Rock Werchter 2027 – van 1 juli t-m 4 juli 2027 - Tickets voor Rock Werchter 2027 zijn vanaf nu te koop!
Nog 244 dagen tot de leukste vierdaagse van het jaar: Rock Werchter. Afgelopen weken kondigden we al heel wat kleppers aan voor Rock Werchter 2027! Op donderdag 1 juli verwelkomen we Massive Attack en Turnstile. Muse is headliner op vrijdag 2 juli. Op zaterdag 3 juli sluit Sam Fender de festivaldag af. Voor zondag 4 juli tekenen Tame Impala, SOMBR en Angèle present! Het aftellen kan beginnen!
Tickets voor Rock Werchter 2027 zijn vanaf nu te koop. Zowel dag-, tweedagen* en vierdagentickets, Backyard tickets als campingtickets voor camping The Hive, The Hive My Space en The Hive Mobilhome zijn in verkoop. Campingtickets voor The Hive Resort, Camping Regular en top-ups gaan later in verkoop.
*Nieuw: het tweedagenticket!
Een nieuwe ticketoptie voor wie twee dagen muziek en festivalbeleving wil meepikken. Met dit ticket kies je zelf welke twee dagen je naar Rock Werchter komt, aan een voordeligere prijs. Het aantal beschikbare tweedagentickets is beperkt. Meezingen met de headliners, nieuwe acts ontdekken of gewoon genieten van de unieke sfeer op de wei... Kiezen voor een dag-, tweedagen- of vierdagenticket, is Rock Werchter beleven op jouw manier!
Meer namen worden binnenkort bekendgemaakt.
Volg Rock Werchter via rockwerchter.be en sociale media voor alle updates!
Stem jij ons mee naar winst?
De aankondigingen voor volgend jaar zijn al volop aan de gang, maar we kijken ook met veel plezier terug op RW26! Rock Werchter is genomineerd voor de European Festival Awards 2026 in de categorieën ‘Best Major Festival’ en ‘Best Festival Line-Up’. Stem jij ons mee naar winst? Je kan deelnemen aan de ‘Public Voting’ tot en met 20 november via https://www.europeanfestivalawards.org/public-voting/.
Wij kunnen nu al niet meer wachten! Jij komt toch ook?
www.rockwerchter.be
Graspop 2027 – van 17 juni t-m 20 juni 2027 - Headliner nummer 6 voor GMM 2027!
De 2de headliner voor vrijdag 18 juni!
Wake me up inside! We sluiten de week af met opnieuw een knaller voor onze 30ste editie: Evanescence! Tien jaar na hun eerste passage keert de band rond frontvrouw Amy Lee terug naar de weide in Dessel. Op vrijdag 18 juni sluit Evanescence de South Stage af, terwijl Faith No More diezelfde avond de North Stage headlinet!
Evanescence brak in 2003 wereldwijd door met Fallen, een album waarop zware gitaren, pianomelodieën en de herkenbare stem van Amy Lee samenkomen. Met hits als Bring Me to Life, My Immortal en Going Under groeide de Amerikaanse band uit tot een vaste waarde binnen de alternatieve rock en metal. Ook op albums als The Open Door en The Bitter Truth bleef Evanescence die mix van meeslepende melodieën en stevige gitaren verder uitbouwen.
Tien jaar geleden stond Evanescence voor het eerst op Graspop Metal meeting en afgelopen september speelde de band nog in Vorst Nationaal, waar Amy Lee en co een verbluffende show neerzetten. In 2027 keren ze terug naar Graspop Metal Meeting voor hun tweede passage, tijdens onze 30ste editie. Met Sanctuary, hun zesde studioalbum dat dit jaar verscheen, brengt de band ook nieuw werk mee. Wie de band al live aan het werk zag, weet dat klassiekers als Bring Me to Life, My Immortal en Going Under niet mogen ontbreken. Op vrijdag 18 juni sluit de band de South Stage af!
De ticketverkoop van GMM 2027 start op zaterdag 14 november om 10 uur via Ticketmaster. Mastercard-kaarthouders kunnen vanaf donderdag 12 november om 10 uur tot zaterdag 14 november om 9 uur al pre-sale tickets [enkel festival en VIP tickets] bemachtigen. Meer info via priceless.com/music.
Over GMM: Van 17 t.e.m. 20 juni 2027 vieren we 30 jaar Graspop Metal Meeting! Vier dagen lang, vijf podia en het allerbeste dat de internationale metal- en hardrockscene te bieden heeft. Voor de 30ste keer doet Graspop Metal Meeting Dessel daveren op zijn grondvesten met massale moshpits, vlammende riffs, donderende drums en onvergetelijke shows. GMM 2027: het verjaardagsfeest dat geen enkele metalhead wil missen.
30 Years Beyond Metal.
GMM
www.graspop.be
Haze At Dawn – Muzikale duisternis om te omarmen
Een debuut voorstellen en meteen een volwaardige double bill aanbieden: Haze At Dawn deed het in Asgaard in Gentbrugge, waar ook Cult of Scarecrow heel wat eigen aanhang op de been bracht.
De voorstelling van ‘Iter Corvi’ was de aanleiding … Beide doomgerelateerde bands konden deze avond elk op hun eigen manier als hoofdact worden beschouwd. Het intieme karakter en de undergroundsfeer van de Asgaard vormden het geknipte kader.
Haze At Dawn mag dan een vrij jonge formatie zijn, de muzikanten hebben al heel wat watertjes doorzwommen.
De vraag was vooral hoe de band binnen het aanbod van tblackeyend) doom een eigen gezicht zou tonen.
Met Cult of Scarecrow als gelijkwaardige band, beloofde het alvast een avond te worden waarop we twee verschillende invullingen van het genre konden ontdekken.
Cult of Scarecrow (****) moest al meteen een tegenslag verwerken: wegens ziekte stond de band met één gitarist minder en dus met vijf op het podium. Omdat ook de zanger met een ingepakte knie optrad, waren het er volgens gitarist Jan zelfs maar 'vier en een half'.
De band liet zich erdoor allerminst uit het lood slaan. Vanaf de eerste tunes werd het gaspedaal ingedrukt.
Opvallend was het technisch hoogstaande samenspel. De keys waren een grote meerwaarde, met sfeervolle accenten als tegenwicht voor de zware doomriffs en de mokerslagen van de ritmesectie.
De theatrale frontman zag er met zijn hoge hoed uit als een tovenaar. Met zijn vocals en zijn uitstraling leek hij de aanwezigen te hypnotiseren en mee te voeren naar een duistere sprookjeswereld die zo uit de verhalen van Grimm kon komen.
Cult of Scarecrow balanceert tussen de dunne lijn van speelse humor en donkere ernst. Zelfs met één gitarist minder slaagde de band erin, ons met die combinatie compleet murw te slaan. Ster! Omvergeblazen dus …
De lat lag voor Haze At Dawn (****) meteen hoog, maar ook dit gezelschap liet zich vanaf opener “Hollowed” van zijn beste kant zien. Het nummer kwam binnen als een duistere walm. Geen lichtpuntje te bekennen: pure waanzin vormde het centrale gegeven doorheen de set. Met zijn rauwe, doordringende stem leek zanger Yves Clochet de meest weerzinwekkende demonen uit de hellekrochten op te roepen. De muzikanten dreven ondertussen de intensiteit maar op. Precies in die spanningsopbouw vonden we het eigen gezicht van Haze At Dawn. Tijdens “Rebirth”, “Cry of Wolfkind” en '”ter Corvi” kreeg die beklemming steeds meer vat op ons. Ook “The Earth Beneath Us” bood geen uitweg.
Traag maar zelfverzekerd trok de band ons verder de duisternis in. Die konden we angstig ondergaan of gewillig omarmen. Bij ons liepen beide gevoelens door elkaar. Na “Sepulchral at the Abyss” verscheen bij het afsluitende “Queen of the Abyss” toch een sprankeltje verlichting. Sofie van Behind the Veil mocht er haar bijzondere stem tegenover de diepe, donkere growls van de frontman plaatsen. Haar bijdrage opende een kier in die verstikkende sfeer, zonder dat de muziek aan zwaarte verloor of zeemzoet werd. Alsof ze de hel van Haze At Dawn binnenstapte en de demonen een uitweg bood. De beklemming is uiteindelijk iets troostends.
In deze donkere tijden voelde de muziek van Haze At Dawn als een deken tegen donkere gedachten. We kozen er dan ook voor die muzikale duisternis te omarmen.
Setlist: Hollowed // Rebirth // Cry of Wolfkind // Iter Corvi // The Earth Beneath Us // Sepulchral at the Abyss // Queen of the Abyss
Pics homepag @Kurt-Miriam Van Hauvermeiren-Vandevelde
Organisatie: Asgaard, Gentbrugge ism GRIMM, Gent
Marko Hietala, DVG Club, Kortrijk op 28 oktober 2026 – Pics
Marko Hietala palmde gisteren in Kortrijk het publiek moeiteloos in met zijn Finse heavy metal, doorspekt met kracht, karakter en bakken charisma. De voormalige Nightwish-bassist en -zanger bewees dat hij ook zonder de band waarmee hij zijn strepen verdiende, moeiteloos overeind blijft. Met zijn typerende stem, stevige riffs en aanstekelijke podiumprésence zette hij een overtuigende soloperformance neer. Ook een dikke pluim voor de uitstekende PA!
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10406-marko-hietala-28-10-2026?ltemid=0
org: DVG, Kortrijk
Danko Jones - Pure Rock’n’Roll Fun
Kloeke billen, een al even kloeke sound. Dat is Split Dogs samengevat in een notendop. Gepeperde punk’n’roll uit Bristol met een dynamische heen en weer hollende dame aan de microfoon. Ze spelen het soort explosieve punkrock die we ook kennen van bandjes als Amyl & The Sniffers en Panic Shack.
In een dik half uur raast het combo doorheen een stel korte punksongs met nijdige riffs en haastige solo’s. De meeste daarvan komen uit het nieuwste album ‘Nice N’ Rough’, een stevig album waarbij de vlag de lading volledig dekt.
Split Dogs zorgen voor een wilde trip en zijn zo de ideale opwarmer voor de TGV die er zit aan te komen.
Danko Jones is een uitgesproken frontman, een entertainer pur sang, een performer bij wie de rock’n’roll constant door de aders stroomt. Er valt altijd wat te beleven met hem op een podium. Hij is een graag geziene gast op metal-festivals, hoewel zijn muziek weinig met metal te maken heeft. Het is in de eerste plaats elektrisch geladen rock’n’roll die doorspekt is met een gezonde dosis humor. Met zijn puntige commentaar en gespeelde arrogantie weet hij als geen ander het publiek uit zijn handen te laten eten, maakt niet uit of het nu metalheads of gewone rockfans zijn.
Uiteindelijk draait het voor hem maar om één ding, fun beleven, en dat via een rock’n’roll show die stijf staat van de adrenaline en de goesting. Het mag dan al woensdag zijn vandaag, bij Danko Jones is het alle dagen feest, zoals hij het er met volle overgave uitschreeuwt in “Everything is Saturday Night”, de song bij uitstek om een party op te fleuren.
Met al 13 albums op zijn conto heeft hij al een rijk repertoire om een zinderende setlist uit te puren, en dit zorgt vanavond voor een dolle rollercoastertrip doorheen zijn carrière. Dat gaat van vinnige oudjes als “Mango Kid” en “Lover Call” tot de vlammende kopstoten “What You Need” en “I Love it Louder”, allebei uit het recentste album ‘Leo Rising’. Hoewel er een tijdspanne van een dikke 25 jaar gaat over al die stomende songs, zijn er geen stijlbreuken of grote veranderingen te bemerken. Danko Jones omarmt hetzelfde motto als Motörhead en The Ramones, verander nooit een perfect werkende formule.
Hij strooit met splijtende riffs en spitse gitaaruithalen, maar op lange solo’s en dito uitweidingen zal je hem niet betrappen. Het moet vooruitgaan en het vuur moet constant blijven branden.
Tempo en power zijn sowieso al de speerpunten in een Danko Jones set, maar het kan altijd nog een beetje sneller en directer, zoals in de stomende punchers “Invisible”, “I Gotta Rock” en “There’s Gonna be a Fight Tonight”. En dan zijn er natuurlijk nog altijd de knallers die de vlammen nog wat harder doen oplaaien, zoals een splijtend “Had Enough”, een frontaal “Guess Who’s Back” en een ontketend “My Little R’n’R”.
Het powertrio neemt gedurende een dik uur en een kwart nergens gas terug, en zo hoort het ook. Dit is het soort show om uw batterijen op te laden. Zoals we al zeiden, ‘t is altijd feest met Danko Jones.
Organisatie: Democrazy + Ha Concerts, Gent
Balkan Trafik! 2026 – van 19 november 2026 t-m 21 november 2026, Beurs van Brussel
BALKAN TRAFIK!
19 > 21.11.2026 | Beurs van Brussel
Na een jaar pauze maakt Balkan Trafik! Festival zijn grote comeback in Brussel. Ter gelegenheid van zijn 20e verjaardag vindt het festival zichzelf opnieuw uit en neemt het voor het eerst alle ruimtes van de Beurs van Brussel in.
Van 19 tot en met 21 november 2026 transformeert het festival deze iconische locatie tot een echt indoorfestival, met twee hoofdpodia, een Balkan Village, muzikale salons, ontmoetingsruimtes en een totaalbeleving die zich door het hele gebouw uitstrekt.
Trouw aan zijn missie om bruggen te slaan tussen België en de Balkan, presenteert Balkan Trafik! een programma dat clichés doorbreekt: van zigeunerfanfares tot elektronische beats, van eeuwenoude polyfonieën tot de nieuwe elektroscene, van gypsy punk tot manouchejazz, met uiteraard ook de gastronomie en de wijnen van de Balkan.
Deze jubileumeditie markeert een keerpunt voor een van de meest unieke festivals van Brussel: intiemer, meeslepender en bewust beperkt in capaciteit.
Programma zie site
PRAKTISCHE INFORMATIE
Balkan Trafik! Festival
19 > 21.11.2026
Beurs van Brussel
Beursplein
1000 Brussel
www.balkantrafik.com
Rock Werchter 2027 – van 1 juli t-m 4 juli 2027 - Massive Attack maakt zijn return op Rock Werchter op donderdag 1 juli 2027
De ticketverkoop start op vrijdag 30 oktober
Massive Attack maakt zijn return op Rock Werchter. Hun vorige passage op het festival dateert van 27 juni 2003. Massive Attack is nog altijd van nu, hun muziek blijft bepalend. Hiphop, soul, reggae, dub, postpunk en elektronica gaan in de mix met maatschappelijk engagement en activisme. Een concert van Massive Attack is een belevenis. "Muzikaal subliem, visueel meedogenloos"
De band rond 3D (Robert Del Naja) en Daddy G (Grant Marshall) is in 2027 headliner op de openingsdag van Rock Werchter.
Rock Werchter 2027 vindt plaats van donderdag 1 tot en met zondag 4 juli in het Festivalpark in Werchter. Eerder werd al bekendgemaakt dat Tame Impala, SOMBR, Muse, Angèle, Sam Fender en Turnstile komende zomer op Rock Werchter staan. De ticketverkoop start op vrijdag 30 oktober om 10 uur. Registreren voor de Rock Werchter presale, goed voor eerdere toegang tot tickets, kan via rockwerchter.be. Meer namen worden later bekendgemaakt. Stay tuned!
Van 'Blue Lines' (1991) tot 'Boots on the Ground' (2026): Massive Attack blijft onverminderd relevant en bepaalt al bijna vier decennia zelf de koers. De Britse groep, opgericht in 1988, legde de basis voor triphop en groeide uit tot een van de invloedrijkste acts van zijn generatie. Zowel debuutalbum 'Blue Lines' als het baanbrekende 'Mezzanine' prijken op Rolling Stone's lijst van de 500 beste albums aller tijden. Met meer dan 13 miljoen verkochte albums wereldwijd en prestigieuze onderscheidingen, waaronder een BRIT Award, twee MTV Europe Music Awards en een Ivor Novello Award, heeft Massive Attack een onuitwisbare stempel gedrukt op de moderne muziekgeschiedenis. "Teardrop", "Unfinished Sympathy", "Angel", "Inertia Creeps" en "Risingson" zijn tijdloze songs die nog altijd even fris en eigenzinnig klinken. Ook live heeft Massive Attack een ijzersterke reputatie. 3D en Daddy G omringen zich op het podium met topmuzikanten en bijzondere gastartiesten. Hun shows combineren muziek en beeld met uitgesproken politieke en maatschappelijke boodschappen. Het resultaat is even meeslepend als confronterend. Met krachtige boodschappen en een compromisloze artistieke visie maakt Massive Attack van ieder optreden een statement.
Over Rock Werchter: Het grootste muziekfestival van België vindt in 2027 plaats van donderdag 1 juli tot en met zondag 4 juli in het Festivalpark in Werchter. Rock Werchter maakt er een erezaak van om elk jaar weer met de beste en meest boeiende line-up uit te pakken. Rock vormt de solide bodem voor een eclectisch programma dat niet in hokjes denkt. Gevestigde waarden versus nieuwe talenten. Op Rock Werchter kan en mag dat. Rock Werchter is een unieke belevenis. De line-up is steeds van wereldklasse, de omstandigheden uitmuntend, het festivalgevoel omnipresent. Rock Werchter is een meermaals bekroonde, internationale topper. Het festival staat met stip in de agenda van elke muziekliefhebber.
Weet meer over Rock Werchter via www.rockwerchter.be
Win 2 x 2 tickets voor het concert van het Tough Enough festival 2026, Botanique, Brussel op 21 november 2026
De editie 2026 van het Tough Enough-festival vindt plaats op 21 november 2026. Op het programma: David Eugene Edwards, The Courettes, C.O.F.F.I.N, Munly & the Lupercalians, Early James, L.A. Sagne, Fervents, Tuesday Violence, France De Griessen, Gipsy Rufina en Elephant Stone, een puike mix van americana, roots, blues en garage.
Meer info op https://botanique.be/en/concert/tough-enough-david-eugene-edwards-many-more-2026
Hoe winnen?
Vul het formulier in, beantwoord de vraag door het juiste antwoord aan te duiden, kopieer en plak het formulier in je antwoord en mail het naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. (opgelet: NIET via een bijlage, die wordt niet geopend), met als onderwerp: Concours Tough Enough
Beantwoord de vraag vóór 17 november 2026. Slechts één inzending per deelnemer.
De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht en ontvangen hun tickets per e-mail.
*************************************************************************
Vraag: in welke band heeft David Eugene Edwards nooit gespeeld?
1) 16 Horsepower
2) Wovenhand
3) Passion Fodder
Voornaam:
Naam:
E-mail:
Teenage Fanclub – Teenage zestigers nog niet uitgeteld
Het Schotse Teenage Fanclub is een verborgen 90s indieparel die we maar al te graag koesteren, zeker hun langspeelplaten uit die jaren. Live maken ze de brug tussen een soort laidback indiepop en die kenmerkende weerbarstige indie nostalgie. De muziek van deze teenager zestigers ging erin als zoetenkoek en hun afwisseling werd door het publiek, leeftijdsgenoten, even genegen, smaakvol ontvangen.
De heropleving van 90s bands zorgt ervoor dat de vijftig plusser de clubzalen niet godvergeten is en dat er meer dan voldoende volk komt opdagen. Zelfs voor een band als deze die ergens aan de middenstip van bekendheid en nobele onbekendheid stond.
De Schotten, een kwintet rondom Norman Blake en Raymond McGinley, waren goed productief tem 2000 met albums ‘Bandwagonesque’, ‘13’ , ‘Grand Prix’ , ‘Songs from northern britain’ en ‘Howdy’, die deels het zeemzoeterige, melodieuze, prettig in het gehoor liggende indiefolkpopgeluid van nu, zonder al te veel opsmuk en weerhaken, inluidde. De noisty tunes en shoegaze effects werden verdwenen uit het geluidsbeeld.
Na wat muzikaal gekabbel in de tennies en hun waardig ouder worden na de coronapandemie, verscheen er zo om de 3 jaar een nieuwe plaat. Je kan zeggen dat er sprake is van een return met albums ‘Endless arcade’, ‘Nothing last forever’ en het onlangs verschenen ‘Do not dare to dream’. Een reden te meer om terug op tournee te trekken om de huidige droomachtige, bezwerende herfstige, melancholische sound met een warme psychedelische, folky inslag voor te stellen. Het klinkt toepasselijk bij ondergaande zon, nazomers, innemend, sfeervol, rustig voortkabbelend, goed algemeen, om even te mijmeren en/of terug te blikken. Een breed uitwaaierend geluid, door een traditioneel instrumentarium, de (op elkaar afgestemde) zangpartijen, de samenzang en het heerlijke keys/toetsenspel van de enige jonge gast van het combo Euros Child, die even voordien de avond opende en het publiek in de juiste sfeer bracht.
Een twintigtal songs kregen we, goed anderhalf uur lang, die de 35 jarige carrière omarmt van deze teenager zestigers. Oud en nieuw materiaal naast elkaar, mooi groovy, sprankelend als gemoedelijk genietbaar. Ze connecteren hier hun nineties muziekhart aan het materiaal van de laatste zes jaar. Een mooie backcatalogue dus.
Ze refereren aan bands als The Beatles, The Byrds, Beach Boys, Big Star, verder The Feelies, XTC en de rits indiegrungepop. Songs die puur, eerlijk, oprecht , onschuldig, straight from the heart zijn.
Ze hebben de live-smaak opnieuw te pakken. Een enthousiasmerende band. Ze amuseren zich en spelen vol spelplezier het materiaal uit hun rijkelijk gevulde carrière.
Ze trakteerden ons op een uiterst genietbare, dromerige, (aan) stekelige set waarbij het materiaal een bredere, extraverte omlijsting kreeg, met die kenmerkende, licht shoegazende, grunge aanpak, waarbij de pedaaleffects beheerst werden ingedrukt. Nooit uit de bocht, maar subtiel tintelend en prikkelend.
Het balanceerde in hun gretigheid en enthousiasme tussen lekkere grooves, fijnzinnigheid en ingetogenheid. Een heerlijk concert dus van elegante schoonheidsindiepop met een smiley gevoel.
Het wordt een vaste getrouwe, “Tired of being alone”, uit het vorige album en “About you” van het sterke oudje ‘Grand Prix’ zetten de set in. Die twee hoorden we ook een paar jaar terug als openers toen we hen na al die jaren terug zagen in de Botanique. Een leuk tweetal trouwens, die het fijnzinnige spel en de samenzang onderstreept, wat ruimte laat voor de instrumentatie en de keys. De aangenaam, sfeervol poprockende tune hoorden we vooral in het eerste deel van de set met “Metal baby”, een rusthouder die ze plukten uit hun teenage oudheid en de nieuwe “Tomorrow people” en “A day in the sun”. Heerlijk genietbaar luistervoer zondermeer.
Een eerste schot die hun weerbarstigheid onderlijnde kwam met “Alcoholiday” uit ‘Bandwagonesque’, die de verschillende invalshoeken en lagen indiepop liet horen. Erna zaten we in die lieflijke sfeer die hen de laatste jaren bepaalt met een “There was you” , “Mellow doubt”, “I don’t want control” en “Over & over again”. We werden leuk, ontspannend meegesleept en zonder dat we het beseften, waren we halfweg …
Het tweede deel was forser, krachtiger, extraverter; het materiaal kreeg wat meer intensiteit, diepgang en gedoseerde grilligheid. “Everything is falling apart”, “What you do to me”, “I’m in love”, “My uptight life” en “It’s a bad world” kregen een kleurrijke touch, insteek en beklemtoonden de op elkaar afgestemde zangpartijen. Ze voelden zich in hun sas, een praatje tussenin en genoten van de warme respons.
Natuurlijk konden we niet omheen “The concept”, doorbraaknummer bij uitstek, dat mooi uitgediept werd met die wisselende groovy sounds en wahwah golven … of hoe pop en distortion elkaar subtiel, fijngevoelig vonden.
Het publiek genoot van hun onder het stof gehaalde materiaal en hun recente nummers, melodieuze ‘on the road’ dreampop die ergens kan gelinkt worden aan de aanpak van de War On Drugs.
Met plezier kwamen ze terug. We zaten mooi in de sfeer, een ‘coup de force’ van hun weerbarstige pop met “Endless arcade”, “Don’t feel my soul” en het afsluitende “Everything flows”, ooit hun eerste single, die zorgde – opnieuw - voor die kenmerkende wisseling van introspektie en extravertie; net als “The concept” mooi uitgewerkt met een geraffineerde, stekelige ritmiek en prachtige, overtuigende gitaarsoli.
In deze setlist misten we persoonlijk oudjes “Star sign”, “Guiding star”, “Radio”, “Norman 3” of het recente “Foreign land”, maar we treurden totaal niet van wat deze ‘Fanclub zestigers’ nog presteerden.
We blijven na al die jaren uiterst content hen zo enthousiasmerend bezig te zien. Een brug tussen laidback indiefolkpop en die weerbarstige indie nostalgie. Het ‘teenagers gevoel’ is dus nog niet uitgeteld, een waardig oud worden in hun ‘Fan’ clubhuis …
Organisatie: Cactus Club, Brugge
Craic Killers zijn wat wij part poopers noemen: de mensen die de fun uit het feestje halen. Het is ook de bandnaam van een duo/solo-act uit Londen, met Ierse roots. De eerste release van Craic Killers is net uit bij Subunderground CA, het label van Nederlander Hans Ford (van Ford’s Fuzz Inferno).
Craic Killers staat in de UK al even op de radar. De zwaar politieke singles (pro Palestina, tegen de BBC, tegen Trump (uiteraard), …) krijgen er aandacht en de band kan regelmatig optreden. Ze maakten al een single met Asthma Kids uit Canada en ze staan al op een digitaal verzamelalbum van Dammit Records (van ook The Mono Kids).
Het is niet helemaal duidelijk of we nog van ‘ze’ moeten spreken. Oprichter Mr. Craic is ergens onderweg het spoor kwijtgeraakt van DJ Miner, de andere oprichtende helft van het duo. Mr. Craic heeft voor optredens en interviews net zo’n roze balacava (bivakmuts) als de dames van Pussy Riot. Voorts zou de mosterd gehaald worden bij Bad Brains, Dead Kennedys en Circle Jerks. Dat is er niet altijd aan te horen. Als geheel hoor ik een huwelijk van Sleaford Mods en de jongste versie van Amyl and the Sniffers verenigd in een onwettige liefdsebaby aan een Ho99o9-infuus.
De helft van de songtitels op deze EP zijn in het Iers, omdat Mr. Craic een cursus schrijven in het Iers gevolgd heeft.
Dit is über-militant en opruiend en lekker rudimentair in muziek, met niet meer dan een heel eenvoudige, kale baslijn en soms wat zuinige ritmes erbij. Mijn favorieten zijn “Freaks” en “Ni Amárach”.
Punk/Rock
Who TF is Craic Killers
Craic Killers
https://craickillers.bandcamp.com/album/who-tf-is-craic-killers
Begin dit jaar was er het debuutalbum van Gare Noir, met twee leden van Red Zebra, de band die nog steeds op pauze staat. Na de vele positieve reacties komt er begin volgend jaar een tweede album van Gare Noir en daarvan mogen we al genieten van de eerste single.
“To Know You Is To Love You” is geen cover van de gelijknamige 60’s hit van Bobby Vinton, maar origineel eigen werk van dit Belgische duo. Net als de vorige singles biedt ook dit nieuwe materiaal sprankelende synthwave met een leuke lyric er over heen. Een beetje romantiek en wat mysterie, maar minder donker dan het eerdere werk, misschien.
Geschreven, gecomponeerd en geproducet door Frits Standaert en ingezongen door Sam Claeys. Als aanloop naar dat volgende album klinkt dit alvast veelbelovend.
https://www.youtube.com/watch?v=U-_IxJyqPkc
Omdat er wereldwijd wel meer rock en metalbands zijn met de bandnaam Hunter en omdat er een paar wijzigingen waren in de bezetting, veranderde de Belgische heavymetalband Hunter de bandnaam naar Hunter Omega. De naamsverandering valt samen met de release van de EP ‘Lake of Death’.
Als Hunter heeft deze band de voorbije tien jaar een mooie weg afgelegd, met als hoogtepunt hun passage op Alcatraz in Kortrijk. Alcatraz kwam net voor de release van het album ‘Rebel Angels Rise’ in 2023. Dat album werd bij ons en internationaal goed onthaald en sinds vorig jaar is het ook verkrijgbaar op vinyl. Na Alcatraz volgden nog een handvol kleinere festivals in België en veel clubconcerten in eigen land en Nederland, vaak als support van internationale bands.
De nieuwe muziek dan. “Ghost of Anarchy” begint met enkele agressieve riffs om dan over te gaan op snelle, klassieke heavy metal. De tempowisselingen in dit nummer zijn leuk en vormen het peper en zout van het nummer, naast de knappe gitaarsolo. Ook de lyrics gaan ergens over, al blijft het ook wat mysterieus. “Lake of Death” begint ook al scherp en snel. En op dit nummer houden ze bij Hunter Omega het gaspedaal de hele tijd ingedrukt. “Knight of the Black Rose” – een verwijzing naar Lord Seth uit Dungeons & Dragons - is op deze EP al aan zijn derde deel toe. Delen 1 en 2 staan op de eerder uitgebrachte full albums.
Voor wie deze band van bij het begin volgt, is het leuk om zoiets als rode draad doorheen het oeuvre te hebben. Ook voor wie de voorgeschiedenis niet kent, is dit nog steeds een leuk nummer. Al gaat het in het begin dan traag en wordt er meer verteld dan gezongen. Heerlijk hoe er gespeeld wordt met de spanningsboog. Pas na 3 minuten worden de donderende drums ingezet en ze gooien er nog een nette gitaarsolo achteraan. Dit is veruit mijn favoriet van de vier nummers op deze EP. “FAFO” is de afkorting van F*ck around and find out. Er zit wat punkrock en wat oude Motörhead in dit nummer, dat opnieuw heel hard en strak gebracht wordt. Het gaat over opkomen voor jezelf en alles wat daarbij hoort.
Dat een naamsverandering en bezettingswissel gepaard kan gaan met een nieuwe release is mooi meegenomen. Dan geef je als band meteen je visitekaartje af. Deze ‘Lake of Death’ heeft de energie en tegelijk de maturiteit van voorganger ‘Rebel Angels Rise’ en toch klinkt dit net iets anders.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/104205-hunter-omega-een-goede-band-verandert-en-evolueert-door-de-jaren-heen-daar-is-niets-mis-mee-zolang-iedereen-gelooft-in-wat-hij-doet
https://musiczine.net/index.php/nl/item/91716-rebel-angels-rise
https://www.youtube.com/watch?v=usvQYbc6ubo&list=OLAK5uy_nJMPAza7ACIOZWo7zWGnabOnIGnHXxpbg
De Zweedse rock-'n-rollband MÄRVEL nodigt je uit in ‘Sanctemonium’, een Halloween-EP vol gemaskerde mannen, slechte bedoelingen en een soundtrack voor de donkerste nacht van het jaar. Met twee bekende griezelverhalen uit het eerdere werk van Märvel, twee zorgvuldig gekozen covers en het allereerste nummer van de band in het Zweeds, bundelt ‘Sanctemonium’ vijf verhalen over monsters, het kwaad en dingen die 's nachts in het donker rondspoken.
De EP opent met Alice Coopers jaren 80-klassieker “He’s Back - The Man Behind The Mask”. Drie gemaskerde mannen die een nummer over een gemaskerde man onder handen nemen: de casting lijkt zichzelf wel te schrijven. Special guest Olle Hedenström (Dead Lord, Kongh) vervoegt The King op leadgitaar, waardoor deze bijzondere Halloweenreünie nog beter past. Olle speelde namelijk de hoofdrol in Märvels videoclip voor “Danish Rush”. Ze hebben het origineel helemaal naar hun eigen hand gezet. Luister maar eens naar het origineel. Geniet van de vurige gitaarsolo's, de coole zang en ja, je zult het ontbrekende synthesizer geluid uit de jaren 80 niet missen. Wat een knaller van een versie!
“Alla Helgons Blodiga Natt” maakt zijn debuut als het allereerste Zweedstalige nummer van Märvel en geeft het feestgedruis een uitgesproken lokaal tintje. De titel betekent “De Bloedige Nacht van Allerheiligen” en het nummer luidt een nieuw hoofdstuk in de muzikale taal van de band in. Of bewijst het juist dat taal er niet toe doet als je rockt zoals zij dat doen!
Vervolgens waagt Märvel zich aan “Where Evil Grows” van The Poppy Family, waarmee de band nog een onheilspellend nummer aan de verzameling toevoegt. Maria Bergström (The Pusjkins) neemt de duetvocalen voor haar rekening en geeft het nummer extra emotie met haar krachtige stem.
De tracklist wordt vervolledigd met twee eerder uitgebrachte originele nummers van Märvel. Eerst is er “A Beautiful Corpse”, afkomstig van het meest recente album ‘Brain Drain Diaries’: een mooi en bijzonder typisch Märvel-nummer.
Als laatste krijgen we “Slasher With a Broken Heart”, oorspronkelijk verschenen op ‘Graces Came With Malice’. Een schattig nummer, Valentijn in omgekeerde richting. Ik ben dol op de teksten en vind ze bijna grappig. Het gitaarspel is ronduit verrukkelijk.
Of je nu verkleed op pad gaat of gewoon op zoek bent naar iets passend duisters als soundtrack voor dit seizoen, ‘Sanctemonium’ biedt vijf uitstekende redenen om de lichten aan te laten.
Deze EP laat bovendien zien waarom je deze gasten in de gaten moet houden als je houdt van rock met een donker randje. Ze hebben opnieuw puik werk afgeleverd!
MÄRVEL BESTAAT UIT:
https://www.facebook.com/marveltheband
https://www.youtube.com/watch?v=Rvf4Qzot-ks&list=RDRvf4Qzot-ks
Vincent Starwaver is terug met een nieuwe single. “Starsong 2” is het visitekaartje van het album ‘What About The Poetry?’ dat we ergens begin volgend jaar mogen verwachten.
Afgaand op deze single zal dat derde album netjes in het verlengde liggen van ‘Goodnight Honeybun’ en ‘Godspeed’. Een beetje de indie-rocksound van de jaren ’90 en ’00, met wat productionele accenten die heel aanwezig zijn en tegelijk niet te veel op de voorgrond komen, ergens tussen dEUS en Hooverphonic in. Er zitten zuinig wat vrouwelijke vocalen in deze single, en dat dat mooi aanvult bij Bart’s stem, dat wisten we natuurlijk al van zijn vorige bands en projecten.
Je vindt deze digitale single op Spotify en Apple Music.
https://www.youtube.com/watch?v=0Y0uTIu37hs
Nederlands 
Français 
