aanbod. Het lijkt erop dat je in een futuristische film bent beland, waarbij de spanning te snijden is.
Het klinkt allemaal boeiend, de dreunende percussie, de drum virtuositeit van Antoni Foscez, de vlijmscherpe gitaarriedels van Philipp Weies en de explosieve wendingen van de synths van klankentovenaar Hans De Prins. Het zorgt voor een trancegevoel.
Het materiaal van Go March weet ons telkens te verrassen en werkt verslavend . Het is letterlijk een live beleven .

De band wordt omschreven als een 'Mogwai meets Kraftwerk' . Toegegeven, we kunnen ons hierin vinden. Go March is de perfecte verbinding tussen post rock en elektronisch vernuft.

'III' kwam op 23 april uit via Dunk!records: https://dunkrecords.com/products/go-march-iii-lp

Organisatie: Cactus Club, Brugge ism MOOOV

Basa Mortuko - Onze muziek komt pas live echt tot zijn recht. Hetzelfde effect gaan we nooit kunnen naar voor brengen via een livestream

Basa Mortuko - wat staat voor ‘woestijnklimaat' - is een samenwerking tussen Kyoko Baertsoen en Ronald Vanhuffel. Beiden hebben een voorliefde voor bands als Dead Can Dance en Massive Attack . Het duo brengt een overtuigend debuut uit 'Basa Mortuko', dromerige en sferische soundscapes.
De recensie kun je hier nog eens nalezen 
Naar aanleiding van deze release hadden we een fijn gesprek met Kyoko en Ronald. Uiteraard hadden we het ook over de tot stand koming, de toekomstplannen en ambities met dit en andere projecten.

Hoe is het project Basa Mortuko tot stand gekomen? Heeft de naam een speciale betekenis?
Ronald: Het was heel moeilijk om een naam te vinden, alles bestaat al feitelijk. Basa Mortuko is eigenlijk een Baskisch woord voor ‘Woestijnlandschap’. We vonden dat wel passen bij  onze muziek . Het avontuurlijke tot het wegdromen. Hoe is het ontstaan? Kyoko en ik kennen elkaar al zeer lang en we hebben ooit samen gewerkt in 2012  voor een expositie van Frank van der Meijden, manager van BLØF .  Het idee is toen al beginnen groeien. We hebben zelfs samen opgetreden in theater De Wegwijzer met een goede vriend van ons, Louis Vyncke die helaas uit het leven is gestapt.   
Ik produceer veel, en ben met  tal van alle andere projecten bezig.  Op een bepaald moment dacht ik  zouden we daar eigenlijk eens niet aan een plaat beginnen. Want in die lockdown zat ik toch maar thuis in de studio en Kyoko zit ook thuis, en dat klikt eigenlijk tussen ons zowel op persoonlijk als muzikaal vlak. We hebben onze ideeën samen gebracht, en dat is het dus uiteindelijk geworden.
Kyoko: We hadden er in het verleden al veel over gesproken. Deze lockdown is eigenlijk een beetje een geluk bij een ongeluk geweest. Er ontstond onverwachts veel tijd om dit project uiteindelijk te doen lukken doordat we allebei minder andere verplichtingen hadden. Het positieve is dat we elk op onze plaats kunnen werken , en via internet  data naar elkaar kunnen doorsturen.. Het is dus een zeer goede samenwerking geweest.
Ronald: Het is inderdaad op afstand gegroeid doordat we eigenlijk niet anders konden nu. Door die corona periode had je iets van, we gaan gewoon ons ding doen. We stonden beide niet echt onder druk voor andere projecten of zo, het was het perfecte moment om dit project samen, waar we toch al een tijdje op aan het dokteren waren, eindelijk aan de man te brengen. Wat ook belangrijk is geweest voor de sound trouwens, de  Ierse bouzouki (toont een mooie bouzouki en geeft een kleine demonstratie) . Met dit instrument is het eigenlijk allemaal begonnen, wat de sound van dit project betreft. Ik had dat per toeval gevonden bij een collega  producer, en de vraag gesteld of hij dat nog moest hebben. Ik ben ermee naar huis gekomen. En daar zaten twee snaren op.  Later heb ik dan een nieuwe gekocht.
Kyoko: Erik, je gaf aan dat je het vooral voelt dat het instrument er is, het is goed dat je het niet overheersend hoort maar wel voelt.
Ronald: Het is zoals Kyoko zegt het is goed dat je voelt dat het er is, want je denkt dat het een synthesizer is maar dat is het niet. Dat maakt dit instrument toch bijzonder. Het is ook een Iers instrument, dat zorgt dan weer voor die folkse atmosfeer binnen de muziek.

Dus als ik het goed begrijp, dat is iets wat sommige muzikanten in interviews ook beweren dat ze meer songs konden componeren. Is dat bij jullie ook dan?
Kyoko: Absoluut. Je hebt gewoon veel minder verplichtingen. Er zijn er altijd natuurlijk, zoals de zorg voor mijn zoon. Maar doordat alles wat stil valt op andere vlakken, kom je tot een innerlijke rust. En dan kun je u toch meer focussen op wat je echt wilt, dat zal vermoedelijk bij Ronald ook zo gegroeid zijn. Zonder te denken aan het commerciële aspect, gewoon puur natuur en terug naar de basis.
Ronald: We zijn gewoon positief gedwongen geweest door deze corona tijden, om op een andere manier te kijken naar wat we doen. Ik heb ook veel meer gedaan  Ik kan veel intensiever met iets bezig zijn, terwijl ik anders daar gewoon geen tijd voor had. Of instrumenten beter leren kennen, nog zoiets. Het heeft dus een positieve noot gekregen die corona tijd.

Maar ook een negatieve noot?
Ronald: Tuurlijk! Neem nu dit interview, uiteraard had ik veel liever gehad dat we elkaar face to face kunnen spreken, en dat Kyoko ook hier bij ons zat. Dat spreekt voor zich, je mist dat echt sociaal contact enorm. We zijn gedwongen om het nu zo te doen, dus moeten we er het beste van maken. We mogen niet klagen, we mogen blij zijn dat we nu tenminste iets kunnen doen dat we niet konden doen in het verleden door een gejaagd leven dat we hadden. Maar eerlijk is eerlijk, dat echt contact is een gemis.. dat klopt.

Het is wel zo dat de sociale media een belangrijke rol speelt, indien die pandemie geweest was in tijden zonder internet…
Ronald: Meer nog , zonder internet en sociale media en zo, hadden ik en Kyoko deze plaat nooit kunnen maken. We konden op die manier ideeën naar elkaar doorsturen, dat anders zeer problematisch tot zelfs onmogelijk zijn geweest moest internet niet hebben bestaan.

Terug naar jullie muziek. Hoe zou je je muziek omschrijven, en klopt de voorliefde voor Dead Can Dance en Massive Attack?
Kyoko: Dat is altijd moeilijk om daar op te antwoorden, de mensen vragen dat wel. Dead can Dance omdat er veel nummers zijn zonder tekst. Waarbij gepeeld wordt met klankentapijten, maar dat doe ik al heel lang. Zelfs 20 jaar geleden al. Omdat ik vind dat een melodie, als je geen rekening moet houden met klank en tekst, misschien nog puurder en echter kan zijn. De invloed van Massive Attack is er eerder subtiel in verweven, een eerder dreigende ondertoon waardoor je wordt meegenomen om een bepaalde trip. Daardoor kun je zeggen dat er dus ook wat Massive Attack in de muziek zit.

Ik vind het vooral positief dat je op de muziek die je brengt niet echt een stijl kunt kleven
Ronald: Daar hebben we ook een beetje naar gezocht eigenlijk. Op een bepaald moment hebben we vastgesteld, ook door dat voornoemde instrument, dat we iets hebben gevonden waardoor we ons konden plaatsten tussen iets. Het kind moet altijd een naam hebben uiteraard, we zijn bijvoorbeeld ook allebei New Wave fans. maar vooral muziekliefhebbers. Om maar te zeggen, ik doe als producer  ook pop en nog van alles. Wat het moeilijkste is, is om uw stijl een richting te geven. Want laat ons eerlijk zijn, alles is al ooit gedaan, daar moeten we geen tekening over maken. Maar we hebben iets gemaakt dat opvalt, en daarbij onze smaken wat samen gebracht. Onze beide verledens zitten erin, en dat is gewoon mooi samen gesmolten. Dan krijg je iets waar inderdaad geen stijl valt op te kleven.
Kyoko: We hebben elk ons eigen ding ermee gedaan. En als we merkten dat dit eigenlijk wel goed klinkt, en we er niet teveel woorden of discussie over hadden, hebben we dat in een gerecht gegoten. Dat is trouwens ook zo mooi aan dit project, alles is zeer soepel en gezapig verlopen eigenlijk.

Ik heb ook een paar bedenkingen op geschreven over deze plaat. In elke song ervaren we hoe droom en donkerte elkaar vinden. Als een soort flirten met twee uitersten donker en licht. Graag je mening
Ronald: Ik weet niet hoe dat bij u speelt, maar ik ben als ik muziek maak eerder een nachtmens. Ik ben van nature donker ingesteld. Ik hou niet zo van die te happy dingen eigenlijk. Dat licht in de muziek komt dus door Kyoko die klinkt als een engel. Dat zorgt dus voor dat contrast tussen de donkere achtergrond, en die Engelenstem. Dat is dus zeer goed opgemerkt, dat contrast tussen licht en donker is zeker aanwezig.
Kyoko: Als een nummer wat zwaarder klinkt, probeer ik daar een tegengewicht tegenover te plaatsen, een soort lichtpuntje als het ware. Dat donker is niets mis mee, maar het mag ook geen deprimerend effect hebben ook. Daarom is een tegenwicht van licht altijd goed.

Ik vind het ook zeer filmisch, mijn fantasie werd in elk geval geprikkeld. Werd bewust voor deze aanpak gekozen of zie ik het verkeerd?
Ronald: Wat mij betreft, ben ik al vijf jaar met film muziek bezig. Dus ik ben daar in gegroeid om filmische muziek te maken. Het is ook iets waar Kyoko trouwens perfect in past. Daardoor zit dat aspect daar zeker in. Kyoko heeft ook wel zulke dingen gedaan.
Kyoko: Ik ben naar het RITS gegaan met de bedoeling later filmmuziek te gaan maken. al mijn vorige projecten, zoals Lunascape en KYOKO hebben iets filmisch sowieso.

Wat dat filmische betreft, zijn er plannen om daar meer mee te doen? iets voor film of TV serie bijvoorbeeld?
Kyoko: Wij hopen dat wel. Maar België is klein. Er wordt  daardoor dikwijls gewerkt met dezelfde mensen. Maar Ronald en ik hopen dat het een beetje zijn eigen leven zal leiden, en daardoor misschien iemand op het idee komen om dit in film of zo te gebruiken.
Ronald: Ik lees net dat een Belgische regisseur twee Oscars gewonnen heeft met ‘Sound of Metal’. Dus het kan zeker. Je moet een dosis geluk daarin hebben, maar als je niets doet wordt je ook niet opgepikt. In eerste instantie maken we vooral muziek voor onszelf, zeker als je wat ouder wordt denk je toch het is nu of nooit. Om maar te zeggen, ik heb zeker ambitie, maar ik ga er ook niet per se van wakker liggen of zo.
Kyoko: Om daar op in te pikken. Als we moeten kiezen tussen een groot optreden, of in een film spelen. Ik zou toch eerder gaan voor de film, dat moet ik toch toegeven.
Ronald: Nu we toch over ambities bezig zijn, we zouden met dit project heel graag live gaan. Dat vergt een hele organisatie. Maar moest het lukken om met deze muziek ergens in een serie of zo terecht te komen? Dan is het groot feest, zeker!

Over ‘live’ . Zijn er Live voorstellingen gepland?
Kyoko: Nee, met corona en zo hebben we niets gepland wat dat betreft. Er zijn zoveel instructies van het moet buiten en zo, dat we dus niets hebben gepland daaromtrent.
Ronald: Ook als we live iets doen komt daar ook een enorm visueel aspect bij kijken, dat lukt gewoon niet in deze omstandigheden.

Het is inderdaad voorlopig nog onmogelijk, zijn er plannen voor eventuele livestreams?
Kyoko: Eventueel, maar daar denken ik en Ronald toch een beetje hetzelfde over. Dat is niet helemaal hetzelfde.
Ronald: Als we dat doen zou het een onderdeel moeten zijn van een soort expositie. Er moet een verhaal in zitten en zo. De sfeer die we oproepen, de beelden moeten gewoon kloppen. En dat lukt niet via streaming. Het moet dus iets speciaal zijn, anders lukt het niet.

Persoonlijk heb ik al veel streamings gedaan, ik heb zelfs bands ontdekt die ik anders veel te laat zou hebben leren kennen, toch zit ik ook met een dubbel gevoel hierover. Maar is het dan niet interessant om zo je werk te tonen aan een breder publiek?
Kyoko: We zien wel hoe het loopt, maar persoonlijk zou ik liever wachten tot de mensen ons echt live zien. Ik heb me tijdens de lockdown soms aan gestoord, je zag meer en meer van die kwalitatief niet zo hoogstaande optredens verschijnen op facebook. Nee, dat is het niet. Dan wacht ik persoonlijk toch liever tot het echt kan, met publiek.
Ronald: Je moet als artiest toch ook een soort imago creëren , zonder arrogant over te komen. Het moet toch een beetje klasse zijn, en dat is moeilijk via streaming vind ik. Daarom ben ik er zo geen voorstander van om dat te doen. Ik wil daar zelfs nog dieper op ingaan, ik kijk wat films betreft nooit naar ‘The Making of’ Ik vind daar niets aan. Nee, ik wil die acteurs  geloven in de film. Voor mij is dat een beetje hetzelfde eigenlijk.
Kyoko: Onze sterkte met onze muziek is ook dat we eigenlijk pas live echt kunnen imponeren eigenlijk. Datzelfde effect gaan we nooit kunnen naar voor brengen via een live streaming. Die live beleving is veel te belangrijk, Met vrienden naar een concert, nog een pintje drinken daarna en die hele atmosfeer daarrond is te belangrijk. Nee dan wachten we liever tot we weer voor publiek kunnen optreden.

Wat zijn, in zoverre dat kan, nog de verdere plannen met dit project?
Ronald: We zijn eigenlijk al aan de volgende plaat bezig. Ons plan is om al van tijd een single te lanceren, want er zijn dus al nieuwe songs die klaar liggen.
Kyoko: De vibes zijn er om verder te werken aan dit project. Dus dat gaan we zeker doen, dit verder uitwerken. Het is gewoon veel leuker om dingen te blijven maken, en dat gaan we dus ook doen de komende maanden. En we zien wel hoever we daar in geraken.

Zijn jullie ook nog met andere projecten bezig?
Ronald: Ik ben nog bezig met van alle producties voor anderen, ik heb ook mijn eigen projecten (zie hieronder) Ja er zijn dus nog wel projecten waar ik mee bezig ben. Voor de rest? Wat film muziek (zie ook een link hieronder) . Ik zit dus heel veel in mijn studio met muziek bezig
NUF  https://www.youtube.com/watch?v=rXj3GVvoLhc
https://open.spotify.com/artist/6UX7gxzV7V52FZTmU1E9Di?si=iFPcyH9CTk2YfMZ8UTX6pQ
2e single binnen 14 dagen “High as a kite feat Eyra MOON  EYRA MOON  (samenwerking met een  Nederlandse zangeres)
https://www.youtube.com/watch?v=wenrl0Kbi0Y
https://open.spotify.com/track/3MszZ6w36hmirgr0n7so81?si=2f376b6d5fd348b9
Als producer
https://open.spotify.com/artist/6F8R7YxMZmxXrNI3pHt5CP?si=cYBmp2CkTsyBNI4629iJbw
https://open.spotify.com/playlist/6aHBIivRjPrnBCQxhDrRSi?si=93f8731c883048c7

Meer informatie:  https://vimeo.com/ronaldvanhuffel

Kyoko:  Naast Basa mortuko ben ik momenteel met niets anders bezig qua producties.  Ik heb wel een zij-project met jazz-pianist Karel Van Marcke.  Wij brengen covers maar ook eigen nummers.  Samen treden we vooral op en ik hoop dat het snel weer kan.

Is er ook een soort einddoel of ben je daar niet mee bezig?
Kyoko : Mijn doel is vooral muziek blijven maken in goede en in slechte tijden
Ronald ; ik geniet van muziek maken en vooral van mijn eigen opname studio en instrument

Bedankt voor dit fijne gesprek, ik hoop jullie spoedig eens op een of ander podia of wat weet ik veel tegen te komen. En zeer veel succes met dit en andere projecten.

Abstract INC. - Machiel Heremans (Abstract INC.) - Het belangrijkste om boven dat maaiveld uit te steken, is daar niet teveel aan denken tijdens het creatief proces

Eind september 2020 presenteerde gitarist Machiel Heremans het debuut van zijn Abstract Inc., een Brussels sextet met enkele internationale namen. Naast Daniel Jonkers (Nederland) treffen we ook Leonard Steigerwald (Duitsland) en Abel Jednak (Frankrijk) aan op deze EP, die in vier nummers een staalkaart geven.  De band had deze EP zeer graag live aan een publiek voorgesteld, helaas lukt dat nog niet, alternatief is in deze coronafase de livestream. Die streaming konden we zien op een B-Rewind avond georganiseerd door Leuven Jazz Festival en B-Jazz international Contest.
Het verslag kun je hier nog eens nalezen
We hadden naderhand een fijn gesprek met Machiel Heremans , bezieler van dit toch wel bijzonder project. Niet alleen hadden we het over de streaming, en hoe het is om voor een lege zaal te spelen; de toekomstplannen van Abstract INC. en enkele andere projecten kwamen aan bod, waarmee hij bezig is.

Ik heb jullie gezien via een livestream. Hoe is het om voor een lege zaal op te treden, het optreden was ook vrij kort. Kortom,  hoe ervaar je deze livestream als band?
Het blijft toch een speciale ervaring op zich. Voor mij als muzikant vervangt het niet het spelen met publiek, je mist wel dat je dit niet kunt doen. Maar wat wel zo is. Als de camera in actie schiet en men zegt ‘begin er maar aan’ overvalt u toch het gevoel dat het serieus is, en dat we blij mogen zijn dat we dit nog kunnen doen. Het geeft toch een beetje het gevoel uw muziek te kunnen brengen, dat je toch die gezonde spanning toch een beetje voelt. Het blijft heel vreemd, maar ik probeer het positieve ervan te zien. Ik ben blij dat we dit nog hebben, i.p.v. enkel repetities. Want in een repetitie kun je nog zoveel zeggen, we gaan nu doen alsof we op een podium voor een publiek spelen, dat is het dus niet. Dan wordt dat gevoel toch sterker benaderd dankzij die streaming. Laat het ons houden bij een dubbel gevoel dus.

Ik heb dankzij die streaming jullie echt leren kennen. Dat had via omwegen ook wel zo geweest, maar het gebeurt nu op die manier …
Heel die situatie met die streaming heeft me wel aan het denken gezet. Voor mij is het wel klaar en duidelijk, streaming vervangt niet voor een publiek te spelen. Het is ook niet een video clip of zo. Het zit ergens tussen die twee aspecten in eigenlijk. Of ook weer niet. Het is wel een interessant gegeven om over na te denken, hoe kun je ervoor zorgen dat je ook een beetje in de huiskamer bij de mensen terecht komt. Als jazz band is dat ook een extra uitdaging. Want wat ik zo fijn vind aan jazz is dat aspect ‘improvisatie’, dat onderdeel zorgt er extra voor dat een concert anders kan zijn dan het vorige of het volgende. Hoe breng je dat dan over via streaming? Ik ben er nog niet uit, er is dankzij die streaming een wereld open gegaan die we tot op heden nog niet hebben ontdekt. En dat is misschien een van de weinige positieve aspecten aan deze coronatijden.

Kan het zijn dat je dankzij die streaming het gemakkelijker is om een niet jazz gerelateerd publiek (in jullie geval) over de streep te trekken?
Zeker en vast is de stap om zoiets eens te bekijken nu veel kleiner, waardoor je - ook al ben je geen jazz fan - misschien toch de stijl ontdekt. De drempel is zo groot niet meer dan dat je per se een ticket moet kopen om naar een jazz concert te gaan.

Eind september 2020 presenteerde Abstract Inc. zijn debuut EP. Hoe is alles begonnen? En hoe is het om midden in die corona een debuut uit te brengen wat niet evident is denk ik zo?
Er is eigenlijk al een hele evolutie aan vooraf gegaan eigenlijk. Ik heb altijd wel interesse gehad in componeren, als ik 16 jaar was, was ik al mijn eigen stukken aan het schrijven. Gaandeweg ben ik gaan beseffen dat ik dit ook wel wil doen voor een band en tegelijk ben ik meer muzikanten beginnen leren kennen. Een deel van de muzikanten heb ik bijvoorbeeld leren kennen in het conservatorium van Maastricht, waar ik twee jaar gestudeerd heb. Joos van Dueren, de saxofonist bijvoorbeeld. Daniel en Lenny ook. Eigenlijk heb ik toen al een deel van de band leren kennen. Ik ben toen naar Brussel verhuisd, en zij toevallig iets later ook, dat maakte de afstand al korter. We zijn met mensen die ik kende wat beginnen uit proberen, en eigenlijk hebben we met deze band dus al wat concerten gespeeld. Uiteindelijk stelden we toch vast dat dit proces goed verliep, en besloten we om de muziek op te nemen. Net tijdens corona is die EP dan uitgebracht. We hadden zelfs gedacht om dat uit te stellen, om live te kunnen spelen.
Uiteindelijk hebben we toch ons releaseconcert kunnen doen. We dachten eerst, we gaan wachten tot het ergste voorbij is, maar dan was het in de zomer toch nog niet voorbij. Dus hebben we bewust niet gewacht om die EP op de markt te brengen.

Waarom jazz trouwens? Waar komt die voorliefde vandaan?
Dat is niet zo afgebakend, ik heb bijvoorbeeld ook een voorliefde voor rock muziek tot klassieke muziek. In mijn tienerjaren begreep ik er eerlijk gezegd niets van, van jazz , maar ik vond het wel heel spannend. Er hangt gewoon een soort spanningsveld rond jazz dat me enorm integreerde. Toen ik Miles Davis aan het luisteren was, klonk dat plots weer heel anders dan andere muziek, maar ook dat boeide me wel. En dat is niet meer weg gegaan. Improvisatie, intensiviteit maar dus zeker die spanning binnen jazz, daar komt die voorliefde vandaan.

Wat is jazz anno 2021 volgens jou binnen dit aspect?
Dat is ook zo een moeilijke vraag om te beantwoorden. Je kunt kijken naar het technische aspect, je kunt kijken naar de traditie,… Er zijn zoveel aspecten. Ik kan enkel antwoorden wat jazz voor mij betekent. Voor mij is dat , zoals ik zei die spanning en die improvisatie. En ook dat experimenteren, alles kan eigenlijk binnen jazz. Dat voel je ook bij veel Belgisch jazz bands. De traditie is mooi en belangrijk, maar toch kan alles ook binnen jazz. Ik weet niet hoe ik het anders kan uitdrukken, maar dat maakt deze stijl voor mij zo bijzonder.

Wat ik ook zo bijzonder vind, doorgaans kiezen jazz muzikanten voor piano, trompet, saxofoon en soms ook drums. Jij kiest gitaar. Waarom?
Gitaar heeft zeker een verleden binnen jazz, denk aan charlie christian. Maar vooral, in de muziekschool mag je zo een test doen welk instrument je wil spelen. Je mocht twee instrumenten kiezen om uit te proberen. Gitaar vond ik direct tof, en dan ben ik ook Hobo gaan proberen. Dat was ook leuk, zeker omdat de leraar dat op een heel interessante manier wist uit te leggen, hoe dat instrument bv. in elkaar steekt. Maar die voorliefde voor de gitaar heeft toch de bovenhand genomen. En ik ben dat blijven spelen. Ik luisterde toen al naar rock muziek, dat heeft ook mee geholpen in die beslissing. Je kunt daar ook zoveel mee met die gitaar, solo, harmonie, en alles er tussenin. Die klank en zo, het sprak en spreekt me nog steeds enorm aan. Ik heb ook nooit iets gevoeld om maar een ander instrument te wisselen.

Maar toch, in tegenstelling tot bij rock muziek, staat de gitaar bij jazz – althans tegenover saxofoon of piano en contrabas – dikwijls op de achtergrond. Stoort dat niet?
Ja en nee. Ik zou uiteraard wel willen dat dit gitaar soms wel eens meer op de voorgrond komt. Maar eerlijk gezegd heb ik er op die manier nog niet bewust over nagedacht. Je gaat sowieso naar een zekere rolverdeling, het is een harmonisch instrument. Ik probeer dat meer en meer overhoop te gooien. Die rolverdeling bewust laten varen eigenlijk. Maar ook, ik zie de gitaar vanuit een jazz gitaar oogpunt natuurlijk. Ik heb veel gitaristen geluisterd zoals Bill Frisell, Jesse Van Ruller, Kurt Rosenwinkel,…. Dus voor mij staat die gitaar wel naar voor, maar dat is zoals ik aangaf omdat ik het vanuit een gitaar-oogpunt naar dat instrument kijk.

Met jou (België) Daniel Jonkers (Nederland) Leonard Steigerwald (Duitsland) en Abel Jednak (Frankrijk) is Abstract INC. een zeer internationaal gezelschap, hoe is die samenwerking tot stand gekomen, en lukte dat wel in deze rare tijden om samen iets te doen?
Het maakt het handiger dat een deel van hen, zoals ik aangaf, in Brussel wonen uiteraard. Natuurlijk, met die corona maakt het dat wel moeilijker om samen te komen. Ik heb er eens over nagedacht, ons release concert was net voor de tweede lockdown. Dan was er die streaming, met de huidige situatie was dat niet makkelijk. Dus ja bovenop de moeilijkheid die er sowieso is om samen te komen, is er nu die corona, dat maakt het nog extra uitdagend. Dat is wel zo. Bij deze band hebben we daar altijd een mouw kunnen aan passen, wat ook helpt is dat iedereen binnen Abstract INC daar ook de moeite wil voor blijven doen. We hebben een zeer goede band samen, en op die manier blijft het toch wel werken. Ondanks het moeilijk elkaar zien. Moest die motivatie onder elkaar er niet zijn, dan was het zonder meer nog moeilijker geweest.

Er was een wending in de sound door een mysterieus klinkende sax ; het toont de veelzijdigheid van Abstract INC. Jullie treden buiten jullie comfortzone en balanceren tussen intimiteit, aanstekelijkheid en furieuze uithalen. Bewuste keuze? Graag je mening
Jazeker, en ik vind het ook heel fijn dat het je opvalt. Dat is dus bewust gedaan. Het is een band die energie kan geven, en extremen kan opzoeken. En dit zowel van de kant van de muzikanten op zich, als de band in zijn geheel. Ik vind het als componist trouwens leuk om die extremere contrasten op te zoeken. Omdat ik altijd denk, je kunt expressie zoeken in een beperkte dynamiek, dat is een manier, en daar is niets mis mee, ik heb daar al zeer mooie dingen van gezien binnen die context. Zelf probeer ik bij deze band toch nog dat grotere contrast op te zoeken tussen al die elementen, om het sterker te laten uitkomen. Soms voelt een zacht stuk extra sterk als luisteraar als het volgt op een luid energetisch stuk. Op die manier maken deze twee delen elkaar dus sterker.

Op basis van jullie livestream vond ik het vooral uitnodigend, prikkelend, aanstekelijk, om in een fantasiewereld te vertoeven. De ultieme insteek, om tot gemoedrust te komen. Je mening
Als ze me vragen, hoe omschrijf je uw eigen muziek? Dat is natuurlijk gigantisch moeilijk. Dan kom ik vaak uit bij de omschrijving verhalend. Ik streef, vaak niet bewust, wel naar een verhaallijn binnen muziek. Ik vind dat gewoon aantrekkelijk. Om een publiek onder te dompelen, en mee te nemen in een wereld. Ook dat is fijn om te horen dat het opvalt, en ik denk ook dat de bezetting binnen deze band daarin mee helpt. Want ik kan het als componist de muziek soms heel vol maken, zodat er altijd iets aan de hand is.
Dit is niet altijd een bewuste keuze geweest, maar zeker bij deze band werkt dit wel. Maar dat komt meestal heel natuurlijk bij mij, dat filmische.

Ik vind dat het muziek is die je zou kunnen gebruiken in film of series. Zijn er ambities in die richting?
Zeker wel. Ik bedoel, wat ik heel graag doe is componeren. Het lijkt me echt heel boeiend om in opdracht van een film of zo te schrijven, dat daagt me zeker enorm uit om dat te doen. Wat de band betreft denk ik dan ook aan de personen die in de band zitten, bij filmmuziek stel ik me in de plaats van de personages. Het is zeker een van mijn dromen om daar iets mee te doen.

Je ziet binnen het jazz gebeuren tegenwoordig de bomen door het bos niet meer. Om jezelf te verkopen ? wat maakt Abstract INC zo uniek om toch boven dat maaiveld uit te steken denk je?
Dat is ook een moeilijke vraag, want dat inspireert me wel dat het bos daar is. Het belangrijkste om boven dat maaiveld uit te steken, is daar niet teveel aan denken tijdens het creatief proces. Gewoon op je gevoel afgaan. Dat klinkt misschien romantisch , maar is zeer belangrijk. Het is ook de eerste stap. Als ik verder uitzoom en denk? Wat is er speciaal? Dan is er dat integrerende contrapunt binnen deze band. Of zijn er vragen als hoe kan ik die rock energie ook gebruiken binnen het concept. Ik probeer ook binnen de klassieke line-up rollen te doorbreken eigenlijk. Ik probeer alles door mekaar te schudden binnen deze band, Sommige van mijn ideeën worden wel op gevloek onthaald (haha), maar op die manier probeer ik ervoor te zorgen dat alles wat wordt open getrokken. En dat is misschien het unieke aan Abstract INC. Ik wil wel benadrukken, het zijn echt wel heel goede muzikanten, anders kan ik dat dus niet verwezenlijken, die ideeën.

Hoe waren de algemene reacties op de EP? Heeft die release al enkele deuren geopend?
Ik heb zeker goede reacties gekregen. Ik ben ook blij met de impact die deze EP heeft gehad. Ik heb dus zeker het gevoel dat we ons visitekaartje hebben kunnen afleveren hierdoor. Wat ik dus wel mis, is dat we het niet live hebben kunnen voorstellen, dan had die impact misschien nog groter geweest. Ondanks corona heeft het dus zeker iets teweeg gebracht. Neem nu dat optreden op B-Rewind. Zonde EP heb je ook niets om voor te stellen, op dat vlak heeft het wel geholpen dat we iets in handen hadden om te tonen. Waardoor we daar wel konden spelen. Wat ik wel jammer vind, tijdens onze release tour gingen we bijvoorbeeld om de Ham Sessions spelen, op dezelfde dag als Lionel Loueke. Daar keek ik enorm naar uit, vooral omdat Lionel Loueke een gitarist is waar ik naar op kijk en veel naar geluisterd heb. En ook al is dat niet doorgegaan, zonder die EP was dat nooit gelukt. Ook het fijne label Zennezrecords waar we nu bij zitten kon door de opgenomen muziek enz.
Toen ik die vraag las dacht ik wel van ‘sommige deuren zitten wat stroef’ door corona, maar al bij al, door die EP hebben we toch wat aandacht gekregen.

Heeft die streaming extra reacties uitgelokt?
Dan toch vanuit het publiek, dat het fijn was om ons ‘live’ te zien en zo. Dat er een manier was om ons voor te stellen. De reacties daarop waren ook positief.

Uit enkele van je antwoorden kan ik uitmaken dat je naast Abstract INC ook nog andere projecten hebt, klopt dat?
Ja, er is nog een duo project No Wasabi met Rebekka Van Bockstal. Zij heeft ook een band RVB Quartet, die trouwens ook op B-Rewind stonden. Ik speel ook in nog andere bands en heb ook een duo met een Duitse saxofonist: Jon Sensmeier. Daar gebruiken we meer effecten en is het iets vrijer van vorm. Dan ben ik ook nog actief in Brussels Impro Collectiev (BIC) en dat is dan volledige improvisatie. En dan ben ik nog actief in ander bands als Side man. Ik vind het tof om in verschillende werelden te zitten, dat boeit me en houdt me fris. (Meer informatie: https://www.machielheremans.com/ ) Samenspelen is altijd inspirerend.

Wat zijn de verdere plannen?
Voor mij is dat nu wel, mijn muziek voorstellen voor een live publiek. Want ik heb wel gemerkt, muziek releasen is een heel proces, en nu ontbreekt er iets. Vooraleer ik aan iets nieuw begin moet de cirkel rond kunnen zijn, nu is het allemaal een beetje onaf. De EP is nu uit van oktober 2020 en we hebben er live nog geen promotie kunnen rond doen, dat kriebelt wel. Die wisselwerking om die nummers voor een publiek te spelen mis ik heel erg, dat is dus voor mij de eerste stap op de planning. Ik blijf plannen en hoop in het najaar. En voor de rest blijven componeren.
Ik moet daarbij ook zeggen, ik heb veel respect voor die organisatoren – ook voor die streaming – dat ze er in deze tijden toch iets proberen uit te halen, wat er uit te halen is.
Maar kijk, dat gevoel van mensen mee trekken in mijn wereld op een podium dat moet dus echt gebeurd zijn vooraleer aan iets nieuw te beginnen.

Is er ook een soort einddoel? Wat is je ambitie als muzikant maar ook met deze band?
Met de band? Waar ik naar op zoek ben is dat we een soort van wereld creëren rond de band. En daar sluit ik me als muzikant ook bij aan, veel van mijn voorbeelden hun spel, composities en dergelijke, dat is één wereld.
Ook dat ik mezelf kan blijven uitvinden, dat ik niet in een soort van automatische piloot terecht kom. Dat is heel belangrijk zowel wat Abstract INC. betreft als voor mezelf als muzikant. Zoals ik had omschreven, wat is jazz? Open vizier, improviseren, dat wil ik blijven behouden. Dus bij elk project dat ik maak, dat er een soort wereld op zich wordt gecreëerd waar het spel van de compositie en muzikanten samen vloeit.

Bedankt voor dit fijne gesprek, hopelijk spoedig echt live on stage, veel succes met al uw projecten