Friendly Fire news - Angus & Julia Stone en Tamino naar Slot Zeist Live
Agenda concertreeks in zeventiende eeuwse Slottuin is compleet
Slot Zeist Live maakt met Angus & Julia Stone op 9 juli en Tamino op 10 juli het programma van de eerste editie compleet. Samen met de eerder aangekondigde en reeds in verkoop zijnde concerten van Katie Melua (8 juli) en dEUS met special guest Hiqpy (11 juli) vormt dit de volledige concertagenda van de debuuteditie. De kaartverkoop voor beide concerten via www.slotzeistlive.nl
www.friendlyfire.nl
De concertreeks wordt georganiseerd door Friendly Fire in samenwerking met TivoliVredenburg. Van 8 t/m 11 juli 2026 worden in de zeventiende eeuwse Slottuin van Slot Zeist vier openluchtconcerten gepresenteerd. Elk concert wordt aangevuld met een opener en een support act.
Angus & Julia Stone
Angus & Julia Stone vormen een singer-songwritersduo uit Sydney, Australië. Het duo bracht hun eerste EP, Chocolates and Cigarettes uit in 2006. Het nummer Big Jet Plane betekende de doorbraak bij het grote publiek. Hun meest recente album, Cape Forestier (2024), werd uitgebracht voorafgaand aan een van hun grootste wereldwijde tours tot nu toe - maar Nederland is een van Angus & Julia's favoriete plekken ter wereld om live op te treden. De muziek van Angus & Julia Stone lijkt zich op een eigen dromerige golflengte te bevinden. Misschien komt dat effect voort uit de raadselachtige band tussen broer en zus, die ze delen door hun gezamenlijke geschiedenis. Of misschien is het iets diepers, iets in hun DNA dat je terughoort bij families die samen muziek maken.
Tamino
De sfeervolle, melancholische pop van de Belgisch-Egyptische zanger Tamino weet fans over de hele wereld te raken. Hij speelde in de meeste van de arena's in Europa en in het Midden Oosten en trad op bij de de Grote Piramide van Gizeh. Tamino werd geïnspireerd om gitaar te leren spelen door zijn grootvader, de beroemde Egyptische zanger Muharram Fouad. De arrangementen op het laatste album Every Dawn's a Mountain worden echter grotendeels gedragen door het geluid van zijn Arabische oed. Tamino's stem smeult, het ene moment diep en zwoel, het andere moment flikkerend in falsetto. The Guardian vergeleek hem al met Jeff Buckley, maar dan met orkestrale arrangementen die verwijzen naar Tamino's Arabische afkomst.
Slot Zeist Live maakt programma 2026 compleet
Overzicht concertagenda:
8 juli 2026: Katie Melua
9 juli 2026: Angus & Julia Stone
10 juli 2026: Tamino
11 juli 2026 dEUS
Ticketprijzen variëren per concert
V2 records news – Bonnie ‘Prince’ Billy – new album, "We Are Together Again"
‘BONNIE "PRINCE" BILLY Announces New Album "We Are Together Again"
ALBUM OUT 6 MARCH 2025
FEBR 26 single 'hey little' Bonnie "Prince" Billy - Hey Little (Official Video)
Hey Little" was written years ago for someone else to sing. Now I am a father; the lyrics are realigned and rearranged. Catherine Irwin sings with great soul. I asked Ryder McNair to listen to Madonna's "Dear Jessie" for inspiration on the string arrangements. Brent Stewart and his daughter Maya brought a creative partnership to the video-making process. The shoot was seamless and joyful. Brent spoke of wanting to incorporate double-exposure (they shot on film) and I mentioned the Burt Lancaster film The Swimmer. Both Maya and Brent jumped on that idea with gusto, and friends here in Louisville let us film in their indoor pool in the dead of winter. Notable of course is Thomas Deakin's beautiful clarinet solo. And the real live goats.
JAN 26
FIRST SINGLE "THEY KEEP TRYING TO FIND YOU" IS OUT NOW
Bonnie "Prince" Billy - They Keep Trying To Find You (Official Video)
Bonnie "Prince" Billy – the persona/stage-name of musician Will Oldham - will release a new studio record titled We Are Together Again on March 6th via Domino/No Quarter. The follow-up to The Purple Bird, Oldham began working on this set before his Nashville-sojourn to record that album, and picked them up again last spring, taking these 10 songs into End of an Ear Studios in Louisville with his current tour mates Jacob Duncan (flute and saxophone) and Thomas Deakin (clarinet, whistle, baritone electric guitar, accordion, cornet), along with Ryder McNair, Chris Bush, Ned Oldham and Erin Hill.
Oldham notes: "This record was made closer to the Ohio River than any I've been involved with since 1993's Palace Brothers There Is No-One What Will Take Care of You. Louisville's current-and-past vital musical community is highlighted on every song. Catherine Irwin, who sang on the BPB release Ease Down the Road, is back here on "Hey Little" and "Vietnam Sunshine". Lacey Guthrie, Tory Fisher and Katie Peabody, the three front women of the band Duchess, sing together on the opening and closing songs, parallel odes to the beast that is fear."
However dimly we perceive it, we are living through a change of worlds. The one we were born into is slipping away, reshaped and denuded by human action. What remains is the question of what we will carry forward, and how we will refuse to surrender ourselves. We Are Together Again feels like an answer. In Oldham's songs - and in the circle of others gathered beneath the name Bonnie "Prince" Billy - friendship, community, and the stubborn joy of making art with others become a means of persistence. This isn't a denial of collapse, which would be delusion, but a kind of defiance: remaining fully human, fully joyful, in a world with a diminishing horizon.*
Jim Marlowe engineered the album sessions and co-produced it with Oldham. The first track to be shared from the record is "They Keep Trying To Find You" alongside a video produced by Jake Forman and choreographed and directed by Abi Elliott.
We Are Together Again doesn't resolve fear; it meets it with harmony. It's a record about the stubborn miracle of community, and about how, so long as there are voices asking together, the asking itself becomes hope.
Oldham's 2025 release The Purple Bird was an album of the year at MOJO, Uncut and Aquarium Drunkard while The Times called it, "a superb, warm, involving work."
Alongside the album announcement, a London outstore at St Giles' Church in Camberwell has been announced for later this month.
Tracklisting:
1. Why is the Lion?
Brihang – Theatertour solo ‘Cut op de set’ – Een emotionele observatie van knip-plakwerk analyses in woord en muziek
Brihang, voor hij even de pauzeknop induwt en zich voor een hele tijd terugtrekt om in stilte te werken aan nieuw materiaal, onderneemt onze West-Vlaamse rapper/woordkunstenaar nog een heuse theatertournee, die definitief z’n derde album ‘Droomvoeding’ uitwuift. Anderhalf uur werden we meegesleept in mans emotionele observatie van knip-plakwerk analyses in woord en muziek, wat suucesvol werd onthaald.
In tien jaar tijd is Brihang uitgegroeid tot een groots artiest in ons landje. Drie albums lang (‘Zolangmogelijk’, ‘Casco’ en ‘Droomvoeding’) weet hij ons al te begeesteren. Hij wist wel elke club uit te verkopen en was op elk festival te zien . Hij omfloerst z’n integere hippop met zijn poëzie, zijn verhalen en spaarzame sounds. Hij heeft een groot observatie vermogen, bekijkt, beluistert de omgeving waarin hij zich bevindt en maakt de link naar eigen ‘uit het leven gegrepen’ levens- reiservaringen, hij staat stil bij de evoluties in het leven en specifiek bij de uitbreiding van z’n gezin en z’n rol als vader. We hebben hier het vaderschap, de relatie (verandering) met de mama en de dagdagelijkse warme zorg met het opvoeden van z’n kindje.
Hij is een beetje ons Belgische Spinvis als filosoferend woordkunstenaar. Hij is er één die speelt met woorden en brengt persoonlijke verhalen onder in een maatschappijkritische bril.
Tijdens de theatertournee werpt hij een blik op z’n werkkamertje waar een bureau, stoel, lamp en z’n laptop staat. Hij voelt en creëert geluidjes en knutselt ze aan elkaar, hier gebeurt het allemaal solo. En op het podium dan, krijgen we net de inkijk in dat kamertje en hoe de songs groeien en evolueren.
Hij trekt ons moeiteloos in alle intimiteit grappig mee in z’n muzikaal verhaal. Sober elegant sprak hij alle leeftijden aan. Een geslaagde succesvolle theatertour als slotakkoord van z’n recentste plaat, die sterk singlemateriaal had als “Berg”, ”Rommel” en “Telefoontje”.
De songs worden melodieus, gevoelig, creatief voorgesteld door de sounds op z’n laptop en z’n zegzang/raps. Een vormgeving met allerlei geluidjes en sampletjes met voorgeprogrammeerde pianoloops, keys en beats. Kleur krijgt het met wat verbeeldingskracht en een showtje die hij maakt met z’n draaiende bureaustoel en z’n ‘tillift-ende’ bureau, die letterlijk de hoogtes en laagtes van het leven verkent.
Leuk om te zien en te horen allemaal. Hij is bezig op z’n toetsenbord, veert/springt recht, zingt/rapt -intiem/uitbundig-,stapt en hotst heen en weer op het podium of doet een zwierige zwaai op z’n bureaustoel of hij gaat de hoogte in op z’n bureau. Hij boeit het publiek en grossiert in z’n oeuvre van tien jaar hard werk. Op die manier wordt de aandacht sterk behouden.
De songcreatie is als de groei van de foetus in “Mama’s buik”, die de set in alle donkerte start. “Accepteren” en “Kleine dagen” volgt. De eigen ervaringen, gevoelens uit het leven gegrepen, deelt hij met liefde met ons. Het publiek voelt zich aangesproken en voelt de connectie met zichzelf en met Brihang.
Hij wordt warm ontvangen. Brihang houdt van z’n publiek en het publiek van hem. Het is uitermate genieten, even stilstaan bij jezelf en de omgeving, in de spiegel kijken van wat je allemaal-doormaakt.
Het brengt ons bij het sfeervolle “Berg”, die ons letterlijk doet wegzweven van de realiteit door de psychedelica geluidjes en met de omhoog getilde bureau. Ook “Alles loopt anders” brengt diezelfde ludieke insteek. “Rommel” op z’n beurt mag een beetje als rommel klinken met die ‘ge-autotunede’ zangpartijen.
Het publiek krijgt hier zelfs wat ruimte om een nieuwe song mee uit te werken, “Magazijn(ier)”. Een tekstvel wordt door ons ingepraat en ingezongen. Hij verwerkt het in het nummer dat nu in volle ontwikkeling is. Hij knutselt en creëert het in elkaar met omgevingsgeluidjes van zo’n groot magazijn die je ‘s avonds alleen betreedt door het echoënde gestap en gepraat tegen jezelf, en waar de lichten aanfloepen. Met een knipoog verhaalt hij het hier als volgt ‘al die nummers van Brihang, die zijn zo irritant, wie verlost ons van de pijn’ . Een mooie muzikale vondst.
“Steentje” heelt de pijn door de ‘aiaiai’s. “Ver weg” doet ons nog eens in en boven de wolken zweven. “Telefoontje”, tot slot, weet ons diep te raken, met een verhaallijn van mensen die iets meemaakten en het op een bandje vertellen. Het klinkt integer, pakkend, donker, emotievol; en net op het moment dat we naar adem happen, weet hij met een humoristische kwinkslag het naar een ander niveau te brengen, leuk, ontspannend, door allerlei wc geluidjes of bel/gong geluidjes (bij aanvang van een concert in de theaters) die hij opnam in de verschillende zalen. En dan legt hij er tot slot nog ne lap op met het verbeten, vingerwijzende, maatschappijkritische “Cut op de set” , de titel trouwens van deze theatertour. De set wordt overtuigend afgesloten. De lichtinval op de persoon Brihang deed de rest.
Hij kon nog wel een tijdje doorgaan met ander en bekend materiaal als “Zee van tijd” of “Binnenkant”, maar in dit anderhalf uur konden we even stilstaan bij de persoon en z’n unieke (muzikale) leefwereld . De rust is ‘em nu eventjes gegund …
Organisatie: Fake records ism Leietheater, Deinze
Ozark Henry – ‘August Parker’, andere werkwijze, andere persoon!
Ozark Henry, Marigo Bay
Een kleine twee uur lang werden we ondergedompeld in de huidige muzikale leefwereld van Ozark Henry, het alterego van Piet Goddaer. Na 8 jaar stilte is er een nieuw album uit ‘August Parker’, die een andere werkwijze en persoon inluidt. Muziek herleiden tot pure essentie , minder effecten en samples, maar het mooi sober, spaarzaam -gevoelig-uitbundig, kil-warm houden .
In die 8 jaar heeft hij niet stilgezeten, werkte hij aan allerhande projecten, samen met modeontwerpers, bedrijven, enz, zette hij zich in voor allerlei campagnes, stampte in de kuststreek Koksijde, waar de Kortrijkse West-Vlaming nu gehuisvest is, mee het festival ‘At sea’ uit de grond en werd ‘Birthmarks’, doorbraak album bij uitstek in 2001, een paar jaar terug even terug in de spotlight geplaatst .
Plaatwerk is er dus nu opnieuw uit , ‘August Parker’, verschenen in het najaar van 2025. Een ander persoon, een andere werkwijze ; hij is iemand die extraverter voor de dag komt op het podium, het publiek nauwer betrekt bij de songs en die hebben nu net een intens mooi, gevoelig, sober, breed klankenspectrum. De bescheiden, zachtaardige mens, de zanger-multi-instrumentalist, nam het album op in ‘Immersive Sound’, een format waarmee je muziek in 3D ervaart, in z’n Ozark Henry studio. Goddaer ziet het als Muziek en Ruimte herleiden in z’n pure essentie. Een nieuwe emotionele dimensie, een soort beeldhouwen met kunst.
Een rijkelijk gevuld oeuvre in dertig jaar, die het oude met het nieuwe verbindt. Het gaat van een ‘This last warm solitude’, ‘Birthmarks’, ‘The sailor not the sea’, ‘The soft machine’ naar ‘Hvelreki’ en ‘Us’, die de link maken naar ‘het nu’, muziek die de brug vormt tussen kwetsbaarheid en kracht, verandering en veerkracht; ‘barsten vertellen verhalen’ zijn de thema’s, die het heerlijke afwisselende materiaal van ‘August Parker bepaalt.
En jawel, als je doorheen die dertig jaar grossiert, kom je aan een klankbord sfeervolle, dromerige, melancholische pop met orkestraties, doorspekt met een vleugje electro, trippop en jazz, vocaal gedragen door z’n warme, innemende, indringende, heldere stem. Of er was de radiovriendelijkheid met z’n plaatwerk. Melodie, durf en experiment vonden elkaar in deze muzikale duizendpoot op z’n Becks.
We horen groovy, knusse songs en er is de meer intense, directe, dynamische, dansbare aanpak. Een goede spannende opbouw, ingenomen, filmisch als meeslepend, pittig, met weerhaken.
Goddaer treedt nu meer op het voorplan, durft expressief, energiek te zijn en krijgt het publiek mee in z’n verhaal.
Met vier staan ze op het podium, o.m. de dames Hanne Torfs (kennen we van School is cool) en Sarah Pepels (kennen we voorheen van Portland). Als (backing) vocalistes, keys en cello geven ze het melancho – soundscape materiaal een andere sobere, spaarzame als bredere insteek. Geen gitaar of baswerk te vinden deze keer.
“Don’t go Jerusalem” opent de set en je wordt opgenomen in die allesbepalende sfeervolle groove die de set herbergt. Ergens het Hoge Noorden in klimaat-opwarming, beeldrijk van aard door de elektronica, percussie met de bijhorende instrumentatie en de kenmerkende vocals.
Trouwens, het is er eentje die we koesteren in het oeuvre, gezien de song nergens op plaat terug te vinden is.
“In the wild” en “La donna e mobile” volgden, emotievolle popelektronica. Herkenbaarheid hadden we eventjes met de gekende single “Word up” , om dan echt avontuurlijk te werk te gaan, met huiverende screamo’s, verrassende wendingen, electro experimentjes en die popelektronische melodie. Alternatief melodieus sterk en sfeervol, broeierig, licht dansbaar, etherisch donker. Een sfeer die hangt over de nieuwe “Eight”, “Pharoah” en het ietwat oudere “Sun dance”.
Er mag ook wat mee electro en beats zijn in een zweem van Daan en Daft Punk., o.m. op “Memento” en “Interesexual”. De dansspieren worden geprikkeld.
De huidige single “Light” klinkt zomers, zwoel, wereldlijk met een Caribbean inslag; het geeft een warm lounge gevoel.
De mime speelt een meer belangvolle rol op het avontuurlijke “Learn to love me”. Het is de aanzet naar puik single materiaal , sterkhouders door de jaren heen als “Out of this world”, “At sea”, “Sweet instigator”, “Indian summer”, “This one’s for you” en “It’s be your sacrifice”. De songs zijn wat aangepast door de jaren. De dames krijgen meer ademruimte in hun spel en vocale inbreng.
Hij was ook te zien in ‘Liefde voor Muziek’ en het wordt niet vergeten; Goddaer heeft met “Heroes”, z’n hero in David Bowie, die hier spaarzaam elegant gehouden wordt door cello en piano loops.
In de bis is er nog “The end” (van The Doors) met talrijke zwaarbewolkte soundscapes. Het besluit de set. En even ervoor kregen we het even sober gehouden, “We will meet again” en “Martyr”, die andere single van ‘August Parker’.
Het materiaal kreeg een fraaie insteek. Goddaer mag zich centraal positioneren en voegt er in die popelektronische aanpak bevreemdende geluidjes aan toe. Door de drums, de synth/keys, cello en de vrouwelijke (backing) vocals, is de sound afwisselend innemend als opengetrokken. Een ander persoon, een andere werkwijze dus.
De set van Ozark Henry zat goed in elkaar, de nummers kregen een nieuw jasje aangemeten, zonder het popmelodieus effect uit het oog te verliezen. Goddaer is meer dan z’n vroegere ‘merci’ geworden, een sing/songwriter die dirigeert, delegeert en z’n publiek amicaal met de glimlach
inpalmt. Deze muzikale ervaringen ervaren we positief en worden even positief onthaald.
Ook de support act houden we in het oog, Marigo Bay, een Belgisch-Amerikaanse singer-songwritster uit Brussel, die haar popelektronisch materiaal solo brengt met voorgeprogrammeerde sounds. Met haar variërende warme, zwoele, ingetogen stem brengt ze een positive vibe. Ze debuteerde reeds in ‘the voice of vlaanderen’ en kreeg met Goddaer een goede hulp . Met de vrouwelijke boom aan artiesten kan ze in 2026 definitief doorbreken.
Neem gerust een kijkje naar de pics van de set @Cactus Club, Brugge op 20 februari 2026
@Kristof Acke
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9036-ozark-henry-20-02-2026?Itemid=0
(Cactus Club ism Stricto Tempo)
Organisatie: Ha Concerts, Gent ism Democrazy, Gent
Even voorstellen MURI - Nieuwe single ‘Dromen’
‘Dromen’ zet toon voor debuutalbum MURI
Releasedatum: 12 februari 2026
Met Dromen brengt MURI een single uit die naadloos aansluit bij het centrale thema van hun aankomende debuutalbum Tussen Zinnen. Het leven komt namelijk zelden netjes op volgorde. Dingen gebeuren tegelijk, plannen schuiven, de wereld is voortdurend in beweging. Soms lijkt alles vanzelf te gaan, soms voelt het alsof je voortdurend moet bijsturen en op pauze wil drukken.
In Dromen klinkt het gevoel dat daarbij ontstaat. Afleiding is overal. Aandacht versnipperd. Wat telt, raakt ondergesneeuwd door de dagelijkse rompslomp. De tekst cirkelt rond een eenvoudige, herkenbare vraag: waarom doe ik wat ik doe — en doet het er eigenlijk toe?
Die vraag staat niet op zichzelf. Ze sluit aan bij de bredere thematiek van Tussen Zinnen, dat vertrekt vanuit een andere prangende vraag: hoe beweeg je mee met de chaos van het leven, zonder jezelf kwijt te raken? Dromen vertrekt vanuit een gevoel van vervreemding — het besef dat aandacht voortdurend wordt weggetrokken van wat er echt toe doet — en beweegt tussen afleiding en helderheid, tussen verdwalen en opnieuw herinneren. Alsof even stilstaan nodig is om weer richting te voelen.
Dat wordt ook hoorbaar in de laatste woorden van het nummer. Waar de tekst eerst blijft hangen in “Weet het niet meer”, eindigt Dromen met “Weet het nu weer” en “Ik herinner me ’t weer”. Geen groot antwoord, maar een verschuiving: door even te kijken, wordt iets wat verloren leek opnieuw zichtbaar.
Credits Dromen:
Muriel Boulanger - zang, basgitaar, bassynth
Eline Flintrop - zang, keys
Jonathan Callens - drums
Arrangement strijkers: Eline Flintrop
Productie en mix: Frederik Segers
Mastering: Gert Vanhoof
Songwriting & tekst: Muriel Boulanger
Strijkkwartet:
Eliana Schuermans - viool
Iola Cornelis - viool
Hannes Copman - altviool
Emma Claes – cello
Dromen zet daarmee de toon voor Tussen Zinnen. Berichten, verwachtingen, nieuws, agenda’s — nog nooit kregen we als mensen zoveel prikkels tegelijk binnen. Op het album verkent frontvrouw en bassiste Muriel Boulanger wat dat met een mens doet, en hoe je je daartoe kunt verhouden zonder uit het oog te verliezen wat echt belangrijk is.
Die zoektocht vertaalt zich ook muzikaal. De vinylplaat laat bewust meer ademruimte voor het MURI-strijkkwartet, waarvan de arrangementen werden geschreven door MURI’s eigen toetseniste Eline Flintrop, ook opgeleid als componiste. Die keuze is geen detail: de strijkers brengen ruimte in de muziek en vormen het kloppend hart van de plaat, voortgestuwd door de energie van drummer Jonathan Callens. Samen met Muriels poëtische teksten houdt het strijkkwartet het evenwicht in dat typische, net-niet-te-ver-buiten-de-lijntjes-kleuren dat MURI muzikaal zo kenmerkt.
MURI stelt haar debuutalbum Tussen Zinnen, op 19 februari 2026 om 20u live voor met strijkkwartet in de Minardschouwburg in Gent.
www.murimuziek.be
Even voorstellen - the notwist - news from planet zombie
13/03/26 (morr/konkurrent)
febr 26 “projectors” https://www.youtube.com/watch?v=RfUrOwQUvp4
jan 26 “how the story ends” https://www.youtube.com/watch?v=9ATxC8zN-A8
nov 25 “x-ray” https://www.youtube.com/watch?v=Szaz6ShHKxo
LIVE 14/12/25 cactus club bruges
With »News from Planet Zombie«, The Notwist return to view after years of exploration and experiment with an album rich in both melancholy and positivity, sketched across a suite of thrilling, fiercely committed pop songs. It’s an album reflecting a chaotic world, but responding with warmth and generosity, to achieve creative and spiritual consolidation. Recorded in their home base of Munich, it reconnects with the security of the local to explore the troubles of the global: a guiding impulse writ large across this album’s eleven songs. It’s also the first studio album since 1995’s »12« that the band recorded together in the studio in its expanded live formation.
A new album by The Notwist is always a curious endeavour; their musical language is as consistent and resilient as the contexts for creativity are unpredictable and ever shifting. For »News from Planet Zombie«, the core trio of Markus and Micha Acher and Cico Beck embraced the plural possibilities of writing together, bringing songs to the collective and then arranging, rehearsing and recording that material live, in the studio.
The result is an album that’s energised, fully in ›the now‹, with spectacular moments where you can hear the magic bubbling up in the dynamic between the Achers, Beck, and fellow members Theresa Loibl, Max Punktezahl, Karl Ivar Refseth, and Andi Haberl. If »Teeth« begins »News from Planet Zombie« quietly and reflectively, by »X-Ray« everyone’s supercharged, blasting out future anthems with the collective energy cranked up high. The chiming keys of »Propeller« skim the instrumental’s surface like stones across burbling water; »The Turning« clangs its way into one of the album’s most heartwarming melodies.
»News from Planet Zombie« was recorded over one week at Import Export, a non-profit space for arts and music. You can tell, too; there are some pleasingly rough edges here, as though The Notwist’s striving for hazy perfection means they’re also confident enough to let the songs breathe and mutate between our ears. That openness to chance also takes in guest turns from friends both local and international, reflective of a cosmopolitan Munich: Enid Valu joins in on vocals, while Haruka Yoshizawa guests on taishōgoto and harmonium, Tianping Christoph Xiao on clarinet, and Mathias Götz on trombone.
The Notwist aren’t best known for cover versions, but »News from Planet Zombie« features two: a gorgeous version of Neil Young’s »Red Sun« (from 2000’s »Silver & Gold«), which the group originally developed for a theatre play directed by Jette Steckel, and a take on Athens, Georgia folk-pop gang Lovers’ »How the Story Ends«. They slot into the album’s narrative perfectly, nestling in like old friends, revealing The Notwist as poetic interpreters. Played well, the cover version is both acknowledgement of fellow travellers and act of generosity, and The Notwist nail both aspects here.
And that narrative, the way the album plays out? »News from Planet Zombie« acknowledges the distress of our current geopolitical impasse, while reminding us there are collective ways forward. Fed through the figure of the zombie, Markus Acher explores our anxieties: »In the title and some lyrics I reference B- and horror-movies, which is a reference to the crazy world at the moment, which seems to be like a really bad and unrealistic B-movie.« But there’s a reminder here not to lose the thread entirely, that these things, too, will pass.
»The river here in Munich I often go to has been there forever and will be there long after us,« Acher reflects, pinpointing an important source of succour for him, »always the same but always changing. Very calming, but also always reminding me that like this river time only flows into one direction and you can’t go back. Every moment is very precious.«
The Notwist:
Markus Acher: vocals, guitar
Micha Acher: bass, sousaphone, euphonium, trumpet
Cico Beck: electronics, keyboards, guitar, recorder, percussion
Theresa Loibl: bassclarinet, clarinet, piano, harmonium, organ
Max Punktezahl: guitar
Karl Ivar Refseth: marimbaphone, vibraphone, glockenspiel, congas, percussion
Andi Haberl: drums, dulcimer
+
Enid Valu: vocals on 1, 2, 3, 4, 5, 7, 9, 10, 11
Haruka Yoshizawa: taishōgoto on 6, harmonium on 9, 10, 11
Tianping Christoph Xiao: clarinet on 4, 10, 11
Mathias Götz: trombone on 4, 10, 11
Even voorstellen – Marta Del Grandi – Dream life
“alpha centauri” https://www.youtube.com/watch?v=gFLx6CDswcQ
Marta Del Grandi “Dream Life” 30/01/2026 (fire/konkurrent)
“antarctica” https://www.youtube.com/watch?v=2cpqOM04diQ
Fenne Kuppens (Whispering Sons) guest vocals on “Some days”
“some days (feat. fenne kuppens) https://www.youtube.com/watch?v=Qy5-RZzO6ew
Live 17.02 piolalibri bxl // 16.04 anker gent
Album produced by Bert Vliegen (Whispering Sons)
Italian singer-songwriter Marta Del Grandi releases her new album 'Dream Life' on 30th January 2026 via Fire Records, her first new music since the effortlessly refined devotional pop of her 'Selva' album in 2023.
“Coincidences and encounters kept taking me back to the theme of dream, memories and reminiscences, a dimension where the perception of real and unreal is faded and often undistinguishable. The songs reflect this atmosphere and articulate it in different directions, with more introspective moments and more surreal and extravagant parts. All the tracks have a connection with the theme, with a broad interpretation.” - Marta Del Grandi
Further into 'Dream Life', "Alpha Centauri" is a haunting introspective slice of pop magic that allows Marta’s gorgeous vocal to prowl in nostalgia for teenage times, rediscovering her inner child while a distant tuba carries a counter melody. The title track examines the quantum leap between reality and our dreams and ambitions, a counter point to "Shoe Shaped Cloud" and its brooding study of a relationship gone awry that’s propelled by an aching vocal which recalls Radiohead at their most brittle.
The album reflects a growing awareness that we cannot fully control the future or the outcome of our plans. This thread weaves throughout the record, a journey that is poetic, ironic, and deeply grounded in the present.
“While Selva had a poetic and bucolic nature - in my head I can picture each song as an oil painting - Dream Life has a more contemporary approach, with lyrics touching political and social issues, a more explicit personal storytelling and a more defined pop sound. It’s more like a photobook, more defined and detailed”. - Marta Del Grandi
The "Antarctica" / "Neon Lights" double A-side single arrives today, the first taste of 'Dream Life', an upbeat dancefloor-friendly evolution of her unique sound.
"Antarctica" addresses the world’s ethical dilemma shaking us out of our comfort zone with a funky riff reminiscent of Talking Heads in their prime infused with Laurie Anderson-like abstract phrasing.
“Antarctica is a track that found its shape during a late evening solo session, when a melody I had in mind for days naturally fell on top of a sequencer I was playing around with. It’s a song that I particularly love, talking about climate and social injustice with a playful and non-literal language.” - Marta Del Grandi
"Neon Lights" underlines the sentiment but tackles it on a more personal level, its fuzzy guitars and roaming bass offering a harsher slice of rebellious self-exploration set in a symphonic swirl of sound.
“Neon Lights is the most difficult composition I’ve written so far. It was a big challenge to find a way to puzzle the different sections, all important and all with different scales and feels. I think this complexity describes well the theme of identity that the song talks about.” - Marta Del Grandi
Both are part of the surreal and somnambulant 'Dream Life', a ten-track album that bustles in a field of dreams, a multi-dimensional panoramic snapshot punctuated with serene disillusionment, that transcends musical boundaries as personal hopes and aspirations are cast against the vastness of the stars and beyond.
'Dream Life'
Track list:
You Could Perhaps
Dream Life
Antarctica
20 Days of Summer
Alpha Centauri
Shoe Shaped Cloud
Neon Lights
Gold Mine
Some Days (feat. Fenne Kuppens)
Oh, My Father
Even voorstellen – Turpentine Valley – single ‘pando’, album ‘Veuel’
Op 12 februari 2026 laat Turpentine Valley Pando als tweede single uit z’n nieuwe album Veuel op de wereld los. Pando was het eerste nummer dat klaar lag voor deze nieuwe plaat en is ontegensprekelijk ook het hardste van de 10 nummers op Veuel.
In Pando walst de band vanaf de eerste noot aan een rotvaart over je heen. Een welkome ingetogen passage laat je even naar adem happen vooraleer je opnieuw onder te dompelen in het repetitieve mantra van riffs dat het nummer zo typeert. Pando is vanaf 12 februari 2026 digitaal beschikbaar op alle streaming platforms.
Eén dag later, op 13 februari volgt de video van deze tweede single.
Veuel verschijnt op 6 maart 2026 op LP via Dunk!Records (EU) en A Thousand Arms Records (US) en op CD via Ripcord Records (UK). Turpentine Valley is vanaf dan opnieuw live aan het werk te zien, onder andere op Alcatraz Festival in Kortrijk.
Tien jaar na hun ontstaan klinkt Turpentine Valley donkerder, rijper en vastberadener dan ooit. Op hun derde plaat Veuel (2026) pakt het trio nu eens compromisloos log en massief uit, dan weer meeslepend en melancholisch. Hun instrumentale post-metal vertelt het verhaal dat je er zelf bij invult, als je je er maar voor open stelt. Na Etch (2019) – waarvan drie nummers opdoken in soundtrack van de Netflix-serie De Twaalf – en Alder (2022) knaagt Veuel (2026) gretig verder aan de grenzen van het genre. En dat doet het hard, innemend en nietsontziend.
Turpentine Valley is: Kristof Balduyck – guitars I Thomas Maes – bass I Roel Berlaen – drums
https://tunelink.to/tvpando
https://www.facebook.com/turpentinevalley
Midlake - Een concert dat er boenk op was
De drie succesingrediënten van Midlake - De Texaanse folkrockband Midlake streek neer in het Wintercircus in Gent voor een avond die aanvoelde als een warme omhelzing in winterse tijden. “Gent is altijd een beetje thuiskomen”, klonk het vanop het podium, en zelden voelde een concert zo terecht als een thuiskomst.
Hieronder een overzicht van de drie kernformules van hun unieke recept
Hemelse stem en filmische sfeer
Vanaf opener “Bethel Woods” werd duidelijk hoe hecht dit zestal speelt. Drummer McKenzie Smith, medeoprichter van de band, dreef de songs met vaste hand vooruit. De zang van Eric Pulido klonk zuiver en gedragen, bijna kerkelijk bij momenten. Die hemelse stemmengloed werd versterkt door atmosferische projecties op de achtergrond die de muziek netjes visueel vertaalden. “Children of the Grounds” en “Young Bride” bevestigden wat we al wisten: Midlake schrijft perfect afgewerkte popsongs die nooit opzichtig worden, maar zich langzaam onder je huid nestelen. Bij “The Ghouls” en “It Covers the Hillsides” werd het geluid weidser, heerlijk om de nummers van de nieuwe plaat “A Bridge to Far” live te horen.
Melancholie als bindmiddel
Een van de hoogtepunten van de avond was zonder twijfel “We Gathered in Spring”: melancholisch, breekbaar, en intens. Je kon een speld horen vallen in de zaal. Ook de titeltrack “A Bridge to Far” werd opvallend warm onthaald: er werd zowaar mee geneuried door het publiek, dat volgens een kwinkslag van de band ‘gemiddeld net iets ouder’ was dan ze zich herinnerden. Het grapje werd met veel zelfrelativering gebracht en leverde een collectieve glimlach op. Bij “Acts of Man” en “Antiphon” viel opnieuw op hoe trefzeker de arrangementen zijn: subtiele dynamiek, gelaagde gitaren en ruimte voor detail. “Roscoe” (nog steeds de grote publieksfavoriet) werd luid meegezongen en zorgde voor een eerste uitbarsting van pure euforie.
Dwarsfluit en monstersolo
Eerder op de avond was er ook ruimte voor de promotie van solowerk en kleurde een dwarsfluit soms subtiel het geluid, een detail dat de songs extra adem gaf, maar nooit opdringerig. De afsluiter “The Old and the Young” (tijdens de encore) mondde uit in een monstersolo die gerust naast die van Lynyrd Skynyrd’s “Free Bird” mag staan: lang uitgesponnen, meeslepend, en bij momenten bombastisch! Het was zo’n moment waarop de tijd even ophoudt te bestaan en muziek het volledig overneemt. Na de gitaarsolo kreeg het publiek bovendien nog een krachtige drumsolo voorgeschoteld, een knipoog naar het ritmische fundament waarop Midlake al jaren bouwt.
Midlake een bracht mooie dwarsdoorsnede van hun oeuvre. De band bewees in Gent dat ze nog altijd meesters zijn in het scheppen van sfeer: tijdloze songs, een hechte band en een publiek dat (ongeacht, of eigenlijk desondanks, de gemiddelde leeftijd) elk woord en elke noot koestert. Een concert dat er boenk op was.
Organisatie: Democrazy, Gent
Starman records news - Yerra Yerra, Nieuwe single "Do It Again"
“Een anthem voor iedereen die weigert bij de pakken neer te zitten”
Inge Henrotay - Vocals + Dwarsfluit
Robby Mangelschots - Drums
Evert Nicolai – Guitar
Yerra Yerra is een Belgisch powertrio. Hun verfijnde geluid, diep geworteld in het nu, combineert rauwe kracht met verrassende finesse en ongepolijste emoties. De band brengt een zeer overtuigende mix van heavy rock, punk en wave met invloeden uit de jaren 80/90, zonder al te veel aandacht te besteden aan de grenzen van elk genre. Alles kan bij Yerra Yerra, zolang het maar leidt tot een explosieve liveset, zoals al vele malen is bewezen op talrijke Belgische en Nederlandse podia.
Het veelgeprezen debuutalbum van Yerra Yerra kwam uit in 2023 en leverde hen naast vele goede recensies en veel livewerk ook de status van Belofte van de Maand bij Radio Willy op, compleet met een bijbehorende livesessie.
Nu onder de vleugels van Starman Records wordt er nieuw werk uitgebracht. De eerste single uit deze samenwerking is “Nepal”, geproduceerd door Thomas Valkiers (Meltheads, Kaat Van Stralen, Equal Idiots, The Haunted Youth, enz.
Zangeres Inge Henrotay: "Dit nummer straalt veerkracht en pure kracht uit. Het gaat over vallen, weer opstaan en doorgaan – hoe hard het leven je ook raakt. De boodschap? Geef nooit op. Blijf vechten. Blijf geloven in je eigen kracht. Met zware beats en teksten die je raken, daagt het nummer je uit om elke tegenslag om te zetten in brandstof. Het gaat over het vuur dat nooit dooft, de drang om opnieuw te beginnen en de wil om sterker terug te komen. Dit is geen gewoon nummer – het is een anthem voor iedereen die weigert bij de pakken neer te zitten."
Key facts
Even voorstellen – ‘Afektbejag’ uit, de vijfde single van ᖴOᑌTᒪOOᔕ.
Afektbejag - Single by Foutloos | Spotify
Ceci n'est pas du klezmer. Met de nieuwste worp Afektbejag bewijst Foutloos opnieuw dat ze grenzen aftasten. Het nummer start met motiefje dat wat aan klezmer doet denken, en zich doorheen het nummer ontvouwt tot een psychedelische trip. Traditionele invloeden komen samen met hedendaags experiment: een aksakritme wordt getransformeerd tot een hypnotiserende, dramatische soundscape en een bevreemdende beat. Afektbejag is een uitnodiging om je over te geven aan de muziek en je mee te laten voeren door de onvoorspelbare, maar altijd boeiende wereld van Foutloos.
ᖴOᑌTᒪOOᔕ is een instrumentaal trio dat bestaat uit Esther Coorevits (Tourist LeMC, Nemø ensemble), Jonas Bruyneel (momoyo, Philemon, Vincent Coomans) en Renaud Debruyne (Mirek Coutigny, Mergel). In Foutloos gaan sferische improvisaties op altviool samen met funky baslijnen en snedige hiphopgrooves. Foutloos speelde shows in België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk en is in 2026 artist in residence in De Grote Post.
Muziek: Esther Coorevits, Renaud Debruyne, Jonas Bruyneel
Productie: Jonas Bruyneel in North Garden Studios en Studio Wellington
Mix: Mirek Coutigny in Atlas Studios
Mastering: Laurens Grossen in MotorMusic
Label: Wellington Records
Releasedatum: 13/02/2026
FOUTLOOS LIVE
19/04 - Jazz Cats - Kortrijk
Pukkelpop 2026 – 20 augustus t-m 23 augustus 2026 – DJO komt naar Pukkelpop
DJO KOMT NAAR PUKKELPOP!
Bestaat er een betere datum dan vrijdag de 13de om een wereldbekende ster uit een populaire sciencefiction horrorserie aan te kondigen? Steve Harrington uit Stranger Things, bijvoorbeeld? Oftewel Djo, dedjuu!
Joe Keery, zijn echte naam, is grote fan van België en dat is helemaal wederzijds. Zijn single End of Beginning uit 2022 piekte enkele weken geleden wereldwijd op één in de Spotify-hitlijst. Die heropleving was uiteraard niet toevallig. Na de emotionele finale van de serie Stranger Things doken fans massaal in alles wat met Keery te maken had. TikTok liep vol met fragmenten, edits en afscheidsvideo’s, gedragen door End of Beginning. Het nummer kreeg er moeiteloos een zoveelste leven bij, Djo’s populariteit buitenaardse proporties. En toeval of goeie timing, vandaag gaat ook Cold Storage, zijn nieuwe film samen met Liam Neeson, in Belgische première. Vrijdag de 13de, soms klopt alles gewoon. (K)eery, hé?
Djo deelt op vrijdag 21 augustus de affiche met o.a. YUNGBLUD, TURNSTILE, Major Lazer, Roxy Dekker, Geese, KI/KI en Adriatique. Ook bevestigd voor een dag later: Florence + The Machine, Deftones, New Wave, Underworld, Amyl and the Sniffers, Novah, Kettama, Dijon, Dom Dolla, Kölsch, Pegassi, Wet Leg en Wunderhorse. Op zondag: Tyler, The Creator, SOMBR, Zara Larsson, Parcels, Blood Orange, Pendulum (DJ-set), Bazart, Denzel Curry, Dimension en Purple Disco Machine. Nog meer namen worden binnenkort bekendgemaakt.
Alle info vind je op www.pukkelpop.be
TW Classic 2026, 11 juli 2026 - Bryan Adams zegt af, TW Classic gaat niet door
Tickethouders worden automatisch terugbetaald
Door een belangrijke medische ingreep bij een essentieel lid van de band van Bryan Adams kan de show op TW Classic op 11 juli helaas niet doorgaan. Daardoor verliest het dagfestival zijn headliner. Na zorgvuldige overweging en omdat blijkt dat het niet mogelijk is om voor komende zomer een artiest van vergelijkbaar formaat voor TW Classic vast te leggen, heeft de organisatie beslist dat de editie van 2026 niet zal plaatsvinden.
De organisatie licht toe: "We vinden het ontzettend jammer voor iedereen die uitkeek naar TW Classic en danken hen alvast voor het begrip. Het was geen makkelijke beslissing. Onze lat ligt hoog en we gaan altijd voor het beste. Dat verdienen de fans van het festival. We blijven rechtstaan voor waar we in geloven.
We focussen op Rock Werchter, Werchter Boutique en het nieuwe Werchter Parklife. De zomer in Werchter wordt mooi."
Alle TW Classic tickethouders worden persoonlijk via e-mail gecontacteerd. Tickets worden automatisch terugbetaald.
www.livenation.be
www.twclassic.be
De Zwerver, Leffinge – events
Concertreeks
2026 Leffingeleuren bestaat 50 jaar
Een plan voor 2026 is de uitgave van een boek. Hiervoor zijn we momenteel nog op zoek naar foto's en herinneringen.
Voor alle duidelijkheid, we hebben heel veel foto's maar hier en daar zijn er memorabele concerten gepasseerd waarvan we geen of nauwelijks foto-materiaal hebben, bvb Ben Howard (Zaal De Zwerver, 2011), Black Mountain (Zaal De Zwerver, 2011), Other Lives (Terminus Oostende, 2012), North Mississippi Allstars (Zaal De Zwerver, 2013), Melvins (Zaal De Zwerver, 2023), vele anderen, maar zeker ook de eerste dertig jaar Leffingeleuren.
Ook mensen met een opmerkelijk verhaal of unieke herinnering die aan Leffingeleuren verbonden is mogen ons contacteren.
Leffingeleuren 2026 vindt plaats op 11, 12 en 13 september 2026
14/02 Felix Da Housecat
Op 14 februari hebben we een andere held uit het verleden op bezoek, de Amerikaanse DJ FELIX DA HOUSECAT die in 2004 een 2006 waanzinnige DJ-sets bracht op Leffingeleuren. Hij bereikte in de loop van zijn carrière duizelingwekkende hoogtes met wereldwijde hits als 'Sinnerman', 'Silver Screen' en 'Madam Hollywood.**
Ook Denie, Tyler en Nadiem Shah zullen van de partij zijn om er één groot feest van te maken
21/02 NATE MERCEREAU x Vitja Pauwels
Van André 3000 tot Jay-Z: nu komt Nate Mercereau eindelijk solo naar Europa — grensverleggend en betoverend.
De Dolfijntjes op 6 maart + 7 maart 2026
DE DOLFIJNTJES TWEE MAAL TE GAST IN DE ZWERVER
Eerste show reeds uitverkocht
Het concert van DE DOLFIJNTJES op vrijdag 6 maart was zo snel UITVERKOCHT dat Wim Opbrouck en Wim Willaert beslisten om er nog een tweede show in Leffinge bij te doen! Voor het concert van zaterdag 7 maart zijn er dus opnieuw volop tickets beschikbaar.
De Dolfijntjes trokken zich tijdens de hete zomer van 2025 terug in Loge 5 van Muziekcentrum Track in Kortrijk en schudden er enkele nieuwe poëtische meesterwerken uit hun staartvin als: Marche en Famenne, Annie Eet Gezond, Tous Les Dimanches, O Land, Django, Mie en Gie... maar ook vintage Dolfijntjes-meezingers Geofrey, Kom toch were, Monique, Verre Rien,Prière, Wit Konin, Stop de bus, Margrietje en vele, vele andere blijven op de playlist staan.
Het prettig gestoorde, surrealistische, eclectische, caleidoscopische ensemble De Dolfijntjes bestaat uit Wim Opbrouck, Wim Willaert, Luc Byttebier, Marc Holvoet en Dick Vanhoegaerden, versterkt met frisse virtuozen Yves Fernandez (trompet), Marc De Maeseneer (saxofoon) en Hannes Pype (gitaar).**
11 + 12/03 dEUS 30th anniversary editions
Worst case scenario + In a bar, under the sea (try-outs)
14/03 KAAT VAN STRALEN + Frans Kalf
Winnares van De Nieuwe Lichting 2025 laat zich niet zomaar in een hokje plaatsen.
28/03 THE KIDS + support
In 2026 vieren The Kids een halve eeuw punk in hun ‘Bloody Belgium’
PUSH THE BUTTON 2026 - 04 april 2026 @ De Grote Post (Oostende)
PUSH THE BUTTON strijkt opnieuw neer in De Grote Post met een programma die genres doet vervagen.
Verwacht stevige live-acts, rauwe energie en muziek die vrij beweegt tussen jazz, global sounds, elektronica, hiphop, psychedelica en meer. Een avond waar de grenzen tussen concert en nightlife verdwijnen.
PUSH THE BUTTON is een organisatie van Muziekclub De Zwerver, Kunstencentrum KAAP en CC De Grote Post.
Info zie site
18/04 MANTAH + AEVERIS + MILLHAVEN - The New Wave of Belgian Heavy Metal pt. IIINa een editie in 2022 met Psychonaut, Cobra The Impaler, H I R O en Divided en één in 2023 met Hippotraktor, Pothamus, Predatory Void en Crouch keren we in april 2026 terug met het beproefde recept van New Wave Of Belgian Heavy Metal.
Dit keer kozen we voor drie bands met allen West-Vlaamse roots.
24/04 Ertebrekers
Le nouveau Ertebrekers est arrivé
27/04 Cat Clyde
LL 2024 revelatie komt terug
Leffingeleuren 2026, 50Y, vindt plaats op 11, 12 en 13 september 2026
Zoals steeds kiest het festival voor een karaktervolle selectie die grote namen naast onbekende parels zet, waar de onverwachte revelaties live hun ware kracht tonen.
SQUID (uk)
ALLAH-LAS (us)
LÉZARD (be)
UGLY (uk)
AK'CHAMEL (us)
GOLOMB (us)
HOUSE ARREST (uk)
Met deze eerste namen zet Leffingeleuren meteen de toon voor 2026: een festival waar nieuwsgierigheid beloond wordt en waar muziek zich pas echt toont op het podium.
Leffingeleuren
Leffingeleuren vindt plaats in september, op de markt, in Zaal en Café De Zwerver en in en rond de kerk van Leffinge. Met concerten, dj's, animatie en zoals steeds een gevarieerde keuze aan lekker eten en diverse bars
www.leffingeleurenfestival.be
www.leffingeleuren.be
Queens of Acid is een nieuw project van onder meer twee voormalige Lords of Acid-zangeressen. Nikkie Van Lierop (Darling Nikkie/Jade 4U) doet de backing vocals en is coproducer en Gigi Ricci verzorgt de vocalen.
Lords of Acid kiest tegenwoordig per album/tournee een nieuwe Acid Queen. Gigi Ricci ging mee op de Make Acid Great Again-tournee van Lords of Acid, maar werd inmiddels vervangen door Carla Harvey (van vroeger bij Butcher Babies).
Er doet nog meer schoon volk mee met de twee Belgische dames, zoals Wim Daans (Lords of Acid, The Arch), de Spaanse gitariste Patri Grief (Pirate Queen, Norwald) en coproducer Robin Barbour (Machine X). Leuke namen zo bij elkaar.
En de eerste track zou met zijn licht provocerende lyrics en catchy synthrock zo meteen op een Lords of Acid-album kunnen staan. En dat is waarschijnlijk een beetje de bedoeling: tonen dat de dames niet zomaar een inwisselbaar poppetje zijn, maar dat ze effectief een song kunnen dragen en producen. Als dat de bedoeling was, dan is dit project al geslaagd met deze single. Maar ik hoop dat er meer in zit. Een volledig album zou leuk zijn. En een tournee, waarom niet. Deze wereld heeft zeker nog wat meer acid nodig.
https://www.youtube.com/watch?v=MeAFfv-31j4
Gare Noir is een nieuw Belgisch synthwaveduo. Vanwege het verleden van het duo luisterden we met speciale aandacht naar hun singles en naar hun eerste album. En wat we hoorden, klinkt prachtig.
Gare Noir bestaat uit Sam Claeys en Frits Standaert. Samen zitten ze in Red Zebra, de legendarische band die nu al een paar jaar op non-actief staat.
Sam zit of zat ook nog in onder meer Der Klinke, Meadows, Elements, The John Lennon Riffle Club en Pesch en hij schreef onlangs nog een song voor rockband BTL.
Frits kan je kennen als de helft van Oorpool en van The Boy Wonders, Durango en Zeker Weten. Dat zijn allemaal heel interessante bandnamen om te droppen, maar de ervaring leert dat een mooi curriculum niet altijd een automatische garantie is op goede muziek.
Als Gare Noir hebben Sam en Frits iets moois gemaakt. Niet elke track van hun debuutalbum klinkt knisperend fris, wel krijgen we een vertrouwde sound die altijd weet te charmeren. De som is meer dan de wiskundige optelsom van de individuen en dat is op zich al een goed teken. Inzake songopbouw en productie hebben ze alles prima voor elkaar, daar bij Gare Noir.
De reeds uitgebrachte singles zijn die tracks van het album die boven het maaiveld uitkomen: “Crossfire of Lies”, “Lost in the System”, “Dark Desire” en “Never Break”, maar er zitten nog meer parels in deze schatkist van een album. Het album beslaat het hele speelveld van de synthwave, van donkere en dreigende retro postpunk en EBM tot dansbare en eerder lichtvoetige, tijdloze pop.
Er schuilt veel métier achter deze songs en dat is in tijden van hapklare AI-synthwave een verademing. Dat ze het ook live kunnen waarmaken sterkt ons vertrouwen, met dan een extra bandlid (labelbaas Luc Waegeman) toegevoegd aan het duo.
Het verleden van Sam en Frits in allerlei bands en zijprojecten maakt dat ze hier misschien net iets makkelijker als authentieke songschrijvers op de voorgrond kunnen treden om hun ideeën uit te werken en te laten samensmelten. Hoe hun rolverdeling in Gare Noir precies in elkaar zit, dat zullen we binnenkort vast te horen krijgen in allerlei interviews, maar Sam doet hier mooie dingen als zanger.
Dit is een heel gevarieerd en heel leuk album van een interessant duo. Dit mag wat ons betreft nog even doorgaan en zelfs zijn plaats opeisen zodra hun ‘andere’ band opnieuw op de sporen staat.
https://youtu.be/GdgsFmd7fJU
https://youtu.be/nLPPUnAw2dk
https://youtu.be/eR3coTLTH08
De Ierse indierockband Autumn Owls startte in 2007 en werd in het begin vaak vergeleken met Radiohead. Na een beloftevolle start met internationale tournees en opnames met hippe producers deemsterde de band wat weg.
Bandleider en songwriter Gary McFarlane dook weer op tijdens de coronapandemie. Met plots een zee aan tijd en door het verplicht moeten terugkeren naar zijn roots werkte hij het tot dan onafgewerkte album ‘Three Winters in the Capital’ af. In die periode werd ook de basis gelegd voor ‘Here in the Bardos’, het album dat volgende maand uitkomt. Hij begon er aan in Ierland en zette dat werk verder in Frankrijk, Thailand en China. Dit was het eerste nieuwe materiaal dat McFarlane schreef in meer dan tien jaar.
Muzikaal vormt ‘Here in the Bardos’ een opmerkelijke breuk met alle vorige albums en dat horen we al op de vooruitgeschoven single “Thick as Thieves”. Dat is ietwat rafelige, melancholische dreampop, met meer aandacht voor de lyrics en het grotere verhaal. Een sound met duidelijke roots in de jaren ’90, met zelfs nog een vage hint van de Madchester-vibe. Als single blaast “Thick as Thieves” ons niet meteen van onze sokken, maar hij lijkt wel de voorbode van een mooi album met eerder bescheiden ambities.
Met een moderne productie en de melancholie als boventoon moet dit zowel een jong als een iets ouder publiek kunnen aanspreken.
https://www.youtube.com/watch?v=JwBcn_4Zf4A
'Einde Were' is de soloplaat van gitarist Nicolas Van Belle, opgenomen eind 2024 in Zinnema, Brussel. Deze verscheen als KR007 op Klankhaven Records op vinyl, vergezeld van een bundel met tekst en collages begin februari. Op mystieke, spirituele als eigenzinnige wijze benadert hij de thema’s rond dood en verlies.
De multi-instrumentalist maakt gebruik van een breed instrumentarium, en voegt er soms semi-spoken words aan toe.
Op uitgekiende wijze borrelen emoties op … “Niets Makend” en “Tussen het bedaren” zijn een soort muzikale intimiteit. Een bevreemdend mooie klankentapijt horen we, die wat inspanning vergt.
Maar wie , na een verlies, een manier zoekt om alles een plaats te geven, kan bij Nicolas Van Belle steeds terecht. Van woede naar smart tot radeloosheid, het zit allemaal verweven in de songs als “In de Zilte zee” en “Allenig waren we”.
Trouwens, met zijn band SUURA wordt eerder een jazzy weg ingeslagen . Solo klinkt het project dus beduidend anders.
Nicolas Van Belle maakt het de luisteraar niet makkelijk, binnen die chaotische brij is de lijn vaak zoek.
Tekstueel sluit het perfect aan bij het onderwerp ‘omgaan met de dood’. Want bij een verlies van een geliefde verliezen we al te vaak de grip op het leven, en voelen ons helemaal alleen in de rush van het leven dat blijft doorgaan, terwijl we rouwend gewoonweg eens compleet stil zouden willen blijven staan.
De woede en onmacht hierbij omschrijft Nicolas wondermooi; wij herkennen er ons zo goed in, in al wat we zelf al meemaakten
Op “Einde Were” weet Nicolas Van Belle ons een pak emotionele tools te geven om in het rouwproces aan het werk te gaan!
Check: https://nicolasvanbelle.bandcamp.com/album/einde-were-2026-klankhaven-records
Experimental
Einde were
Tracklist: Niets Makend 04:48 Tussen Het Bedaren 03:13 Veel en Alleen 02:28 De Zon Die Brandt 03:18 In De Zilte Zee 05:38 Zondert 05:12 Allenig Waren We 04:54 Verbrokkelt Geduldig 04:01 Jouw Naamloze 02:38 Vaarwel Were 03:47
Onder haar artiestennaam leerden we Lizzy kennen, met onder andere de EP ‘Every Colour Suits Me’. Nu schrijft ze een nieuw hoofdstuk: haar eerste full album, dat in het voorjaar van 2026 verschijnt, onder Lise Catherine.
In de aanloop naar de release van haar album zal ze enkele singles uitbrengen, waarvan “Daydream” de eerste is.
Het mooie van het project Lizzy is hoe breekbaarheid wordt uitgebeeld met haar mooie stem. We ervaarden voorheen gemoedsrust. Dit gevoel steekt ze ook in de nieuwe single “Daydream”, een staalkaart van hoe de plaat echt klinkt, en met een folky inslag.
Deze mooie, weemoedige parel doet ons eventjes wegdromen.
De warme pianoklank is met haar kristalheldere vocals als een melancholische wind. Ontroerend dus.
Folk
Daydream -single-
https://www.instagram.com/lisecatherine_/
Gent Jazz 2026 – van 2 juli t-m 18 juli 2026 – nieuwe rits namen
13 nieuwe namen voor Gent Jazz: Sun Ra Arkestra, José González, Warhaus, Asaf Avidan & de eerste namen voor de Garden Stage met jong talent als Rio Kosta en Tomoki Sanders
De line-up van Gent Jazz groeit gestaag verder, met dertien nieuwe namen die de diversiteit van de 25ste editie onderstrepen. Van 2 tot en met 18 juli vinden internationale toppers als Sun Ra Arkestra, Asaf Avidan en José González hun thuis op de Main Stage, terwijl de Garden Stage opnieuw een speelplaats wordt voor jong talent als Rio Kosta en Tomoki Sanders.
Tickets & Info via de site www.gentjazz.com
Nemen naast de eerder aangekondigde Terence Blanchard & Ravi Coltrane (Miles Davis & John Coltrane Celebration) op 2 juli het hoofdpodium over: de legendarische jazz/afrofuturismepioniers van Sun Ra Arkestra en de veelzijdige jazz-, funk- en soulsaxofoniste Lakecia Benjamin die binnenkort een nieuwe plaat op de wereld lost. De Zweeds-Argentijnse José González stelt op 3 juli zijn nieuwste album ‘Against The Dying Of The Light’ voor. Zijn kalme intensiteit blijft daarop behouden, maar inhoudelijk klinkt zijn muziek explicieter en urgenter dan ooit. Hij deelt de affiche met Angus & Julia Stone.
En Gent Jazz heeft nog meer singer-songwriterpracht in petto, want ook Asaf Avidan en Warhaus tekenen present op 17 juli. Na een indrukwekkende passage in het Koninklijk Circus brengt Avidan nieuwe én oude hits mee naar de Bijlokesite. Deze zomer duikt Maarten Devoldere samen met klassiek pianovirtuoos Julien Libeer het straffe repertoire van zijn eigenste Warhaus in. De muzikale zoektocht van het gelegenheidsduo vertaalt zich in een uitgepuurde, meeslepende interpretatie van eigen werk waarbij de essentie van elke song als leidraad dient. Uniek, zinnenprikkelend en ietwat mysterieus… De muzikale biotoop waar Devoldere al jaren in te vinden is.
TP Le Green vervoegt op 4 juli de uitverkochte festivaldag met John Hiatt, Suzanne Vega en Luka Bloom. In maart verschijnt zijn debuut ‘The Extraordinary Story Of…’, een intieme plaat over het verlies van zijn zoon. Ook 5 juli krijgt steeds meer vorm, nu Admiral Freebee zich bij Alabama Shakes, Fatoumata Diawara en Fifty Foot Combo voegt. De Antwerpenaar presenteert zijn achtste (nog te verschijnen) studioalbum. Single ‘Q&A With Myself’ klinkt alvast catchy en veelbelovend. Op 9 juli brengt de Libanese Yasmine Hamdan - bekend om haar fusie van Arabische zang en westerse electronica - gloednieuwe muziek naar Gent Jazz, op dezelfde dag als Patti Smith Quartet en Tindersticks.
De Garden Stage wordt als vanouds de experimentele tegenpool van de Main Stage. Op 4 juli staat het vijfkoppige altfolkcollectief Curiosity Shop uit Edinburgh er op de planken. Op 5 juli brengt het Amerikaanse duo Rio Kosta er hun warme, groovy mix van psychedelica en ambient met vleugjes jazz. Multi-instrumentalist Tomoki Sanders - offspring van Pharoah Sanders - maakt er op 10 juli indruk, wanneer Marcus Miller, Charles Lloyd Quartet en Nate Smith het hoofdpodium aandoen. Tot slot geeft soulfolkband The Milk op 11 juli het beste van zichzelf op de Garden Stage, terwijl de opkomende West-Londense soulzangeres Olympia Vitalis hetzelfde doet op de Main Stage.
MayWay records news - Ão nieuw album ‘Malandra’
De afgelopen jaren zette de band Ão zichzelf op de kaart in België en Europa met hun betoverende mix van elektronica, artpop, afropop, saudade en alternative latin. Het viertal groeide uit tot een grensverleggende, unieke stem die zich onttrekt aan elk genrelabel. Hun uiteenlopende achtergronden en invloeden vloeien moeiteloos samen tot een hybride sound zoals ook Stromae, Rosalía of C. Tangana hen voordeden.
Malandra - Album by Ão | Spotify
Frontvrouw Brenda Corijn, die put uit haar Mozambikaans-Portugese roots, zingt zowel in het Portugees als in het Engels. Haar warme stem versmelt met het zuiderse gitaarspel van Siebe Chau, de gelaagde elektronica van Jolan Decaestecker en Bert Peyffers’ eclectische percussiewerk.
In 2023 debuteerde het viertal met het alom geprezen album Ao Mar. Dat leverde hen lovende recensies, een MIA-nominatie en veel airplay op. Live bouwden ze een indrukwekkend palmares op met tours in binnen- en buitenland.
Hun tweede album Malandra is een vurig en meeslepend vervolg; nog gelaagder, ritmischer, tederder én harder. De songs bewegen zich tussen omarming en dreiging. Het geluid is ruimer, sensueler, speelser en ruwer, de adem dieper en het ritme urgenter.
De titel - het Portugese malandra - laat zich niet eenduidig vertalen. De betekenis is ambigu, net als de plaat zelf. Een malandra is een vrouw die zich met humor, intelligentie en charme door het leven beweegt, steeds haar verlangens volgt en de regels naar haar hand zet. Ze is naast speels en vrij, ook sluw, misleidend en manipulatief, maar altijd trouw aan zichzelf.
Alle tracks op de plaat krijgen elk een gezicht: een personage dat de hoofdrol krijgt in het artwork en de videoclips. Dertien nummers die als personen de afgelopen jaren vorm hebben gekregen en met de band hebben meegereisd. Zo is er Orgulho, vol trots en weemoed. De opzwepende twijfel in Talvez. Cinza, dat kritisch het leed schetst in een landschap van as. Of Cada Vez, dat blijft weglopen op wispelturige milonga-pasjes. Maar ook de slapeloze, extatische beats van Aren't You Tired en trouwe Volta, dat je geduldig vraagt om terug te keren. Het album opent met de “drums des oordeels” van Me Condena, waarin de malandra zichzelf voor het gerecht stelt: “Veroordeel me” - waar ze iedereen uitnodigt om dat doorheen het album samen met haar te doen.
Malandra ontstond onderweg - tussen tours, tussen landen en tussen versies van zichzelf. Het creatieve proces bij Ão is nooit rechtlijnig. Songs ontsprongen uit vergeten akkoorden, verborgen jams, flarden tekst, accidentjes, iPhone footage... Ze blijven hongerig zoeken naar nieuwe klanken, met als resultaat een rijke productie en het gebruik van nieuwe instrumenten zoals charango, bandoneon, tiple, blazers, synths en cuica. De voedingsbodem blijft de serendipiteit en emotionele impact en net als de Malandra blijft de band steeds trouw aan zichzelf. Ze creëerde met Malandra een ode aan complexiteit, veelvormigheid en aan het zoeken in al haar gedaanten. Aan schaamte en glans, chaos en rust, liefde en escapisme.
Live zorgt Ão voor een meeslepende en zinderende ervaring die publieken in heel Europa betovert. Hun dynamische sound - variërend van fragiele, intieme melodieën tot dansbare beats - dompelt je onder in een bezwerende wereld van percussie, elektronica, intrigerend gitaarspel waar de gloeiende stem van Corijn doorbreekt. Je weet nooit waar wat vandaan komt. Deze unieke atmosfeer brengt hen naar een brede waaier aan festivals en clubs: van elektronische- en rockpodia tot pop-, folk- en jazzfestivals.
In 2026 stelt Ão hun nieuwe album voor op een internationale tournee die halt houdt in onder meer Italië, Duitsland, Oostenrijk, Luxemburg, Zwitserland, Frankrijk en Nederland. In eigen land was de albumreleaseshow in de Grote Zaal van Ancienne Belgique (26/03) drie maanden op voorhand uitverkocht.
Ão spreek je uit als miauw zonder mi, [ɐ͂w̃] voor de fonetici. Het betekent niets en alles tegelijk: iets moois [aaw], iets droevigs of pijnlijk [oww], een gevoel van verwondering [auuw]. Maar in deze bio betekent het vooral [iets wat je nog nooit gehoord hebt].
ÃO LIVE
09 mrt 2026 | Lucia, Wenen (AT)
10 mrt 2026 | Kantine am Berghain, Berlijn (DE)
11 mrt 2026 | Kassablanca, Jena (DE)
12 mrt 2026 | JAKI, Keulen (DE)
13 mrt 2026 | KIFF, Aarau (CH)
14 mrt 2026 | Freequency, Milaan (IT)
18 mrt 2026 | Le POPUP, Parijs (FR)
19 mrt 2026 | De Gudde Wëllen, Luxemburg (LU)
20 mrt 2026 | Rotown, Rotterdam (NL)
21 mrt 2026 | EKKO, Utrecht (NL) sold out
26 mrt 2026 | Ancienne Belgique, Brussel (BE) sold out
28 mrt 2026 | Mezz, Breda (NL)
12 jun 2026 | Best Kept Secret, Hilvarenbeek (NL)
12 jul 2026 | Gent Jazz, Gent (BE)
08 aug 2026 | Festival Dranouter, Dranouter (BE)
04 nov 2026 | Paard, Den Haag (NL)
05 nov 2026 | Bitterzoet, Amsterdam (NL)
06 nov 2026 | Merleyn, Nijmegen (NL)
12 nov 2026 | Handelsbeurs, Gent (BE)
19 nov 2026 | Cactus, Brugge (BE)
21 nov 2026 | Reflektor, Luik (BE)
26 nov 2026 | Het Depot, Leuven (BE)
28 nov 2026 | Effenaar, Eindhoven (NL)
03 dec 2026 | De Roma, Antwerpen (BE)
more tba
Ão is
Brenda Corijn (vocals), Siebe Chau (guitars, keys),
Jolan Decaestecker (bass, keys), Bert Peyffers (percussion)
Even voorstellen – Sports - Sports
H et aankomende album van Sports, het Amerikaans indie-pop duo, bestaat uit Christian Theriot en Cale Chronister. Het album belooft een mix van alt-pop met groovy elektronica en een experimentele productie, die doet denken aan artiesten als Parcels, Still Woozy, en Tame Impala. Ze genieten al van bekendheid door hits als You Are The Right One, Panama en Baby Baby.
Het duo heeft ook aangekondigd in het najaar van 2026 op tour te gaan, waarbij ze ook naar Nederland, in België en Noord-Frankrijk (Tourcoing) . Verder komen ze voor een show tijdens London Calling.
De plaat is self-titled met een goede reden; het is hun eerste zelf-geproduceerde en zelf opgenomen plaat als het duo Sports. Therior en Chronister zijn al vrienden en muzikale partners sinds ze kinderen zijn en met deze plaat zijn ze teruggegaan naar de basis van samen in een studio zitten en alles zelf maken. Het resultaat is een intuïtieve plaat, waar veel ruimte is voor plezier en experiment en dat hoor je terug in deze warme en interessant plaat.
(bron: Mattan records/Naked records)
Pias news – The Haunted Youth announce new album ‘Boys cry too’
THE HAUNTED YOUTH ANNOUNCE NEW ALBUM
"BOYS CRY TOO" OUT ON MAY 8, 2026 VIA PLAY IT AGAIN SAM
The Haunted Youth - deathwish feat. Max Fry (Official Music Video)
FIRST SINGLE 'deathwish' FT. MAX FRY OUT NOW
03.04.2026 — COLOURS HOXTON, LONDON (UK) SOLD OUT
04.04.2026 — TRABENDO, PARIS (FR)
06.04.2026 — PARADISO, AMSTERDAM (NL) SOLD OUT
07.04.2026 — PARADISO, AMSTERDAM (NL) SOLD OUT
09.04.2026 — HOLE44, BERLIN (GER)
10.04.2026 — MOLOTOW, HAMBOURG (GER) SOLD OUT
11.04.2026 — LUXOR, COLOGNE (GER) SOLD OUT
24.04.2026 — MON, MADRID (ES)
29.04.2026 — CIRQUE ROYAL, BRUSSELS SOLD OUT
30.04.2026 — CIRQUE ROYAL, BRUSSELS SOLD OUT
01.05.2026 — CIRQUE ROYAL, BRUSSELS SOLD OUT
03.05.2026 — CIRQUE ROYAL, BRUSSELS LAST TICKETS
04.06.2026 — ROCK WERCHTER, WERCHTER
12.07.2026 — CACTUSFESTIVAL, BRUGGE
24.07.2026 — ROCK OLMEN, OLMEN
Following the release of their debut, The Haunted Youth return with details of their second studio album, Boys Cry Too — set to drop on May 8, 2026 via Play It Again Sam. Beginning as the solo project of artist Joachim Liebens, the band today reveal the first single to be lifted from the record, deathwish, featuring fellow collaborator and Orlando-based singer-songwriter, Max Fry.
On Boys Cry Too, Joachim Liebens abandons the fragile, bedroom-pop innocence of Dawn Of The Freak — a debut that has since earned cult status back home — in favour of something far more confrontational and emotionally charged. From the towering eight-minute opener in my head to the closing track ghost girl, the album lets go of restraint in favour of something more raw, blending fragile melodies with distortion and aggression to create a sound that feels both intimate and explosive.
"I was a kid on Dawn Of The Freak," reflects Liebens today. "It sounds almost like nursery rhymes to me – everything is so fragile and childlike, like a cry for attention." He pauses before breaking into a wide, Cheshire Cat grin. "And now I'm angsty and kicking in doors."
Boys Cry Too certainly feels like a more fiery and red-blooded record than Dawn Of The Freak. While you can lose yourself in wake up's icy morning-after-the-night-before regret, or the propulsive optimism of the New Order-like 'i hear voices', the mood is frequently one of anguish and aggression. Take murder me's goth grunge thrash, or the ground zero annihilation represented in instrumental epic falling to pieces.
"I very much felt like a boy on this record. The last album was more androgynous in that respect, but this time I was really in touch with the male side of my emotions," explains Liebens. "The first half of the record is basically how everyone sees a boy when he's heartbroken: he puts his walls up, he's paranoid, he's angry, he's aggressive. But then the second half is this whole other story – it's vulnerable," he continues. "I want to show the vulnerable part of men and boys and celebrate it instead of making it this whole stigma that's been going on for so long."
It's a wide emotional spectrum reflected in a change of instrumentation for Boys Cry Too, with live drums and guitar coming more into focus ahead of the layers of sun-bleached synths that characterised Dawn Of The Freak. The shadowy castlevania, for instance, is described by Liebens as "the perfect triangle of Nirvana, Alice In Chains and My Bloody Valentine's Loveless."
Yet despite its squalls of guitar noise, Liebens says he was largely listening to hip hop artists during the record's competition, citing emo-rap outlier Lil Peep as a key influence as he crafted his own set of lyrical signifiers. "The lyrics in a lot of non-hip hop music try to bring resolution, but it's so much more powerful to have these lines that people just instantly engage with," he notes.
For all the killer lyrics on the record that grab you by the scruff of the neck, it was crucial for Liebens to leave space in his writing for the listener to impart their own experience into the songs. Boys Cry Too may have been born from his own pain, but he wants it to resonate with other people's lives.
The Haunted Youth — the band behind Joachim Liebens — might be the biggest Belgian indie rock sensation of the last few years. With their debut single Teen Rebel in 2021, The Haunted Youth quickly became a dream pop phenomenon in Belgium and beyond. Their hazy indie sound and melancholic charm won hearts across the globe. Debut album Dawn Of The Freak was named album of the week in Rolling Stone France and song of the day at KEXP in the US.
Frontman Joachim Liebens blends dreamy guitars, nostalgic synths, and deeply personal lyrics into songs that, while dark in theme, offer comfort and connection. Since the release of debut album Dawn of the Freak in November 2022, the band has toured relentlessly, playing to packed crowds from London to Madrid. Festivals like Rock Werchter, Pukkelpop, Lowlands, Sziget, and Iceland Airwaves eagerly welcomed them — The Haunted Youth came, played, and conquered.
Even voorstellen – Jules Mescaline – Highway
De nieuwe single van Jules Mescaline (Jules Otto) komt uit op vrijdag 13 februari
De track “Highway” is opgedragen aan Dany Lademacher.
SOLID as a rock - Highway
RELEASE INFO:
Titel: Highway
Artiest: Jules Mescaline (Jules Otto)
Releasedatum: 13 februari 2026
Label: Lakeside Stories
Publishing: SAAR Publishing / BMG Rights
“Highway” ontstond vanuit de behoefte om het ongrijpbare na verlies muzikaal te vangen: het afscheid zelf, het loslaten daarna, en de troost die soms onverwacht doorbreekt. De song is opgedragen aan Wild Romance- gitarist Dany Lademacher, die op 3 juli 2025 op 75-jarige leeftijd overleed. Zowel componist Jules Otto als producer Dirk Vermeij (Wild Romance, Paris Dandies) hebben jarenlang intensief met Dany gewerkt en hem van dichtbij meegemaakt, muzikaal en persoonlijk. Hun eigen vriendschap en samenwerking zijn bovendien via Dany ontstaan; hij bracht de lijnen samen die later uitgroeiden tot een gedeelde taal in de studio. “Dit nummer gaat over afscheid, maar ook over loslaten. En over troost: dat iemand er niet meer is, maar nooit helemaal verdwijnt.” (Jules Otto)
Credits
All instruments: Dirk Vermeij
Vocals: Jules Mescaline
Muziek/arrangement/tekst/compositie: Jules Otto (Jules Mescaline)
Re-arrangement/ productie/ mix: Dirk Vermeij
Jules Mescaline is het alter ego van Jules Otto, een Nederlandse singer-songwriter met een herkenbare stem, sterke melodieën en een filmische, melancholische sound. Zijn muziek beweegt zich tussen indie-rock, classic pop en soul, waarbij Jules geïnspireerd is door David Bowie, Bryan Ferry en Johnny Cash. Na een periode als frontman en producer besloot Jules zijn eigen pad te volgen. Zijn songs vertellen persoonlijke verhalen over liefde, verlies en hoop – gedragen door warme arrangementen en een authentiek stemgeluid. Hij is getekend bij BMG Rights/ Solid As A Rock Publishing en werkt samen met het onafhankelijke label Lake Side Stories uit Hoorn (NH). In Nederland werkt verwierf Jules reeds airplay op NPO 3FM. Voor de laatste single, Into My Heart is inmiddels interesse getoond door samenstellers van NPO 2, NPO 5 en 3FM SOUND & ESSENCE Jules Mescaline combineert tijdloze songwriting met een moderne, warme productie. Zijn muziek ademt authenticiteit en emotie – herkenbaar voor luisteraars die houden van echte doorleefde songs met karakter en diepte.
Pias news – dEUS announces 30th anniversary editions
dEUS ANNOUNCES 30TH ANNIVERSARY EDITIONS
"WORST CASE SCENARIO" & "IN A BAR, UNDER THE SEA"
OUT MARCH 6, 2026 (DIGITAL)
OUT MARCH 20, 2026 (3LP — 2CD)
12.03.2026 — L'AERONEF, LILLE (FR)
15.03.2026 — LA VAPEUR, DIJON (FR)
17.03.2026 — 02 SHEPERDS BUSH EMPIRE, LONDON (UK)
19.03.2026 — FOREST NATIONAL, BRUSSELS (BE)
20.03.2026 — FOREST NATIONAL, BRUSSELS (BE)
21.03.2026 — CONCERTGEBOUW DE VEREENIGING, NIJMEGEN (NL)
24.03.2026 — BÜRGEHAUS STOLLEWERCK, KÖLN (GER)
25.03.2026 — METROPOL, BERLIN (GER)
27.03.2026 — BATSCHKAPP, FRANKFURT (GER)
25.03.2026 — METROPOL, BERLIN (GER)
28.03.2026 — FRI-SON, FRIBOURG (CH)
29.03.2026 — MAGAZZINI GENERALI, MILAN (IT)
31.03.2026 — ARENA VIENNA, VIENNA (AT)
02.04.2026 — PARADISO, AMSTERDAM (NL)
03.04.2026 — PARADISO, AMSTERDAM (NL)
06.04.2026 — DE OOSTERPOORT, GRONINGEN (NL)
07.04.2026 — MARKTHALLE, HAMBURG (GER)
09.04.2026 — AMAGER BIO, COPENHAGEN (NL)
10.04.2026 — DEBASER AB, STOCKHOLM (SWE)
11.04.2026 — ROCKEFELLER MUSIC HALL, OSLO (NORW)
13.04.2026 — KLUB STODOLA, WARSZAWA (POL)
15.04.2026 — PARIBU ART, KADIKÖY (TR)
In 1994 and 1996, dEUS released Worst Case Scenario and In a Bar, Under the Sea, two albums that didn't just introduce a band, but quietly rewired the possibilities of European alternative rock. Worst Case Scenario arrived fully formed yet thrillingly unstable: wiry guitars, fractured rhythms, and Tom Barman's half-spoken, half-sung narratives drifting between paranoia and pop. Songs like Suds & Soda and Via felt less like singles than dispatches from a band inventing its own internal logic in real time.
In a Bar, Under the Sea pushed that logic to its breaking point. Looser, stranger, and more communal in spirit, the album folded jazz phrasing, off-kilter pop hooks, and moments of near-chaos into something that still somehow cohered. It captured a band refusing to settle, embracing excess and experimentation at a moment when European guitar music rarely dared to sound this restless or this alive.
Now, widely regarded as Belgium's most influential rock band, dEUS & [PIAS] Recordings will rerelease both albums on March 20th as 3LP and 2CD expanded 30th Anniversary sets, including long lost B-Sides and rarities. As of today, Overflow, a forgotten treasure taken from the In A Bar Under The Sea sessions and originally released as a B-side to Them From Turnpike in 1996, is available for streaming.
dEUS will also return to those formative years with a tour that looks backward without feeling embalmed. The setlists will draw deeply from both records, not as museum pieces but as living, elastic material. The songs aren't presented in strict album order, and alongside the familiar cornerstones are tracks that have never been performed live before, surfacing like unearthed fragments from the band's early mythology.
The Worst Case vs. In a Bar tour is not a nostalgia exercise so much as a reminder of how radical these records still feel. Three decades on, their nervous energy, structural oddness, and melodic intuition remain undiminished — proof that dEUS's early work didn't just define an era but continues to resist being neatly placed inside one.
Tourdates & tickets: https://www.deusmusic.be/
Even voorstellen – Dita Von Teese, ‘Nocturnelle tour 2026’
DITA VON TEESE, NOCTURNELLE TOUR 2026
Op 20 april in de Stadsschouwburg, Antwerpen!
De immer regerende koningin van de burlesque, Dita Von Teese, keert met haar huidige tour terug naar Europa's grootste podia met haar meest betoverende show tot nu toe: Nocturnelle.
Met Nocturnelle onthult Dita een nieuwe, bezwerende visie - een verfijnde samensmelting van old-Hollywood-allure, theatrale magie en de hoogartistieke "Stripscapes" waar zij om bekendstaat. Geïnspireerd door de magiërs van de 19e eeuw roept deze productie een wereld van verwondering op, waar sensualiteit en illusie elkaar ontmoeten.
Dita Von Teese heeft met haar ongeëvenaarde artistieke visie en flair - als performer, creatief directeur, choreograaf en producent - een historisch ijkpunt gezet voor deze grote Amerikaanse kunstvorm. Haar spectaculaire producties, samen met haar huidige residentie in The Venetian, presenteren een gender- en lichaamsdiverse cast van de absolute top van de neo-burlesque, afkomstig uit de hele wereld en vieren altijd de levensvreugde (joie de vivre) die Dita Von Teese zo dierbaar is. De Amerikaanse drag-superster BenDeLaCreme praat de show aan elkaar.
Op 20 april staat ze in de Stadsschouwburg in Antwerp.
OVER NOCTURNELLE
De Nocturnelle-tour volgt op Dita's recordbrekende Glamonatrix-tour, die nog altijd geldt als de grootste rondreizende burlesqueshow aller tijden en over een periode van vijf jaar meerdere continenten aandeed. Bekend voor de meest luxueuze burlesqueshows in de geschiedenis, legt Von Teese de lat opnieuw hoger met een productie die weelderig en rijk aan verbeelding is. Vaak geïmiteerd maar nooit geëvenaard, blijft Dita onovertroffen. Haar shows werden recentelijk bezocht door onder anderen Harry Styles, Jean Paul Gaultier, Olivia Wilde, Tim Burton, Pamela Anderson, ... Over de tour zegt Dita:
"Nocturnelle is mijn meest glambitieuze show tot nu toe. Het is waar verfijnde striptease samenkomt met de betoverende kunst van illusie. Door te leren van meester-magiërs en me te verdiepen in de geheimen van vintage magie, wilde ik iets creëren dat werkelijk uniek en betoverend is... it's the art of the Teese, met een vleugje goochelarij en een overvloed aan glitter."
Een niet te missen show vol magie, haute couture en glamour!
(bron: Maxstage)
Iguana Death Cult kondigt nieuw studio album ‘guns out’ aan
IGUANA DEATH CULT KONDIGT NIEUW STUDIOALBUM GUNS OUT AAN (release 10 april 2026)
Iguana Death Cult kondigt hun nieuwe, vierde studioalbum Guns Out aan dat via de Amerikaanse labels Greenway Records en The Reverberation Appreciation Society. Guns Out werd in de Epic Rainbow Unicorn Studio samen met Simon Akkermans opgenomen, die ook de mix verzorgde. Master werd door Jerboa Mastering gedaan. De nieuwe single I Like It, It's Nice is nu uit.
Guns Out markeert een terugkeer naar stevige garagerock en bevat eerlijke zelfreflectie, waarin escapisme, mentale druk en creatieve vernieuwing aan bod komen. Het resultaat sluit aan bij hun vroege punk- en garageroots, gitaren, percussie, synths en een heleboel soul-searching is alles wat Iguana Death Cult nodig had. Als onderdeel van een personeelswisseling kreeg de band een sterke nieuwe line-up, met de virtuoze Uri Rennert (voorheen bij Häxxan en Brian Jonestown Massacre) op drums. Daarnaast wordt Guns Out zoals eerder ook gekenmerkt door de vlijmscherpe en zeer ritmische riffs van Tobias Opschoor, de altijd groovy percussie en synths van Jimmy de Kok en door de krachtige maar oprechte stem van frontman Jeroen Reek, die de luisteraar meevoert door gevoelens van wanhoop, woede en troost, in die volgorde.
Met het nieuwste album van Iguana Death Cult betreurt de band persoonlijke verhalen over ontberingen en twijfels, terwijl ze hun blik richten op de brandende wereld om hen heen. Op Guns Out oefent Iguana Death Cult zelfreflectie uit op meerdere niveaus: door te breken met de meer indie-achtige, art-punk-funk sound van hun vorige album Echo Palace (uitgebracht via Innovative Leisure in 2023) en terug te keren naar een meer 'in your face' punchy garagerockstijl. Maar ook door escapisme en de tol die die manier van leven eist van het zelf onder ogen te zien. Daarnaast is de band kritisch naar zichzelf gaan kijken door hun manier van muziek schrijven te bevragen en terug te keren naar een sneller en spontaner proces. Guns Out is een album dat aan de buitenkant hard en rigide is, maar van binnen zacht en contemplatief. Bovendien is het het verhaal van een band die in het reine komt met haar eigen bestaan in de wereld waarin ze leeft.
"Voor deze plaat wilden we terug naar de rauwe energie van onze eerste plaat. We spraken af niet te treuzelen, in hoog tempo te schrijven en imperfectie te omarmen. Gedreven door hernieuwde bestaansangst en het 'rouwproces' dat volgde na het afscheid van Arie en Jus, was hij in no time af. Dit hoor je ook terug in de thematiek. Een concentraat van zowel interne als externe factoren die het bestaan bevragen. De pre-producties hebben we gemaakt in Uri's studio in Berlijn. Misschien cliché, maar die stad drukt toch altijd wel haar stempel." - Jeroen Reek
De nieuwe single I Like It, It's Nice is een eigenzinnig, door bassen gedreven groovend nummer. "Dit nummer is óf een kritiek op consumentisme, gevoed door de kwaadaardige tactieken van hebzuchtige bedrijven, misleiding via sociale media en de algehele existentiële angst van het laatkapitalisme. Óf een pikante bekentenis van vleselijke verlangens waarvan je ontzettend veel zin krijgt. Óf gewoon een melig liedje over een Brits bakprogramma. Maar dat laten we over aan de luisteraar."
Iguana Death Cult heeft het afgelopen decennium een lange weg afgelegd. De band begon in 2014 als een groep jonge vrienden die rock-'n-roll wilden maken hebben sindsdien al enkele dromen waarheid zien worden, waaronder tournees met Osees, Frankie and the Witchfingers, het voorprogramma van Jack White verzorgen, festivalshows op SXSW, Levitation Festival en Desert Daze, en meerdere succesvolle tournees door de VS.
Iguana Death Cult - I Like It, It's Nice (Official Video)
Komende lente tourt de band weer door Nederland en België:
o.m. 10 mei - Effenaar, Eindhoven
15 mei - Sonic Whip, Nijmegen
20 mei - Vera, Groningen
21 mei - Club AFF, Hasselt (BE)
Even voorstellen - PeetersMeulen – Feniks
PeetersMeulen zijn Elvis Peeters, zanger, schrijver, en Lo Meulen, muzikant. Beiden leden van Aroma di Amore.
Feniks is het tweede deel van een tweeluik (samen met het eerder gereleaste Verloren. Het is opnieuw een breekbaar nummer waar de muziek ruimte laat voor de poëzie van Elvis Peeters.
Luka Maria zorgt voor de zang.
Sam Janssens (Clairval, And then came fall, …) stond in voor de productie.
PeetersMeulen - Feniks (Lyrical Music Video)
Cactusfestival 2026, Minnewaterpark, Brugge van 10 juli t-m 12 juli 2026 – nieuwe rits namen
VIER KEER NIEUW VOOR CACTUSFESTIVAL: GOOSE, HIGH HI, HIQPY EN NUSANTARA BEAT KOMEN NAAR BRUGGE
Cactusfestival beloofde ons enkele weken geleden nog een paar mooie namen voor hun 43ste editie en dat bleek niet gelogen. Publiekslieveling GOOSE sluit de tweede dag van Cactusfestival af op zaterdag 11 juli. Verder bevestigen ook High Hi, Nusantara Beat en Hiqpy hun komst.
Wie dacht dat het feestje na Madness op zaterdag 11 juli afgelopen was in Brugge, heeft het helemaal mis. Cactusfestival nodigt de Kortrijkse electrorockformatie GOOSE nog eens uit, en dat voor het eerst als afsluiter. De band is momenteel druk aan het sleutelen aan hun nieuwe plaat, maar verlaat dus graag even de studio om een gigantisch feest te ontketenen in het Minnewaterpark.
Op zaterdag komt ook het Nederlandse Nusantara Beat erbij. Het zestal uit Amsterdam geeft een innovatieve draai aan Sunda pop, de Indonesische popsensatie uit de jaren '60 die traditionele muziek mixt met westerse genres als psychedelische rock, surf en funk. Het resultaat is een betoverende en dansbare mix van tropische en mystieke klanken, waarmee ze het publiek meenemen op een trip naar het land van hun voorouders. Nog meer talent van bij onze noorderburen op zondag 12 juli. In hun thuisland is Hiqpy nu al the next big thing en ze zijn van plan om ook België te veroveren met hun crispy indiepop.
Op vrijdag 10 juli wordt High Hi toegevoegd aan de line-up. Eind januari bracht de indiepopband hun nieuwste plaat 'Noonday Demon' uit. Die komen ze presenteren op Cactusfestival. Fans van dromerige shoegaze en de chrome klanken van de jaren ’80 weten waarheen.
Tickets & info
GOOSE, High Hi, Nusantara Beat en Hiqpy vervoegen de affiche van Cactusfestival naast Editors, Madness, The Afghan Whigs, Zwangere Guy, Aldous Harding, STONE, Kevin Morby en OSEES. De dagtickets voor zondag 12 juli zijn ondertussen allemaal de deur uit. Er zijn wel nog 3-dagentickets en dagtickets voor vrijdag 10 juli en zaterdag 11 juli, naast campingtickets en tickets voor de nachtbus naar Gent.
Allemaal te koop via www.cactusfestival.be
Even voorstellen – Chibi Ichigo – nieuwe single, ‘niet voor altijd’
CHIBI ICHIGO
Nieuwe single "Niet Voor Altijd"
Nieuwe EP 'HARDT' op vrijdag 13 februari
Releaseshow @ Botanique: 5 maart
Niet Voor Altijd
Onbetwistbaar onomkeerbaar. Chibi Ichigo is klaar om met haar nieuwe ep Hardt meer dan ooit haar HART te openen en tegelijk HARD te gaan. Nadat ze vorig jaar het voorprogramma van Froukje x S10 en Roméo Elvis x Oscar and the Wolf mocht verzorgen, veroverde ze recent nog ESNS en zet ze elke dansvloer in vuur en vlam met haar dj-sets. Vanaf eind februari trekt ze op een clubtour in Nederland en België, waar ook de gloednieuwe schijf "Niet Voor Altijd" absoluut niet mag ontbreken als gedoodverfde fan-favorite.
"Niet Voor Altijd" schreef Chibi Ichigo vanuit haar rol als grote zus binnen haar gezin. Het nummer gaat over de wens om je geliefden te beschermen, maar ook over het leren loslaten, zodat zij zelf fouten kunnen maken en hun eigen weg kunnen volgen in het leven. Chibi zegt daar zelf over: "Het nummer staat voor dat zolang ik er ben in het leven van de mensen van wie ik hou, ik mijn best ga doen. Niks is voor altijd, wat een eng gevoel is maar ook een fijn gevoel: alles is tijdelijk. De goede dingen en de slechte."
Chibi Ichigo- Hardt
NIEUWE EP – HARDT
VRIJDAG 13 FEBRUARI
HARDT is de nieuwe EP van Chibi Ichigo. Het is een collectie elektronische tracks die verhalen vertellen over familie, liefde en thuiskomen, op de dansvloer of in jezelf. De titel van de EP verwijst aan de ene kant naar Chibi's eigen hart, dat zacht is voor de juiste mensen, en aan de andere kant naar lekker hard gaan op de muziek. See you on the dancefloor!
DONDERDAG 5 MAART @ BOTANIQUE
SAMEN HARD GAAN OP DE DANSVLOER
V2 records news – The Hickey Underworld - Share horror short film as album teaser and shares title track "Cold Sun"
THE HICKEY UNDERWORLD
Share horror short film as album teaser and shares title track "Cold Sun"
ALBUM OUT 13 MARCH
The Hickey Underworld - COLD SUN (Official Album Trailer)
27 march live @ Trix, Antwerpen
Now exactly one month before the release of "Cold Sun", The Hickey Underworld's fourth studio album, the band releases a remarkable album teaser. In the teaser, which looks like a proper horror short film, we see four fancy dining guests breaking open the skull of a cat like creature.
The mix of horror, surreal humor and gore has been a typical visual style element of the band since their origin in 2009. Making one coherent visual universe. For example the same actor, Niels Borrey, who was also in the video clip for "The Frog" (2012) was invited again as actor.
The idea behind the teaser shouldn't be searched far. Jonas Govaerts, one of the band founder's has besides gitarist of the band, has also been known as horror film director with movies like Welp en H4Z4RD. The teaser has been inspired on the horror film"Faces of Death (1978)", which gave Jonas a small trauma after renting the movie as teenager. Making this movie is his way of processing this life long trauma.
Alongside the teaser, the band also shares the title track "Cold Sun". They explain the following about the track: "Cold Sun moves in three rising cycles, like a malfunctioning arcade machine that keeps lighting up and going dark. It starts with a bang, falls into an open, airy quiet section, then surges into a euphoric, explosive climax. The loud-quiet-loud swing nods to Pixies, giving it a raw, tense edge. It's tight, emotional, and built to hit hard and linger."
For the cover of Cold Sun, The Hickey Underworld collaborated with Polish artist Aleksandra Waliszewska, who counts Nick Cave among her admirers. After listening to a few rough mixes — "It reminded me of the kind of music I used to listen to in my youth" — Waliszewska invited the band to select three of her surreal paintings. That, however, came with one condition: "I wouldn't want to accept cash; instead, I would make a list of brushes, or possibly paints, that you could buy for me in exchange."
The Hickey Underworld Live
27 March Live @ Trix, Antwerpen
2 April Live @ Cactus Club, Brugge
16 April Live @ Beurschouwburg, Brussel
08 May Live @ Rotown, Rotterdam
Nederlands 
Français 
